Geheimen, ik heb ze niet. Dit klinkt misschien verdacht maar ik durf hier met overtuiging te beweren dat ik een open boek ben; soms tot het onhandige aan toe. Bijvoorbeeld wanneer ik iemand eigenlijk een zacht ei/gore klootzak/tuthola vind, dat kan ik namelijk maar met moeite verbergen. De mysteries die ik heb, zijn eerder heimelijke genoegens (zo heb ik een onverklaarbare obsessie voor YouTube-filmpjes van de modeshows van Victoria’s Secret, wat natuurlijk niet te rijmen valt met mijn feministische inborst) en cynische gedachtes die ik niet deel met diegene voor wie ze bedoeld zijn (in mijn hoofd samengevat in het nooit uit te geven boek ‘Alle mails die ik nooit verstuurde/Alle opmerkingen die ik nooit maakte’). Maar verder dan dat gaan ze niet, mijn geheimen. Mijn pincode is 9112 en mijn wachtwoord voor de meeste dingen is aMsterdam26*.
Het kunstproject PostSecret, in 2004 opgezet door de Amerikaan Frank Warren, is van een hele andere orde; het is een verzameling geheimen, of anonieme bekentenissen, van mensen van over de hele wereld, samengevat in een zo kort mogelijke tekst en verbeeld in een kunstzinnig in elkaar geknutselde ansichtkaart. Van een selectie PostSecrets zijn al meerdere (koffietafel)boeken verschenen, maar ook online kun je lezen en zien wat mensen zoal te verbergen hebben. Een hele hoop van die geheimen gaan over de liefde: over mensen die getrouwd zijn met de buurjongen maar eigenlijk nog steeds verlangen naar hun highschool sweetheart, of over mensen die in een relatie zijn beland met iemand van het verkeerde geslacht. Naast Liefde is de categorie ‘rare gewoontes/gekke smaak/grappige onthullingen’ natuurlijk een heerlijke, onuitputbare bron. Ter illustratie: "I am not a bigot! I love people, I am a good person. But I think Hitler was sexy". Een andere: "I love to fart around my deaf friends just to see how long it takes for them to notice".
De meest choquerende ontboezemingen vind ik de échte geheimen, weer onder te verdelen in twee groepen. De eerste bestaat voornamelijk uit persoonlijke verhalen: angsten en onzekerheden, eenzaamheid, hartverscheurende boodschappen van mensen die het leven niet meer zien zitten; of dit eigenlijk nooit hebben gedaan: "I feel lonely every single day of my life but I’m ashamed to admit that to the people who love me". De andere groep gaat over geheimen waarbij derden betrokken zijn, met of zonder medeweten. Incest en ander seksueel misbruik zijn thema's die hierbij vaker terugkomen, net als verraad en de zelfkant van het leven: "He’s been in prison for two years because of what I did. Nine more to go".
Een bekentenis: mijn pincode is niet 9112 en mijn wachtwoord niet aMsterdam26*. Ik ben natuurlijk niet helemaal gek.
