Asset 14

L'Avenir

Filmtrialoog: L'Avenir

In L’Avenir schittert Isabelle Huppert in haar signature rol: die van koele, stoïcijnse vrouw bij wie onder de oppervlakte van alles sluimert. Maar is dat genoeg om de film te dragen? En wat moet je met Franse cinema zonder seks? De redactie is (lichtelijk) verdeeld.

Matthijs: Dit is een extreem kabbelende film waarin niets of niemand meer onderneemt dan een schuivend continent.

Jozien: Ik heb er wel van genoten! Het is vrij voorspelbaar, maar dat kabbelende vond ik ook juist fijn. En het raakte me wel. Dat komt misschien ook omdat wat Nathalie (het personage van Isabelle Huppert, red.) doormaakt echt mijn nachtmerrie is. Dat je hele leven zo gewoontjes is en dat je uiteindelijk een gescheiden vrouw bent met een carrièrecrisis en een lelijk kleinkind. Wat een lelijk kleinkind trouwens, man. Maar dat terzijde.

Matthijs: Echt een nietzschiaans monster inderdaad.

Daan: Het is allemaal wel erg gedistingeerd en heel Frans. Netjes aan tafel zitten, verwijzen naar filosofen. Dat komt natuurlijk ook door Huppert, die heeft dat van zichzelf.

Jozien: Ja, maar wordt dat niet uitgedaagd naar het einde toe? Ik bedoel, het is ook niet bepaald zaligmakend. Zit je lekker je leven weg te filosoferen, en voor je het weet zit je in een auto op weg naar een vervallen boerderij te schreeuwen dat je 'voor het eerst echt vrij bent'.

Matthijs: Het gegeven van het bestaan dat geleidelijk naar een dood punt glijdt, is sterk verbeeld in de film. Maar ik vond het moeilijk om daar iets om te geven, als er daarbuiten totaal niks is dat ermee contrasteert. Huppert speelt weer een teflon vrouw die alles wat haar overkomt stoïcijns ondergaat, en verder is alles en iedereen om haar heen ook vlak, of gedraagt zich zo.

Daan: Maar zo is het toch vaak? Ik dacht toen ik de bioscoop uitliep: zo gaat dat dus. Alles gaat kapot en daarna gaat alles gewoon verder. Je krijgt een lelijk kleinkind en geeft les over Rousseau. Het heeft geen zin. Filosofie niet, protesteren niet, lesgeven niet, huwelijk niet, kleinkind niet. En toch leef je door.

Het heeft geen zin. Filosofie niet, protesteren niet, lesgeven niet, huwelijk niet, kleinkind niet

Jozien: JA! Zo voelde ik me ook, Daan. Ik wist trouwens niet zo goed wat ik met die leerling van haar moest, die te mooie hippie. Behalve dat ie natuurlijk wel leuk was om naar te kijken.

Matthijs: Fabien!

Jozien: Oh ja, Fabien.

Daan: Onbereikbaar verlangen en het niet echt durven, en dus niks doen. Ze probeert het wel, als ze haar 'kat gaat zoeken' en dan 'dizzy is van de wiet'. Doorzichtige truc natuurlijk.

Jozien: Is het leven zo simpel? Kan natuurlijk, ons Nathalie heeft ook behoeftes. Maar toch. Ik vond het niet zo duidelijk.

Daan: Dat wordt steeds gesuggereerd. Heinz, haar ex-man, wist het wel zeker.

Matthijs: Ja, Heinz zag de bui al hangen, en was hem voor.

Daan: Er zat nog een ander thema in volgens mij: oude en jonge vrouwen. Nathalie heeft het gevoel dat ze er zelf niet meer toe doet, seksueel, en ze wordt voortdurend omringd door mooie jonge vrouwen. Of is dat mijn interpretatie?

Jozien: Het gaat, zoals we al opmerkten, over ordinair verval, dus daar past dat ook in.

Matthijs: Alles vernieuwt terwijl Nathalie stilstaat. De cocon waarin ze leeft is de droom van haar moeder, die ze heeft waargemaakt en waarin ze sindsdien vastzit. Ze wil zich niet bemoeien met politiek, haar radicale fase was 'vroeger'. Totaal onveranderlijk is ze, totdat ze opeens aan alle kanten wordt ingehaald door dingen die dus wel zijn veranderd. Zelfs haar man, die zich al jaren totaal niet heeft ontwikkeld, blijkt opeens een nieuwe vrouw te hebben.

Jozien: Maar vind je dat niet op een bepaalde manier ook erg geslaagd? Ik vind dat de film dat gevoel wel goed over weet te brengen.

In Frankrijk is de vergelijking leven = seks wel geaccepteerd

Matthijs: Ja, haar gedeelte wel. Maar ik miste wel de scherpere randjes in alles om haar heen.

Daan: Die zijn er inderdaad niet.

Jozien: En die moeder dan? Die is de overtreffende trap van haar ouderdom.

Daan: Nog meer verval. En de nachtmerrie om dat te worden: oud en depressief.

Matthijs: Ja, maar haar moeder heeft wel echt geleefd, vergeleken met Nathalie’s stilstaande bestaan.

Jozien: Haha, dat is afhankelijk van wat je 'leven' noemt.

Daan: In dit geval: geneukt. En dat wil Nathalie ook.

Matthijs: Met leven bedoelde ik: stappen buiten die überrationele cocon. Dat de moeder wist dat Chirac met z’n laarzen aan neukte, was volgens mij een verwijzing naar haar aardse wijsheid versus de filosofische benadering van haar dochter. De moeder die nog op aftakelende leeftijd mooie kleren jatte en middenin de ellende kickt op een snoezige brandweerman.

Daan: In Frankrijk is, denk ik, de vergelijking leven = seks wel geaccepteerd. Vraag maar aan Chirac.

Jozien: Haha! En DSK.

Daan: En Sarkozy, en Hollande, en JP Sartre, et cetera.

Matthijs: Zat er om een punt te maken daarom in deze film compleet geen seks? Dat vond ik, als laatste punt, wel heel verwarrend: Franse cinema zonder bloot.

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Gezien door een kunstwerk

Gezien door een kunstwerk

Doordat fysieke kunstexposities bijna nergens georganiseerd worden, zoeken kunstinstellingen andere wegen om hun werk ten toon te spreiden. Caecilia Rasch mist de ontmoeting met het kunstwerk, en vooral: erdoor gezien worden. Lees meer

Automatische concepten 54

Een miljoen huizen houden het te droog

Zeker een miljoen huizen in Nederland dreigen te verzakken, en dat aantal is de afgelopen jaren flink toegenomen. De boosdoener: droogte. Lees meer

Hard//talk: Onderdak is een mensenrecht

Onderdak is een mensenrecht

Over dakloosheid hoeven we geen uitvoerige politieke discussies te voeren, aldus Jihane Chaara. Onderdak is namelijk niets minder dan een mensenrecht (iets wat men in de Nederlandse politiek even vergeten lijkt te zijn). Lees meer

Filmtrialoog: Nocturne

Nocturne

Onze redacteurs zagen Nocturne, een film over het maken van een film. Hoofdpersonage Alex rent een nacht lang door zijn eigen hoofd, op zoek naar het sluitende idee, de juiste acteurs, een kloppend verhaal. Het sprak esthetisch heel erg aan, maar zaaide ook een hoop verwarring. Lees meer

Nieuws in beeld: 13

Onze corona-aanpak laat talloze aardbewoners stikken

Dat het materiaal waarmee we onszelf tegen corona beschermen voor een golf aan afval zou zorgen, zagen we al van verre aankomen. Illustrator Simcha van der Veen is dan ook verbijsterd: waarom doen we hier niets tegen? Lees meer

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Dat je niet op zoek hoeft naar de diepere betekenis en ook enkel de vorm van een film kan waarderen, bewijst de animatiefilm 'The Nose or Conspiracy of Mavericks'. Lees meer

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Anna Visser is van jongs af aan een fervent liefhebber van Jane Austen. Een onlangs verschenen hervertelling van Emma werpt nieuw licht op haar hartstocht voor het kostuumdrama, maar misschien nog meer op haar zelfbeeld. Lees meer

Schijn bedriegt 2

Schijn bedriegt

Ons stemgedrag wordt (te) vaak bepaald door onderbuikgevoelens en eerste indrukken. Om ons daartegen te wapenen hebben we gedegen onderwijs nodig. Laat dat nu precies hetgeen zijn waar de politieke winnaar op bezuinigt. Lees meer

Nieuws in beeld: 12

'App me als je thuis bent'

Na de dood van de 33-jarige Sarah Everard uiten steeds meer Britse feministen hun woede over de mensen die hen zouden moeten beschermen: de politie is onderdeel van hun onveiligheid, zeggen zij. Lees meer

Verveling als verhullend eufemisme

Verveling als verhullend eufemisme

Verveling kreeg het afgelopen jaar duizend gezichten. Rijk Kistemaker vraagt zich af: hoe herinneren we ons die gezichten, zodra de coronacrisis (min of meer) voorbij is? Lees meer

Kolen en olie zwaaien ook in Nederland met de scepter 

Kolen en olie zwaaien ook in Nederland met de scepter 

Wanneer grote bedrijven landen uit het Globale Zuiden in een economische wurggreep houden, knijpt Nederland een oogje toe. Maar ons land is evengoed overgeleverd aan de wensen van grote bedrijven. Lees meer

Een brein dat vergeet hoe geluk wordt gemaakt

Een brein dat vergeet hoe geluk wordt gemaakt

Evangeline Agape ontdekte tijdens een zomer in het ziekenhuis de kracht van vriendschap en gedeeld leed. "De coronacrisis heeft voor de hele wereld duidelijk gemaakt: isolatie maakt je ongelukkig. En depressie isoleert je. Doet je voelen alsof je de enige in de wereld bent met een brein dat vergeet hoe geluk wordt gemaakt." Lees meer

Nieuws in beeld: 'Waarde Nederlanders'

'Waarde Nederlanders'

Immigranten moeten zich ‘de Nederlandse waarden’ aanleren, roept onder andere de ChristenUnie tijdens de verkiezingsstrijd. Illustrator Rueben Millenaar vraagt zich af wat hij zich daarbij voor moet stellen. Lees meer

Nieuws in beeld: Onder de (geluids)golven

Onder de (geluids)golven

Je staat er misschien niet bij stil, maar de mensheid maakt enórm veel herrie in zee. We boren naar gas en olie, heien voor windmolens en boorplatforms en onze schepen zijn ook niet bepaald stil. Terwijl water ontzettend goed en ver geluidsgolven doorgeeft - veel beter dan lucht. Lees meer

Filmtrialoog: Cold War

Cold War

De film Cold War is een verhaal over een onmogelijke liefde in Polen ten tijde van de Koude Oorlog. Onze redacteuren bespreken deze veelgeprezen film en beraden zich op de esthetiek, de diepgang van de liefdesrelatie en de raakvlakken met hun eigen leven. Lees meer

Hoeveel doden voor ons feestje?

Hoeveel doden voor ons feestje?

Hoe komt het toch dat we onze pleziertjes niet willen opgeven, zelfs al weten we dat ze aan de andere kant van de wereld levens kosten? Dennis Faase werd getroffen door een simpele manier om deze mensenlevens niet uit het oog te verliezen. Lees meer

Het verlaten café blijft een haven 1

Tijdens corona blijft het café een vangnet

Tijdens de lockdown bezoekt Joost Ingen-Housz een Berlijns café dat nog een aantal stamgasten toelaat. Door de plotselinge rust valt het hem op hoe onmisbaar de kroeg is voor de mensen die er nog steeds naartoe gaan. Al is het maar voor een praatje. Lees meer

Hard//talk: Eerdmans is niet beter dan Baudet

Eerdmans is niet beter dan Baudet

Waarom kwam Eerdmans antisemitisme niet ter sprake, in de onschatbare hoeveelheid televisie-interviews die hij de afgelopen maanden gaf over zijn nieuwe partij? Lees meer

Nieuws in beeld: In Memoriam Daft Punk (1993-2021)

In Memoriam Daft Punk (1993-2021)

Illustrator Sebastian Eisenberg is aangedaan door het uit elkaar gaan van Daft Punk. Lees meer

Geef de hoop niet op. Elke graad is er een.

Geef de hoop niet op. Elke graad is er een.

Mannen die leven in luxe en vrede vertellen ons dat we de klimaatapocalyps moeten accepteren in plaats van ertegen te vechten. Onzin, vindt Harriët Bergman. Elke graad is er een, en elke graad is onze vrijheid waard. Lees meer