Asset 14

Neem jezelf mee uit

Tip: ga alleen op stap

In een tijd waarin veel mensen nauwelijks ruimte in hun agenda hebben om hun beste, laat staan ál hun vrienden te zien, lijkt het misschien een raar idee om een zeldzame vrije avond op te offeren om er alleen op uit te gaan. Als er nog minstens acht onbeantwoorde WhatsApp-berichten op je wachten van mensen die je aandacht verschuldigd bent, en je je vrije avonden ook nodig hebt om bij te komen op de bank en een of andere serie te bingewatchen… dan ga je toch niet alleen naar het theater?

Of misschien toch wel? Alleen uitgaan mag dan voor velen eng, nutteloos of ongezellig lijken, eigenlijk is het, zou ik zeggen, een belangrijk ingrediënt van een gelukkig en ontwikkeld leven.

Ten eerste biedt alleen op stap gaan je de mogelijkheid nieuwe mensen te spreken. Wie met bekenden uitgaat, praat hoofdzakelijk met elkaar over hoe de film, het debat of het eten was. Je bespreekt de avond dan met een persoon die je al op een ander moment hebt geselecteerd en interessant/lief/grappig hebt bevonden. Van de rest van het publiek krijg je vaak maar weinig mee. Zo breek je nooit uit je eigen bubbel en blijf je jaren met dezelfde vrienden dezelfde soort gesprekken voeren. Met een vreemde een voorstelling of debat bespreken vergt wat oefening in initiatief nemen, maar ik beloof je dat dat snel went, en steeds minder spannend is. Er kunnen hele leuke ontmoetingen uit voortkomen die je anders nooit zou hebben gehad.

Ten tweede biedt alleen op stap gaan je de mogelijkheid je eigen gedachten wat beter te horen. Waar je in gezelschap van iemand anders je ideeën meestal meteen uitspreekt, krijgen die wanneer je alleen bent de kans om te rijpen, sudderen of ontwikkelen. Niet met inmenging van een hele andere set hersens en ervaringen, maar slechts op basis van die van jezelf. Je zal ervan versteld staan hoe diepzinnig je eigenlijk bent als je de kans krijgt.

Ten derde biedt alleen op stap gaan je de gelegenheid je eigen beste vriend(in) te worden. Dit is een status of vaardigheid waar je voor altijd wat aan zal hebben. Waar we voor onze goede vrienden vaak het beste uit de kast halen (compassie, energie, humor), zijn we voor onszelf vaak chagrijnig, hard oordelend en mokkend gezelschap van een soort waar we onze vrienden voor zouden afschermen. Met jezelf op stap gaan geeft je met een beetje oefening de gelegenheid het beste voor jezelf uit de kast te trekken. Ben je sip? Wees de steunende gezel die je troost en probeert op te vrolijken. Heb je zin in avontuur? Wees de opzwepende gezel die het gekste in je naar boven haalt. Leer je eigen beste vriend(in) te worden en je hebt diegene altijd bij je.

Dus de volgende keer als je een vrije avond hebt: negeer je telefoon, trek de deur achter je dicht en neem jezelf mee uit. Jij en je gezel zullen er geen spijt van krijgen.

 

Mail

Naomí Combrink is patriarchaatsloper, literatuur- en cultuurwetenschapper, verhalenverslaafde en weet nog steeds niet of ze zich nu schrijfster of schrijver wil noemen.

Ka-Tjun Hau is beeldredacteur bij Hard//hoofd, fotograaf en kunstscout.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Column: Ik wens je alle goeds

Ik wens je alle goeds

Een afwijzing komt Eva koud op haar dak vallen. ‘Ik vond hem leuk, hij vond mij ook leuk, hij vond mij dus niet leuk, ik ben gewoon niet leuk genoeg.’ Lees meer

Koop de roze bril

Koop de roze bril

Lang geloofde Shulamit Löwensteyn dat een ingebouwd stapelbed de oplossing zou zijn voor al haar moeilijkheden. Had ze daar gelijk in? Een tip over tulpen, taart en het kopen van troost. Lees meer

Column: Het enige woord dat het omschrijft

Het enige woord dat het omschrijft

Het voorlopig laatste uitstapje naar de bios met haar vader krijgt voor Eva een duistere lading. Lees meer

Kon je maar aanbeden worden

Kon je maar aanbeden worden

Hologrammen, goud licht en een religieus lam laten Marthe van Bronkhorst zich klein voelen tijdens een kerkbezoek. Lees meer

Wees talentloos

Wees talentloos

Tijdens een date raakt Wolter de Boer verwikkeld in een socratisch vraaggesprek rond talent. Een tip over het afschaffen van aanleg. Lees meer

'Het kán dus wel.'

'Het kán dus wel'

Eva is dolblij voor (en stikjaloers op) haar smoorverliefde vriendin. Lees meer

Column

In een te specifieke vorm geslepen

Op ieder potje past een dekseltje, toch? Marthe van Bronkhorst vraagt zich af of ze daarvoor niet té veel eigenaardigheden heeft: "Als ik nog groter groei, dan moet een bosbrand mij snoeien. En wat voor allesverzengende liefde moet dat zijn waardoor het specifieke houtsnijwerkje dat je bent geworden af fikt, helemaal ombuigt, en opnieuw wortel schiet?" Lees meer

Column: Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Eva's nichtje van twee geeft tijdens een bezoek aan de speeltuin blijk van een opvallende afkeer van hokjesdenken. Lees meer

Breek het brutalisme

Breek het brutalisme

In een distrack over het brutalisme maakt Marthe van Bronkhorst duidelijk dat ze helemaal klaar is met de betonnen architectuurstijl: "Wat is de deal met al die bouw freaking putten, nog minder fundament voor kunst dan vier keer Rutte?" Lees meer

Column: Zullen we vrienden worden?

Zullen we vrienden worden?

Corona of geen corona, Eva blijft haar sociale cirkel onderhouden en zo nodig verversen met aanwas. Lees meer

Column: Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Over de dood van haar grootouders dacht Eva van den Boogaard vroeger wel na, maar over die van een goede vriend? Lees meer

Achtbaantester 1

Achtbaantester

Marthe van Bronkhorst hangt op de kop in een looping en weet één ding zeker: achtbanen worden alleen spannend als ze een goed verhaal hebben. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer

Framer geframed

Framer geframed

Marthe van Bronkhorst ziet haar angst onder ogen en besluit haar ervaring als psycholoog te verrijken door zelf de patiënt te worden. De belangrijkste les? Ook therapeuten weten niet alles. Lees meer

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer