Asset 14

Liefdesverdriet

Het is een constante in mijn leven, luddevedu. En dan bedoel ik niet het getreur over verbroken relaties. Daar kom ik na veel uitgelopen mascara, bier en andere geestverruimende middelen altijd wel overheen. Het is het besef dat elke vorm van liefde uiteindelijk eindigt, of misschien wel nooit bestaan heeft, dat me verdrietig maakt.

Liefde, van iemand houden of verliefd zijn is uiteindelijk het mooiste dat je kan meemaken maar tegelijkertijd ook het allerslopendste. Ik heb de raarste dingen voor de liefde gedaan. Ik boekte spontaan reizen naar exotische bestemmingen, kookte vlees, liet de vader van een ex mij een “linkse Hollandse teef” noemen… Man, ik verhuisde zelfs naar Duitsland. En dat alles met de hoop op onvoorwaardelijke liefde.

Dat laatste, naar Duitsland verhuizen dus, deed ik voor de eerste grote liefde van mijn leven. We hadden pret, ik hield van hem, hij van mij, en toen gingen we samenwonen. We hadden nog steeds pret maar als je constant op elkaars lip zit, wordt alles toch net iets minder spannend. Dan ontdek je opeens dat je niet kan onthouden waar jouw én zijn spullen liggen. Dat het vervelend is dat jij drie jobs tegelijkertijd aan het doen bent en hij zijn laatste geld aan een op afstand bestuurbare helikopter uitgeeft. En dat hij altijd twee verschillende sokken draagt. Hield ik daarom minder van hem? Nee. Ik vond dat van die sokken zelfs schattig. Maar opeens, na twee jaar (en ja, dat is lang voor mij) komt er dan een punt waarop je beseft dat je vrienden bent geworden. Zonder benefits nog ook. Dus toen besloten we, heel vriendschappelijk, uit elkaar te gaan. Oké, het feit dat hij mijn lievelingssnijplank had laten verkolen op een elektrisch vuur had er ook wel iets mee te maken. Met zo’n man wil je geen brandverzekering. Laat staan kinderen.

Niet dat ik kinderen wil. Ik denk dat kinderen krijgen voor veel mensen een bevestiging van hun liefde is. Terwijl ik vaak denk: dat was niet nodig geweest. Op sommige kinderen zit namelijk niemand te wachten. En op veel ouders nog veel minder. Maar dat is een andere discussie. Ik wil geen kinderen, maar ergens diep van binnen hoop ik dat iemand mij er ooit bijna toe dwingt. Omdat die persoon vindt dat mijn genen zo ongelooflijk tof zijn. Waarschijnlijk zou ik dan nog altijd weigeren, want als dat betreffende kind inderdaad mijn genen heeft, moet ik er niet aan denken om zo’n dikke kop eruit te duwen. Het zou desalniettemin een mooi compliment zijn.

Ik denk er vaak over na waarom het niet zo wil lukken met mij en de liefde. Om mij heen zie ik namelijk genoeg mensen die het blijkbaar wel gevonden hebben, het onvoorwaardelijk houden van elkaar. Ben ik te veeleisend? Te raar? Te enthousiast? Of kies ik gewoon altijd de verkeerde mannen? En doet dat er allemaal eigenlijk toe? Mensen zeggen vaak dat je hart belangrijker is dan je hoofd en dat eerste probeer ik dan ook altijd te volgen. Helaas ga ik daardoor ook nogal vaak op mijn bek. Vooral als ik dan opeens wél begin na te denken. Constant en teveel. En neurotisch zijn is niet sexy.

Eén van mijn favoriete nummers over de liefde is er eentje van een punkbandje uit Dallas genaamd The Nervebreakers. Het heet ‘I Love Your Neurosis’. Ik hoop nog altijd op het moment dat iemand dat onder mijn raam komt spelen. Ergens heel diep van binnen denk ik niet dat dat ooit gaat gebeuren en ik waarschijnlijk eindig met vijf katten, een snor en veel neuroses waar niemand van houdt. Maar gelukkig heb ik mijn hart nog en ik hoop dat dat ooit nog eens zo hard gaat kloppen dat ik mijn eigen gedachten niet meer hoor.

Mail

Coby Hounjet is volgens de kassajuffrouwen van de Albert Heijn onder de 25 maar heeft al zeker drie rimpels in haar navel. Verder houdt ze van pikante hummus, liftmuziek en piemels. Ze schrijft bij gebrek aan ander talent.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Een stem van een muze

Een stem van een muze

Bij het schilderen van een portret geven kunstenaar en muze zich bloot. Het resultaat is de interpretatie van de kunstenaar. Wat nou als ook de muze zou kunnen praten? Lees meer

 Met Black Friday bestelden we massaal lucht

Met Black Friday bestelden we massaal lucht

Met name kleine webshops zijn vaak genoodzaakt om (veel) groter verpakkingsmateriaal te gebruiken. Illustrator Chloé Pérès-Labourdette brengt het nieuws in beeld. Lees meer

AVS:

Knuffels, superhelden en opgroeien

Deze week worden onze redacteurs blij van teddyberen, een maatschappelijk relevante superheldenserie en satire in zwart-wit. Lees meer

Interview: Suzanne Wallinga van Amsterdam Art

Verzamelen voor alle leeftijden tijdens het Amsterdam Art Weekend

Interim-directeur van Amsterdam Art Suzanne Wallinga vertelt hoe zij het verzamelen van kunst toegankelijk wil maken voor iedereen. Lees meer

Lijden onder vrouwelijk leiderschap

Lijden onder vrouwelijk leiderschap

Moeten we een minister-president die Thatcher-fan is verwelkomen, alleen omdat ze een vrouw is? Lees meer

Of gewoon een boom

Of gewoon een boom

''We kunnen met schuim een nieuwe dampkring spuiten 
en van oceanen spiegels maken
alle fietshelmen, alle daken 
bedekken met restjes zilverpapier'' Lees meer

Ware kennis… Wat is dat eigenlijk en hoe vinden we die?

Ware kennis... Wat is dat precies en hoe vinden we die?

Ware kennis is kennis die door zo veel mogelijk mensen is ingegeven. Toch houden sommige leerprogramma’s van de studie filosofie nog geen of erg weinig rekening met de wijze waarop categorieën als gender, klasse en etniciteit invloed hebben op de politieke theorieën van een filosoof. En daar moet heel snel verandering in komen, aldus Stefanie Gordin. Lees meer

Vacature voor hemelbestormers: Hard//hoofd zoekt makers!

Hard//hoofd zoekt talent!

Wij zoeken vrije geesten, rusteloze zielen en ambitieuze daedalussen die ons tijdschrift structureel willen komen versterken als lid van de redactie. Lees meer

 Dankzij haar hoef je niet zonder eten naar bed

Dankzij haar hoef je niet zonder eten naar bed

'Ik neem de eerste hap, dan neem jij de tweede,' zegt Sara Sadok, voor ze een hap neemt van een karameldonut. Lees meer

Hard//talk: Hoe serieus kan de studentendemocratie zichzelf nog nemen?

Hoe serieus kan de studentendemocratie zichzelf nog nemen?

Door haar eigen universiteit voor het gerecht te slepen, hoopt UvA-student Tammie Schoots de vrije en emancipatoire kern van het onderwijs te beschermen. Lees meer

Pictionary voor beginners

Pictionary voor beginners

"Ik wil je zeggen dat dit het moment is
het moment om mijn mond als een schelp aan je oren te leggen
en de hele wereld die nu zee is daar te horen ruisen." Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Waarom ziektemetaforen niet vermeden hoeven worden

Waarom ziektemetaforen niet vermeden hoeven worden

Hoe kunnen we zorgen dat een ziekte ‘gewoon’ een ziekte is en het lijden niet wordt versterkt door de denkbeelden die we eropna houden? In een tijd waarin bijna 60% van de bevolking met een chronische ziekte leeft is het belangrijk stil te staan bij hoe een ziekte-idee van invloed kan zijn op de ervaring van het ziek zijn, stelt Tiare van Paridon. Lees meer

Tabak en rooksignalen

Tabak en rooksignalen

De verteller van dit verhaal leeft al meer dan twee jaar teruggetrokken in een blokhut in het bos, tot op een dag zijn voorraad tabak op is. Er zit niks anders op dan terug te keren naar de bewoonde wereld. Lees meer

 Geen regenboog op de refoschool

Geen regenboog op de refoschool

Jongeren op reformatorische scholen geven aan dat er in de praktijk best over verschillen in geaardheid kan worden gepraat, maar dat betekent niet dat ze zelf voor hun identiteit uit durven komen. Lees meer

'Beste Arie, wat als ik je zoon was?'

'Beste Arie, wat als ik je zoon was?'

De schrijver van deze brief ging tegelijkertijd en naar dezelfde school als de kinderen van minister Arie Slob, en leeft nog altijd met de wonden van de homofobie op die school. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 38

(Amateur)kunst en de vrouwelijke Freek

Deze week worden onze redacteurs blij van dierenweetjes, vorken met persoonlijkheid en een podcast als vervanging voor het museum. Lees meer

Zilt

Zilt

''wij zeggen dat het niet erg is van de barsten
die we met onze vingertoppen volgen
als autowegen naar het zuiden''
Ellis Meeusen is één van de 160 klimaatdichters die samen de bundel Zwemlessen voor later maakten. Zij hebben één gedeelde zorg: de toestand van de aarde. Geïllustreerd door Lisette van der Maten. Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan