Als het vinden van het perfecte douchemoment een strijd is." /> Als het vinden van het perfecte douchemoment een strijd is." />
Asset 14

Douchemengen

Ik ben een man van hoge pieken en diepe dalen. Dat is een bewuste levensinstelling, omdat ik geloof dat juist de extremen het leven de moeite waard maken. De mooiste dingen die je kunt meemaken zijn risicovol en moeilijk, en hebben altijd een mogelijke duistere kant. Ik heb de volgende uitspraak in mijn notitieboek genoteerd (waarvan de uitspreker me ontschoten is): “If you don’t have the possibility of everything falling apart, there’s never the possibility of real triumph.” Het geldt voor de liefde, voor werk. Maar ook voor douchen.

Bij het nemen van een douche heb je kans op hemels genot of helse frustratie. Je bent naakt en alleen, vaak slaperig. Kwetsbaar als een baby. Net als je denkt dat de temperatuur perfect is, draait ergens iemand een kraan open en lijkt het alsof iemand ijswater over je blote billen laat stromen. Net wanneer je ontspant en die ene nachtmerrie van je af laat glijden, klopt er iemand op de deur: “Mijn beurt!” Soms moet je de douchekop vasthouden en je met één hand inzepen. Soms is de straal zo hard dat de huid op je rug tintelt en je je onwelkom voelt. Soms moet je je lichaam in allerlei bochten wringen om het kleine pisstraaltje alle hoeken te laten bereiken. Soms is er een drukknop die het maar dertig seconden volhoudt, waardoor je hem met je onderrug ingedrukt moet houden. Moderne douches hebben een temperatuurkraan en een sterktekraan. Zij bieden dus geen mogelijkheid op die extremen, op het bedwingen van het beest. Daar valt niets te leren.

Sommige mensen hebben ’s ochtends koffie nodig, ik kan niet zonder mijn warme douche. Als ik een dag, bijvoorbeeld tijdens een festival, geen toegang tot mijn grillige vriend heb, dan word ik niet echt wakker en beleef ik alles als een halfslapende zombie. Juist daarom is het vinden van het perfecte douchemoment zo’n strijd voor mij, zeker bij vreemde douches.

Wanneer je bij iemand logeert, naar de sportschool of voetbalclub gaat, in een hotel of hostel slaapt of zelfs verhuist, dan krijg je onvermijdelijk met nieuwe douches te maken. Deze ontmoetingen zijn vergelijkbaar met sociale interacties: het is even aftasten, ongemakkelijk in het begin, soms klikt het meteen, soms blijf je langs elkaar heen praten. Theo Maassen vergeleek het leven met het zoeken naar de perfecte slaaphouding in een vliegtuig: een onmogelijke opgave, waarbij je telkens blijft bewegen. Douchemengen is een vergelijkbare rusteloze zoektocht.

Ik begin altijd met warm water, dat ik laat lopen tot het zo heet mogelijk is. Als je te vroeg begint met mengen, zonder dat je weet wat zijn volle vermogen is, ben je ver van huis. Aan de hitte voeg ik langzaam kou toe, tot het water de ideale temperatuur bereikt en warmte me vervult. Mocht de straal te hard zijn, dan draai ik beide kranen voorzichtig en in gelijk tempo een beetje dicht, zo geconcentreerd als een inbreker bij een geldkluis.

Maar natuurlijk zijn niet alle douches zo makkelijk te temmen. In mijn woning in Berlijn (een stad met goddeloze waterleidingen) werd de douche Sahara-heet of Siberië-koud als je de kraan ook maar een millimeter draaide. Bovendien zat de doorzichtige douchedeur los, waardoor het eigenlijk meer een douchescherm was dat je met de geringste beweging van je billen kon omstoten, waarna het met hels kabaal de badkamer in stortte. Mijn getergde geschreeuw was elke ochtend tot diep in Potsdam te horen. Uiteindelijk zat ik elke ochtend in de badkuip, die vreemd genoeg een andere dynamiek kende, mijn naakte harige lichaam te besprenkelen met een douchekop. Hoewel het bijzonder was om in die stad te wonen, kan ik me er niet veel meer van herinneren.

Maar je mag nooit je geduld verliezen. Afgelopen zomer stond ik in Lissabon onder een weifelende douchekop, die me onzeker besproeide met nu eens een harde, perfecte straal, dan weer met een zacht heet stroompje, dan weer met woeste winterregen. Het was niet zijn schuld. Waarschijnlijk was zijn douchevader te streng geweest, of zijn douchemoeder juist te lief, maar hij kon het echt wel. Ik stond met mijn gezicht naar hem toe, met een kalme blik, niet verstoord door de wrede mix van watergolven die over mijn rug heen sloegen. Met twee handen aan zijn knoppen draaide ik zacht heen en weer, ondertussen de tussenpozen en het ritme van zijn buien tellend. Ik fluisterde zelfs geruststellende woorden. “We moeten dit samen doen, we moeten dit samen doen.” Tot ik inderdaad de juiste snaar raakte en plotseling druppels van een perfecte temperatuur over mijn tot een gelukzalige glimlach gekrulde lippen dropen. We begrepen elkaar.

Mail

Rutger Lemm is schrijver, grappenmaker en scenarist. In 2015 verscheen zijn debuut, 'Een grootse mislukking'. Hij is een van de oprichters van Hard//hoofd.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnChef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
De schrijver mag schrijven, de lezer mag lezen

De schrijver mag schrijven, de lezer mag lezen

Nee, er bestaat geen censuur in Nederland. Een witte auteur mag schrijven over mensen van kleur en een hetero schrijver over homoseksuele relaties. Maar of de lezer het ook wil lezen, dat is nog maar de vraag. Lees meer

Zomergast Roxane van Iperen was hard aan het werk

Zomergast Roxane van Iperen was hard aan het werk

De schrijver en jurist ging radicaal op zoek naar het grijze gebied. Lees meer

Nieuws in beeld: Jeff Bezos zet het ons betaald

Jeff Bezos zet het ons betaald

Na zijn korte bezoekje aan de rand van de ruimte, eerder deze week, bedankte oud-Amazon-baas Jeff Bezos de werknemers en klanten van zijn bedrijf. 'Want jullie hebben hiervoor betaald'. Een perverse grap, vonden critici. Lees meer

Stormvogel & Gelegenheidshaiku

Stormvogel & Gelegenheidshaiku

''Het is een dag waarop je stevig in je schoenen moet staan.''
Lees een fragment uit het afstudeerwerk Stormvogel & Gelegenheidshaiku van Suzanne Reedijk: een tweeledige novelle over de zee, het leven dat soms vastloopt, en een reuzenkind dat in een veld verschijnt, en dat ook weer verdwijnt. Lees meer

Tendresse / Nederzettingen

Tendresse / Nederzettingen

Met zijn 'overrompelende, rijke poëzie' won dichter Erwin Hurenkamp dit jaar Editio's Debutantenschrijfwedstrijd. De jury roemde zijn poëzie, die vertrouwde thema's wonderlijk uitwerkt. Lees meer

Zomergast Floris Alkemade wilde boven alles de goede vrede bewaren

Zomergast Floris Alkemade wilde boven alles de goede vrede bewaren

Floris Alkemade trapte het nieuwe seizoen Zomergasten af. Tot al te boude uitspraken liet de Rijksbouwmeester zich niet verleiden. Lees meer

Wat een week

Wat een week

Zie het nieuws maar eens in beeld te brengen in een week waarin drama zich op drama stapelde. Illustrator Rueben Millenaar liet zich niet uit het veld slaan: hij maakte maar liefst 6 illustraties. Een rampweek in beeld. Lees meer

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Malika Soudani verzamelt de herinneringen die ze nog heeft aan alle plekken waar ze een slaapkamer heeft gehad, vanaf haar geboorte tot aan het moment waarop ze haar afstudeerbundel schrijft. Hier lees je een fragment uit 'Waar ik een slaapkamer heb gehad'. Over een zusje met kanker, twee culturen onder één dak, bruin zijn in een witte familie en een gebroken gezin.  Lees meer

Vergeetweek mixtape

Een onvergetelijke mixtape

Traditiegetrouw sluiten we onze themaweek af met een mixtape, met nummers gekozen door onze redacteuren. Welke muziek doet ons vergeten of herinneren? Welke artiest maakte het beste nummer over vergeten en welk nummer waren we zelf geheel vergeten - en misschien was dat maar beter zo? Lees meer

Nieuws in beeld: En nu met z'n allen

En nu met z'n allen

Sinds vorige week zondag schrijven 155 democratisch verkozen volksvertegenwoordigers een nieuwe grondwet voor Chili. Ze hebben negen maanden de tijd om een grondwet te schrijven waarin iederéén wordt gerepresenteerd. Lees meer

Wat ik mezelf beloof

Wat ik mezelf beloof

Een poging om alles te vergeten, om je af te sluiten voor je herinneringen, is op voorhand gedoemd om te mislukken. Een kort verhaal over de (on)mogelijkheid om schoon schip te maken. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Kunnen we de wandaden van een kunstenaar vergeten?

Kunnen we de wandaden van een kunstenaar vergeten?

Critici en liefhebbers zitten in hun maag met de wandaden van hun culturele helden. Moeten ze worden vergeven of ‘gecanceld’? Stefanie is vooral blij met de democratisering van de kunstwereld. Lees meer

Vergeet de lelijke kanten van dementie niet

Vivian Mac Gillavry begon op haar 19de haar vader te verliezen aan dementie. Ze schrikt van hoe mediamakers met dementie omgaan: het is goed om te laten zien hoe ermee valt te leven, maar wat als we zóveel focus leggen op de kwaliteit van leven, dat we vergeten te praten over hoe moeilijk dementie kan zijn? Lees meer

Kat, boom

Kat, boom

Een meisje klimt in een boom tijdens verstoppertje en wordt door de andere kinderen vergeten. Lees meer

De Ander (Vergeten)

De Ander (Vergeten)

Annelies van Wijk vraagt zichzelf nog voor ze is opgestaan om naar de ander te kijken. Dit gaat over zitten in een tweepersoonsbed,
Eenzaamheid die in alleen zijn verandert en een vijver in het matras met een eendenmoeder erin. Lees meer

Hard//hoofd duikt in de vergetelheid

Hard//hoofd duikt in de vergetelheid

Tijdens de Vergeetweek dreunen we geheugensteuntjes op, verzinnen we ezelsbruggetjes en zetten we kruisjes in onze handpalm waarvan we ons later afvragen waar die voor waren. Lees meer

Ook automobilist moet aan de bak

Ook automobilist moet aan (of uit) de bak

Illustrator Veerle van der Veer brengt het nieuws in beeld. Dat de rechter Shell opdraagt zijn CO2-uitstoot drastisch terug te dringen, leverde vooral instemming en leedvermaak op, zagen opiniemakers in de Volkskrant. En de klánten van Shell dan, vroegen zij zich af. Lees meer

Speech: Waarom activisten de ‘zomer van trans woede’ uitroepen

Waarom activisten de ‘zomer van trans woede’ uitroepen

Honderden demonstranten protesteerden tegen de vernederende en dehumaniserende zorg voor transgender personen. Ze eisen hervorming van het zorgsysteem en riepen een ‘zomer van trans woede’ uit. Non-binaire trans vrouw Nilin gaf een openhartige toespraak. Lees meer