Elke aantrekkelijke ontwikkeling op internet duwt mij weer iets dichter naar digitale slavernij. Als Steve Jobs, de topman van Apple, met zijn spijkerbroek en zwarte coltrui een nieuwe gadget presenteert, dan weet ik dat er weer een nieuwe manier is verzonnen om mij vaker te laten internetten. Tijden lang, als ik wakker werd ’s ochtends, of thuis kwam, of net klaar was met een televisie programma; elke keer liep ik als vanzelf naar mijn laptop om even te kijken of er nog nieuwe mail was. Elke keer verspilde ik een kwartiertje van mijn dag. Door Twitter, door e-mail, door Facebook, door mijn favoriete sites. Dat telde vaak op tot uren tijdsverlies en een continu dwangmatig gevoel.
Met de komst van iPhones en Blackberries wordt dat alleen maar erger. De stille uurtjes zijn meestal onderweg of ergens buiten de deur en ook die worden nu afgepakt. De geruststelling komt meestal uit het idee dat je altijd ervoor kunt kiezen je mobiele telefoon uit te zetten of het internet maar even niet te raadplegen, maar je verliest je vrijheid doordat je altijd een keuze hebt. De verleiding om even het nieuws te bekijken is er altijd. En ik trapte erin. Elke keer als ik ergens een mogelijkheid had dan checkte ik mijn e-mail. Ik werd er naartoe gezogen.
Daardoor werd internet eigenlijk de baas over mij. Als een ontevreden minnaar kon ik zelfs woest worden als internet er even niet voor mij was, bijvoorbeeld als het netwerk plat lag of mijn laptop niet werkte. Ondertussen betaalde ik mij blauw aan al die bedrijven die apparaatjes verzonnen waardoor ik nog langer online kon zijn, nog sneller kon internetten, met nog meer plezier. Luilekkerland werd groter en groter.
Maar ik ben strijdbaar. Internet krijgt mij er niet onder. Als een zenmeester heb ik mijn internetverlangens getemd. Ik heb geen iPhone gekocht, vooralsnog. Pas als de verleiding minder wordt ga ik overstag, om Apple te laten zien dat ik hen niet nodig heb. Ik open mijn laptop pas op mijn werk. Dus ik ga niet meer direct uit bed online om het nieuws te lezen. Ook als ik thuis kom, van wat dan ook, dan neem ik de tijd voordat ik achter de computer ga zitten. En een uur voor het slapen gaan kom ik niet in de buurt van internet of de televisie.
De techniek is verleidelijk en verslavend. Bovendien wordt er altijd een beeld van vooruitgang neergezet. De techniek wordt goedkoper, toegankelijker en werkt beter, maar dat wil niet zeggen dat het ook direct ons leven verrijkt. Daarom vier leefregels om de techniek te temmen:
1. Geen computer, telefoon of internet aan voor het ontbijt.
2. Geen computer, telefoon of internet een uur voor het slapen gaan.
3. Geen computer, telefoon of internet tijdens het eten.
4. Niet je e-mail of sociale netwerk sites checken in het weekend.
Win je vrijheid terug. Word weer zen.
