Asset 14

Regine Beer

In Re: kijkt hard//hoofd van een afstandje naar actuele zaken. Op 23 maart 2014 overleed Holocaust-overlevende Regine Beer. Joyce denkt terug aan de pogingen die zij (samen met Maartje) deed om deze bijzondere vrouw te interviewen.

“Mag ik u iets vragen? Heeft u weleens last van stress?” Eigenlijk had ik de moed al opgegeven. Dit was het laatste bejaardentehuis van die dag. Ik zou een filmpje maken voor de drukke week, Maartje had er al een gemaakt met kinderen: “Heb je weleens last van stress?”, vroeg ze hen. Het resultaat was ontroerend en grappig.
Kinderen en bejaarden, de een nog niet echt mens, de ander mens voorbij: naïeve wezens die vertedering oproepen. Succes gegarandeerd. Dacht ik.
De ouderen wilden alleen niet meewerken. “Nee hoor”, zeiden ze stuk voor stuk heel opgewekt, “natuurlijk heb ik geen stress. Ik ben al jaren met pensioen. Ik krijg hier lekker eten. Wat tv kijken. Stress? Welnee.”

Ik besloot het nog één keer te vragen: “Heeft u weleens stress?” Ze droeg een blits trainingspak: roze, bezaaid met fonkelende bling. Ze liep zo krom dat, als je haar plat uitgestrekt op de grond zou meten, ze dubbel zo lang zou kunnen blijken. Ze bewoog zich voort met een rollator. Traag. Heel traag. Ze had mijn vraag niet gehoord, maar keek naar me op en glimlachte. “Zou u mij even kunnen helpen?”, vroeg ze.
Niet veel later waren we in de wc: zij zat erop, ik hield de wacht aan de deur. We keuvelden wat. Ik verwachtte ieder moment dat ze zou vragen of ik lipstick of kauwgom bij me had, dat we zouden klagen over onze puistjes, of dat we samen, giechelend van spanning, een sigaretje zouden opsteken.
Ik wikkelde het toiletpapier waar ze om gevraagd had een paar keer om mijn hand – een snelle, routineuze beweging – en gaf dat aan haar. Ze kon niet én evenwicht houden én zich bezighouden met het toiletpapier, dat begreep ik ook. Bij de aanblik van de enorme bal papier die ik ervan gemaakt had, trok ze een wenkbrauw op: “Ik gebruik altijd maar één velletje”, zei ze.
Toen we de gang opliepen, stopte ze om haar mouw op te stropen: “Kijk, het nummer dat ze in mijn arm getatoeëerd hebben: A 5148. Als ik doodga, wil ik dat ze dat eruit snijden, en op een of andere manier bewaren. Als bewijs dat het echt gebeurd is.”
Heeft u weleens last van stress, had ik gevraagd.
Ze droeg een roze trainingspak. Ze schuifelde met haar rollator door de gang. Ze had een tatoeage van Auschwitz op haar arm. Ze gebruikt maar één velletje wc-papier. Ze vroeg of ik een koekje wilde. Een biertje dan? Zelf had ze ook wel trek. Ze zei: “Bij de bevrijding woog ik nog 31 kilo.” En: “Ik wil honderd jaar worden, ik leef graag.”



--
Regine Beer werd tijdens de Tweede Wereldoorlog gedeporteerd naar het uitroeiingskamp van Auschwitz-Birkenau. Zij overleefde en keerde in 1945 terug naar Antwerpen. Een groot deel van haar leven heeft ze gezwegen, maar toen ze besloot te praten, heeft ze er haar missie van gemaakt om jongeren te waarschuwen voor de gevaren van haat. Meer dan 2.000 scholen heeft ze bezocht.  Afgelopen zondag, 23 maart, stierf ze in Antwerpen. Het interview dat Maartje en ik een maand geleden van haar afnamen, vonden we niet geschikt voor publicatie, wegens de verwarde staat waarin Regine Beer zich bevond, maar het kan ook aan onze verwarrende vragen gelegen hebben. Uiteindelijk hebben we toch een mooi fragment gevonden dat je hierboven kunt bekijken.

Mail

Joyce de Badts is Hard//hoofd-redactielid.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Leven in een grijs gebied

Leven in een grijs gebied

Wat gebeurt er met je zelfbeeld als je chronisch ziek wordt? Accepteer je de ziekte als een deel van jezelf, of blijf je uitkijken naar de dag waarop je genezen bent? Lees meer

 Digikunst spuwt broeikasgassen in de cloud

Digikunst spuwt broeikasgassen in de cloud

Het maken van de digitale kunstwerken kost ‘kolossale hoeveelheden’ rekenkracht van computers, aldus the New York Times. Lees meer

Nederland is boos. Waarom Jesse niet?

Nederland is boos. Waarom Jesse niet?

De nieuwste verkiezingen lieten ons weer eens zien hoe Nederland aan het afglijden is naar het rechtereinde van de politiek. Hoe kan dat? Is het niet tijd dat links even boos wordt als Wilders en Baudet? Lees meer

Gezien door een kunstwerk

Gezien door een kunstwerk

Doordat fysieke kunstexposities bijna nergens georganiseerd worden, zoeken kunstinstellingen andere wegen om hun werk ten toon te spreiden. Caecilia Rasch mist de ontmoeting met het kunstwerk, en vooral: erdoor gezien worden. Lees meer

Automatische concepten 54

Een miljoen huizen houden het te droog

Zeker een miljoen huizen in Nederland dreigen te verzakken, en dat aantal is de afgelopen jaren flink toegenomen. De boosdoener: droogte. Lees meer

Hard//talk: Onderdak is een mensenrecht

Onderdak is een mensenrecht

Over dakloosheid hoeven we geen uitvoerige politieke discussies te voeren, aldus Jihane Chaara. Onderdak is namelijk niets minder dan een mensenrecht (iets wat men in de Nederlandse politiek even vergeten lijkt te zijn). Lees meer

Filmtrialoog: Nocturne

Nocturne

Onze redacteurs zagen Nocturne, een film over het maken van een film. Hoofdpersonage Alex rent een nacht lang door zijn eigen hoofd, op zoek naar het sluitende idee, de juiste acteurs, een kloppend verhaal. Het sprak esthetisch heel erg aan, maar zaaide ook een hoop verwarring. Lees meer

Nieuws in beeld: 13

Onze corona-aanpak laat talloze aardbewoners stikken

Dat het materiaal waarmee we onszelf tegen corona beschermen voor een golf aan afval zou zorgen, zagen we al van verre aankomen. Illustrator Simcha van der Veen is dan ook verbijsterd: waarom doen we hier niets tegen? Lees meer

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Dat je niet op zoek hoeft naar de diepere betekenis en ook enkel de vorm van een film kan waarderen, bewijst de animatiefilm 'The Nose or Conspiracy of Mavericks'. Lees meer

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Anna Visser is van jongs af aan een fervent liefhebber van Jane Austen. Een onlangs verschenen hervertelling van Emma werpt nieuw licht op haar hartstocht voor het kostuumdrama, maar misschien nog meer op haar zelfbeeld. Lees meer

Schijn bedriegt 2

Schijn bedriegt

Ons stemgedrag wordt (te) vaak bepaald door onderbuikgevoelens en eerste indrukken. Om ons daartegen te wapenen hebben we gedegen onderwijs nodig. Laat dat nu precies hetgeen zijn waar de politieke winnaar op bezuinigt. Lees meer

Nieuws in beeld: 12

'App me als je thuis bent'

Na de dood van de 33-jarige Sarah Everard uiten steeds meer Britse feministen hun woede over de mensen die hen zouden moeten beschermen: de politie is onderdeel van hun onveiligheid, zeggen zij. Lees meer

Verveling als verhullend eufemisme

Verveling als verhullend eufemisme

Verveling kreeg het afgelopen jaar duizend gezichten. Rijk Kistemaker vraagt zich af: hoe herinneren we ons die gezichten, zodra de coronacrisis (min of meer) voorbij is? Lees meer

Kolen en olie zwaaien ook in Nederland met de scepter 

Kolen en olie zwaaien ook in Nederland met de scepter 

Wanneer grote bedrijven landen uit het Globale Zuiden in een economische wurggreep houden, knijpt Nederland een oogje toe. Maar ons land is evengoed overgeleverd aan de wensen van grote bedrijven. Lees meer

Een brein dat vergeet hoe geluk wordt gemaakt

Een brein dat vergeet hoe geluk wordt gemaakt

Evangeline Agape ontdekte tijdens een zomer in het ziekenhuis de kracht van vriendschap en gedeeld leed. "De coronacrisis heeft voor de hele wereld duidelijk gemaakt: isolatie maakt je ongelukkig. En depressie isoleert je. Doet je voelen alsof je de enige in de wereld bent met een brein dat vergeet hoe geluk wordt gemaakt." Lees meer

Nieuws in beeld: 'Waarde Nederlanders'

'Waarde Nederlanders'

Immigranten moeten zich ‘de Nederlandse waarden’ aanleren, roept onder andere de ChristenUnie tijdens de verkiezingsstrijd. Illustrator Rueben Millenaar vraagt zich af wat hij zich daarbij voor moet stellen. Lees meer

Nieuws in beeld: Onder de (geluids)golven

Onder de (geluids)golven

Je staat er misschien niet bij stil, maar de mensheid maakt enórm veel herrie in zee. We boren naar gas en olie, heien voor windmolens en boorplatforms en onze schepen zijn ook niet bepaald stil. Terwijl water ontzettend goed en ver geluidsgolven doorgeeft - veel beter dan lucht. Lees meer

Filmtrialoog: Cold War

Cold War

De film Cold War is een verhaal over een onmogelijke liefde in Polen ten tijde van de Koude Oorlog. Onze redacteuren bespreken deze veelgeprezen film en beraden zich op de esthetiek, de diepgang van de liefdesrelatie en de raakvlakken met hun eigen leven. Lees meer

Hoeveel doden voor ons feestje?

Hoeveel doden voor ons feestje?

Hoe komt het toch dat we onze pleziertjes niet willen opgeven, zelfs al weten we dat ze aan de andere kant van de wereld levens kosten? Dennis Faase werd getroffen door een simpele manier om deze mensenlevens niet uit het oog te verliezen. Lees meer

Het verlaten café blijft een haven 1

Tijdens corona blijft het café een vangnet

Tijdens de lockdown bezoekt Joost Ingen-Housz een Berlijns café dat nog een aantal stamgasten toelaat. Door de plotselinge rust valt het hem op hoe onmisbaar de kroeg is voor de mensen die er nog steeds naartoe gaan. Al is het maar voor een praatje. Lees meer