Asset 14

De lijst

Toen Carl “Schwarzes Haar, Lederjacke” ons met onderdrukt enthousiasme - hij huppelde nog net niet - meetroonde naar zijn glanzende BMW, keken Moïra en ik elkaar verheugd aan. Wij wisten niet veel van auto’s en de wagen maakte Carls met gel naar achter gekamde haar, dat tegen de vergeelde boord van zijn overhemd in krulletjes uiteen sprong, niet minder afstotelijk. Evenmin kon de leren bekleding zijn overmoedig opgespoten aftershave verbloemen, maar – zoveel wisten wij wel – dit was de beste Mitfahrgelegenheit ooit aangeboden. Deze auto was zo’n roofdier dat op de linkerbaan ineens met grootlicht in je achteruitkijkspiegel opdoemt. Koplampen waarvoor iedereen nederig opzij zwenkt. In een recordtijd zouden we van Gelsenkirchen naar Berlijn rijden.

Er reed nog iemand mee. Een tenger geblondeerd meisje dat zich voorstelde als Arietta. Arietta droeg een groot T-shirt, nog grotere borsten en een enorme handtas. Zij mocht voorin. Haar nepleren legging piepte op de bekleding.

In het begin dachten we dat Carl bang was voor snelheidscontroles. Maar toen wij op de Autobahn zelfs door vrachtwagens en campers werden ingehaald, bleek dat hij helemaal geen haast had om de plaats van bestemming te bereiken. Ergens rond Bielefeld, toen het leek alsof Hannover pesterig voor ons uit kroop en wij betwijfelden of we Berlijn ooit zouden bereiken, kwam Moïra met een idee. Ik ben ervan overtuigd dat wij de reis niet hadden overleefd als zij niet op de proppen was gekomen met De Lijst.

De naam en plaats des onheils zijn vaak nog eenvoudig te achterhalen. Ingewikkelder is het vaststellen van de chronologische volgorde.

Het klinkt bijna te simpel: maak een lijst van alle mensen met wie je naar bed bent geweest. Beschrijf hoe en waar je met deze mannen/vrouwen seks had en zet de ervaringen op chronologische volgorde. Je kunt de lijst in je eentje opstellen, maar goed gezelschap maakt het leuker. Let wel: het is geen wedstrijd. “Kwaliteit en kwantiteit spelen geen rol, het gaat hier om nauwkeurigheid”, doceerde Moïra, een Française in hart en nieren. IJverig gingen we aan de slag, elkaar af en toe onderbrekend om een buitengewoon sappig voorval te delen. Carl en Arietta spraken te weinig Engels en Frans om onze broeierige ontboezemingen te volgen, bovendien waren ze druk met elkaar. In het begin was het makkelijk. Ik schreef ze achter elkaar op en bemerkte bepaalde patronen. Er waren mannen met namen maar ook mannen met bijnamen, die verwezen naar waar ze vandaan kwamen of waar we elkaar hadden ontmoet (The French Guy, de hosteljongen, de bandjesavondgast). Dat waren de jongens waarvan nu achteraf kon worden vastgesteld dat ze nooit dichtbij genoeg zouden komen om aan mijn vrienden te worden voorgesteld, waarna ik gedwongen zou zijn geweest hun echte naam te gebruiken. Ook realiseerde ik me dat ik nog nooit een one-night-stand had gehad, maar wel vaak twee keer met iemand naar bed was geweest.

George Perec maakte een lijst van alle bedden waarin hij ooit had geslapen, dat kan natuurlijk ook. En wanneer je weinig materiaal hebt voor een sekslijst, kun je een lijst maken van mensen met wie je had willen slapen. Het maakt niet zoveel uit wat de opsomming betreft, zolang je er maar genoeg tijd voor neemt. Een lijst moet sudderen. Want juist wanneer je denkt dat je klaar bent komen ze: de vergeten nachten op groezelige lakens. Je had ze niet voor niks verdrongen maar De Lijst velt geen oordeel en nu kun je er eigenlijk ook wel om lachen.

Twintig kilometer voor Berlijn, lantaarnpalen flitsten al een half uur stapvoets aan ons voorbij, legde Arietta haar hand op Carls bovenbeen. Even slingerden we. Carl gromde iets onverstaanbaars. Arietta giechelde. Het gaspedaal werd ingedrukt. Misschien had het opstellen van onze lijsten onbewust iets losgemaakt, misschien was het voorbestemd dat Carl en Arietta… in ieder geval stonden Moïra en ik nog geen tien minuten later op een parkeerplaats aan de rand van de stad. En terwijl Moïra bij de bushalte aan het uitzoeken was welke bus we moesten nemen, zag ik de BMW sierlijk naar de linker rijbaan slalommen. Een ogenblik later was het glimmende dak verdwenen.

Mail

Maartje Smits Maartje Smits is schrijvend detective en imker. In 2015 verscheen haar dichtbundel Als je een meisje bent bij uitgeverij De Harmonie.

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer

Bubbel

Bubbel

‘Ik probeer te begrijpen waarom ik de hele tijd overal onderdoor glip, ook onder de term lesbie, het is een woord waarvan ik de ingang niet vind.’ Tijdens een schrijfresidentie in Parijs verkent Leonore Spee de spanning tussen identiteit, verlangen en lichamelijkheid. Het wordt een zoektocht naar het overbruggen van afstand – tussen mensen en steden, liefdes en labels, gedachten en ervaringen, en hoofd en lijf. Lees meer

Vlindereffect

Vlindereffect

Een wapenfabriek is van nature een harde, troosteloze plek, maar zo kleurrijk als in dit verhaal, heb je het nog nooit gezien. Drie dystopische levens komen samen rondom een fabriek, waardoor de donkerte van de oorlogsindustrie feilloos bloot komt te liggen. Fester Vogels geeft ons drie perspectieven op een vlijmscherpe ontwikkeling, kritisch en tegelijkertijd zó beeldend dat het aan je scherm wil ontsnappen. Lees meer

De stilte (is niet het antwoord)

De stilte (is niet het antwoord)

Stilte. Sinds Marthe van Bronkhorst die zelf niet meer kan horen, luistert ze er heel anders naar. Echte stilte is zeldzaam in ons leven, of lijkt dat maar zo? In delen van mijn oor is het stil. Na een ongelukje deze zomer zijn de trilhaartjes beschadigd. Dat hoor ik niet, want het lichaam overcompenseert daarvoor... Lees meer

Meehuilen met ijskruid

Meehuilen met ijskruid

‘We zijn zo ver verwijderd van ons eigen eten dat we kunst nodig hebben om die verbinding zichtbaar te maken.’ Lisanne Brouwer laaft zich aan (theater)kunst met voedsel in de hoofdrol en neemt je mee in de manieren waarop kunstenaars ecologisch bewustzijn aan de eettafel creëren. Het blijkt een ontdekking van zowel verlangen als walging. Lees meer

De gisting

De gisting

Mara van Herpen vertelt het poëtische en surrealistische verhaal van Toni. Hen werkt in een broodfabriek en begint daardoor te gisten en te schimmelen en verandert in… Ja, in wat eigenlijk? Lees meer

We moeten vaker synchroon dansen

We moeten vaker synchroon dansen

‘Ik betrap mezelf erop dat het moeilijk is hoopvol te zijn in deze tijden, soms voelt het zelfs verkeerd.’ Toch vindt Loïs in haar column ruimte voor hoop. Niet door ons terug te trekken, maar door ons uit te spreken én elkaar te vinden. Minder polarisatie, meer synchronisatie. Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

In de media wemelt het van oorlogstaal. Marthe van Bronkhorst laat zien hoe je de frames kan herkennen: 'Sterf je liever terwijl je je verdedigt of passief?' Lees meer

Denkbeeldige ruimte

Denkbeeldige ruimte

In dit essay onderzoekt Sytske Frederika van Koeveringe hoe schrijven een ruimte opent waarin kwetsbaarheid, verbinding en saamhorigheid zichtbaar worden. ‘Sinds ik ziek ben, voel ik bij vlagen een afgesneden gevoel van de medemens die geen kanker van binnenuit kent.’ Lees meer

Meneer Ouka en de streep

Meneer Ouka en de streep

'‘Het gaat over uw kabouter,’ zegt meneer Ouka.' En dat doet het: in dit verhaal verheft Makki Aimar een niet-lachende tuinkabouter tot het glinsterende middelpunt van zijn verhaal. Waar ieder ander een tuinkabouter niet eens zou zien staan, lijkt het voor de hoofdpersoon in dit verhaal een metafoor voor zingeving te worden. Met dit verhaal won Makki Aimar de schrijfwedstrijd 'Door de ogen van Palomar', georganiseerd door uitgeverij Cossee en Hard//hoofd. Lees meer

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

Brengt tijdelijke onthouding van kleding, koffie en verjaardagscadeaus ons dichter bij een koopwoning? Of is het enkel in onze dromen dat een financiële detox grote, blijvende veranderingen weet te bewerkstelligen? Loïs Blank vraagt zich af wat er buiten beeld raakt wanneer we ons verliezen in de survival van No Spend September. Lees meer

:Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen 2

Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen

Lam Ngo was vierentwintig toen hij vluchtte uit een ideologisch verscheurd Vietnam. In dit essay vertelt hij hoe hij weer leerde luisteren naar de pijnlijke en lang verzwegen herinneringen, hoe het was om in Nederland opnieuw te moeten beginnen en over de blijvende band met zijn geboortestad Saigon. ‘Want pas als we zien wat er verzwegen is, kunnen we echt luisteren.’ Lees meer

 1

pantser / piertotum locomotor

In deze twee gedichten van Roan Kasanmonadi kijken we naar een aflevering van Kamp Van Koningsbrugge, leren we onszelf op te rollen als pissebedden, en vliegen de zwaarden, harnassen en kikkers je om de oren. Lees meer

Het weefsel van geheugen

Het weefsel van geheugen

Vanaf de jaren zestig strijdden avant-garde kunstenaars Ana Lupas en Magdalena Abakanowicz tegen het vooroordeel dat textiel alleen decoratief kan zijn. Sander Bortier laat zien dat hun verwantschap verder gaat dan het innovatieve gebruik van het materiaal dat mede door hen van betekenis verschoof, van traditioneel naar subversief. Vezels werden drager van een stille taal: een vertaling van menselijke kwetsbaarheid binnen een collectieve orde. Lees meer

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Tessy Ouwens kreeg op jonge leeftijd te maken met onrealistische schoonheidsidealen en dit leidde tot een strijd met haar eigen lichaam en zelfbeeld. Onverwachts was het de islam en het bedekken van haar lichaam, dat haar uit deze strijd hielp. ‘Met mijn hoofddoek op, voelde mijn lichaam voor het eerst weer als de mijne.’ Lees meer

 1

Zinkstukken

Dealen met fysieke ongemakken, de dood, en afgelegen, kale landschappen spelen vaak een centrale rol in de boeken van Jilt Jorritsma - zelfs zijn proefschrift ging over zinkende steden. Het is daarom niet verrassend dat Jilt Jorritsma gegrepen werd door de Biesbosch en haar spookachtige arbeidshistorie toen literair productiehuis Tilt en Cultuurfonds Noord-Brabant hem vroegen het achtste Brabants Boek Present te schrijven. De verhalen die hij ontdekte en opschreef zijn des te grilliger - vandaag lichten we alvast een tipje van de sluier. Lees meer

:De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

Hij wil de DSM weggooien, spreekt controversieel over euthanasie, drank, de ggz... wat niet? Wie ís de allerlaatste Zomergast? Psychiater Jim van Os, dus. ‘Wat je uiteindelijk nodig hebt, is een ander mens.’ Lees meer