Asset 14

Vette zeep

In onze keuken vind je naast de koelkast een aantal jampotjes, gevuld met een piskleurige substantie. Omdat mijn huisgenoten moeilijk iets weggooien (jarenlang lag er een placenta in de vriezer) duurde het even voor ik deze groeiende verzameling zelf opmerkte. Maar op een avond deed mijn huisgenoot een bekentenis: ze spaart olie. Als wij iets gebakken of gefrituurd hebben sluipt ze ’s avonds naar de keuken om het braadvet met koffiefilters te zeven. In Spanje, waar zij vandaan komt, is dit een bekend gebruik. Oude olie wordt bewaard; niet om te voorkomen dat de gootsteen verstopt en ook niet uit ecologisch idealisme, maar omdat je er goedkoop je eigen zeep van kunt maken.

Negeer de misselijkmakende gedachte dat in Auschwitz misschien wel Jodenzeep gemaakt werd van mensenvet, want dit is de ultieme ‘ik wilde altijd al uitvinder worden’-activiteit. Dat was het in ieder geval voor mij.

Lang voor ik op de middelbare school het genadeloze bewijs kreeg dat ik echt geen bèta ben, was ik uitvinder. Met een oud koffiezetapparaat fabriceerde ik drankjes die mijn vriendinnetje van haar diabetes moesten genezen. Ondanks dit vroege enthousiasme is er waarschijnlijk geen briljant wetenschapper aan mij verloren gegaan. Ik gebruikte fijngemalen krijtjes en paracetamol en testte deze brouwsels op mijn jongere zusjes, geen van drie diabetespatiënt. Ik vraag me wel eens af wat er gebeurd was als ik toen wist welke spectaculaire experimenten je kunt doen met gootsteenontstopper.

Scène uit de film Fight Club

Op het internet vind je tientallen fora over de kunst van het zeep maken. En wat blijkt? Een dappere DIY huisvrouw maakt niet alleen zelf wasmiddel, maar ook dagcrème, wasverzachter en bodylotion. Een enkeling gebruikt zelfs een mengsel van Marseillezeep en baking soda als tandpasta. Het handige van zelfgemaakte zeep is dat je het voor van alles kunt gebruiken. Het zou nooit in mij opkomen om mijn haar te wassen met vloeibaar wasmiddel, maar met zelfgemaakte zeep kan dat dus wel. Je krijgt er trouwens ook een zachte huid van. Na een uitvoerige cursus van mijn huisgenoot en gesteund door de online expertise van Lucifall en Ageeth deel ik hier graag het recept waarmee ik mijn eerste zeep maakte.

Braadvetzeep

Bak een avondje loempia’s voor al je vrienden, en zeef de afgekoelde olie (olijfolie kan, maar zonnebloem- kokos- of andere olie is ook prima) zodat deze weer helder is. Verzamel zo 500 gram olie.

Neem 64 gram gootsteenontstopper. (Volgens Josette is alleen het Kruitvat huismerk in korrelvorm hiervoor geschikt, ik vertrouw in deze op haar vakkennis.) Los die voorzichtig op in 178 gram water. Gebruik hiervoor een glazen maatbeker of een pan die niet van aluminium is en zet een veiligheidsbril op, niet alleen voor dat Willie Wortelgevoel. Het water zal wit gaan bruisen en wordt al snel heel heet. (Wel een beetje opletten dus.) Laat het tot 50 graden afkoelen, bij mij duurde dat ongeveer minuten.

Intussen verwarm je de olie ook tot 50 graden, zodat je beide substanties op dezelfde temperatuur mengt. Roer de olie langzaam door het water, dat nu Natronloog heet. Als het goed is wordt dit gelijk troebel.

Mix het mengsel met een (oude) staafmixer tot het zo dik is als vla en zet het dan in een pan in oven die een temperatuur van 80-90 graden heeft. Wacht ongeveer een half uur. Je zal zien dat (en ik citeer hier het handige zeep.vanderleden.com) ...je zeep vanuit zijn vla-achtige fase langzaam een vaseline-fase (gelfase) ingaat.

Om te testen of je zeep klaar is moet je er even aan likken. Proef je zeep dan is het goed, smaakt het naar batterij dan heb je iets fout gedaan. Nu kun je nog een aroma of kleurstof toevoegen zodat de zeep, zoals echt wasmiddel, naar bloemetjes gaat ruiken. Daarna moet je het mengsel snel in een mal gieten om te laten stollen. Ik gebruikte hiervoor een schoenendoos met plastic erin. Als het gestold is, kun je de zeep in stukken snijden en om te wassen doe je één zo’n stuk in een lingeriezakje in je wasmachine.

In tegenstelling tot het bakje placenta in de vriezer werden de jampotjes in onze keuken al een stuk minder vies toen ik erachter kwam wat erin zat. Hoewel, moederkoek schijn je ook te kunnen bereiden tot een voedzame maaltijd of shake.

--

Een andere versie van dit artikel verscheen op Feed The World. 

Mail

Maartje Smits Maartje Smits is schrijvend detective en imker. In 2015 verscheen haar dichtbundel Als je een meisje bent bij uitgeverij De Harmonie.

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer

Bubbel

Bubbel

‘Ik probeer te begrijpen waarom ik de hele tijd overal onderdoor glip, ook onder de term lesbie, het is een woord waarvan ik de ingang niet vind.’ Tijdens een schrijfresidentie in Parijs verkent Leonore Spee de spanning tussen identiteit, verlangen en lichamelijkheid. Het wordt een zoektocht naar het overbruggen van afstand – tussen mensen en steden, liefdes en labels, gedachten en ervaringen, en hoofd en lijf. Lees meer

Vlindereffect

Vlindereffect

Een wapenfabriek is van nature een harde, troosteloze plek, maar zo kleurrijk als in dit verhaal, heb je het nog nooit gezien. Drie dystopische levens komen samen rondom een fabriek, waardoor de donkerte van de oorlogsindustrie feilloos bloot komt te liggen. Fester Vogels geeft ons drie perspectieven op een vlijmscherpe ontwikkeling, kritisch en tegelijkertijd zó beeldend dat het aan je scherm wil ontsnappen. Lees meer

De stilte (is niet het antwoord)

De stilte (is niet het antwoord)

Stilte. Sinds Marthe van Bronkhorst die zelf niet meer kan horen, luistert ze er heel anders naar. Echte stilte is zeldzaam in ons leven, of lijkt dat maar zo? In delen van mijn oor is het stil. Na een ongelukje deze zomer zijn de trilhaartjes beschadigd. Dat hoor ik niet, want het lichaam overcompenseert daarvoor... Lees meer

Meehuilen met ijskruid

Meehuilen met ijskruid

‘We zijn zo ver verwijderd van ons eigen eten dat we kunst nodig hebben om die verbinding zichtbaar te maken.’ Lisanne Brouwer laaft zich aan (theater)kunst met voedsel in de hoofdrol en neemt je mee in de manieren waarop kunstenaars ecologisch bewustzijn aan de eettafel creëren. Het blijkt een ontdekking van zowel verlangen als walging. Lees meer

De gisting

De gisting

Mara van Herpen vertelt het poëtische en surrealistische verhaal van Toni. Hen werkt in een broodfabriek en begint daardoor te gisten en te schimmelen en verandert in… Ja, in wat eigenlijk? Lees meer

We moeten vaker synchroon dansen

We moeten vaker synchroon dansen

‘Ik betrap mezelf erop dat het moeilijk is hoopvol te zijn in deze tijden, soms voelt het zelfs verkeerd.’ Toch vindt Loïs in haar column ruimte voor hoop. Niet door ons terug te trekken, maar door ons uit te spreken én elkaar te vinden. Minder polarisatie, meer synchronisatie. Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

In de media wemelt het van oorlogstaal. Marthe van Bronkhorst laat zien hoe je de frames kan herkennen: 'Sterf je liever terwijl je je verdedigt of passief?' Lees meer

Denkbeeldige ruimte

Denkbeeldige ruimte

In dit essay onderzoekt Sytske Frederika van Koeveringe hoe schrijven een ruimte opent waarin kwetsbaarheid, verbinding en saamhorigheid zichtbaar worden. ‘Sinds ik ziek ben, voel ik bij vlagen een afgesneden gevoel van de medemens die geen kanker van binnenuit kent.’ Lees meer

Meneer Ouka en de streep

Meneer Ouka en de streep

'‘Het gaat over uw kabouter,’ zegt meneer Ouka.' En dat doet het: in dit verhaal verheft Makki Aimar een niet-lachende tuinkabouter tot het glinsterende middelpunt van zijn verhaal. Waar ieder ander een tuinkabouter niet eens zou zien staan, lijkt het voor de hoofdpersoon in dit verhaal een metafoor voor zingeving te worden. Met dit verhaal won Makki Aimar de schrijfwedstrijd 'Door de ogen van Palomar', georganiseerd door uitgeverij Cossee en Hard//hoofd. Lees meer

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

Brengt tijdelijke onthouding van kleding, koffie en verjaardagscadeaus ons dichter bij een koopwoning? Of is het enkel in onze dromen dat een financiële detox grote, blijvende veranderingen weet te bewerkstelligen? Loïs Blank vraagt zich af wat er buiten beeld raakt wanneer we ons verliezen in de survival van No Spend September. Lees meer

:Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen 2

Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen

Lam Ngo was vierentwintig toen hij vluchtte uit een ideologisch verscheurd Vietnam. In dit essay vertelt hij hoe hij weer leerde luisteren naar de pijnlijke en lang verzwegen herinneringen, hoe het was om in Nederland opnieuw te moeten beginnen en over de blijvende band met zijn geboortestad Saigon. ‘Want pas als we zien wat er verzwegen is, kunnen we echt luisteren.’ Lees meer

 1

pantser / piertotum locomotor

In deze twee gedichten van Roan Kasanmonadi kijken we naar een aflevering van Kamp Van Koningsbrugge, leren we onszelf op te rollen als pissebedden, en vliegen de zwaarden, harnassen en kikkers je om de oren. Lees meer

Het weefsel van geheugen

Het weefsel van geheugen

Vanaf de jaren zestig strijdden avant-garde kunstenaars Ana Lupas en Magdalena Abakanowicz tegen het vooroordeel dat textiel alleen decoratief kan zijn. Sander Bortier laat zien dat hun verwantschap verder gaat dan het innovatieve gebruik van het materiaal dat mede door hen van betekenis verschoof, van traditioneel naar subversief. Vezels werden drager van een stille taal: een vertaling van menselijke kwetsbaarheid binnen een collectieve orde. Lees meer

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Tessy Ouwens kreeg op jonge leeftijd te maken met onrealistische schoonheidsidealen en dit leidde tot een strijd met haar eigen lichaam en zelfbeeld. Onverwachts was het de islam en het bedekken van haar lichaam, dat haar uit deze strijd hielp. ‘Met mijn hoofddoek op, voelde mijn lichaam voor het eerst weer als de mijne.’ Lees meer

 1

Zinkstukken

Dealen met fysieke ongemakken, de dood, en afgelegen, kale landschappen spelen vaak een centrale rol in de boeken van Jilt Jorritsma - zelfs zijn proefschrift ging over zinkende steden. Het is daarom niet verrassend dat Jilt Jorritsma gegrepen werd door de Biesbosch en haar spookachtige arbeidshistorie toen literair productiehuis Tilt en Cultuurfonds Noord-Brabant hem vroegen het achtste Brabants Boek Present te schrijven. De verhalen die hij ontdekte en opschreef zijn des te grilliger - vandaag lichten we alvast een tipje van de sluier. Lees meer

:De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

Hij wil de DSM weggooien, spreekt controversieel over euthanasie, drank, de ggz... wat niet? Wie ís de allerlaatste Zomergast? Psychiater Jim van Os, dus. ‘Wat je uiteindelijk nodig hebt, is een ander mens.’ Lees meer