Asset 14

Die fröhliche Hamster-Parade

Voor iedereen die een taalknobbel ter grootte van Roel Van Velzens schoenen heeft: “Die fröhliche Hamster-Parade” is Duits voor “De vrolijke hamsterparade”. Het is niet alleen dierenweek - en hamsters zijn dieren dus dit onderwerp is sowieso gepaster dan de eventuele poepfetisj van Ron Brandsteder - maar Die fröhliche Hamster-Parade is ook nog eens één van de grootste onontdekte muzikale schatten van de afgelopen decennia. En wel hierom.

Frank Zander

Beeld: detail hoes Best of Wahnsinn

Die fröhliche Hamsterparade is een album van Frank Zander und seine Freunde. Frank Zander is een Duitse schlagerzanger die heel goed is in het trekken van manische gezichten en die ooit een hit scoorde met een videoclip waarin hij er uitzag als een figurant in de pornoversie van The Matrix Reloaded. Verder is Frank Zander best een goede man, ik heb op Facebook gezien dat hij iedere kerst liedjes zingt voor daklozen. De vrienden van Frank op het eerdergenoemde album zijn mensen in hamsterpakken (HAHA JOH DAT ZIJN DUS GEEN ECHTE HAMSTERS) die nummers zingen met autotune-skills waar Timbaland zich een schele punt aan kan zuigen. Volgens Wikipedia waren er eerst vier hamsters: Fritz, Rudi, Walter und Max. Wat er met Rudi en Walter is gebeurd weet ik niet (te veel coke? Buitenechtelijke kinderen? Eenvoudigweg te veel rock ’n roll?), maar bij de promotour bleven enkel Fritz en Max over. De stem van Fritz werd ingezongen door Hugo Egon Balder, iemand die blijkbaar best wel bekend is in Duitsland. Wie achter de vocalen van Max schuilde, gaan we nooit weten. Serieus. Ik heb al genoeg mensen gemaild en Hyves-profielen gecheckt. Eeuwig mysterie.

De grootste hit die Frank Zander und seine Freunde ooit hadden is deze:

Het begin is een beetje verwarrend want je ziet Frank, die er uitziet als Adriaan van Bassie, staan tussen mensen die niet helemaal weten wat er gebeurt en wanneer het eindelijk ophoudt. Maar dan haalt hij de hamsters en is alles opeens leuk. Je ziet dan ook minstens twee enthousiaste mensen in het publiek.

Daarnaast waren er nog meer toppers:

Deze stamt al uit 1976. Toen WordArt nog niet bestond en fake fur er uitzag als een deurmat. Fatshaming was toen ook nog geen issue, dus Frank geniet hier zonder pardon van een aai over Mäxchen (of was het Fritzchen?) zijn pensje. Frank Zander noemt zich trouwens soms ook Fred Sonnenschein.

Dat er vanaf 2:42 constant kledders slagroom op Frank Zander’s gezicht hangen is volgens insiders totaal niet homo-erotisch bedoeld.

Fritz heeft een jurk aan in deze video, zeer vooruitstrevend als je bedenkt dat het toen 1982 was. Jaden Smith, eat your heart out. Ze zeggen hier dat het leven gewoon het leven is, babediebabedie, dat je het moet nemen zoals het komt en dat je dan uiteindelijk wel gelukkig gaat zijn. Er is een grote kans dat de mensen in de hamsterpakken nu voor AstroTV werken.

In dit liedje brengen Frank/Fred, Fritz en Max een ode aan iemand die Adelheid heet, waarvan ze graag een tuinkabouter willen krijgen. Nergens in het nummer wordt duidelijk of Adelheid daadwerkelijk een tuinkabouter heeft. Indien ja, wordt gewoon verwacht dat ze die zomaar wil afgeven.

Dit liedje is echt wel heel erg, want Mäxchen is treurig omdat iemand zijn hamsterhart gebroken heeft, terwijl iedereen zei dat ze zo leuk waren samen! Raar, want normaal zeggen mensen altijd “Nou jezus wat een lul is jouw lief. Zijn hoofd lijkt op een balzak en dat past echt niet bij jouw tedere gelaat.” Maar na zijn breuk heeft Mäxchen steun van Frank en Fritz, die zingen over hem alsof hij er niet bij is. #vriendschap

In 1989 brachten Frank/Fred en zijn vrienden nog een single uit met een hoes waarop Frank/Fred lijkt op de Teletubbiesbaby met een flinke dosis pep achter de kiezen. Daarna was het jaren stil, totdat er in 2013 een verzamelalbum met niet minder dan veertig hamsterhits werd uitgebracht. Bij dezen wil ik dan ook even van de gelegenheid gebruik maken om te vermelden dat ik dit album nog niet heb en dat het bijna kerst is. Ho ho ho.

Mail

Coby Hounjet is volgens de kassajuffrouwen van de Albert Heijn onder de 25 maar heeft al zeker drie rimpels in haar navel. Verder houdt ze van pikante hummus, liftmuziek en piemels. Ze schrijft bij gebrek aan ander talent.

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Berbers gebogen

Berbers gebogen

'Een vaderskant bijt nooit niet. Ze wensen in hun smeekbedes smakkend dat we slappe groentestukken blijven.’ Imane Karroumi El Bouchtati schrijft over ziek zijn, paternale familietafels en hoe verstrikte tongen geen geruchten kunnen tegenspreken. Lees meer

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Vintagejagers, opgelet! In haar nieuwste column werpt Loïs Blank een kritische blik op een ontwikkeling die misschien niet helemaal onverwacht komt: de tweedehandsmarkt wordt in een fastfashionjasje gestoken. Daarmee dreigt ook een markt die ooit draaide om avontuur en goede bedoelingen steeds verder te plastificeren. Lees meer

Meneer de dominee

Meneer de dominee

De vader van Martijn van Arkel werkt voor God. Als dominee zijn zijn dagen gevuld met de kerk, de gemeente, de Heilige Zoon, maar heeft daardoor minder tijd voor zijn andere twee zoons. In deze gedichten beschrijft Martijn het gemis, de verwijten, en vooral het verlangen naar een vader: geen dominee, geen herder, maar iemand die het licht uit doet en wiens fiets in de schuur staat. Lees meer

Batik Karas

Batik Karas

In dit verhaal van Ariane Waitz gaat de hoofdpersoon op een vervreemdende reis door Indonesië. Via de eeuwenoude Javaanse kunstvorm batik probeert zij zich te verbinden met het land van haar grootouders. Lees meer

Wat je niet zult zien op tv

Wat je niet zult zien op tv

Hoe links is linkse televisie? Marthe van Bronkhorst kwam achter de schermen en kon haar ogen eigenlijk niet geloven. Lees meer

Hoeveel romcoms tot ik het voel? 1

Hoeveel romcoms tot ik het voel?

De liefde is een onuitputtelijke bron van inspiratie. In films, boeken en muziek blijven mensen proberen haar te vangen, en al die creatieve expressie wordt gretig geconsumeerd – ook door Nouhaila el Khannoussi, die ondanks haar fascinatie voor fictieve liefdes zelf nog nooit verliefd is geweest. In dit persoonlijke essay vraagt ze zich af wat verliefdheid eigenlijk is. Lees meer

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer

Lucifers

Lucifers

‘Het begon met een gat, een gat in de zon.’ Terwijl de opa van Jung-hoo blind wordt, verdwijnt de zon langzaamaan uit de lucht. Met deze alternatieve geschiedenis duikt Siep Hendriks in de commercialisatie van het leven, de mens en diens karakter. Lees meer

Auto Draft 24

Een caleidoscoop van verlangen

‘De zoektocht naar een gemeenschap gaat door. Een gemeenschap die mijn caleidoscopische zijn kan accepteren, waarin ik niet hoef te kiezen tussen delen van mezelf, waarin ik niet exotisch, verdund of onverenigbaar ben.’ In dit essay beschrijft Rocher Koendjbiharie welke moeilijkheden hij ondervindt in zijn levenslange zoektocht naar een gemeenschap waarvan hij zich volwaardig onderdeel kan voelen. Lees meer

Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer

Bubbel

Bubbel

‘Ik probeer te begrijpen waarom ik de hele tijd overal onderdoor glip, ook onder de term lesbie, het is een woord waarvan ik de ingang niet vind.’ Tijdens een schrijfresidentie in Parijs verkent Leonore Spee de spanning tussen identiteit, verlangen en lichamelijkheid. Het wordt een zoektocht naar het overbruggen van afstand – tussen mensen en steden, liefdes en labels, gedachten en ervaringen, en hoofd en lijf. Lees meer

Vlindereffect

Vlindereffect

Een wapenfabriek is van nature een harde, troosteloze plek, maar zo kleurrijk als in dit verhaal, heb je het nog nooit gezien. Drie dystopische levens komen samen rondom een fabriek, waardoor de donkerte van de oorlogsindustrie feilloos bloot komt te liggen. Fester Vogels geeft ons drie perspectieven op een vlijmscherpe ontwikkeling, kritisch en tegelijkertijd zó beeldend dat het aan je scherm wil ontsnappen. Lees meer

De stilte (is niet het antwoord)

De stilte (is niet het antwoord)

Stilte. Sinds Marthe van Bronkhorst die zelf niet meer kan horen, luistert ze er heel anders naar. Echte stilte is zeldzaam in ons leven, of lijkt dat maar zo? In delen van mijn oor is het stil. Na een ongelukje deze zomer zijn de trilhaartjes beschadigd. Dat hoor ik niet, want het lichaam overcompenseert daarvoor... Lees meer

Meehuilen met ijskruid

Meehuilen met ijskruid

‘We zijn zo ver verwijderd van ons eigen eten dat we kunst nodig hebben om die verbinding zichtbaar te maken.’ Lisanne Brouwer laaft zich aan (theater)kunst met voedsel in de hoofdrol en neemt je mee in de manieren waarop kunstenaars ecologisch bewustzijn aan de eettafel creëren. Het blijkt een ontdekking van zowel verlangen als walging. Lees meer

De gisting

De gisting

Mara van Herpen vertelt het poëtische en surrealistische verhaal van Toni. Hen werkt in een broodfabriek en begint daardoor te gisten en te schimmelen en verandert in… Ja, in wat eigenlijk? Lees meer

We moeten vaker synchroon dansen

We moeten vaker synchroon dansen

‘Ik betrap mezelf erop dat het moeilijk is hoopvol te zijn in deze tijden, soms voelt het zelfs verkeerd.’ Toch vindt Loïs in haar column ruimte voor hoop. Niet door ons terug te trekken, maar door ons uit te spreken én elkaar te vinden. Minder polarisatie, meer synchronisatie. Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer