Asset 14

Little Women

Filmtrialoog: Little Women 1

Redacteuren Stefanie Gordin, Oscar Spaans en Jihane Chaara zagen de nieuwste verfilming van klassieker Little Women, en werden geraakt door de levendige personages en het vanzelfsprekende feminisme uit de film.

Jihane: Ik had het boek bijna uit toen ik de film zag, en keek daarom erg uit naar de film. Ik was zo blij de personages op het grote scherm te zien! Hadden jullie het boek gelezen, of eerdere verfilmingen gezien?

Oscar: Ik weet van eerdere verfilmingen, en dat het boek een klassieker is, maar voor mij was het allemaal nieuw. Volgt de film het boek nauwkeurig?

Jihane: De tijdslijn is anders, de film speelt daarmee, met alle flashbacks en flashforwards. Daar maakte ik me in ’t begin wel zorgen om, want het verhaal begint zomaar ergens. Ik dacht: jemig, ik hoop dat ze de periode daarvoor wel in de film gestopt hebben! Was voor jou duidelijk wat er aan de hand was?

Oscar: Ik kon niet lekker ontspannen achterover leunen, ik moest mijn best doen om de puzzelstukjes op hun plek te krijgen. Er wordt behoorlijk heen en weer gesprongen. Ik ben erg benieuwd naar de motieven van regisseur en scenarist Greta Gerwig om voor deze structuur te kiezen.

Jihane: Ging ze ervan uit dat veel mensen het verhaal wel kennen? Volgens mij is Little Women standaard leesvoer op Amerikaanse scholen.

Oscar: Ah, dat wist ik niet. Misschien was ze bang dat het anders te saai zou zijn? Maar voor jou was het dus een feest om de personages op het scherm te zien? Dat snap ik, met zulke actrices! Mooi hoe die zussen alle vier zo verschillend zijn en elkaar daardoor in evenwicht houden. Saoirse Ronan deed me denken aan een jonge Kate Winslet. Die levenslust die uit dat gezicht spreekt.

Florence Pugh heeft echt iets unieks. Vooral haar gezichtsuitdrukkingen.

Stefanie: Daar had ik nog niet bij stilgestaan. Maar inderdaad, de levenslust!

Jihane: De casting is waanzinnig goed. De actrices en acteurs pasten zo goed bij de rollen. Saoirse als Jo, Emma als Meg, Timothée als Laurie! En die actrice die Amy speelde bracht haar he-le-maal tot leven.

Stefanie: Florence Pugh. Zij heeft echt iets unieks. Vooral haar gezichtsuitdrukkingen. Hebben jullie Midsommar gezien, waar ze ook de hoofdrol in heeft?

Oscar: Staat op mijn kijklijst, maar nog niet gezien.

Stefanie: Het schijnt dat Greta Gerwig gespeeld heeft met bepaalde lichteffecten. Tijdens de kinderjaren gebruikt ze meer licht en goudachtige kleuren. En wanneer de zussen volwassen zijn juist realistische kleuren. Is dit jullie opgevallen? Ik ga de film voor een tweede keer kijken, misschien dat het dan meer opvalt.

Oscar: Interessant! Het is mij ontgaan, al sluit ik niet uit dat zulke technieken wel degelijk effect hebben op de kijker, maar zo subtiel dat het onbewust gebeurt.

Stefanie: Dat zijn natuurlijk cinematografische elementen die in het boek niet kunnen zitten. Toch vond ik het boek beter...

Jihane: Ik probeer die vergelijking niet zo te maken. Ik ben dol op het boek, en vond de film ook heel bijzonder. Ik werd dankzij het boek extra blij van de film. En omdat ik de trailer al zag terwijl ik het boek las, zag ik de personages voor me zoals de acteurs.

Stefanie: Ha ja dat had ik ook. Dat is toch een gek gegeven; hoe snel we personages uit een boek kunnen verbinden met personages uit een verfilming.

Oscar: Bijzonder hoe dat werkt. Blijkbaar zit iemands gezicht binnen enkele seconden in je geheugen. Ik vond de quote van Louisa May Alcott aan het begin trouwens mooi en illustratief voor de toon van de film. 'I've had lots of troubles, so I write jolly tales.' Lekker aforistisch.

Stefanie: Oh ja! Wat een fijne quote om de film mee te starten.

Jihane: Over jolly tales gesproken, wat vonden jullie van het einde? Waarbij niet echt duidelijk was wat echt is en wat niet?

Oscar: Nou, goed dat je het vraagt! Dat vond ik een heel sterk staaltje vertelkunst, hoor.

Stefanie: Daar moest ik even over nadenken. Dat vond ik mooi, dat de kijker het een beetje zelf kan invullen. Juist omdat je het niet zeker weet.

Jihane: Ja, tof dat het einde open was voor interpretatie. Je weet niet wat er nou 'echt' gebeurd is, je kunt ervan maken wat je wilt.

Volgens mij smachtte Jo niet per se naar romantische liefde, maar naar liefde in welke vorm dan ook.

Oscar: Eigenlijk denk ik dat Jo zo eigenzinnig is dat ze in ‘werkelijkheid’ niet voor de liefde zou kiezen, maar voor vrijheid en literatuur. Maar uit commerciële overwegingen kiest ze ervoor om de liefde in haar eigen verhaal te schrijven. En omdat we dát verhaal zien als kijker, is dat wat we zien. Maar misschien zien we dus alleen wat Jo heeft bedacht. Best een mindfuck eigenlijk. Heeft Christopher Nolan stiekem iets met het scenario te maken gehad?

Jihane: Dat is precies wat ik ook denk.

Stefanie: Jo zou inderdaad niet voor de liefde kiezen. Al had ik wel het gevoel dat ze voor beide koos, want het raakte me toen ze zich opeens zo eenzaam voelde... Dan wil je toch het liefst iemand die naast je staat.

Jihane: Dat was heel waardevol. Dat iemand niet alleen maar 'sterk' kan zijn, want je hebt ook behoefte aan genegenheid. En ik denk dat Jo zich daarvóór niet zo eenzaam voelde, omdat het huis nog gevuld was. Ze had haar zussen en Laurie. Maar ineens was er niemand meer. Volgens mij smachtte ze niet per se naar romantische liefde, maar gewoon naar liefde. In welke vorm dan ook.

Stefanie: Zolang ze haar zussen en Laurie had, leek alles goed. Maar toen ze tegen haar moeder vertelde dat ze zich zo eenzaam voelde, begreep ik haar compleet. Zoals je zegt, een mens heeft behoefte aan genegenheid.

Oscar: Eens, al kun je je eenzaam of incompleet voelen terwijl je genoeg familie om je heen hebt die van je houdt. Soms is het wel romantische liefde die je nodig hebt, wat ook de reden kan zijn dat Jo spijt kreeg dat ze Laurie had afgewezen.

Jihane: Zeker! Maar in Jo's geval was het veelzeggend dat ze dit voelde precies toen ze geen enkel maatje had.

Oscar: Dat is waar. Ik had met haar te doen op dat moment. Ze is zo'n sterk persoon om - zeker in die tijd - keer op keer voor haar onafhankelijkheid te kiezen. Maar hier bleek ze toch ook maar een mens, die het even te veel werd. Wat vonden jullie eigenlijk van Laurie?

Jihane: Hij is soms wat typisch en verwend, maar ik mag hem. Hij is ook charmant en lief en straalt zoveel vriendschap uit.

Oscar: Hij was inderdaad verwend, maar leek zich daar wel van bewust. Wat het weer draaglijk maakte. Ik had het idee dat hij wel een playboy is, alhoewel met oprechte gevoelens.

Ik zou ook een beetje met Meg flirten als ik met haar in een ruimte zou staan.

Stefanie: Een playboy! Misschien in een bepaalde fase in zijn leven? Het is ook wel een opmerkelijk personage, zeker wanneer hij na Jo’s afwijzing zo nonchalant door het leven gaat. En hoe hij eerst op Jo verliefd was, en op latere leeftijd op Amy. Ik hoopte stiekem dat Jo en Laurie voor elkaar zouden kiezen.

Oscar: Heel even dacht ik dat hij ook iets bij Meg zou proberen, toen ze gingen dansen. Maar misschien was dat alleen een knipoog naar de kijker. Of die flirt vond alleen in mijn hoofd plaats, dat kan ook.

Jihane: Ik zou ook een beetje met Meg flirten als ik met haar in een ruimte zou staan.

Oscar: Ik zou denk ik met rooie wangetjes naar mijn schoenen kijken. Trouwens, Timothée Chalamet, die hem speelt (uit Call me by your name, ook een hele goede film!), vond ik indrukwekkend.

Stefanie: Ja, in Call me by your name toonde hij al zijn charmes. En hier past hij perfect in de rol van Laurie.

Jihane: Het was mooi dat veel feministische ideeën zo expliciet genoemd worden. Juist voor de jongere kijkers. Dat wordt uitgesproken dat het leven (in die tijd zeker) anders is voor vrouwen. Als ik dan dacht aan de meisjes van veertien die dit nu keken, werd ik daar blij van.

Stefanie: Feminisme wordt op een goede manier verwerkt, in het boek én in de film. En het is toegankelijk voor iedereen, niet enkel voor vrouwen en meisjes.

Oscar: Het was een soort vanzelfsprekend feminisme. Jo's activistische manier van leven leek niet meer dan logisch in de film.

Jihane: Dat is zo, er was geen moment waarop haar keuzes afgekeurd werden.

Het verhaal blijft in alle tijden relevant.

Stefanie: Maar als je niet de schrijfskills hebt van Jo, dan is het moeilijker om als vrouw te overleven. Jo had haar talent, dat ze kon gebruiken om wat centen te verdienen. Maar anderen hadden soms geen andere keuze hadden dan te trouwen met iemand met wat geld om het gezin te onderhouden. En daar waren ze in die tijd ook al van bewust.

Jihane: Ik zou de film zeker aanraden. En het boek ook!

Oscar: Jullie hebben me heel nieuwsgierig gemaakt naar het boek. Mooi hoe 'troubles' voor de schrijfster konden leiden tot zo'n mooie 'jolly tale'.

Stefanie: Het boek blijft de kern van dit fantastische verhaal, en deze verfilming heeft er wéér leven in geblazen, dus dat is fijn. Zo komt er geen stof op dit verhaal, want het blijft in alle tijden relevant.

 

Little Women is nu te zien met:

Mail

Redactie

Pirmin Rengers is illustrator en docent. Hij woont in Assen, werkt overal en houdt van hobby's.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
 Digikunst spuwt broeikasgassen in de cloud

Digikunst spuwt broeikasgassen in de cloud

Het maken van de digitale kunstwerken kost ‘kolossale hoeveelheden’ rekenkracht van computers, aldus the New York Times. Lees meer

Nederland is boos. Waarom Jesse niet?

Nederland is boos. Waarom Jesse niet?

De nieuwste verkiezingen lieten ons weer eens zien hoe Nederland aan het afglijden is naar het rechtereinde van de politiek. Hoe kan dat? Is het niet tijd dat links even boos wordt als Wilders en Baudet? Lees meer

Gezien door een kunstwerk

Gezien door een kunstwerk

Doordat fysieke kunstexposities bijna nergens georganiseerd worden, zoeken kunstinstellingen andere wegen om hun werk ten toon te spreiden. Caecilia Rasch mist de ontmoeting met het kunstwerk, en vooral: erdoor gezien worden. Lees meer

Automatische concepten 54

Een miljoen huizen houden het te droog

Zeker een miljoen huizen in Nederland dreigen te verzakken, en dat aantal is de afgelopen jaren flink toegenomen. De boosdoener: droogte. Lees meer

Hard//talk: Onderdak is een mensenrecht

Onderdak is een mensenrecht

Over dakloosheid hoeven we geen uitvoerige politieke discussies te voeren, aldus Jihane Chaara. Onderdak is namelijk niets minder dan een mensenrecht (iets wat men in de Nederlandse politiek even vergeten lijkt te zijn). Lees meer

Filmtrialoog: Nocturne

Nocturne

Onze redacteurs zagen Nocturne, een film over het maken van een film. Hoofdpersonage Alex rent een nacht lang door zijn eigen hoofd, op zoek naar het sluitende idee, de juiste acteurs, een kloppend verhaal. Het sprak esthetisch heel erg aan, maar zaaide ook een hoop verwarring. Lees meer

Nieuws in beeld: 13

Onze corona-aanpak laat talloze aardbewoners stikken

Dat het materiaal waarmee we onszelf tegen corona beschermen voor een golf aan afval zou zorgen, zagen we al van verre aankomen. Illustrator Simcha van der Veen is dan ook verbijsterd: waarom doen we hier niets tegen? Lees meer

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Dat je niet op zoek hoeft naar de diepere betekenis en ook enkel de vorm van een film kan waarderen, bewijst de animatiefilm 'The Nose or Conspiracy of Mavericks'. Lees meer

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Anna Visser is van jongs af aan een fervent liefhebber van Jane Austen. Een onlangs verschenen hervertelling van Emma werpt nieuw licht op haar hartstocht voor het kostuumdrama, maar misschien nog meer op haar zelfbeeld. Lees meer

Schijn bedriegt 2

Schijn bedriegt

Ons stemgedrag wordt (te) vaak bepaald door onderbuikgevoelens en eerste indrukken. Om ons daartegen te wapenen hebben we gedegen onderwijs nodig. Laat dat nu precies hetgeen zijn waar de politieke winnaar op bezuinigt. Lees meer

Nieuws in beeld: 12

'App me als je thuis bent'

Na de dood van de 33-jarige Sarah Everard uiten steeds meer Britse feministen hun woede over de mensen die hen zouden moeten beschermen: de politie is onderdeel van hun onveiligheid, zeggen zij. Lees meer

Verveling als verhullend eufemisme

Verveling als verhullend eufemisme

Verveling kreeg het afgelopen jaar duizend gezichten. Rijk Kistemaker vraagt zich af: hoe herinneren we ons die gezichten, zodra de coronacrisis (min of meer) voorbij is? Lees meer

Kolen en olie zwaaien ook in Nederland met de scepter 

Kolen en olie zwaaien ook in Nederland met de scepter 

Wanneer grote bedrijven landen uit het Globale Zuiden in een economische wurggreep houden, knijpt Nederland een oogje toe. Maar ons land is evengoed overgeleverd aan de wensen van grote bedrijven. Lees meer

Een brein dat vergeet hoe geluk wordt gemaakt

Een brein dat vergeet hoe geluk wordt gemaakt

Evangeline Agape ontdekte tijdens een zomer in het ziekenhuis de kracht van vriendschap en gedeeld leed. "De coronacrisis heeft voor de hele wereld duidelijk gemaakt: isolatie maakt je ongelukkig. En depressie isoleert je. Doet je voelen alsof je de enige in de wereld bent met een brein dat vergeet hoe geluk wordt gemaakt." Lees meer

Nieuws in beeld: 'Waarde Nederlanders'

'Waarde Nederlanders'

Immigranten moeten zich ‘de Nederlandse waarden’ aanleren, roept onder andere de ChristenUnie tijdens de verkiezingsstrijd. Illustrator Rueben Millenaar vraagt zich af wat hij zich daarbij voor moet stellen. Lees meer

Nieuws in beeld: Onder de (geluids)golven

Onder de (geluids)golven

Je staat er misschien niet bij stil, maar de mensheid maakt enórm veel herrie in zee. We boren naar gas en olie, heien voor windmolens en boorplatforms en onze schepen zijn ook niet bepaald stil. Terwijl water ontzettend goed en ver geluidsgolven doorgeeft - veel beter dan lucht. Lees meer

Filmtrialoog: Cold War

Cold War

De film Cold War is een verhaal over een onmogelijke liefde in Polen ten tijde van de Koude Oorlog. Onze redacteuren bespreken deze veelgeprezen film en beraden zich op de esthetiek, de diepgang van de liefdesrelatie en de raakvlakken met hun eigen leven. Lees meer

Hoeveel doden voor ons feestje?

Hoeveel doden voor ons feestje?

Hoe komt het toch dat we onze pleziertjes niet willen opgeven, zelfs al weten we dat ze aan de andere kant van de wereld levens kosten? Dennis Faase werd getroffen door een simpele manier om deze mensenlevens niet uit het oog te verliezen. Lees meer

Het verlaten café blijft een haven 1

Tijdens corona blijft het café een vangnet

Tijdens de lockdown bezoekt Joost Ingen-Housz een Berlijns café dat nog een aantal stamgasten toelaat. Door de plotselinge rust valt het hem op hoe onmisbaar de kroeg is voor de mensen die er nog steeds naartoe gaan. Al is het maar voor een praatje. Lees meer

Hard//talk: Eerdmans is niet beter dan Baudet

Eerdmans is niet beter dan Baudet

Waarom kwam Eerdmans antisemitisme niet ter sprake, in de onschatbare hoeveelheid televisie-interviews die hij de afgelopen maanden gaf over zijn nieuwe partij? Lees meer