Beste L,
Je moeder zal me dit wel niet in dank afnemen, maar het is al april. Er is niet veel tijd meer. Volgende maand wordt het vakantiegeld uitgekeerd, de blauweregen zal in bloei staan en zodra het weer het toelaat zullen de terrassen op het Gustav Mahlerplein vollopen. Als je het doet, is dat het moment.
Je wilt niks meer met mij te maken hebben, dat accepteer ik, het was jouw plan, ik gaf slechts de aanzet. Het gaat me ook niet om de investering, hoewel het nog steeds mijn kanaries zijn. Ik wil je alleen een laatste advies geven: word niet ongeduldig. Wacht tot ze volgroeid zijn en hun vleugels sterk genoeg zijn om met de lading over het plein te vliegen. (Een zonnige vrijdagmiddag zou perfect zijn, maar dat had je vast zelf al bedacht.) Mijn vader zei altijd: “Droom groter dan je je kunt voorstellen.” Hij groef een zwembad, met een schepje. Het was een fijn poedelbadje, maar als hij een graafmachine had gebruikt zwom hij nu in een 25-meter bad. Ik wil maar zeggen: benut je mogelijkheden.
De eerste keer dat we hierover spraken, die avond in De Oude, als ik je toen niet had tegengehouden, had je die nacht nog, lam en extatisch, ingebroken bij een dierenwinkel. Samen met de barman, die om heel andere redenen enthousiast was; Zijn broer heeft een stomerij. “Mijn wraak zal zoet en geel zijn”, riep je terwijl jullie slingerend de straat uit fietsten. Ik weet niet waar je die avond geëindigd bent, maar op dat moment had ik in ieder geval niet gedacht dat dit belachelijke plan werkelijkheid zou worden.
Illustratie: beeldredactie.
Soms denk ik: “Ik had hem nooit over die vogels moeten vertellen.” Maar ik was dronken en boos op het systeem. Bovendien haalden de krijtstreepmannen het spreekwoordelijke paard van Troje zelf binnen. Als gulzige kinderen in een snoepwinkel. Als ik denk aan wat komen gaat word ik overweldigd door een ongemakkelijk gevoel (is het angst of spijt?). Ik googel je, bang dat je je kans al hebt gegrepen. Ik check de AEX, maar alles is normaal. Opluchting maakt al snel plaats voor gezonde spanning. Je gaat dit echt doen, het is uit mijn handen. Ik troost mezelf met de gedachte dat voorzichtige mensen vergeten worden, nog voor ze met pensioen gaan.
Ik weet dat je geen genoegen zult nemen met omstandigheden die niet optimaal zijn. Maar wanneer de schermen op het plein staan opgesteld, Oranje speelt en de vrijdagmiddagborrel is extra vroeg ingezet, maak dan geen haast. Doe niks voor de pennen diepgeel gekleurd zijn, daaraan zie je dat hun vleugels ‘rijp’ zijn. Haastige spoed is zelden goed, ik weet niet wie dat bedacht heeft, maar het is waar.
Oké, nu laat ik je met rust. Geen Facebookberichten of aangetekende brieven meer, beloofd, ik vertrouw je. Wie zien elkaar wanneer het voorbij is, en dan begint het hele circus pas echt.
Groet*
Maartje
PS: Vergeet het lab. Gebruik gewoon van die zoogkompressen van de HEMA, die zijn goedkoop en even effectief.
