Toegegeven: toen er in groep zeven elke dag meer klasgenootjes met een beugel naar school kwamen, ben ik ook gaan zeuren bij de tandarts. "Het valt wel mee," zei hij, "het groeit wel recht." Dus fabriceerde ik van ijzerdraad mijn eigen bitje. Wekenlang droeg ik het ’s nachts, stiekem, tot de wondjes in mijn wangen begonnen te irriteren. Toen ik vier jaar later in de stoel van een echte orthodontist lag, was het al te laat. Ik was uitgegroeid en aan mijn scheve tanden kon niets meer worden gedaan.
Het enige wat ik kon doen was wachten tot ik volwassen was. Dan zou ik mijn onderkaak operatief kunnen laten breken en naar voren laten zetten, waarna mijn kin zou moeten worden afgeschaafd en er met een beugel een overbeet gecreëerd moest worden voordat een nieuwe beugel de tanden recht zou kunnen zetten. Ik zou drie maanden door een rietje moeten eten, maar mijn mond zou wel voldoen aan het schoonheidsideaal. Gelukkig werd ik verstandig voor ik volwassen werd en was deze ingreep al snel geen optie meer. Inmiddels hou ik van scheve tanden. Ik vind je meteen al tien keer sympathieker als je mij een stralende onregelmatige glimlach toewerpt.
Foto van Wikipedia.
De meeste lezers van hard//hoofd zullen niet in de levensfase zitten dat zij moeten beslissen of ze hun gebit laten corrigeren of niet. Onze generatie beschouw ik dus min of meer als verloren. Gelukkig is sinds kort mijn halve vriendenkring in verwachting, dus vestig ik nu mijn hoop op hen: ouders van een nieuwe generatie waarin elke glimlach weer uniek zou kunnen zijn. Denk eens aan hoeveel geld, pijn en zorgen je jezelf en je toekomstige kind kan besparen als we nu massaal besluiten dat scheef het nieuwe recht is. Natuurlijk zijn er uitzonderingen. Wanneer je niet meer kunt eten omdat je tanden horizontaal in je mond staan, is een ingreep noodzakelijk. Maar het fanatisme waarmee de afgelopen decennia elk spleetje en iedere overbeet vakkundig zijn weggepoetst, vind ik eng.
Ik snap sowieso niet wat er zo begerenswaardig is aan die Hollywood smile, je blijft toch altijd zien dat er beugel aan vooraf gegaan is. Terwijl een asymmetrisch rijtje tanden, net als een moedervlek, een licht loensend oog of sproeten, contrast aanbrengt in het gelaat. Het geeft het gezicht karakter en uitstraling. Ik noem Kirsten Dunst, Carice van Houten, Madonna, Vanessa Paradis… Rechte, witte tanden zouden hen niet mooier maken.
Toen ik nog bij mijn ouders woonde werd ik een keer achterna gezeten door de dorpsgek. Ik had naar hem gelachen en hij was ervan overtuigd geraakt dat ik een vampier was. Inderdaad, met mijn bleke huid en twee schuine voortanden zou ik best de vrouw van Dracula kunnen zijn. Mijn gebit is ook heel sterk, ik heb nog nooit een gaatje gehad. Bovendien kan ik onheilspellend fluiten tussen mijn vampiertanden, en als ik geglimlacht heb, blijft een van die tanden ‘hangen’ op mijn onderlip. Dreigend, alsof ik elk moment kan toeslaan. Voor een meisje van 1.59 dat waarschijnlijk haar hele leven schattig gevonden zal worden, is dat misschien wel het grootste voordeel van scheve tanden: af en toe ben je een vampier.
