Asset 14

Little Women

Filmtrialoog: Little Women 1

Redacteuren Stefanie Gordin, Oscar Spaans en Jihane Chaara zagen de nieuwste verfilming van klassieker Little Women, en werden geraakt door de levendige personages en het vanzelfsprekende feminisme uit de film.

Jihane: Ik had het boek bijna uit toen ik de film zag, en keek daarom erg uit naar de film. Ik was zo blij de personages op het grote scherm te zien! Hadden jullie het boek gelezen, of eerdere verfilmingen gezien?

Oscar: Ik weet van eerdere verfilmingen, en dat het boek een klassieker is, maar voor mij was het allemaal nieuw. Volgt de film het boek nauwkeurig?

Jihane: De tijdslijn is anders, de film speelt daarmee, met alle flashbacks en flashforwards. Daar maakte ik me in ’t begin wel zorgen om, want het verhaal begint zomaar ergens. Ik dacht: jemig, ik hoop dat ze de periode daarvoor wel in de film gestopt hebben! Was voor jou duidelijk wat er aan de hand was?

Oscar: Ik kon niet lekker ontspannen achterover leunen, ik moest mijn best doen om de puzzelstukjes op hun plek te krijgen. Er wordt behoorlijk heen en weer gesprongen. Ik ben erg benieuwd naar de motieven van regisseur en scenarist Greta Gerwig om voor deze structuur te kiezen.

Jihane: Ging ze ervan uit dat veel mensen het verhaal wel kennen? Volgens mij is Little Women standaard leesvoer op Amerikaanse scholen.

Oscar: Ah, dat wist ik niet. Misschien was ze bang dat het anders te saai zou zijn? Maar voor jou was het dus een feest om de personages op het scherm te zien? Dat snap ik, met zulke actrices! Mooi hoe die zussen alle vier zo verschillend zijn en elkaar daardoor in evenwicht houden. Saoirse Ronan deed me denken aan een jonge Kate Winslet. Die levenslust die uit dat gezicht spreekt.

Florence Pugh heeft echt iets unieks. Vooral haar gezichtsuitdrukkingen.

Stefanie: Daar had ik nog niet bij stilgestaan. Maar inderdaad, de levenslust!

Jihane: De casting is waanzinnig goed. De actrices en acteurs pasten zo goed bij de rollen. Saoirse als Jo, Emma als Meg, Timothée als Laurie! En die actrice die Amy speelde bracht haar he-le-maal tot leven.

Stefanie: Florence Pugh. Zij heeft echt iets unieks. Vooral haar gezichtsuitdrukkingen. Hebben jullie Midsommar gezien, waar ze ook de hoofdrol in heeft?

Oscar: Staat op mijn kijklijst, maar nog niet gezien.

Stefanie: Het schijnt dat Greta Gerwig gespeeld heeft met bepaalde lichteffecten. Tijdens de kinderjaren gebruikt ze meer licht en goudachtige kleuren. En wanneer de zussen volwassen zijn juist realistische kleuren. Is dit jullie opgevallen? Ik ga de film voor een tweede keer kijken, misschien dat het dan meer opvalt.

Oscar: Interessant! Het is mij ontgaan, al sluit ik niet uit dat zulke technieken wel degelijk effect hebben op de kijker, maar zo subtiel dat het onbewust gebeurt.

Stefanie: Dat zijn natuurlijk cinematografische elementen die in het boek niet kunnen zitten. Toch vond ik het boek beter...

Jihane: Ik probeer die vergelijking niet zo te maken. Ik ben dol op het boek, en vond de film ook heel bijzonder. Ik werd dankzij het boek extra blij van de film. En omdat ik de trailer al zag terwijl ik het boek las, zag ik de personages voor me zoals de acteurs.

Stefanie: Ha ja dat had ik ook. Dat is toch een gek gegeven; hoe snel we personages uit een boek kunnen verbinden met personages uit een verfilming.

Oscar: Bijzonder hoe dat werkt. Blijkbaar zit iemands gezicht binnen enkele seconden in je geheugen. Ik vond de quote van Louisa May Alcott aan het begin trouwens mooi en illustratief voor de toon van de film. 'I've had lots of troubles, so I write jolly tales.' Lekker aforistisch.

Stefanie: Oh ja! Wat een fijne quote om de film mee te starten.

Jihane: Over jolly tales gesproken, wat vonden jullie van het einde? Waarbij niet echt duidelijk was wat echt is en wat niet?

Oscar: Nou, goed dat je het vraagt! Dat vond ik een heel sterk staaltje vertelkunst, hoor.

Stefanie: Daar moest ik even over nadenken. Dat vond ik mooi, dat de kijker het een beetje zelf kan invullen. Juist omdat je het niet zeker weet.

Jihane: Ja, tof dat het einde open was voor interpretatie. Je weet niet wat er nou 'echt' gebeurd is, je kunt ervan maken wat je wilt.

Volgens mij smachtte Jo niet per se naar romantische liefde, maar naar liefde in welke vorm dan ook.

Oscar: Eigenlijk denk ik dat Jo zo eigenzinnig is dat ze in ‘werkelijkheid’ niet voor de liefde zou kiezen, maar voor vrijheid en literatuur. Maar uit commerciële overwegingen kiest ze ervoor om de liefde in haar eigen verhaal te schrijven. En omdat we dát verhaal zien als kijker, is dat wat we zien. Maar misschien zien we dus alleen wat Jo heeft bedacht. Best een mindfuck eigenlijk. Heeft Christopher Nolan stiekem iets met het scenario te maken gehad?

Jihane: Dat is precies wat ik ook denk.

Stefanie: Jo zou inderdaad niet voor de liefde kiezen. Al had ik wel het gevoel dat ze voor beide koos, want het raakte me toen ze zich opeens zo eenzaam voelde... Dan wil je toch het liefst iemand die naast je staat.

Jihane: Dat was heel waardevol. Dat iemand niet alleen maar 'sterk' kan zijn, want je hebt ook behoefte aan genegenheid. En ik denk dat Jo zich daarvóór niet zo eenzaam voelde, omdat het huis nog gevuld was. Ze had haar zussen en Laurie. Maar ineens was er niemand meer. Volgens mij smachtte ze niet per se naar romantische liefde, maar gewoon naar liefde. In welke vorm dan ook.

Stefanie: Zolang ze haar zussen en Laurie had, leek alles goed. Maar toen ze tegen haar moeder vertelde dat ze zich zo eenzaam voelde, begreep ik haar compleet. Zoals je zegt, een mens heeft behoefte aan genegenheid.

Oscar: Eens, al kun je je eenzaam of incompleet voelen terwijl je genoeg familie om je heen hebt die van je houdt. Soms is het wel romantische liefde die je nodig hebt, wat ook de reden kan zijn dat Jo spijt kreeg dat ze Laurie had afgewezen.

Jihane: Zeker! Maar in Jo's geval was het veelzeggend dat ze dit voelde precies toen ze geen enkel maatje had.

Oscar: Dat is waar. Ik had met haar te doen op dat moment. Ze is zo'n sterk persoon om - zeker in die tijd - keer op keer voor haar onafhankelijkheid te kiezen. Maar hier bleek ze toch ook maar een mens, die het even te veel werd. Wat vonden jullie eigenlijk van Laurie?

Jihane: Hij is soms wat typisch en verwend, maar ik mag hem. Hij is ook charmant en lief en straalt zoveel vriendschap uit.

Oscar: Hij was inderdaad verwend, maar leek zich daar wel van bewust. Wat het weer draaglijk maakte. Ik had het idee dat hij wel een playboy is, alhoewel met oprechte gevoelens.

Ik zou ook een beetje met Meg flirten als ik met haar in een ruimte zou staan.

Stefanie: Een playboy! Misschien in een bepaalde fase in zijn leven? Het is ook wel een opmerkelijk personage, zeker wanneer hij na Jo’s afwijzing zo nonchalant door het leven gaat. En hoe hij eerst op Jo verliefd was, en op latere leeftijd op Amy. Ik hoopte stiekem dat Jo en Laurie voor elkaar zouden kiezen.

Oscar: Heel even dacht ik dat hij ook iets bij Meg zou proberen, toen ze gingen dansen. Maar misschien was dat alleen een knipoog naar de kijker. Of die flirt vond alleen in mijn hoofd plaats, dat kan ook.

Jihane: Ik zou ook een beetje met Meg flirten als ik met haar in een ruimte zou staan.

Oscar: Ik zou denk ik met rooie wangetjes naar mijn schoenen kijken. Trouwens, Timothée Chalamet, die hem speelt (uit Call me by your name, ook een hele goede film!), vond ik indrukwekkend.

Stefanie: Ja, in Call me by your name toonde hij al zijn charmes. En hier past hij perfect in de rol van Laurie.

Jihane: Het was mooi dat veel feministische ideeën zo expliciet genoemd worden. Juist voor de jongere kijkers. Dat wordt uitgesproken dat het leven (in die tijd zeker) anders is voor vrouwen. Als ik dan dacht aan de meisjes van veertien die dit nu keken, werd ik daar blij van.

Stefanie: Feminisme wordt op een goede manier verwerkt, in het boek én in de film. En het is toegankelijk voor iedereen, niet enkel voor vrouwen en meisjes.

Oscar: Het was een soort vanzelfsprekend feminisme. Jo's activistische manier van leven leek niet meer dan logisch in de film.

Jihane: Dat is zo, er was geen moment waarop haar keuzes afgekeurd werden.

Het verhaal blijft in alle tijden relevant.

Stefanie: Maar als je niet de schrijfskills hebt van Jo, dan is het moeilijker om als vrouw te overleven. Jo had haar talent, dat ze kon gebruiken om wat centen te verdienen. Maar anderen hadden soms geen andere keuze hadden dan te trouwen met iemand met wat geld om het gezin te onderhouden. En daar waren ze in die tijd ook al van bewust.

Jihane: Ik zou de film zeker aanraden. En het boek ook!

Oscar: Jullie hebben me heel nieuwsgierig gemaakt naar het boek. Mooi hoe 'troubles' voor de schrijfster konden leiden tot zo'n mooie 'jolly tale'.

Stefanie: Het boek blijft de kern van dit fantastische verhaal, en deze verfilming heeft er wéér leven in geblazen, dus dat is fijn. Zo komt er geen stof op dit verhaal, want het blijft in alle tijden relevant.

 

Little Women is nu te zien met:

Mail

Redactie

Pirmin Rengers is illustrator en docent. Hij woont in Assen, werkt overal en houdt van hobby's.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Koop online bij je favoriete boekhandel 1

Koop online bij je favoriete boekhandel

Max Beijneveld ziet met lede ogen aan hoe de boekhandels uit het straatbeeld verdwijnen door de coronacrisis, ondanks het feit dat we het afgelopen jaar gezamenlijk meer boeken hebben gekocht. Steun juist nu je favoriete boekhandels door direct op hun site onze aankopen te doen. Lees meer

Succes is geen keuze

Succes is geen keuze

Krijgen we in onze samenleving altijd wat ons toekomt? Bas van Weegberg ziet meritocratie als een optimistisch rookgordijn waarachter sociale ongelijkheid makkelijker in stand wordt gehouden. Lees meer

Het populisme van de VVD, gekraakt

Het populisme van de VVD, gekraakt

De #DanielKoerhuisChallenge begon als een ludieke hashtag, maar bleek gaandeweg om veel meer te gaan, schrijft Sander van der Kraan. Lees meer

Hard//talk: De goede kant van de geschiedenis is solidair, ook als het even niet uitkomt

Het beste van 2020

Tien hoogtepunten van een jaar discussies, ruzies en gepassioneerde betogen die de revue passeerden. Lees meer

Alain Bachellier

Te vaccineren of niet te vaccineren, dat is de kwestie

De keuze om je wel te vaccineren is vaak net zo irrationeel als de keuze om je niet te vaccineren. Uiteindelijk is niet kennis, maar vertrouwen de doorslaggevende factor. Jihane Chaara heeft vertrouwen. Lees meer

 Staat er een doctor voor de zaal?

Staat er een doctor voor de zaal?

Epsteins gastbijdrage was tekenend voor het seksisme en de neerbuigendheid waarmee vrouwelijke academici te maken krijgen. Lees meer

Vergeet het lichaam van de ander niet 1

Vergeet het lichaam van de ander niet

Juist in een tijd waarin gezondheid als een individuele verplichting wordt gezien, dwingt een pandemie ons om over onze lichamelijkheid na te denken, merkt Rijk Kistemaker. En over die van de ander. Lees meer

Nieuws in beeld: Met afstand de raarste kerst

Met afstand de raarste kerst

Illustrator Loes van Gils blikt vooruit op een afstandelijke kerst. Lees meer

Diversiteit in het academisch curriculum

De 'pure gaze' van de witte wetenschapper

Grâce Ndjako neemt ons mee langs schrijvers en denkers uit alle tijdperken die de academische wereld probeerden te dekoloniseren. Lees meer

Filmtrialoog: King of the Belgians

King of the Belgians

Een documentairemaker volgt de Belgische koning Nicolaas III op staatsbezoek in Turkije. Ondertussen splitst Wallonië zich in afwezigheid van de koning af van Vlaanderen. Lees meer

 Minister Kaag houdt het bij een kledingadvies

Minister Kaag houdt het bij een kledingadvies

Minister Kaag (Buitenlandse Handel) hield deze week twee Kamermoties tegen, die ons in staat hadden moeten stellen de import te beperken van kleding die onder dwang is gemaakt door Oeigoeren. Lees meer

Een cruciaal EU-wetsvoorstel over Big Tech laten we zomaar aan onze aandacht ontglippen

Waarom laten we een cruciaal EU-wetsvoorstel over Big Tech zomaar vallen?

Na jaren van kritiek en waarschuwingen van klokkenluiders komt de Europese Commissie eindelijk met een wetsvoorstel over de macht en invloed van Big Tech. En wat gebeurt er? De grootste bedrijven lobbyen het voorstel gewoon van de baan. Kom op, media: reageer! Lees meer

 Met Black Friday bestelden we massaal lucht

Met Black Friday bestelden we massaal lucht

Met name kleine webshops zijn vaak genoodzaakt om (veel) groter verpakkingsmateriaal te gebruiken. Illustrator Chloé Pérès-Labourdette brengt het nieuws in beeld. Lees meer

Lijden onder vrouwelijk leiderschap

Lijden onder vrouwelijk leiderschap

Moeten we een minister-president die Thatcher-fan is verwelkomen, alleen omdat ze een vrouw is? Lees meer

Ware kennis… Wat is dat eigenlijk en hoe vinden we die?

Ware kennis... Wat is dat precies en hoe vinden we die?

Ware kennis is kennis die door zo veel mogelijk mensen is ingegeven. Toch houden sommige leerprogramma’s van de studie filosofie nog geen of erg weinig rekening met de wijze waarop categorieën als gender, klasse en etniciteit invloed hebben op de politieke theorieën van een filosoof. En daar moet heel snel verandering in komen, aldus Stefanie Gordin. Lees meer

 Dankzij haar hoef je niet zonder eten naar bed

Dankzij haar hoef je niet zonder eten naar bed

'Ik neem de eerste hap, dan neem jij de tweede,' zegt Sara Sadok, voor ze een hap neemt van een karameldonut. Lees meer

Hard//talk: Hoe serieus kan de studentendemocratie zichzelf nog nemen?

Hoe serieus kan de studentendemocratie zichzelf nog nemen?

Door haar eigen universiteit voor het gerecht te slepen, hoopt UvA-student Tammie Schoots de vrije en emancipatoire kern van het onderwijs te beschermen. Lees meer

Waarom ziektemetaforen niet vermeden hoeven worden

Waarom ziektemetaforen niet vermeden hoeven worden

Hoe kunnen we zorgen dat een ziekte ‘gewoon’ een ziekte is en het lijden niet wordt versterkt door de denkbeelden die we eropna houden? In een tijd waarin bijna 60% van de bevolking met een chronische ziekte leeft is het belangrijk stil te staan bij hoe een ziekte-idee van invloed kan zijn op de ervaring van het ziek zijn, stelt Tiare van Paridon. Lees meer

 Geen regenboog op de refoschool

Geen regenboog op de refoschool

Jongeren op reformatorische scholen geven aan dat er in de praktijk best over verschillen in geaardheid kan worden gepraat, maar dat betekent niet dat ze zelf voor hun identiteit uit durven komen. Lees meer

'Beste Arie, wat als ik je zoon was?'

'Beste Arie, wat als ik je zoon was?'

De schrijver van deze brief ging tegelijkertijd en naar dezelfde school als de kinderen van minister Arie Slob, en leeft nog altijd met de wonden van de homofobie op die school. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan