Lang vreesde ik dat De Drukke Week door overmatige drukte onder de redacteuren een vrij rustige week zou worden, iedereen weet tenslotte dat de ironie onze tijd in haar greep heeft. Inmiddels is duidelijk dat de meesten er toch in slaagden ondanks alle drukte het nog iets drukker te krijgen en iets moois te maken. Dat is fijn, want anders had ik hier met een mooi praatje over ironie moeten proberen het gezichtsverlies te beperken: een rustige drukke week, dat is uiteindelijk toch wat minder leuk dan een drukke drukke week.
Het voordeel van grote drukte is dat je niet de kans krijgt zelf alles dicht te plannen. Door de chaos die drukte in je hoofd met zich meebrengt, blijft er ruimte voor toevalligheden, voor leuke verrassingen. Deze tekst, bijvoorbeeld, wordt veel later geschreven dan gehoopt. Dat geeft me de mogelijkheid hier iets in te proppen dat op het allerlaatste moment kwam aanwaaien. Afgelopen vrijdag stuurde fotograaf Jan Hoek een e-mail: hij had zijn eerste videoclip gemaakt, of we daar bij hard//hoofd iets mee konden? Er komen nogal wat van dat soort mails binnen (een mens zou het druk kunnen hebben met het beantwoorden ervan) maar dit exemplaar was wel erg goed getimed. ROLF de Band schreef het nummer 'Jan de Burn-out man', het is de eerste single van het derde (opgenomen maar nog naamloze) album van de band. De Jan uit de titel van het nummer is overigens ook de Jan die de clip regisseerde, dat u het weet. Een primeur op hard//hoofd:
ROLF de Band - Jan de Burn-out Man.
Maar terug naar De Drukke Week.
“Hoe gaat het?” vraagt iemand.
“Druk druk druk!” antwoordt een ander.
Als je tijd hebt om dat drie keer te zeggen, zul je het wel niet zo druk hebben, observeerde Theo Maassen ooit. Sindsdien heb ik het niet veel mensen meer horen zeggen. Dat mensen het druk hebben, dat hoor ik nog wel vaak. Ik zeg het ook behoorlijk vaak.
Het 'rustig' hebben is sociaal ongepast. In een tijd waarin iedereen verantwoordelijk is voor zijn eigen succes en geluk, is niet druk bezig zijn een klap in het gezicht van de moraal. Wie het rustig heeft, stelt zichzelf en zijn of haar medemensen teleur. Boze tongen beweren dat zeggen dat je het druk hebt een vorm van onbewuste opschepperij is. “Ik heb het druk” betekent eigenlijk “ik ben belangrijk” of “het gaat mij voor de wind”. En soms zal dat zeker het geval zijn. Maar ik ken ook genoeg gevallen waarin het geen opschepperij is die wordt verbloemd. In die gevallen is de waarheid pijnlijker en verhult dat quasi-berustende woordje “druk” iets anders, dikwijls stress of onzekerheid.
Als ik zeg dat ik het druk heb, dan denk ik dat te menen. Maar wat ik eigenlijk bedoel is dat ik een beetje gestrest ben, ik probeer te zeggen dat ik het overzicht kwijt ben. God weet dat ik niet wil beweren over een drukke freelancerspraktijk te beschikken, waarin de dikbetaalde klussen binnenstromen en ik de ene na de andere opdrachtgever de deur moet wijzen met een verontschuldigend schouderophalen en een gepreveld mea drukdrukdruk culpa.
Tafel van iemand die drukdrukdruk is.
Geen betere tijd voor een Drukke Week dan half december. Er moet nog zo ongelofelijk veel gebeuren voor de kerstdagen. En dan tussen kerst en oud en nieuw moet je ook nog van alles. En verdomme, je denkt naar het einde van het jaar toe te leven, dan met een schone lei te kunnen beginnen, maar ergens begint het al te knagen: na 31 december volgt 1 januari. En dan gaat alles gewoon door. Ja, dat je nog geen agenda hebt, betekent niet dat jouw naam niet in andermans agenda staat. Nee, een modern mens krijgt geen respijt. Een modern mens heeft het druk. Soms is dat heel fijn. Soms is het dat niet.
Laat ons niet langer talmen, deze week dus burn-outs, stress, drukke muziek, overvol beeld, spreeuwen en grote bedrijvigheid op hard//hoofd. En nog veel meer. Teveel om op te noemen, teveel om bij te houden.
