Het Algemeen Dagblad vanmorgen. Een wit vlak met aan de randen de belofte van een grote hoeveelheid Sinterklaassnoep. In het midden in Zaandamblauwe letters een gedicht.
"Lieve Piet", luidt de eerste regel.
Het is dus eigenlijk geen prematuur Sinterklaasgedicht maar een open brief. En een open brief is nooit bedoeld voor degene aan wie hij is gericht.
"Je bent nog niet in het land / maar nu al sta je volop in de krant. / Je zou verbannen zijn / uit de winkels van Albert Heijn."
Hier moest ik even ademhalen, de fantasieloosheid werd me te veel. Maar had ik iets anders mogen verwachten van rabiate Zwarte Piet-apologeten?
"Van dat bericht lieve Piet is helemaal niks waar. / Je ligt volop in onze schappen / net als ieder jaar. / We vinden je in zwart en andere kleuren reuze / maar laten aan heel Nederland de keuze."
Was getekend: "Gewoon bij Albert Heijn."
Zou het waar zijn? Zou iemand met een officiële functie bij Albert Heijn – iemand met op zijn kaartje "Senior Advertiser", "Chief Damage Control Officer", of simpelweg "Lafhartige Lamlul van de Boekhouding" – dit een goed idee hebben gevonden?
En is het nu officieel een trend? In augustus meldde het Parool nog op basis van een intern bedrijfsbericht dat Hema Zwarte Piet uit de schappen zou weren. Eerst volgde gejuich over zoveel dapperheid, daarna digitale volkswoede over deze uitverkoop van wat toch wel het absolute kroonjuweel van onze cultuur is: de als negerslaaf geschminkte buurtvader of overblijfmoeder die zelf bij hoog en bij laag volhoudt dat hij zijn (of zij haar) zwarte kop in de schoorsteen heeft opgelopen. Hoeveel kinderen groeien er trouwens nog op in nabijheid van een functionerende open haard?
Slechts een paar uur later volgde de rectificatie. Of eigenlijk een nuancering. "Hema doet Piet niet in de ban. Er zijn nog steeds Pieten te vinden in het assortiment. We blijven de maatschappelijke discussie volgen en we respecteren de regelgeving die daaruit volgt. Voor 5 december is alles ingekocht en over volgend jaar kunnen we geen uitspraken doen."
Hema dekte zich nog in: volgend jaar kan alles anders zijn. Maar als ik de Albert Heijn-poëzie mag geloven, zullen ze in Zaandam het nooit meer wagen een morele keuze te maken voordat het volk een discussie definitief beu is en haar verontwaardiging op andere zaken is gaan botvieren.