Asset 14

Daan Schuurmans-binge

Daan Schuurmans-binge

Er zijn van die gespreksonderwerpen op feestjes waarvan ik heel erg stil word, omdat ik er geen zinnig woord over kan zeggen. Voetbal bijvoorbeeld. Ik heb nog liever dat ze ineens Chinees beginnen te praten. Maar toch blijf ik erbij staan en knik mee en ondertussen verschrompel ik tot één gedachte: 'Laat het alsjeblieft snel weer ergens anders over gaan.' Het probleem met dit soort onderwerpen is dat je er eindeloos over door kunt praten, als je er denkt verstand van te hebben. Het loopt er meestal op uit dat ik als een schim van mezelf achteruit schuifel richting de tafel met drank, het toilet of het paardenmiddel bij feestelijk ongemak: de keuken.

De laatste jaren gaan gesprekken steeds vaker over series. Mensen die hele weekenden lang zitten te bingen onder een dekentje op de bank en er maar geen genoeg van lijken te krijgen. Afgelopen week was een vriend van mij weer helemaal verwikkeld in zo'n serie en deed ik een poging om mee te kijken, maar na een halve aflevering had ik het wel weer gezien. Hij keek er vijf. Het zou aan mijn te korte spanningsboog kunnen liggen, maar het voelt alsof het probleem dieper ligt. Films kijk ik ook steevast maar voor de helft. Behalve in de bioscoop. Daar zit ik dan ook vaak de eerste vijf minuten te hyperventileren vanwege het idee dat ik twee uur lang moet stilzitten op een stoel en niet kan ontsnappen aan de visuele grillen van één of andere regisseur en een stel acteurs. Het is een vertrouwenskwestie. Alles wat je ziet beïnvloedt je, en van tevoren kun je niet weten of je als een verrijkt mens de zaal uit gaat lopen. Misschien raak je wel verbitterd, of word je dommer. Twintig uur lang de belevenissen van een ontspoorde scheikundeleraar of een elfenprinses volgen is voor mij dan ook een no-go. Het is geen onwil, het is angst.

Er is één uitzondering: series met Daan Schuurmans. Ik weet niet wat het is, ik kende hem eerst vooral uit Costa!, waarin hij eigenlijk best wel een lul was tegenover Georgina Verbaan. Als er iemand is die je niet kan vertrouwen, is het Daan Schuurmans, zou je zeggen. Maar mensen kunnen veranderen, vooral als het acteurs zijn. Ik kwam Daan een tijd geleden per toeval op tv tegen en er gebeurde iets magisch.

Hij speelde een ooit succesvolle communicatieadviseur, verwikkeld in een vreselijk internationaal complot: iemand had hem erin geluisd. Hij werd beschuldigd van moord. Zijn baan, zijn relatie en zijn leven stonden op het spel, maar hij was vastbesloten het allemaal terug te krijgen. Ik was meteen verslaafd, volgde de hele serie en ook het tweede seizoen. Ik zat er helemaal niet op te wachten om een serie te kijken, misschien lag het daar aan. Het greep me gewoon en liet me niet los.

Maar het ligt ook gewoon aan Daan. Begin dit jaar bevestigde hij zijn nummer-één-plek in mijn korte lijst van favo serie-acteurs. In Heer en Meester van omroep Max speelde hij een adellijke privédetective. Hij deed het met een nonchalance en een klasse die niet meer vertoond is sinds Agatha Christie's Poirot. Bovendien zijn de misdaden die hij oplost zeer glamoureus. Supermodel is omgelegd, en een foto van het lijk zit in de nieuwste reclamecampagne van een beroemd parfumeur. Dat werk.

Ik heb momenteel geen tv, dus ik weet niet of Daan nog ergens in schittert op het moment. Ik mis de spanning en sensatie uit zijn series wel een beetje. Maar ik mis hem vooral als gespreksonderwerp op feestjes. Het voelt soms alsof ik de enige Daan-Schuurmans-fan ben, al spreken de kijkcijfers dit tegen. Ik heb alleen nog nooit iemand horen zeggen: ‘hebben jullie die ene serie met Daan Schuurmans al gezien?’ Wie zijn die miljoenen stiekeme kijkers? Laten we een keer met zijn allen een feestje organiseren, in de RAI ofzo. Dan kunnen we er lekker met zijn allen over praten. En voor de stakkers die alleen Breaking Bad en Game of Thrones hebben gezien, voel je niet buitengesloten! Kijk gewoon Heer en meester terug, het staat helemaal op uitzending gemist. Je moet er wel voor betalen, maar het is het waard. Ga een weekend zitten voor een lekkere Daan-Schuurmans-binge.

Beeld: Aaron Escobar

Mail

Tim Fraanje (M.A.) draait aan knopjes in synthpop-duo Big Hare en organiseert een experimenteel festival dat Sneeuw en Ruis heet. Hij houdt van knutselen, mooischrijverij, zoete cocktails en dansen in misplaatste outfits.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer