Illustratie: Tejo Verstappen

Kasper vindt een foto, waarop hij opvallend slank is." />

Illustratie: Tejo Verstappen

Kasper vindt een foto, waarop hij opvallend slank is." />
Asset 14

Ik was heel even knap

Ik ben een periode knap geweest, zo moest ik onlangs constateren toen ik fotoalbums doorspitte, op zoek naar redenen om weer eens ouderwets nostalgisch te kunnen zijn. De periode die ik trachtte te reconstrueren moet iets langer dan een jaar geduurd hebben en vond plaats aan het begin van mijn studietijd. Voor die tijd was ik te dik en na die tijd werd ik dat opnieuw. Waarom is deze staat van relatieve magerheid geheel langs mij heen gegaan? Waarom attendeerde niemand mij op de kortstondige metamorfose? Waarom moest ik er nu pas achterkomen? “Ik maakte mij in die tijd zorgen of je niet te weinig at,” zei mijn moeder toen ik haar ernaar vroeg. Normaal maakt zij zich zorgen of ik niet teveel eet. Het is godverdomme ook nooit goed.

Wat mij vooral verbaasde was hóe ik zo slank heb kunnen zijn. Ik kon mij met geen mogelijkheid voorstellen dat ik - net op kamers wonend, zonder moeder of vaste relatie om mij met culinaire redelijkheid te confronteren - niet de godganse dag roze koeken en broodjes bapao en boterhammen met tien soorten beleg over elkaar heen gevouwen op zou vreten. Ik deed navraag bij een vrouw met wie ik in die periode wel eens het bed deelde en die nog steeds een goede vriendin is. “Je had domweg nooit wat in huis,” zo wist ze mij te vertellen. “Helemaal niks, behalve koffie. Ik had altijd een fles wijn in mijn tas als ik bij je langs ging, het kwam niet bij je op om zelf wat in huis te halen.” Ik herinnerde mij opeens dat zij ooit in plaats van een fles wijn een zelfgemaakte Schwarzwälder Kirsch van monsterlijke proporties had meegenomen en dat ik daar vervolgens twee weken op heb geleefd. Het ding stond middenin de kamer en elke keer dat ik er langsliep pulkte ik er een stukje vanaf en stopte dat in mijn mond, maar ik kan mij ook herinneren dat ik er sigaretten in uitdrukte. Het waren wilde tijden.

Illustratie: Tejo Verstappen

Geïnspireerd op mijn foto ben ik sinds kort (ditmaal bewust) aan het afvallen. Dit doe ik niet door te sporten, want uit ervaring kan ik vertellen dat ik daar maar honger en zware spieren van krijg. Ik doe het juist door zo min mogelijk te bewegen. En door zo veel mogelijk lekkernijen te googelen, want het zien van haarscherpe foto’s van druipende broodjes döner, het lezen van de ontstaansgeschiedenis van de moorkop op Wikipedia en het volgen van fora waarop mensen elkaar tips geven voor het maken van de perfecte spekpannenkoek, werken voor mij als een pornografisch substituut. Als ik maar genoeg van deze informatie te verwerken heb word ik op den duur kotsmisselijk, alsof ik de gehele menukaart van de Burger King heb afgewerkt. Het klinkt misschien als een wat ongebruikelijke methode, maar ik ben inmiddels wel vijf kilo lichter en als het zo doorgaat duurt het niet lang meer voor ik weer op mijn foto lijk.

De vraag is alleen of ik die jongen op de foto ben. Die jongen op de foto denkt dat hij een vetzak is, hij weet niet beter. Hij heeft zichzelf altijd als vetzak gezien en daar nooit enig probleem mee gehad. Als dit bewijsstuk van een onbekend verleden niet boven water was gekomen zou ik als tevreden Boeddha mijn gigantische kuil in zijn gedragen. Nu eindig ik als een nostalgische Narcissus die, met een virtuele gehaktstaaf in de hand, in zijn vertroebelde zelfbeeld verdrinkt.

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Dé vluchteling bestaat niet

Dé vluchteling bestaat niet

Marthe van Bronkhorst hoort bij de huisartsenpraktijk verhalen van vluchtelingen. Ze raakt gefrustreerd, omdat de politiek niet ziet 'dat een individu meer is dan twee vierkante meter ruimte en een lichaam dat gevoed moet worden'. Lees meer

Column: Objectief gelukkiger met onszelf

Objectief gelukkiger met onszelf

Ook op vakantie blijkt de tijd niet stil te staan, merken Eva en haar vrienden in Zuid-Frankrijk. Gelukkig gaan ze er qua uiterlijk alleen maar op vooruit, vindt één van hen. Lees meer

Wanneer je jezelf vergeet

Een klein beetje Selbstvergessenheit

Jezelf vergeten in een relatie, wat betekent dat eigenlijk? Marthe van Bronkhorst worstelt met hoe ze is veranderd door een geliefde. Lees meer

Als cavia's in de val

Als cavia's in de val

Marthe van Bronkhorst wil niet meer vliegen maar loopt tegen allerlei problemen aan als ze een duurzame vakantie probeert te boeken. Lees meer

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Wat zegt het huis waarin je woont, en de meubels erin, over jou? En ben je in een ander huis, tussen andere spullen, nog wel precies dezelfde persoon? Eva past deze zomer op wat woningen van bekenden en onderzoekt wat ze beleeft. Lees meer

Woordenboek der Obscure Melancholieën

Woordenboek der Obscure Melancholieën

De schaamte en toch het gemis wanneer je in je oude dagboek je zorgen terugleest - waarom is er geen woord voor dat gevoel? Marthe van Bronkhorst bedenkt daarom een woordenboek voor melancholische emoties. Lees meer

De onwerkbare

De onwerkbare

Dit is het derde en tevens laatste deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Voor niemand vindbaar

Voor niemand vindbaar

Het kan fijn zijn als je familie aan je denkt wanneer je er niet bent. Maar voor af en toe onvindbaar zijn is ook iets te zeggen, vermoedt Eva tijdens een werkbezoek aan de Estse hoofdstad Tallinn. Lees meer

Je plaats op de weg 

Je plaats op de weg 

Dit is het tweede deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Motten en vlammen

Je hebt motten en vlammen

Marthe van Bronkhorst verwerkt een tegenslag in de liefde en observeert dat de wereld bestaat uit twee soorten mensen: de motten en de vlammen. Lees meer

Strengen

Strengen

Dit is het eerste deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Krabbels in de kantlijn

Krabbels in de kantlijn

Eva stuit op aantekeningen in de kantlijn van oud boek, gemaakt door haar jongere ik. Maar wie is dat eigenlijk? Lees meer

Slachtoffers van zinloos gekwel

Slachtoffers van zinloos gekwel

Marthe van Bronkhorst buigt zich met verbazing over wat mensen bereiken in een sportschool: "Duizend uur spieren trainen en ze nooit inzetten in het gevecht. Honderd keer gooien en nooit iets raken: lang leve de nutteloosheid." Lees meer

Koningen van de dansvloer 2

We zijn allemaal koningen en lakeien

Marthe van Bronkhorst vraagt zich af waarom zoveel mensen dol zijn op het koningshuis: "Ik heb de Oranjes nog nooit op één originele gedachte of uitzonderlijk talent kunnen betrappen. Waarom willen we dan toch zo graag klappen, juichen, buigen?" Lees meer

drie figuren zitten voor een groot raam aan een tafeltje iets te drinken, twee van de figuren zitten op een stoel, een van de figuren zit in een rolstoel

Het café

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week het laatste deel: over het belang van fysieke toegankelijkheid. Lees meer

een persoon duwt een rotsblok een berg op terwijl die ingehaald wordt door iemand op een fiets

Hoop

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel IV: over Sisyphus als raadgever. Lees meer

Column: Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar ze niemand kent vergen enige moed van Eva om naartoe te gaan, maar hebben tegelijkertijd hun voordelen. Lees meer

Zweten tegen beter weten in

Zweten tegen beter weten in

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel III: over sporten met een beperking. Lees meer

De handicapwalk

De handicapwalk

Tiare van Paridon neemt ons vijf weken lang mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel II: over het identificeren met je eigen ziektebeeld. Lees meer

Allemaal normies

Allemaal normies

Marthe van Bronkhorst probeert tijdens een voorstelrondje te achterhalen waarom ze zich zo onwennig voelt bij bepaalde mensen. Lees meer

Het is eindelijk zover: 12,5 jaar Hard//hoofd in Het HEM!

Op zaterdag 1 oktober viert Hard//hoofd haar 12,5-jarige jubileum in kunsthal Het HEM, een oude munitiefabriek die is omgetoverd tot culturele vrijplaats. In 2020 moesten we ons 10-jarige jubileum om bekende redenen helaas annuleren, nu vieren we alsnog het verleden, het heden en de toekomst van Hard//hoofd!

Bestel je ticket!