Al tekenend lift het kunstenaarsduo genaamd SDL deze zomer door Europa op zoek naar nieuwe plekken om te exposeren. Net als vorig jaar doen ze op hard//hoofd verslag van hun reis. Eerder waren ze in Istanbul, Sofia en Budapest.
Met vier liften en een onwaarschijnlijk korte wachttijd van vijf minuten per lift, liften we in zes uur van Budapest naar Praag. We doen onze ronde in Praag en besluiten dit keer de boekwinkels en koffietentjes te mijden en te zoeken naar een iets chiquere plek voor onze vierde expositie. Tegen het einde van de dag lopen we een mini pop-up zaak binnen. Kurator is een prachtig white cubig zaakje met een steeds wisselende collectie kleding en sieraden.
De winkel is wel écht klein en we voelen ons – bezweet en op slippers – bijna te vies om naar binnen te stappen. Maar tien minuten en een korte kennismaking later schudden we de handen van Jan en Martina; ze willen onze expositie hosten!
Jan nodigt ons uit voor een opening die avond waar we als twee idioten zoveel mogelijk mensen uitnodigen voor onze eigen expositie. Het blijft een mooi verhaal: ja we zijn hier gister pas aangekomen, nee we kenden hier nog niemand en ja we exposeren hier morgen. Als we terug lopen naar ons hotel fantaseren we alvast over onze expo waar mensen met een bovengemiddelde smaak en bovengemiddeld budget een bovengemiddelde hoeveelheid werk kopen.
De volgende dag lopen we om twaalf uur Kurator binnen waar Martina ons ontvangt. Alle afspraken die we gisteren met Jan hebben gemaakt lijken nu ineens niets meer waard; sorry jullie kunnen niets aan de muur hangen, sorry jullie kunnen de vitrines niet gebruiken en sorry we hebben geen ruimte voor een extra tafel waar jullie aan kunnen werken.
We moeten snel schakelen, hoewel we Martina op dit moment wel kunnen villen, komen we tot een compromis: we tekenen in een andere zaak en exposeren die avond toch in Kurator. De expositie is een redelijk succes, bijna alle mensen die we gister hebben uitgenodigd komen langs en we verkopen een aantal tekeningen. Het is moeilijk te peilen of we nu welkom zijn of niet, en daarom genieten we niet echt van de avond, maar tot onze verbazing koopt Martina zelf wel nog een werk.
Morgen vertrekken we naar Berlijn, de laatste halte van onze trip.
