tickets
Asset 14

Agressieve eerlijkheid in 'Horace and Pete'

De nieuwe serie Horace and Pete van comedian Louis C.K. speelt zich vrijwel geheel af in een verlopen bar in Brooklyn, gerund door Horace (Louis C.K.) en zijn neef Pete (Steve Buscemi). Is het comedy, drama, of improvisatietoneel? Is er hoop in deze zwarte microkosmos of kun je het beste nog maar een met water aangelengde whisky nemen? Twee bijna lyrische fans en een seriehater bespreken de eerste drie afleveringen.

horace-and-pete

Simone: We hebben er nu zo'n… laten we zeggen, drie uur Horace and Pete op zitten. En ik ben verdomd benieuwd, Luuk, wat jij er als seriehater van vindt.

Luuk: Er zit in ieder geval geen lachbandje onder, dat scheelt al een hoop. Dat was wat in mijn verwachtingspatroon van het plakkaat 'comedy' zat. Ze gebruiken heel weinig middelen, eigenlijk alleen maar het kale acteren. Het enige comedy-element vind ik die norse oude man, Uncle Pete, de oude eigenaar. Het mag dan geen traditionele comedy zijn, ik heb wel dubbel gelegen om bijna alles wat hij uitflapt. Bijvoorbeeld na de derde aflevering, waarin die ex-vrouw heel ernstig een verhaal vertelt. Op het laatst komt die oude man nog even om de hoek kijken en werpt haar met een opmerking nog eens extra de diepte in.

Simone: Ik moet eerlijk zeggen, ik was niet direct verkocht. En heb het eerst stiekem gestreamd. Maar na aflevering drie ben ik bereid om C.K. al mijn geld te geven. [Officieel kun je de serie alleen via de site van Louis C.K. zien, en moet je per aflevering, of per hele serie, betalen, red.]

Luuk: Deze serie heeft dat ook wel nodig denk ik; eerst een, twee proefafleveringen voor de kijker, daarna pas beslissen of ie ’t koopt. De serie neemt de tijd om op gang te komen, maar wel met recht.

Tommy: Maar dan is er aflevering drie, ik kan me goed voorstellen dat heel wat kijkers daar afhaken.

Simone: Ja? Aflevering drie, die veertig minuten dialoog, vind ik juist zo ongelofelijk sterk. Sterker nog: eerst iets van twintig minuten monoloog door die vrouw, die je nog niet eerder in de serie hebt gezien, en dan pas wat duiding. En dat je in eerste instantie niet weet wie er luistert. Ontzettend goed geschreven is het.

Tommy: Hoeveel denken jullie dat er van die scene geïmproviseerd was? Ik heb wat research gedaan, maar kon geen duidelijk antwoord vinden. Ik weet dat een belangrijke inspiratiebron voor de serie in z’n geheel het improvisatietheater uit de 70’s is. En de serie in z'n geheel heeft sowieso een heel losse, geïmproviseerde feel. Soms werkt dat echt als een tiet, als twee goede acteurs samen een scène doen, zoals C.K. en Steve Buscemi. Alle spanning ontstaat in een dialoog tussen twee acteurs.

Luuk: Toch hebben ze wel verrassend veel drama nog nodig; vreemdgaan, kanker, Gilles de la Tourette…

Simone: De duistere kantjes van het leven zoekt C.K. wel graag op. In zijn vorige serie Louie ook.

Tommy: Het ligt inderdaad erg in het verlengde van alles wat hij doet. Agressief normale echtheid. Zijn stand-up gaat ook vaak over ouder worden, verval… Volgens mij is Horace and Pete een bijna letterlijke verbeelding van wat er continu in zijn hoofd omgaat. Bijna ieder aspect van zijn stand-up wordt verbeeld door een karakter in de serie. Oude man die kankert, sociaal progressieve stem, antistem, empathische stem, enzovoorts.

Luuk: Hij heeft een café in z’n hoofd, blijkbaar.

Simone: Dat het zo dicht bij toneel ligt is ook wel een deel van de kritiek, las ik. Wat voegt een filmopname toe? Zeker als het gebaseerd zou zijn op improvisatietheater? Behalve dat wij eerder geen weet hadden van het bestaan.

Tommy: Ik ben wel heel blij dat dit bestaat.

Simone: Ja, ik ook. Lyrisch, bijna. Ik deel de kritiek dan ook niet... Eigenlijk is trouwens niemand een goeierik in deze serie. Goeierikken bestaan niet in Louis’ wereld.

Tommy: Is Steve Buscemi's karakter niet een beetje het geweten van de kroeg?

Simone: Ja, misschien Pete, de gemankeerde Pete. Maar daar wint hij dus niets mee. Ik moet ook meteen denken aan Rachel, de vriendin waarmee Horace samenwoonde en die hij wegstuurt. Zij is te optimistisch voor de wereld waarin de serie zich afspeelt. Ze zit alleen in de eerste aflevering, het gaat eigenlijk prima. Maar in de wereld van Horace en Pete die wij gaan zien, is geen ruimte voor dat soort mensen.

Tommy: Ja, aan het begin staat Horace nog met één been in de 'echte' wereld, en dan slokt de bar hem in z'n geheel op. Omdat hij zo sukkelig probeert een gebaar te maken voor z’n dochter om iets in één klap goed te maken wat niet zomaar op te lossen valt. Misschien is dat wel het voornaamste thema: 'familie'. Hoe je nooit echt helemaal aan je familie kan ontsnappen. En hoe ze allemaal gebonden zijn aan de bar, of ze nou willen of niet.

Simone: Ja, familie, en de wrijving tussen 'oud' en 'nieuw' of traditie en moderniteit. Familie is ook een traditie, die vroeger sterker was dan nu.

Tommy: Alle vrouwen willen breken met traditie in deze serie.

Simone: Ja, omdat de vrouwen er in de oude realiteit bekaaid vanaf kwamen...

Tommy: So many wives were beaten in Horace and Pete's, of zoiets.

Simone: Ja, daarom is het aan hen om vooruit te kijken.

Tommy: Nog een ding: zouden jullie stamgast zijn? Bij Horace and Pete’s?

Simone: Oei... Nee, toch niet. Als vrouw al helemaal niet. Iedereen is er samen maar ook iedereen is er eenzaam.

Luuk: Ik ook niet, ik zou helemaal weggeblazen worden in de discussies. En jij, Tommy?

Tommy: De geromantiseerde versie van mezelf zou er iedere dag zitten. Maar de werkelijke zou waarschijnlijk de douchebag-tax moeten betalen, dus het na één keertje wel gezien hebben. Hoop ik.

Simone: Je bent er inderdaad alleen welkom als je verder niets hebt.

Tommy: En dan nog krijg je verwaterde whisky. Maar dat is dan misschien maar goed ook?

Luuk: Dan leven ze twee keer zo lang.

Tommy: Laten we hopen van niet, for their sake.

Luuk: Nee. Vanavond ook verwaterde whisky?

Simone: Ik ga het proberen. Proost, vrienden.

Tommy: Prut!

Luuk: Proost. Op een mooie avond in een café.

P.S. Geniet jij met enige regelmaat van onze artikelen? Overweeg dan om ons te steunen. Hard//hoofd heeft het hard nodig.

Mail

Redactie

Lees verder Lees verder

Sluit je aan en verzamel kunst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Zonder advertenties en helemaal gratis.

En dat heeft resultaat. Hard//hoofd’ers Iduna Paalman en Joost Oomen werden dit jaar door de Volkskrant verkozen tot literair talent van het jaar.

Een plek als Hard//hoofd kan alleen bestaan met jouw steun. Sluit je daarom bij ons aan en ontvang kunstwerken van veelbelovende makers, een Hard//hoofd-tasje en voorrang voor ons jubileum.

Sluit je aan
het laatste
10 jaar Hard//hoofd in Het HEM

10 jaar Hard//hoofd in Het HEM

Op de eerste lentedag van dit decennium viert Hard//hoofd haar 10-jarig bestaan in Het HEM. Samen met de alchemisten van deze tijd toveren we Het HEM om tot nachtlaboratorium. Vier met ons mee! Lees meer

Tip: Wees een exoot

Wees een exoot

Eva van den Boogaard ontwaakt in een onbekend huis. Is zij hier de vreemdeling? Of is het vooral vreemd dat haar gastheer haar dat laat denken? Een tip om je niet neer te leggen bij xenofobie. Lees meer

 Klimt achter de klimop

Klimt achter de klimop

Italiaanse tuinmannen bevrijdden een vrouw die zo'n 60 tot 100 miljoen euro waard blijkt. Het nieuws in beeld door Veerle van der Veer. Lees meer

Trotse mixtape

Trotse mixtape

Als je buren aan de deur komen bonzen, is dat om de link naar deze playlist te vragen. Lees meer

Automatische concepten 32

Het glas had jouw vorm

Thijs Joores bespreekt in zijn gedichten een donkere kant van trots: over het Imposter Syndrome en thuiskomen bij je ouders waar je kindertekeningen nog op het toilet hangen. Lees meer

Alles vijf sterren: 19

Trots op onze menselijkheid

Deze week worden we blij (en trots) van burlesque, zwart-witfoto's in elke kleur van de regenboog en het tweede seizoen van Sex Education. Lees meer

De humblebrag

De humblebrag

Anne Staal gaat in gesprek met haar miereneter, want er moet haar iets van het hart. Lees meer

Stemmen die wegsterven in de wind

Stemmen die wegsterven in de wind

Een auteur heeft zich teruggetrokken in een grauwe hotelkamer en werkt aan een boek, om niet te hoeven praten en niks uit te hoeven leggen. Voor zolang het duurt. Want van wie is het boek uiteindelijk: van de schrijver of van de lezers? Lees meer

 Wat betekent het om erbij te horen?

Wat betekent het om erbij te horen?

In deze extra Beeldspraak, speciaal voor de Trotse week, zoomt Alex Avgud in op de lichamen van zij die zich niet aan de norm wensen te houden: migranten, lhbt'ers of beide. Lees meer

Zondeval 2.0: hoe (niet) te leven in de klimaathel

Zondeval 2.0 Hoe (niet) te leven in de klimaathel

Terwijl de aarde warmer wordt dan goed voor ons is, ziet Iris Blaak dat mensen naar uitersten grijpen om hiermee om te gaan. Waar de een zijn kop in het zand steekt, neemt de ander juist het drastische besluit om zich niet meer voort te planten. Lees meer

Column: Jouw haar is ook mooi, hoor

Jouw haar is ook mooi, hoor

Iduna Paalman kan nog steeds met schaamte terugdenken aan die keer dat een jongen op het festival vond dat ze tof haar had, en hoe ze dat voor even geloofde. Lees meer

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand

Uiterlijk schoon is zowel een vloek als een zegen voor Jihane Chaara. Ze merkt dat het al te vaak het zicht ontneemt op alles wat er onder de oppervlakte aanwezig is. Ze zoekt haar heil in de filosofie van body neutrality. Lees meer

Trots zoals _ zich verhoudt tot _

Trots zoals _ zich verhoudt tot _

Yentl van Stokkum onderzoekt de trots die ze in haar dagelijks leven om zich heen ziet: in kleedkamers, in opgeruimde kamers en in primetime televisieprogramma's. Lees meer

Waarom etaleren we onze trots op sociale media?

Waarom etaleren we onze trots op sociale media?

Honger en rampspoed te over in de wereld, maar op sociale media ziet Wieneke van Koppen alleen maar voorspoed en persoonlijk geluk. Hoe zit dat? Ze gaat te rade bij emotie-psycholoog Ad Vingerhoets. Lees meer

Train je trots

Train je trots

Roos Wolthers besefte dat ze eigenlijk nooit trots is op zichzelf. Sterker nog: ze ziet vooral wat ze verkeerd doet. Maar trots kun je trainen. Een tip om je eigen prestaties te benoemen. Lees meer

Hard//hoofd hult zich in een fluwelen harnas

Hard//hoofd hult zich in een fluwelen harnas

Deze week paradeert, poseert en flaneert Hard//hoofd erop los, want wij zijn trots, en de hele wereld mag het weten. Lees meer

 Kikker-K'NEX

Kikker-K'NEX

Amerikaanse wetenschappers zijn erin geslaagd kleine robotjes te maken met levende cellen uit kikkerembryo's. Aida de Jong bracht het nieuws in beeld. Lees meer

 1

Lieflijkheid, comfort, en verbeelding

Deze week worden we blij van een boek van Jenny Slate, een fleecepyjama en de horoscopen van Rob Breszny. Lees meer

 1

Collectief protest is nodig voor individueel geluk

Wolter de Boer luisterde naar de kersttoespraak van de koning en was verheugd dat hij over onze geluksobsessie sprak. Wel liet de koning een paar belangrijke maatschappelijke factoren voor de ellende van individuen achterwege in zijn rede. Lees meer

Seoul 2

Seoul

Thijs Joores schreef deze ritmische gedichtencyclus tijdens de jaarwisseling in Seoul. Het begint kalm, maar eindigt in een wervelwind aan gedachten en reflecties. Lees meer

Sluit je aan en verzamel kunst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n platform is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan en ontvang kunst, een Hard//hoofd-tasje en voorrang voor ons jubileum.

Sluit je aan