Beeldend kunstenaars Joost Stokhof en Yuri Veerman zijn van Istanbul naar Sofia getrokken. Al tekenend lift dit kunstenaarsduo genaamd SDL deze zomer terug naar Nederland op zoek naar nieuwe plekken om te exposeren. Net als vorig jaar doen ze op hard//hoofd verslag van hun reis.
Om half drie 's nachts komen we aan op onze tweede bestemming, Sofia. We hebben de bus genomen omdat we liftend niet wegkwamen uit Istanbul. Onze host Natalia is zo vriendelijk om ons midden in de nacht te ontvangen. Als we bij haar aankloppen staan er zelfs gevulde courgette voor ons klaar.
Ook hier wordt er – net zoals in Istanbul – geprotesteerd tegen het huidige regime. Natalia vertelt ons dat de protesten al een maand aan de gang zijn. We vragen ons af waarom we hier in Nederland niets van mee hebben gekregen. Anders dan in Istanbul worden de protesten hier toegestaan. Dus geen traangas, geen waterkanonnen, geen intimidatie, slechts een handjevol politieagenten dat uitkijkt op een enorme protesterende mensenmassa. Blijkbaar worden deze protesten niet als bedreigend beschouwd.
De volgende dag gaan we op zoek naar onze volgende expositieplek. Op straat ontmoeten we Sancho die ons naar Plustova stuurt, een koffiebar en winkel voor Bulgaars design. Het lijkt een prachtige plek, maar tijdens de expositie merken we dat onze host en de meisjes achter de bar weinig interesse hebben in wat we doen. Na Istanbul voelt dat als een domper. We begrijpen niet waarom de mensen die onze expositie hosten nauwelijks contact met ons maken.
De volgende ochtend proberen we naar Belgrado te liften maar ook dit keer lukt het ons niet om een goeie lift naar de snelweg te vinden. We nemen uiteindelijk een boemeltrein naar Belgrado en komen na een acht uur lange reis aan. Het is dan vijf uur 's ochtend maar ook Tom – onze host in Belgrado – is zo aardig om ons op dit uur te ontvangen.
Op weg naar zijn woning komen we erachter dat zijn appartement niet in het centrum van Belgrado ligt – zoals op zijn couchsurfing-profiel vermeld staat – maar in een wijk ver buiten de stad. Hij is net verhuisd en zijn spullen moeten nog overkomen vertelt hij ons. We staan in een ruimte met een enkel een koelkast en een bank. Aan de muur hangt een samoerai-zwaard. We kijken nog een laatste keer om ons heen, bedanken onze host voor zijn gastvrijheid en besluiten verder te liften. Tien uur later en vier liften verder komen we aan in Budapest.
--
Bekijk het SDL archief op hitchhikersgalaxy.net of tumblr.
Of volg ze tijdens hun achtste reis op Facebook.
