Asset 14

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Mijn neef F. geeft les op een middelbare school en begeleidt een profielwerkstuk. De leerling onderzoekt waarom mensen soms niet de waarheid vertellen, en hoe vaak ze dat doen. Enthousiast laat hij me het mapje zien met de geprinte A4’tjes met afbeeldingen van hersenen, grafiekjes en mensen die met hun ogen naar links- of naar rechtsboven kijken. Volgens zijn leerling liegen we allemaal gemiddeld drie keer per dag.

Om eerlijk te zijn vind ik mezelf (zoals wel meer mensen) een bijzonder betrouwbaar persoon, aangezien ik bijna dwangmatig eerlijk ben. Dit brengt me weleens in benarde situaties. Als een vriend vraagt of ik zijn nieuwe broek mooi vind en dat is niet zo, dan krijg ik het niet door mijn strot gewurmd om te zeggen dat ik hem wél prachtig vind staan. Het lukt me niet, want het is niet wáár. Heb ik zin om mee te gaan naar een borrel? Nee (maar ik ga vervolgens wel). Of de ingewikkeldste: hoe gaat het met me? Best vaak niet zo supergoed. Inmiddels weet ik dat mijn gesprekspartner natuurlijk zelden op die waarheid zit te wachten.

Ik ga er blind van uit dat de rest van de wereld zo eerlijk is als ik

Los van het feit dat mijn eerlijkheid me regelmatig sociaal ongemak bezorgt, zijn bijkomende voordelen dat mijn vrienden er inmiddels prima mee om kunnen gaan en ik niet geheimzinnig hoef te doen over mijn ideeën of gevoelens. Ik verstrek alleen informatie die klopt met de werkelijkheid, voor zover ik die kan kennen (de vraag in hoeverre we dat kunnen laat ik gemakshalve even links liggen). Als iemand me vraagt hoe lang iets duurde, en ik vond het heel lang duren, dan heb ik zin om te overdrijven, maar dat lukt me niet omdat ik meteen denk aan hoe lang het eigenlijk was. Als ik iets niet helemaal zeker weet, zal ik nooit beweren dat het echt zo ís.

Dit botst soms met mensen die hier anders tegenaan kijken. Ik ga er namelijk blind van uit dat de rest van de wereld ook zo eerlijk is, me nooit informatie zou verstrekken die niet zeker is, en ben daardoor een van de meest goedgelovige mensen die ik ken. In de loop der tijd echter kwam ik erachter dat veel van de informatie die neef F. verstrekt onjuist is. Hij vertelt me dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof. Ik hoef volgens hem geen paraplu mee te nemen, en kom doorweekt aan op mijn bestemming. Enthousiast vertelt hij dat ‘musea’s’ een nieuwe correcte meervoudsvorm zou zijn. Als ik hem confronteer (‘je zei dat er inreisbeperkingen waren naar Duitsland twee dagen voor ik op vakantie ging, maar dat was niet zo, hoe kan dat nou?’) trekt hij zijn wenkbrauwen op en lijkt hij weinig onder de indruk van mijn verontwaardiging: hij dacht dat het echt zo was. Dat ik me daardoor op de kast heb laten jagen, is niet zijn probleem.

F. zegt dat gemiddelde van drie leugens per dag zelf nooit te halen; in zijn beleving liegt hij immers nooit. Ik krijg zin om het profielwerkstuk erop na te slaan: is het verstrekken van foutieve informatie ook liegen? ‘Nee hoor,’ is F. me voor. Hij vertelt dat je als informatiebehoeftige altijd kritisch moet blijven. Dat doet hij zelf ook: die afbeelding van die vrouw die omhoogkijkt klopt niet, mensen kijken naar links- in plaats van naar rechtsboven als ze liegen. Ik zie zijn ogen afdwalen.

Mail

Eva van den Boogaard is docent en onderwijsinnovator bij St. Joost School of Art & Design en eindredacteur bij Hard//hoofd.

Dymphie Huijssen (1995) is een illustrator en animator die zich bezighoudt met het visualiseren van complexe gevoelens. Haar werk kenmerkt zich door een zekere elegantie, kwetsbaarheid en een tikkeltje melancholie.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer

Framer geframed

Framer geframed

Marthe van Bronkhorst ziet haar angst onder ogen en besluit haar ervaring als psycholoog te verrijken door zelf de patiënt te worden. De belangrijkste les? Ook therapeuten weten niet alles. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Column: More is more

More is more

Eva reflecteert op haar ambivalente relatie met matigheid. Lees meer

Neem je ouders mee naar het museum

Neem je ouders mee naar het museum

De idealen van ouders en hun kinderen komen niet altijd overeen. Schrijver Michael ter Maat legt zich daar niet bij neer en neemt zijn vader mee naar het Krölller Müller. Een tip om het niet bij 'ok, boomer' te laten.  Lees meer

Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

Stukje

Stukje

Marthe van Bronkhorst gelooft het niet: Al die schrijfadviezen van grote namen die beweren hun muze gevonden te hebben. Een oude Griekse visie op inspiratie was dat je zelf niet de inspiratie op moest zoeken, maar dat de muze jóú moest vinden. Ach, wat je maar vooruit brengt. En anders ga je gewoon net zolang boodschappen doen totdat je een ''stukje'' gevonden hebt? Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer