Beeld: Quest for Fire
“Gast, deze film moet je zien.” Ik keek hem bedenkelijk aan. Wanneer deze vriend een film aanraadde, was het meestal een spin-off van Star Wars of een comedy met Adam Sandler. Toen ik vroeg waar Quest For Fire over ging en hij antwoordde dat het een film uit 1981 was die ging over Neanderthalers die hun vuur terug gingen stelen van andere aapmensen en dat er – dat was het vetste - niet in gesproken werd, zonk de moed me al helemaal in de schoenen. Maar ik was te moe om me te verzetten en met een toch wel aanstekelijk enthousiasme schoof hij de VHS-band in de videorecorder.
Wauw, dat had ik even verkeerd ingeschat. Quest For Fire is zonder twijfel een briljante film. In 1911 schreef J.-H. Rosny Aîné, nota bene in science-fiction gespecialiseerd, een van de weinige prehistorische romans. Het verhaal speelt zich af in het paleolithische tijdperk, toen de drie types oermens - de mensaap (Homo erectus), de Neanderthaler (Homo neanderthalensis) en de moderne mens (Homo sapiens) - tegelijk op dezelfde gebieden leefden. De mensapen stelen het vuur van de Neanderthalers, waarna drie van hen gedwongen worden om een van de belangrijkste middelen van hun voortbestaan terug te vinden.
Onderweg treffen ze onbekende dieren, voedsel en ook de Homo sapiens. Ze leren banale dingen als lachen, seks in de missionarishouding en uiteindelijk het maken van vuur. Hoewel lang niet alles klopt, hebben wetenschappers de film geprezen en liepen bepaalde inschattingen zelfs op latere onderzoeksresultaten vooruit. Het acteerwerk is verrassend geloofwaardig, wat te verklaren valt uit het feit dat de spelers intensief werden begeleid door mensapenexperts. De bewegingen en de taal van de oermensen zijn fascinerend. Bovendien won de film een Oscar voor de make-up. Quest For Fire heeft de tand des tijds ruimschoots doorstaan en is zelfs relevant te noemen. Het respect en het ontzag dat de oermensen voor de natuur kennen, doet je afvragen wat ‘vooruitgang’ nou eigenlijk betekent. Huren of downloaden dus. Urgh… Artra!
