Illustratie: Elise van Iterson

De redactie stoft de cassettebandjes af en zet de ghettoblaster op volume tien: "Fuck the police! Fight the Power!" " />

Illustratie: Elise van Iterson

De redactie stoft de cassettebandjes af en zet de ghettoblaster op volume tien: "Fuck the police! Fight the Power!" " />
Asset 14

Fight the Power!

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Hard//talk is de seismograaf die de trillingen van de tand des tijds registreert. Wat heeft ons afgelopen week bezig gehouden? Wat bespraken we bij de koffieautomaat en waar lagen we wakker van? Deze week vier korte commentaren, in woord en beeld, van onze redacteuren.

Illustratie: Joost de Haas

De Hofstad

Looney bin

Als Nederland tegenwoordig de internationale pers haalt, is dat meestal slecht nieuws. Afgelopen week weer, toen Uri Rosenthal een gezamenlijk Europees standpunt tegen Israël blokkeerde omdat het “niet afgewogen” zou zijn. Zelfs het beschaafde Der Spiegel schreef een beschaafd commentaar, waarvan de strekking was: die kaaskoppen hebben het verneukt.
Ooit was het leuk om Nederlander in het buitenland te zijn. Hebben jullie écht een red light district, legale cannabis en euthanasiewetgeving? Jawel, en een uniek stelsel voor de podiumkunsten; en goede sociale huisvesting; en het homohuwelijk.
Toen kwam Pim Fortuijn. Wát, is jullie extreemrechtse oppositieleider echt een twee meter lange homoseksuele dandy? Jaja. En Ayaan Hirsi Ali, heeft ze écht zo’n hekel aan moslims? Ja, maar ze komt ook op voor vrouwenrechten. En die peroxideblonde Geert, wat voor looney is dat? Eh, ja. Een looney.
Ondertussen zaagt Stef Blok aan het EVRM, komen we verdragen met België niet na, subsidiëren we een hypotheekzeepbel met tien miljard per jaar, en blijkt Gerrit Zalm ons jarenlang impopulair gemaakt te hebben met een aan Thatcher ontleende we-want-our-money-back strategie, nu voortgezet door Jan-Kees inzake Griekenland. Met enige regelmaat schrijft de internationale pers bezorgd: Wat is er toch met Nederland aan de hand?
En nu dus Rosenthal.
Nou kun je natuurlijk vraagtekens plaatsen bij de “twee-staten-oplossing”, waar de diplomatie lippendienst aan bewijst, maar waar in feite niemand meer in gelooft. Maar als je rechtpraat dat je bondgenoot ordinair koloniaal landjepik speelt, honderdduizenden mensen opsluit achter een hek, en per raket standrechtelijke executies uitvoert, op een zeldzaam moment dat je stem ook echt verschil maakt, is dat geen Realpolitik meer maar een klinisch geval van cognitieve dissonantie.
Het scheelt dat de Italianen Berlusconi hebben, de Belgen hun nationale formatieklucht, en de Fransen DSK. Maar dit kabinet dringt wel om de onderste plek in de looney bin. Voor de zekerheid oefen ik vast op een Vlaams accent. Amaai, die zotte Hollanders hè.

Door Floris Solleveld

Commentaar

Geen gezag zonder geweld

Afgelopen zaterdag sloeg in Amsterdam de vlam weer in de pan bij een demonstratie van krakers, precies een jaar nadat een demonstratie tegen het kraakverbod uitmondde in buitensporig geweld van beide kanten. “Het is oorlog” kopte Het Parool toen; wat mij betreft de zwartste bladzijde uit de recente kraakgeschiedenis. Anders dan vorig jaar ondervond ik dit jaar aan den lijve dat de slogan "waakzaam en dienstbaar" van de politie plaats heeft gemaakt voor "onverantwoord en agressief".
De demonstratie was door burgemeester Van der Laan verplaatst van het Spui naar de Stopera, zodat er minder overlast zou zijn voor het winkelend publiek. De ongeveer 150 demonstranten kondigden echter aan een andere route te willen nemen en stuitten zodoende op een cordon van ME'ers. De twee troepen stonden ongeveer 10 minuten tegenover elkaar voordat wapenstokken en paarden op de groep inbeukten. Anderhalf uur, 17 arrestaties en een beenbreuk later was de klus geklaard en aten de agenten een patatje.
Waarom zo hardhandig ingrijpen? Volgens de politie waren de arrestanten schuldig aan het dragen van bivakmutsen en wapens. Deze 'wapens' bleken uiteindelijk niet meer dan spandoeken te zijn waarin hout was verwerkt. Zoals het NOS-journaal liet zien, reden genoeg voor de vele ambtenaren (ik onderscheidde reguliere agenten, politie te paard, Mobiele Eenheid, politie in burger, een arrestatieteam, honden en leden van de Koninklijke Marrechaussee) om flink wat geweld te gebruiken. Van der Laan bleek bijzonder tevreden over het "beheerste optreden" van de politie. Die tevreden toon, die we afgelopen weekend ook hoorden van zijn New Yorkse collega Bloomberg, is schokkend. Het goedkeuren van Van der Laan en Bloomberg van deze buitenproportionele middelen tegen een geweldloze burgerdemonstratie leidt tot niets anders dan wantrouwen en vijandigheid tussen alreeds verdeelde groepen in de maatschappij. Deze twee burgemeesters speelden dit weekend, als achteloze kinderen, met vuur.

Door Roos Euwe

Post Scriptum

Verwende krengen

Occupy Wall Street, een beweging die zich afzet tegen "de hebzucht van Wall Street" en de grote sociale ongelijkheid, bezet sinds 17 september New Yorks financiële district. De demonstranten krijgen echter nog niet veel bijval uit de rest van de samenleving. Dat heeft deels te maken met de vergelijking die de activisten trekken tussen hun protest en die in de Arabische wereld – een beetje vergezocht misschien. En dan zijn er nog de filmpjes waaruit blijkt dat de demonstranten niet lijken te weten wat ze voorstaan als ze Michael Moore naroepen ("It’s not because we say so," legt Moore uit in een live-interview vanaf Wall Street. "It’s because we say so!" roept de demonstrant). Ginia Bellafante merkte eerder in de New York Times al op dat veel van de protestanten een laptop hebben van Apple, één van de grootste multinationals ter wereld, beursgenoteerd voor 400 dollar per aandeel.
Ook anderen kijken met enig dedain naar de OWS-demonstranten.‘A bunch of spoiled little brats’, zegt de Daily News over de Occupy Wall Street-protestanten, nadat deze de privégegevens van een agent waar ze ontevreden over waren op het internet hadden gepubliceerd. Volgens de krant hadden de demonstranten dankbaar moeten zijn voor de manier waarop de politie had getracht de vrede te bewaren.
De hypocrisie van de aluminium computertjes en de onhandigheid van individuele betogers daargelaten, de protesten slaan de plank natuurlijk allerminst mis. Want hoewel de bailouts van 2008 de banken hebben gered, voegt de financiële sector nog altijd niets toe aan de economie. De glaasjes champagne waar de heren en dames van Wall Street aan nipten, terwijl ze vanaf een balkon grinnikend op de acties neerkeken, puur om de boel te jennen, waren dan ook bijzonder misplaatst. Over spoiled brats gesproken.

Door Kelli van der Waals

Nieuws in beeld

"Fight the power!" Het oude devies van Public Enemy vindt tegenwoordig weer gehoor op de straten van New York. Het ongeorganiseerde zooitje demonstranten lijkt, onder de noemer van Occupy Wall Street en met dank aan sociale media, langzaamaan aan kracht en eenheid te winnen.

Illustratie: Elise van Iterson

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Een kus van een beer

Een kus van een beer

Nick Sens ontmoet een beer in de dierentuin en raakt gefascineerd door deze dieren. Wie of wat ervaren we als we oog in oog met een beer staan? Aan alle wezens van de metamorfose, hier en daarginds (Nastassja Martin) De bruine beer zet twee zware stappen in mijn richting en ik bevries. Het gegil en... Lees meer

Kijken in de spiegel van de Gendermonologen

Kijken in de spiegel van de Gendermonologen

Wie zie jij als je in de spiegel kijkt? Voldoe je aan het beeld van ‘de gemiddelde mens’, of niet? Tom Kniesmeijer vraagt zich af waarom afwijken van het gemiddelde zoveel weerzin oproept en of hét gemiddelde wel bestaat. ‘Precies op het gemiddelde past niemand’. Ik sluit mijn ogen en ben terug in de Leidsestraat.... Lees meer

Nieuwe Barbaren 1

Nieuwe Barbaren

Met het essay 'Nieuwe barbaren' over de Kafkaëske, sci-fi serie Severance won Jacob Koolstra in 2024 de Drift Essaywedstrijd. Lees meer

Dubbelleven

Dubbelleven

Hoe kenmerkt het interieur van een multicultureel gezin zich? Emerald Liu onderzoekt hoe huiselijke voorwerpen een metaforische brug vormen met haar overzeese familieleden. ‘Het proces van achterlaten maakt alles wat je in je handen hebt extra betekenisvol, overgoten met een glazuur van kostbaarheid.’ Lees meer

:‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven 2

‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven

Booking.com pretendeert op te komen voor mensenrechten en verdient tegelijkertijd geld aan verhuur in illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Juul Kruse beschrijft hoe het is om tegen dit bedrijf te demonstreren. Lees meer

:Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Daria Rizvic zag de film Perfect Days op precies het juiste moment in haar leven. Een persoonlijk verhaal over de kracht van regelmaat. Lees meer

Enge man

De echte ‘sfeerboosdoener’ was de ME

Hoe kan een universiteit die in bijna elk curriculum aandacht besteedt aan dekolonisatie en de kritische blik van haar studenten, zich hier in de praktijk, wanneer het over hun eigen rol gaat, aan onttrekken? Lees meer

 1

Museumwanden heringericht: Hoe moeten vrouwelijke kunstenaars nu gecureerd worden?

Waarom hangt er nog steeds zo weinig werk van vrouwelijke makers in Nederlandse musea? Isabella Legebeke onderzoekt dit aanhoudende gebrek in een hoopvol essay. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

In het tweede deel van dit essay onderzoekt Ida de complexe verhouding tussen de ‘nuchtere’ Nederlandse cultuur en fantasy. Druist fantasie eigenlijk wel zo tegen onze natuur in als we denken? Hoe is dat eigenlijk mogelijk, als we tegelijkertijd zo van fantasy houden? Lees meer

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Gaza kan halverwege mei de meest extreme vorm van hongersnood verwachten. Volgens de VN bestaat deze door de mens gecreëerde catastrofe nu al in delen van Gaza. David Meijers ontleedt hoe Nederlandse politici en media actief het Israëlisch beleid vertekenen en wegkijken van de genocide. Lees meer

AI: Nooit meer eenzaamheid?

AI: Nooit meer eenzaamheid?

Ferenz Jacobs bespreekt het futuristische kunstproject van Alicia Framis. Deze zomer trouwt Francis met een hologram gebaseerd op haar eerdere relaties. AI en liefde: een gelukkig huwelijk? Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 1

Het is een ondiepe sloot voor een fantasy-schrijver: deel 1

Bijna een kwart van de Nederlandse volwassenen leest het liefst fantasy of sciencefiction. Toch verschijnt er bijna geen Nederlandstalige fantasy. In dit eerste deel van een tweeluik onderzoekt Ida Hondelink waarom fantasy als volwassen literair genre zo ondergeschikt is in Nederland. Lees meer

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Witte tranen

Witte tranen

Vaak kan geconfronteerd worden met een racistische misstap veel losmaken in witte vrouwen. Waar komt dat door? Fleur den Boer onderzocht het perfectionisme van witte vrouwen en hoe zogeheten 'witte tranen' racisme in de hand werken. Lees meer

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Wat hebben stieren en vrouwen gemeen? In dit essay ziet Barbara Haenen tijdens het bezoeken van een stierengevecht gelijkenissen met haar eigen ervaringen. Lees meer

Bijsturen 1

Bijsturen

In dit essay legt Belle de Rode de vinger op de zere plek. Ze beschrijft hoe zij de rol van bijsturende kapitein op zich moet nemen omwille van haar zieke vader, terwijl ze juist afscheid had willen nemen van de kritische kapitein die in haar huisde. Lees meer

Gelukkig zien jonge mensen het verband tussen toen en nu

Durf te leren van het verleden

Op Dag 150 van de wrede vergeldingsactie van Israël is een eind van de ‘slachting’ van Palestijnen nog niet in zicht. Schrijver Marte Hoogenboom vestigt haar hoop op activisten en journalisten die het verband tussen ‘toen’ en ‘nu’ durven zien. Lees meer

Reden tot paniek

Reden tot paniek

In dit droomachtige en persoonlijke essay blikt Wouter Degreve terug op zijn jeugd, en hij onderzoekt de effecten daarvan op het heden. Want 'de kracht van de plek waar je bent opgegroeid mag je nooit onderschatten.' Lees meer

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Tom Kniesmeijer leerde dansen op de remixes van discopionier Tom Moulton. Nu zijn eerste kennismaking met de muziek van deze sterproducent bijna vijftig jaar geleden is, blikt hij terug en komt hij tot een inzicht over onze tijd. Lees meer

Neoliberaal Lang Covid 2

Neoliberaal Lang Covid

Voor ons 'Aaah'-magazine, schreef Harriët Bergman een essay over hoe long covid-patiënten vallen tussen pech en onrecht. "Er is iets grondig mis met hoe we in Nederland omgaan met mensen met een beperking en chronisch zieke mensen." Lees meer

Hard//hoofd zoekt vóór 28 juli 2.000 trouwe lezers!

Hard//hoofd verschijnt weer op papier! In ‘Lief kutland’ klinken de begintonen van waaruit vrije utopieën werkelijkheid worden, of waarmee we ongelimiteerd verdriet en woede botvieren op alles wat er misgaat. Fantaseer je met ons mee? Schrijf je vóór 28 juli in voor slechts €2,50 per maand en ontvang ‘Lief kutland’ in september in de brievenbus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer