Als het vinden van het perfecte douchemoment een strijd is." /> Als het vinden van het perfecte douchemoment een strijd is." />
Asset 14

Douchemengen

Ik ben een man van hoge pieken en diepe dalen. Dat is een bewuste levensinstelling, omdat ik geloof dat juist de extremen het leven de moeite waard maken. De mooiste dingen die je kunt meemaken zijn risicovol en moeilijk, en hebben altijd een mogelijke duistere kant. Ik heb de volgende uitspraak in mijn notitieboek genoteerd (waarvan de uitspreker me ontschoten is): “If you don’t have the possibility of everything falling apart, there’s never the possibility of real triumph.” Het geldt voor de liefde, voor werk. Maar ook voor douchen.

Bij het nemen van een douche heb je kans op hemels genot of helse frustratie. Je bent naakt en alleen, vaak slaperig. Kwetsbaar als een baby. Net als je denkt dat de temperatuur perfect is, draait ergens iemand een kraan open en lijkt het alsof iemand ijswater over je blote billen laat stromen. Net wanneer je ontspant en die ene nachtmerrie van je af laat glijden, klopt er iemand op de deur: “Mijn beurt!” Soms moet je de douchekop vasthouden en je met één hand inzepen. Soms is de straal zo hard dat de huid op je rug tintelt en je je onwelkom voelt. Soms moet je je lichaam in allerlei bochten wringen om het kleine pisstraaltje alle hoeken te laten bereiken. Soms is er een drukknop die het maar dertig seconden volhoudt, waardoor je hem met je onderrug ingedrukt moet houden. Moderne douches hebben een temperatuurkraan en een sterktekraan. Zij bieden dus geen mogelijkheid op die extremen, op het bedwingen van het beest. Daar valt niets te leren.

Sommige mensen hebben ’s ochtends koffie nodig, ik kan niet zonder mijn warme douche. Als ik een dag, bijvoorbeeld tijdens een festival, geen toegang tot mijn grillige vriend heb, dan word ik niet echt wakker en beleef ik alles als een halfslapende zombie. Juist daarom is het vinden van het perfecte douchemoment zo’n strijd voor mij, zeker bij vreemde douches.

Wanneer je bij iemand logeert, naar de sportschool of voetbalclub gaat, in een hotel of hostel slaapt of zelfs verhuist, dan krijg je onvermijdelijk met nieuwe douches te maken. Deze ontmoetingen zijn vergelijkbaar met sociale interacties: het is even aftasten, ongemakkelijk in het begin, soms klikt het meteen, soms blijf je langs elkaar heen praten. Theo Maassen vergeleek het leven met het zoeken naar de perfecte slaaphouding in een vliegtuig: een onmogelijke opgave, waarbij je telkens blijft bewegen. Douchemengen is een vergelijkbare rusteloze zoektocht.

Ik begin altijd met warm water, dat ik laat lopen tot het zo heet mogelijk is. Als je te vroeg begint met mengen, zonder dat je weet wat zijn volle vermogen is, ben je ver van huis. Aan de hitte voeg ik langzaam kou toe, tot het water de ideale temperatuur bereikt en warmte me vervult. Mocht de straal te hard zijn, dan draai ik beide kranen voorzichtig en in gelijk tempo een beetje dicht, zo geconcentreerd als een inbreker bij een geldkluis.

Maar natuurlijk zijn niet alle douches zo makkelijk te temmen. In mijn woning in Berlijn (een stad met goddeloze waterleidingen) werd de douche Sahara-heet of Siberië-koud als je de kraan ook maar een millimeter draaide. Bovendien zat de doorzichtige douchedeur los, waardoor het eigenlijk meer een douchescherm was dat je met de geringste beweging van je billen kon omstoten, waarna het met hels kabaal de badkamer in stortte. Mijn getergde geschreeuw was elke ochtend tot diep in Potsdam te horen. Uiteindelijk zat ik elke ochtend in de badkuip, die vreemd genoeg een andere dynamiek kende, mijn naakte harige lichaam te besprenkelen met een douchekop. Hoewel het bijzonder was om in die stad te wonen, kan ik me er niet veel meer van herinneren.

Maar je mag nooit je geduld verliezen. Afgelopen zomer stond ik in Lissabon onder een weifelende douchekop, die me onzeker besproeide met nu eens een harde, perfecte straal, dan weer met een zacht heet stroompje, dan weer met woeste winterregen. Het was niet zijn schuld. Waarschijnlijk was zijn douchevader te streng geweest, of zijn douchemoeder juist te lief, maar hij kon het echt wel. Ik stond met mijn gezicht naar hem toe, met een kalme blik, niet verstoord door de wrede mix van watergolven die over mijn rug heen sloegen. Met twee handen aan zijn knoppen draaide ik zacht heen en weer, ondertussen de tussenpozen en het ritme van zijn buien tellend. Ik fluisterde zelfs geruststellende woorden. “We moeten dit samen doen, we moeten dit samen doen.” Tot ik inderdaad de juiste snaar raakte en plotseling druppels van een perfecte temperatuur over mijn tot een gelukzalige glimlach gekrulde lippen dropen. We begrepen elkaar.

Mail

Rutger Lemm is schrijver, grappenmaker en scenarist. In 2015 verscheen zijn debuut, 'Een grootse mislukking'. Hij is een van de oprichters van Hard//hoofd.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

:‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven 2

‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven

Booking.com pretendeert op te komen voor mensenrechten en verdient tegelijkertijd geld aan verhuur in illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Juul Kruse beschrijft hoe het is om tegen dit bedrijf te demonstreren. Lees meer

:Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Daria Rizvic zag de film Perfect Days op precies het juiste moment in haar leven. Een persoonlijk verhaal over de kracht van regelmaat. Lees meer

Enge man

De echte ‘sfeerboosdoener’ was de ME

Hoe kan een universiteit die in bijna elk curriculum aandacht besteedt aan dekolonisatie en de kritische blik van haar studenten, zich hier in de praktijk, wanneer het over hun eigen rol gaat, aan onttrekken? Lees meer

Relatietherapie voor een  meningsverschil over AI en kunst 1

Relatietherapie voor een meningsverschil over AI en kunst

Drie kunstenaars komen samen om te praten over de relatie tussen AI en kunst. Twee verschillen flink van mening, de derde bemiddelt. Lees meer

 1

Museumwanden heringericht: Hoe moeten vrouwelijke kunstenaars nu gecureerd worden?

Waarom hangt er nog steeds zo weinig werk van vrouwelijke makers in Nederlandse musea? Isabella Legebeke onderzoekt dit aanhoudende gebrek in een hoopvol essay. Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

In het tweede deel van dit essay onderzoekt Ida de complexe verhouding tussen de ‘nuchtere’ Nederlandse cultuur en fantasy. Druist fantasie eigenlijk wel zo tegen onze natuur in als we denken? Hoe is dat eigenlijk mogelijk, als we tegelijkertijd zo van fantasy houden? Lees meer

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Gaza kan halverwege mei de meest extreme vorm van hongersnood verwachten. Volgens de VN bestaat deze door de mens gecreëerde catastrofe nu al in delen van Gaza. David Meijers ontleedt hoe Nederlandse politici en media actief het Israëlisch beleid vertekenen en wegkijken van de genocide. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

AI: Nooit meer eenzaamheid?

AI: Nooit meer eenzaamheid?

Ferenz Jacobs bespreekt het futuristische kunstproject van Alicia Framis. Deze zomer trouwt Francis met een hologram gebaseerd op haar eerdere relaties. AI en liefde: een gelukkig huwelijk? Lees meer

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Afgelopen woensdag opende het Nederlandse paviljoen op de Biënnale van Venetië. Onze chef kunst Jorne Vriens zag hoe kunstenaar Renzo Martens in huilen uitbarstte toen hij sprak over zijn samenwerking met zijn Congolese medekunstenaars. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 1

Het is een ondiepe sloot voor een fantasy-schrijver: deel 1

Bijna een kwart van de Nederlandse volwassenen leest het liefst fantasy of sciencefiction. Toch verschijnt er bijna geen Nederlandstalige fantasy. In dit eerste deel van een tweeluik onderzoekt Ida Hondelink waarom fantasy als volwassen literair genre zo ondergeschikt is in Nederland. Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

De buschauffeur

De buschauffeur

'Kijk door me heen als door de voorruit'. In deze gedichtenreeks van Angelika Geronymaki probeert een buschauffeur krampachtig de kortstondigheid - in tijd, plaats, interactie - te behouden die eigen is aan zijn baan. Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Vacature Lid Raad van Toezicht

Vacature Lid Raad van Toezicht

Hard//hoofd wil per 1 juni de driekoppige Raad van Toezicht uitbreiden met twee nieuwe leden waaronder een voorzitter. Mocht je willen reageren dan ontvangen wij graag voor 1 mei een reactie. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer