Asset 14

Tot op het bot

Column: Tot op het bot

In een oud dagboek vind ik een brief terug van P. Eerst kan ik de herkomst van het handgeschreven stuk collegeblok niet meteen duiden, maar als ik de rommelige balpeninkt door het papier zie schijnen weet ik het weer: Italië 2018. Een zomer waarin ik met vier vrienden in een huis met een zwembad verbleef, ergens in een wijnstreek boven Genua. Er waren kronkelige weggetjes, uitgestorven dorpen en natuurlijk heel veel wijngaarden. Ons huis bood uitzicht over een dal en we zaten avondenlang op de veranda onder een houten afdak te borrelen, eten en praten. Aangezien niet iedereen van mijn vriendengroep in Nederland woont, zijn de vakanties belangrijke momenten om weer goed op de hoogte te geraken van wat ons bezighoudt.

P. had eerder die week al verteld dat ze een brief voor me had, en uiteindelijk gaf ze hem aan me op zo’n avond op de veranda. Het moment had iets gewichtigs: er stond immers iets zwart op wit. In de brief schrijft ze over een wandeling die ze maakte door de straten van haar woonplaats Brussel, over haar angst per ongeluk zwanger te zijn van haar vriend. Maar ze schrijft ook over mij: dat ze zag hoe ik zowel fysiek als mentaal ‘uitgebeend’ was, hoewel ze ook zegt niet precies te weten wat dat betekent. Ze wist dat ik in de anderhalf jaar daarvoor last had gehad van een depressie die me stiller had gemaakt, en dat ik gewicht had verloren door te stoppen met de pil, maar ook doordat ik geen hap meer door mijn keel kreeg. ‘Als het iets betekent als ‘tot op het bot’, dan is dat wat ik bedoel,’ schreef ze.

Brieven worden geschreven aan verre vrienden, om nabijheid te creëren, of aan nabije dierbaren, om afstand te creëren.

Brieven worden geschreven aan verre vrienden, om nabijheid te creëren, of aan nabije dierbaren, om afstand te creëren en iets te zeggen wat eigenlijk te eng is om uit te spreken. In Italië was P. te dichtbij om me uitgebeend te noemen zonder de tussenkomst van papier. Nu ik het rommelige handschrift in mijn handen heb, zie ik hoe hard er drie jaar geleden op het papier is gedrukt in Brussel en voelt het alsof ze naast me zit.

Doordat we voor het eerst in ons leven met deels gesloten grenzen te maken hadden, zagen P. en ik elkaar de afgelopen anderhalf jaar nauwelijks. Vorige week ontmoetten we elkaar weer in Zuid-Europa. Ik was weldoorvoed, P. had geen kind gebaard. We konden het praten op de veranda hervatten, maar het leek alsof we niet meer wisten waar te beginnen. Alsof we een tijd achter ons hadden gelaten waarover we niet bij hoefden praten. En misschien hoefde dat inderdaad niet meer, juist omdat we elkaar weer konden aanraken, elkaar weer konden ruiken en aanvoelen. Hoe stevig we elkaar ook vastpakten: we voelden gezonde lichamen, warm en zacht bedekt met een lief laagje huid en vet. Om tot op het bot te gaan hoefden we dit jaar geen brieven te schrijven, en geen beenderen te voelen.

Mail

Eva van den Boogaard is literatuurwetenschapper, docent en onderwijsinnovator bij St. Joost School of Art & Design en eindredacteur bij Hard//hoofd. Haar verborgen talent is slapen en haar minder verborgen talent twijfelen. Ze rent graag langs de Vecht, zingt met karaoke het liefst George Michael en droomt van een Heilige Birmaan als huisdier.

Dymphie Huijssen (1995) is een illustrator en animator die zich bezighoudt met het visualiseren van complexe gevoelens. Haar werk kenmerkt zich door een zekere elegantie, kwetsbaarheid en een tikkeltje melancholie.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Column: Keihard chillen 2

Keihard chillen

Eva zet haar vraagtekens bij het fenomeen chillen. 'Eerlijk gezegd denk ik dat een wereld als deze, waarin fascisme oprukt, waarin genocide nog steeds bestaat, waarin het onrecht en de pijn en het verdriet van mijn schermen afspat, weinig reden geeft tot chillen.' Lees meer

We zijn tenminste allemaal nog mensen

We zijn tenminste allemaal nog mensen

In een overvolle trein ontwaart Aisha de eerste tekenen van het nieuwe verhaal waar ze - of iedereen? - naar op zoek is. Lees meer

Column: Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Als een vriendin van Eva op date gaat met een man waarmee Eva zelf al eerder afsprak, is ze erg benieuwd naar haar bevindingen. Lees meer

Column: Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Twee jaar geleden vroeg Eva nog aan een collega waarom ze niet dronk. Inmiddels laat ook zij de alcohol links liggen en is ze zelf degene die wordt bevraagd. Lees meer

(Ont)hechting

(Ont)hechting

Als Aisha op proef intrekt bij haar geliefde en haar eigen gekoesterde plek achterlaat, is het net het alsof ze een onvaste vorm aanneemt. Lees meer

Hypnose

Op een dag breng ik alle wereldleiders onder hypnose

Een betere wereld begint bij een andere gedachte en daarom besluit Marthe van Bronkhorst hypnotiseur te worden. Lees meer

Column 1

Je opnemen in mijn testament

Een lugubere ontdekking tijdens een boswandeling doet Eva nadenken over wat we achterlaten voor onze nabestaanden als we overlijden. Lees meer

Automatische concepten 71

We hebben een probleem met de derde helft

Een voetbalwedstrijd stopt officieel misschien op het veld, maar Marthe van Bronkhorst merkt in de trein dat het slinkse spel doorgaat. Lees meer

Zeker weten dat hij een super goede vader wordt

Zeker weten dat hij een supergoede vader wordt

Eva wil blij zijn voor haar vriend, die na een halfjaar weer van zich liet horen, maar merkt dat het haar moeite kost. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer