Asset 14

Neem geen kat

Tip: Neem geen kat 1

Ik durf al jaren geen tekst te schrijven over mijn kat. Ter compensatie maak ik foto’s van hem. Op sociale media doet hij het bijzonder goed: Donnie is een langharige, spierwitte, pluizige prins met grote groene ogen en een mooi symmetrisch kopje en hij is niet bang voor de camera. Ik heb Donnie inmiddels zo’n drie jaar, en dit stuk gaat over het feit dat ik Donnie liever niet had gehad.

Toegegeven: Donnie is een knap dier, en ik wilde graag een knappe kat. Maanden zeurde ik aan het hoofd van mijn toenmalige vriend waar ik mee samenwoonde of ik een langharige kat mocht nemen. Ik struinde Marktplaats af, vond de zoetste kittenfoto’s, en mijn vriend ging uiteindelijk overstag. Toen we Donnie ophaalden van een manege in de buurt van Eindhoven was hij nog ontzettend klein. Hij zat onder de vlooien. Hij leek een beetje op een babykonijn.

Twee maanden later was de relatie voorbij en moesten Donnie en ik samen verhuizen. Hij ontwikkelde een ontzettend vervelend, klaaglijk miauwtje dat hij vandaag de dag nog steeds ten gehore brengt en door merg en been gaat. Donnie laat zich niet kammen op zijn buikje waardoor hij daar altijd onder de klitten zit die je er niet uit kan borstelen, hij heeft zwarte stukjes snot in zijn oogjes en zijn neus die ik eruit moet pulken. Hij lust maar één soort kattenvoer en hij kan niet spinnen, hij kan alleen een soort van zwaar ademen als hij iets fijn vindt, wat een heel onheilspellend geluid produceert. Donnie wil alleen ’s avonds naar buiten en als hij ’s ochtends om een uur of vijf weer binnen komt, heeft hij blijkbaar honger want hij eet in een keer zijn halve bak brokjes leeg. Dit kan zijn maag niet aan waardoor hij alles weer uitkotst (en die kots dan weer opeet). Vervolgens komt hij op mijn bed wandelen. Hij is dol op mijn hoofdhaar, daar zet hij graag zijn klauwtjes in. Hij komt met zijn kotsadem in mijn gezicht liggen hijgen, miauwen, van de linkerkant naar de rechterkant van mijn hoofd lopen, net zo lang tot ik de plantenspuit pak die standaard op mijn nachtkastje staat en ik hem helemaal nat spray en hij boos onder de bank gaat zitten.

Zoals gezegd: Donnie is nu drie. Een kat wordt met een beetje mazzel (of pech, het is maar hoe je het bekijkt) een jaar of zestien. Dat wil zeggen dat ik waarschijnlijk nog dertien jaar met Donnie moet leven. Mijn moeder riep al een paar keer: breng hem naar het asiel! Maar dat gaat niet. Donnie hoort bij mij en ondanks alles hou ik van hem. Ik had hem gewoon nooit moeten némen. Vandaar mijn tip: laat je niet verleiden door idyllische ideeën over een gezellig huisdier dat voor altijd van je zal houden. De valkuil is dat jij onwillekeurig meer van het dier gaat houden dan hij/zij van jou, en voor je het weet kom je er niet meer vanaf. Gelukkig zie je daar op Instagram niks van.

Beeld: Eva van den Boogaard

Mail

Eva van den Boogaard is docent en onderwijsinnovator bij St. Joost School of Art & Design en eindredacteur bij Hard//hoofd.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

Stukje

Stukje

Marthe van Bronkhorst gelooft het niet: Al die schrijfadviezen van grote namen die beweren hun muze gevonden te hebben. Een oude Griekse visie op inspiratie was dat je zelf niet de inspiratie op moest zoeken, maar dat de muze jóú moest vinden. Ach, wat je maar vooruit brengt. En anders ga je gewoon net zolang boodschappen doen totdat je een ''stukje'' gevonden hebt? Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer