Asset 14

Gebruik tampons als strooigoed

TIP: Gebruik tampons als strooigoed

Als tiener haalde ik in een bomvolle zaterdagochtendtrein een boek uit mijn handtas. Op de achterflap voelde ik iets ongewoon zachts. Ik wierp een blik op de kaft en wilde stande pede onzichtbaar worden. Aan het boek kleefde een - ongebruikt - inlegkruisje.

Een paar maanden geleden, in een vliegtuig, sprak de steward me aan waarna hij beschaamd naar het gangpad wees. Er lagen twee verpakte tampons op de grond, die uit mijn tas waren gerold. Onder zijn afkeurende blik raapte ik de dingen op, terwijl ik het gegiechel van twee medepassagiers negeerde. Altijd al hebben omstaanders me weinig subtiel duidelijk gemaakt dat het bestaan van maandstonden verdoezeld moet worden en ik heb het daarmee gehad. Ik wil me niet meer schamen als de inhoud van mijn handtas in het rond vliegt. Ik wil tamponconfetti. Maandverbandslingers. Of toch minstens enig begrip wanneer per ongeluk duidelijk wordt dat ik elke maand bloed.

Wat we in het dagelijks leven verdrukken, zou toch in de kunst kunnen worden belicht. Een decennium geleden was ik in Gent bij de opening van een tentoonstelling van de Chinese kunstenaar Cheng Lingyang. Er hingen twaalf gefotografeerde stillevens, die telkens bestonden uit een bloementak en het spiegelbeeld van een menstruerende vagina. De poëtische composities vormden een intieme reeks die Twelve flower months getiteld was. De volgende dag bracht de Chinese ambassadeur van België een officieel bezoek aan de galerij. Na één minuut stormde hij met zijn delegatie functionarissen weer naar buiten. Diezelfde week eiste hij dat de expositie gesloten zou worden, wat niet gebeurde.

Strooigoed

Zolang het bestaan van menstruatie onbesproken blijft, lijkt het iets waarvoor vrouwen zich moeten schamen. Vriendinnen klagen onder elkaar wel over de kwelling van maandstonden, maar zoals bij elk onderwerp over lichamelijke kwaaltjes is dat niets dan huis- tuin- en keukengezeur. Het fenomeen menstruatie blijft in de sfeer van het taboe hangen. Om te choqueren gebruikt men pis, stront en kots, is de insteek grappig of opwindend bedoeld gaat het steevast over sperma en alleen als we willen dat niemand nog luistert, gaat het over menstrueren.

Het boek Vochtige streken van Charlotte Roche, de kunst van Cheng Lingyang en de Instagramfoto’s van de Canadese Rupi Kaur vormen hierop alleszins een uitzondering. De twee laatste vrouwen proberen het mysterie en de onzichtbaarheid van maandstonden te doorbreken. De commotie naar aanleiding van hun werk illustreert dat de schaamte standhoudt.

Meer dan de helft van de wereldbevolking is maandelijks in de weer met maandverband, inlegkruisjes, tampons, oude kranten, blaren, katoenen doeken of mooncups. Moeders, zussen, vriendinnen en objecten van verlangen bloeden met regelmaat. Het maakt ons niet goor, magisch of mentaal ontspoord. Ik geef vrouw én man dan ook de tip om in de openbare ruimte met tampons en inlegkruisjes in het rond te zwaaien. Ik wil iedereen aanporren om filosofische of literaire bespiegelingen over dit biologische gegeven te delen. Ik wil vooral ook kunnen zeggen dat ik bloed, elke maand en dat ik er genoeg van heb me daarvoor te moeten schamen.

Elise de Groot (1986) heeft het hoofd in de wolken, een diploma in filosofie en rechten en een kantoorjob in Antwerpen.

Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Kür op muziek

Kür op muziek

”Onlangs las ik over wezentjes die alleen bestaan in de droom van een slapende vrouw.” Nelson Morus schreef een kort verhaal over geforceerde gezelligheid, chatbotgesprekken over lievelingsgerechten, hectiek en de alledaagse sleur. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Neoliberaal Lang Covid 2

Neoliberaal Lang Covid

Voor ons 'Aaah'-magazine, schreef Harriët Bergman een essay over hoe long covid-patiënten vallen tussen pech en onrecht. "Er is iets grondig mis met hoe we in Nederland omgaan met mensen met een beperking en chronisch zieke mensen." Lees meer

Zo het begon 1

Zo het begon

Nele Peeters schreef een ontroerend verhaal, vol treffende zinnen en beelden. Het is dromerig verhaal, over eenzaamheid, hoop, zorgzaamheid en zwaarte. Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

 1

Het model

De hoofdpersoon in dit verhaal van Feico Sobel poseert op een doordeweekse avond naakt voor een schilderklasje in Spijkenisse. De sessie ontaardt in een bizarre erotische nachtmerrie waarin onze verteller zich totaal verliest. Lees meer

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

In dit persoonlijke essay reflecteert Tom Kniesmeijer op queer activisme en literatuur, oftewel: de reden dat we strijden en schrijven. Lees meer

:Oproep: nieuwe Chef Illustratie en Beeldredacteur online

Oproep: nieuwe Chef Illustratie en Beeldredacteur online

Hard//hoofd zoekt twee getalenteerde, assertieve, breed onderlegde beelddenker (x/v/m) die de beeldredactie willen komen versterken! Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Zelfs 150 jaar na de afschaffing van de slavernij, zijn de gevolgen daarvan nog steeds voelbaar. Veel Nederlanders zien helaas niet in hoe de koloniale geschiedenis het heden heeft vormgegeven. Pas als je de bloedrode draad door de Nederlandse geschiedenis begrijpt, kun je de huidige ontwikkelingen echt begrijpen stelt Jazz Komproe. ‘Een onzichtbare wond laat zich immers moeilijk genezen.’ Lees meer

:Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

In april 2023 werd een onschuldige dragqueen-voorleesmiddag plots het middelpunt van ophef. Opgefokt door radicaal-rechtse groeperingen, werd er die middag luid geprotesteerd tegen het initiatief. Op het verkeerde tijdstip, maar toch: de morele paniek was niet te overzien. Reden genoeg voor Rijk Kistemaker om na te gaan: die paniek, waar komt die vandaan? En wat zit er eigenlijk achter? Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

Navelstaren als rebellie

Navelstaren als rebellie

Voor ons vorige magazine, schreef Lena Plantinga een essay over waarom het revolutionair is als vrouwen schrijven over emoties, liefde, alledaagse dingen en seks. ‘Ik schrijf omdat ik boos ben terwijl iedereen me altijd lief noemt.’ Lees meer

Weke delen

Weke delen

Op de laatste dag van de zomervakantie bedenken vier vrienden een ultieme streek om ‘de Pedofiel’ in het dorp te leveren. Maar tussen Reinout en Jordan is iets anders aan de hand. Een coming of age- verhaal van Nelson Morus over vriendschap, angst, en schaamte. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

De kieuwbogen kleuren zalmroze

De kieuwbogen kleuren zalmroze

In de zomer van 2022 voltrok zich een milieuramp in de rivier de Oder. Honderdduizenden dode vissen dreven toen naar het oppervlak van de rivier. Emma Zuiderveen schreef een gedichtenreeks waarin ze de oorzaken en gevolgen van deze ramp op zowel individuele als collectieve schaal onderzoekt. Lees meer

Wie blijft? De kennisvlucht in Suriname

Het Sranantongo leeft

Het Sranantongo wordt steeds meer gesproken in Suriname om de massa aan te spreken. Toch is het Nederlands nog steeds de enige officiële taal van het land. Voor het drieluik dat Kevin Headley schrijft over hoe het koloniale verleden nog voortleeft in Suriname, gaat hij in dit derde en laatste deel in op de geschiedenis... Lees meer

De vrouw met de rode haren (ILY)

De vrouw met de rode haren (ILY)

Een verhaal van Ida Blom over de beklemming van verlies en herinnering en het zoeken naar het verleden in het heden. Lees meer

Wie blijft? De kennisvlucht in Suriname 1

Wie blijft er over na de kennisvlucht in Suriname?

Hoogopgeleiden trekken steeds vaker weg uit Suriname. In dit tweede deel van een drieluik over hoe het koloniale verleden doorleeft in Suriname, gaat Kevin Headley in op hoe de kennisvlucht zich verhoudt tot de economische staat van het land. Lees meer

Eenzaamheid trekt me niet, maar ik heb er behoefte aan

Eenzaamheid trekt me niet, maar ik heb er behoefte aan

Eva van den Boogaard schreef een brief aan Roland Barthes, die in zijn dagboeken over eenzaamheid en vrijheid schreef wat zij zelf niet kon verwoorden. ‘Je hebt me lang gerustgesteld, maar waar ik de herkenning eerst geruststellend vond, vind ik haar de laatste tijd steeds verontrustender.’ Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer