Asset 14

‘Mijn Ritalin-dealer is op vakantie’

Column: ‘Mijn Ritalin-dealer is op vakantie’

Omdat ik lesgeef aan tieners word ik regelmatig geconfronteerd met de als nonchalance verpakte onzekerheden van de jonge generatie. Poëtische teksten als ‘ik heb mijn leven vanochtend in de vuilnisbak geflikkerd net zoals mijn Duitse boeken’, ‘ik zie er zo moe uit omdat mijn Ritalin-dealer op vakantie is’ of ‘als het klimaat Insta had zou ik het wel volgen’ hoor ik dagelijks, maar de meest voorkomende uitspraak is: ‘Ik ga het nooit halen.’

Het mooie en ontregelende aan deze zin is, dat niemand precies weet wat niet gehaald zal worden. Het examen ligt voor de hand, maar de uitspraak heeft een bredere context. Schopenhauer zag de mensheid als pendule die slingert tussen het verdriet van onvervulde verlangens aan de ene –en de verveling van vervulde verlangens aan de andere kant. Ik stel me voor dat die pendule in het midden even stilhangt op exact deze aanname: we gaan het nooit halen. Het leven is één grote graftombe vol vergeefse moeite. Laat maar zitten allemaal.

Laatst belde ik weer eens met mijn broertje, van wie ik lang niets had gehoord. De oorzaak van die lange stilte openbaarde zich al in de eerste minuut van het gesprek: ‘Idoen,’ zei hij, ‘ik heb ontslag genomen.’
Ik houd de carrière van mijn broertje vanwege het grillige karakter ervan niet helemaal bij, dus dit verbaasde mij niet.
‘Het voelt rot,’ zei mijn broertje.
‘Waarom heb je dan ontslag genomen?’ vroeg ik.
‘Het voelde goed,’ zei hij.
‘Het voelt rot maar het voelt goed.’
‘Ja,’ zei hij.
‘Ik snap je,’ zei ik omdat ik wel begreep dat, om je beter te voelen, je je soms eerst nog even wat rotter moet voelen.
‘Wat nu?’ vroeg ik.
‘Nu ga ik mezelf uitgummen,’ zei mijn broertje.
‘Nee!’ zei ik.
Hij lachte. ‘Oké oké, niet uitgummen. Tussen haakjes zetten?’ Ook mijn broertje is vaak poëtisch zonder dat hij het zelf doorheeft.

Schopenhauers pessimisme was soms meer pose dan levensfilosofie, wordt wel eens beweerd. Hij vond de wereld hopeloos, maar ondertussen kon hij intens genieten van kunst en muziek. Dat is eigenlijk heel begrijpelijk; het leven is makkelijker te dragen als je zegt dat het gedoemd is te mislukken, dan kan het alleen maar meevallen, maar het moet in de tussentijd wel een beetje leuk blijven.

In het artikel Goedgemutst ten onder van de Groene Amsterdammer lees ik een verhelderende gedachte van de Amerikaanse filosoof Eugene Thacker: pessimisten hebben een hekel aan het woord ‘alsof’. We doen alsof er oplossingen zijn, alsof we een bijdrage leveren, alsof ons werk leuk is; het altijd goed met ons gaat. Alle lichtpuntjes, alle dromen voor een betere wereld, alle hoop en al dat vertrouwen, allemaal alsofjes, allemaal leugentjes. Daar moet je je niet te veel door laten verleiden. Pessimisme is geen gebrek aan fantasie, het is een overlevingstactiek. ‘Pessimisten zien de ellende en de ondergang dapper in het oog. De prijs die zij daarvoor betalen, is een bodemloos ongeluk, dat ze echter als dappere mannen [en vrouwen, voeg ik even toe] zullen dragen.’

Gisteren kwam een examen-leerling naar me toe, erg vrolijk voor haar doen. ‘Mijn moeder heeft gezegd dat ze al geaccepteerd heeft dat ik niet ga slagen dit jaar,’ zei ze. ‘Mokerchill, ik ben helemaal rustig nu.’
‘Dus jij gaat de komende maanden niks meer doen,’ zei ik.
‘Jawel hoor,’ zei ze. Ze liet een korte stilte vallen. ‘Misschien haal ik het wel.’

Mail

Iduna Paalman (1991) is al bijna vier jaar columnist voor Hard//hoofd. Haar poëziedebuut ‘De grom uit de hond halen’ verscheen in het najaar van 2019 bij Querido. Ze won er de Poëziedebuutprijs 2020 mee. Ze publiceerde onder meer in De Gids, De Revisor, De Groene Amsterdammer en NRC Handelsblad.

Katja Grosskinsky is illustrator, designer en art director. Geboren en getogen in Berlijn, woonachtig in Utrecht. Ze werkt voor verschillende opdrachtgevers en ontwerpt posters, producten, mode en maakt illustraties bij artikelen.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer