Asset 14

Het geweld van de sloopkogel en de leugens van de dialoog

Het geweld van de sloopkogel en de leugens van de dialoog

Politie die na hardhandig optreden in dialoog wil gaan met slachtoffers. Harriet Bergman gelooft er niks van. Zij ziet het politiegeweld tijdens de Woonopstand in Rotterdam als een nodeloze provocatie die de sloop van de Tweebosbuurt overschaduwt.

Ik deed mee aan de Woonopstand in Rotterdam. Omdat ik verhalen had gehoord over de sloop van de Tweebosbuurt, omdat ik wel eens bij de flits-acties van Niet Te Koop was en omdat ik denk dat huisvesting een recht is, en dat rechten niet voorbehouden zijn aan rijke mensen. Hoewel ik overtuigd ben dat verschillende sociale en ecologische strijden met elkaar samenhangen, had ik gedacht dat zondag 17 oktober een welkome afleiding zou zijn van mijn huidige onderzoek naar klimaatrechtvaardigheid, verandering, en geweld. 

Dat bleek niet zo.

De sloopkogel door een sociale huurwoning is geweld. Iemand met parkinson de trap op laten lopen omdat de benedenwoningen verkocht zijn is geweld. Uit je sociale netwerk losgetrokken worden omdat je de stad uit moet verhuizen is geweld. Kiezen tussen voedsel of huur is geweld. En gegijzeld worden op een brug, zonder uitleg, niet weg kunnen, en eindigen met een knuppel, bovenhands, op mijn kaak, is geweld. 

De politie begon als reactie in het wilde weg te slaan

Ik liep tijdens de demonstratie in de buurt van anarchisten, een groot deel van hen was al gefouilleerd, maar hun zwarte hoodies en verdachte piercings hadden een effect op de politie dat normaal alleen gebeurt wanneer ze etnisch profileren. “Er zou iets kunnen gebeuren,” was de verklaring waarom er opeens een politielijn om mij en mijn vrienden heen stond. Af en toe liep een stille met een activistische sticker dreigend door de groep. Het was volstrekt onduidelijk wat er ging gebeuren en waarom we vastgehouden werden. Een groepje PvdA-jongeren wilde de anarchisten achter laten en doorlopen, andere partijen als Splinter maakten zich snel uit de voeten. 

Even dacht ik dat we achtergelaten zouden worden, maar toen braken mededemonstranten door de politielinie met een huisje op wielen om ons te bevrijden. De politie begon als reactie in het wilde weg te slaan. 

In het gemeenteraadsdebat van de vergadering Commissie Veiligheid en Bestuur noemde mede-organisator van de Woonopstand en Tweebosser Mustapha Eaisaouiyen de politieknuppel die ook mij raakte “excessief, absurd en verwerpelijk.” Net als veel andere insprekers riep hij op tot gedegen, onafhankelijk en extern onderzoek naar het optreden van de politie.

Je kunt niet zomaar ingrijpen omdat er “iets kan gebeuren”

Dat komt er niet. In plaats daarvan krijgen we een dialoog. Een gevleugelde uitspraak in de woonstrijd is natuurlijk “in gelul kan je niet wonen.” Op diezelfde manier is een gesprek met degenen die ons wegknuppelden geen vervanging van een feitenrelaas en excuses. Dialoog ontslaat je niet van verantwoordelijkheid en verbetering. Het gaat me niet om wederzijds begrip, het gaat me erom dat de politieagent die bovenhands op mijn gezicht sloeg waardoor ik een dag lang moeite had met eten, gestraft wordt. Het gaat me erom dat er niet meer bovenhands geslagen wordt. Het gaat me erom dat ik niet per definitie verdacht ben als ik in het zwart loop, of toevallig te dicht naast iemand loop die in het zwart gekleed is. 

En als we toch bezig zijn: het gaat me erom dat er niet zomaar ingegrepen wordt omdat er “iets kan gebeuren”, maar dat er vanuit wordt gegaan dat men onschuldig is, tenzij anders bewezen. Dan kunnen we ons namelijk richten op geweld van neoliberaal afbraakbeleid, van huisjesmelkers boven bijstandsmoeders, van winst boven mensen. 

Eaisaouiyens inspraakmoment was ontzettend krachtig en ontroerend. Hij had het ook liever willen hebben over andere dingen – het “had vandaag moeten gaan over de wooncrisis die door dit college wordt verergerd.” Maar zijn conclusie was: geef niet op. We zijn strijdbaar, en nu des te meer.

Beeld: Jeanne Menjoulet via Flickr.com

Mail

Harriet Bergman (zij/haar, 1992) doet verslag van acties, papers en vergaderingen. Ze onderzoekt sociale bewegingen en negatieve emoties over klimaatverandering, en brengt zowel het kill-joyen als de burgerlijke ongehoorzaamheid ook zelf in de praktijk.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Een kus van een beer

Een kus van een beer

Nick Sens ontmoet een beer in de dierentuin en raakt gefascineerd door deze dieren. Wie of wat ervaren we als we oog in oog met een beer staan? Aan alle wezens van de metamorfose, hier en daarginds (Nastassja Martin) De bruine beer zet twee zware stappen in mijn richting en ik bevries. Het gegil en... Lees meer

Kijken in de spiegel van de Gendermonologen

Kijken in de spiegel van de Gendermonologen

Wie zie jij als je in de spiegel kijkt? Voldoe je aan het beeld van ‘de gemiddelde mens’, of niet? Tom Kniesmeijer vraagt zich af waarom afwijken van het gemiddelde zoveel weerzin oproept en of hét gemiddelde wel bestaat. ‘Precies op het gemiddelde past niemand’. Ik sluit mijn ogen en ben terug in de Leidsestraat.... Lees meer

Nieuwe Barbaren 1

Nieuwe Barbaren

Met het essay 'Nieuwe barbaren' over de Kafkaëske, sci-fi serie Severance won Jacob Koolstra in 2024 de Drift Essaywedstrijd. Lees meer

Dubbelleven

Dubbelleven

Hoe kenmerkt het interieur van een multicultureel gezin zich? Emerald Liu onderzoekt hoe huiselijke voorwerpen een metaforische brug vormen met haar overzeese familieleden. ‘Het proces van achterlaten maakt alles wat je in je handen hebt extra betekenisvol, overgoten met een glazuur van kostbaarheid.’ Lees meer

:‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven 2

‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven

Booking.com pretendeert op te komen voor mensenrechten en verdient tegelijkertijd geld aan verhuur in illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Juul Kruse beschrijft hoe het is om tegen dit bedrijf te demonstreren. Lees meer

:Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Daria Rizvic zag de film Perfect Days op precies het juiste moment in haar leven. Een persoonlijk verhaal over de kracht van regelmaat. Lees meer

Enge man

De echte ‘sfeerboosdoener’ was de ME

Hoe kan een universiteit die in bijna elk curriculum aandacht besteedt aan dekolonisatie en de kritische blik van haar studenten, zich hier in de praktijk, wanneer het over hun eigen rol gaat, aan onttrekken? Lees meer

 1

Museumwanden heringericht: Hoe moeten vrouwelijke kunstenaars nu gecureerd worden?

Waarom hangt er nog steeds zo weinig werk van vrouwelijke makers in Nederlandse musea? Isabella Legebeke onderzoekt dit aanhoudende gebrek in een hoopvol essay. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

In het tweede deel van dit essay onderzoekt Ida de complexe verhouding tussen de ‘nuchtere’ Nederlandse cultuur en fantasy. Druist fantasie eigenlijk wel zo tegen onze natuur in als we denken? Hoe is dat eigenlijk mogelijk, als we tegelijkertijd zo van fantasy houden? Lees meer

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Gaza kan halverwege mei de meest extreme vorm van hongersnood verwachten. Volgens de VN bestaat deze door de mens gecreëerde catastrofe nu al in delen van Gaza. David Meijers ontleedt hoe Nederlandse politici en media actief het Israëlisch beleid vertekenen en wegkijken van de genocide. Lees meer

AI: Nooit meer eenzaamheid?

AI: Nooit meer eenzaamheid?

Ferenz Jacobs bespreekt het futuristische kunstproject van Alicia Framis. Deze zomer trouwt Francis met een hologram gebaseerd op haar eerdere relaties. AI en liefde: een gelukkig huwelijk? Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 1

Het is een ondiepe sloot voor een fantasy-schrijver: deel 1

Bijna een kwart van de Nederlandse volwassenen leest het liefst fantasy of sciencefiction. Toch verschijnt er bijna geen Nederlandstalige fantasy. In dit eerste deel van een tweeluik onderzoekt Ida Hondelink waarom fantasy als volwassen literair genre zo ondergeschikt is in Nederland. Lees meer

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Witte tranen

Witte tranen

Vaak kan geconfronteerd worden met een racistische misstap veel losmaken in witte vrouwen. Waar komt dat door? Fleur den Boer onderzocht het perfectionisme van witte vrouwen en hoe zogeheten 'witte tranen' racisme in de hand werken. Lees meer

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Wat hebben stieren en vrouwen gemeen? In dit essay ziet Barbara Haenen tijdens het bezoeken van een stierengevecht gelijkenissen met haar eigen ervaringen. Lees meer

Bijsturen 1

Bijsturen

In dit essay legt Belle de Rode de vinger op de zere plek. Ze beschrijft hoe zij de rol van bijsturende kapitein op zich moet nemen omwille van haar zieke vader, terwijl ze juist afscheid had willen nemen van de kritische kapitein die in haar huisde. Lees meer

Gelukkig zien jonge mensen het verband tussen toen en nu

Durf te leren van het verleden

Op Dag 150 van de wrede vergeldingsactie van Israël is een eind van de ‘slachting’ van Palestijnen nog niet in zicht. Schrijver Marte Hoogenboom vestigt haar hoop op activisten en journalisten die het verband tussen ‘toen’ en ‘nu’ durven zien. Lees meer

Reden tot paniek

Reden tot paniek

In dit droomachtige en persoonlijke essay blikt Wouter Degreve terug op zijn jeugd, en hij onderzoekt de effecten daarvan op het heden. Want 'de kracht van de plek waar je bent opgegroeid mag je nooit onderschatten.' Lees meer

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Tom Kniesmeijer leerde dansen op de remixes van discopionier Tom Moulton. Nu zijn eerste kennismaking met de muziek van deze sterproducent bijna vijftig jaar geleden is, blikt hij terug en komt hij tot een inzicht over onze tijd. Lees meer

Neoliberaal Lang Covid 2

Neoliberaal Lang Covid

Voor ons 'Aaah'-magazine, schreef Harriët Bergman een essay over hoe long covid-patiënten vallen tussen pech en onrecht. "Er is iets grondig mis met hoe we in Nederland omgaan met mensen met een beperking en chronisch zieke mensen." Lees meer

Hard//hoofd zoekt vóór 28 juli 2.000 trouwe lezers!

Hard//hoofd verschijnt weer op papier! In ‘Lief kutland’ klinken de begintonen van waaruit vrije utopieën werkelijkheid worden, of waarmee we ongelimiteerd verdriet en woede botvieren op alles wat er misgaat. Fantaseer je met ons mee? Schrijf je vóór 28 juli in voor slechts €2,50 per maand en ontvang ‘Lief kutland’ in september in de brievenbus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer