Asset 14

Karma

Column: Karma

Ik moet een verhaal vertellen op Down The Rabbit Hole, waar het festivalterrein vanwege de hevige regenval een dag later is geopend en het parkeerveld in een moeras is veranderd. Ik was sowieso niet van plan om te kamperen, mijn vriendin moet toevallig in Arnhem optreden en slaapt in een hotel waar ik ook terecht kan. ‘Reizigers per auto kunnen met hun parkeerkaart in de buitenwijken van Nijmegen terecht,’ zo leest mijn bijrijder op de website. Ik wist überhaupt niets van een parkeerkaart. Ze schijnen uitverkocht te zijn. We zijn te laat vertrokken; mijn tijdinschattingen zijn altijd veel te optimistisch. Toen we de snelweg opreden bedacht ik me bovendien dat al mijn pasjes, inclusief mijn rijbewijs, nog in mijn vorige broek zitten. Het is zo’n dag waarop ik telkens een stap achter lijk te lopen.

Gelukkig is mijn reisgenoot als voormalig Rusland-correspondent een volleerde hosselaar. Ze regelt bankbiljetten, een parkeerkaart en wint informatie in, terwijl ik steeds ongemakkelijk op de achtergrond blijf. De rij voor de pendelbus is gigantisch en zodra ze verneemt dat het nog zeker twee uur kost om het terrein te bereiken, dringt ze gedecideerd voor. ‘We moeten zo optreden’, zegt ze tegen de beveiliger. ‘Ja, dan hadden jullie maar eerder moeten vertrekken!’, roept een van de hevig zwetende, volgepakte festivalgangers achter ons. Terecht, denk ik, maar de Russin negeert hem. Ook bij de rij voor de camping en de rij voor het festivalterrein loopt ze onomwonden naar voren. Ik schaam me kapot. Voordringen is een van de zevenhonderd doodzonden uit het sociale wetboek van mijn ouders.

Dan bedenk ik me hoe hypocriet mijn ongemak is. Ik wil niet voordringen, maar ik wil ook niet vroeg opstaan. Omdat ik chaotisch ben, eis ik dat de rest van de wereld dat compenseert, en dat ze me dan ook nog eens een goed mens blijven vinden.

Het optreden gaat prima, maar ik blijf onrustig. Ik wurm me bij een paar concerten naar binnen, maar het lukt me niet om er echt bij te zijn. Vlak voor middernacht moet ik rennen om de laatste pendelbus te halen. Ik zie op Google Maps dat Arnhem helemaal niet zo dicht bij Nijmegen ligt als ik dacht. Mijn telefoon valt uit. De buschauffeur rijdt drie keer verkeerd en dropt me na een uur bij een industrieterrein dat ‘Parkeren B’ schijnt te zijn. Het is pikdonker en ik herken niets. Zonder mijn Russische hosselaar ben ik verloren.

Na lang ronddwalen vind ik dan toch mijn parkeergarage. In het trappenhuis sluit ik dankbaar mijn telefoon aan op een eenzaam stopcontact, waarna ik tegen de koude betonnen muur ga zitten wachten tot ik weer toegang heb tot alle kennis die in mijn eigen hoofd ontbreekt. Na twintig minuten trilt mijn telefoon me wakker: ik ben er weer, sukkel. Met 15% batterij besluit ik het erop te wagen.

Vlakbij Arnhem begin ik me af te vragen of de Google-stem zwijgt omdat ik rechtdoor moet blijven gaan, of omdat mijn batterij weer op is. Maar juist op dat moment zegt ze: ‘Over tweehonderd meter rechts afslaan.’ Ik volg haar bevelen op. Ik ben er bijna. Ik wacht op de laatste aanwijzing. Tot ik merk dat ik Arnhem weer uitrijd. Het is een lange rechte weg, met aan weerszijden donkere bossen. Ik kan niet omkeren. Godver. Maar als ik langs de weg parkeer om mijn opties door te nemen, blijkt mijn gids toch nog te leven; ze was slechts zachter gaan praten om haar stem te sparen. Ik heb nog 1%.

Mijn meisje wacht op me. Dit is mijn laatste kans om echt ergens aan te komen vandaag. Ik haal diep adem, zet het volume van mijn telefoon zo hard mogelijk en haast me terug naar Arnhem. Ik scheur door de nacht, terwijl de Google-vrouw met haar laatste kracht boven het gebrul van de motor probeert uit te komen. Dan staat er plotseling een dier midden op de weg. Een groot dier. Een wombat, maar dat kan niet. Ik gil en probeer het te ontwijken, maar ik rij eroverheen, ik voel het. Ik slinger en verlies bijna de controle over het stuur, maar herpak me en rijd door. Ik kan niet anders. Ik heb nog minder dan 1% batterij.

Even later arriveer ik bij mijn vriendin. ‘Wat is er gebeurd?’ vraagt ze. ‘Laten we gaan slapen,’ zeg ik met trillende stem. Ik moet mijn zaken op orde krijgen, voor er nog meer slachtoffers vallen.

Mail

Rutger Lemm is schrijver, grappenmaker en scenarist. In 2015 verscheen zijn debuut, 'Een grootse mislukking'. Hij is een van de oprichters van Hard//hoofd.

Rosanne van Leusden is illustrator, wonend en werkend in Amsterdam.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef literair
  • Foto van Gatool Katawazi
    Gatool KatawaziAdjunct-uitgever
Lees meer
het laatste
Tip: Ga een potje schaken

Ga een potje schaken

Jihane Chaara heeft een hobby uit de oude doos nieuw leven ingeblazen: het schaken. Het spel blijkt een grote metafoor voor het echte leven. Een tip om niet te haasten, je verbeelding in te zetten en natuurlijk om een vermakelijk spel te spelen. Lees meer

Alles Vijf Sterrenbeelden: Een kosmische quarantaine 7

De kosmische kijk- en luisterhoroscoop

Onze mediums hebben een horoscoop gemaakt om je weer terug op aarde te brengen. Voor als je even uit je hoofd en in je scherm of je speakers wilt. Lees meer

 Kosmisch perspectief

Kosmisch perspectief

Tomas Mutsaers zoekt in zijn werk naar het wonderlijke van de wereld. Doelloos flanerend richt hij zijn lens met een kosmisch perspectief, zoals een telescoop door een wazige voorgrond van de atmosfeer kijkt, en scherpstelt op wat zich daarachter bevindt. Lees meer

Tip: Bouw een tedere takkenhut

Bouw een tedere takkenhut

Rijk Kistemaker troost zich tijdens de coronacrisis met de kosmische vraagstukken die Lars von Triers Melancholia opwerpt. Hoe rouwen we om het verlies van de aarde of - iets kleiner - een achteloze manier van leven? Lees meer

Alles vijf sterren: 24

Nuttig gebruik van weinig wilskracht

Deze week worden we blij van kleine dingen die je tijdens je zelfisolatie kan doen. Zonder dat we de druk voelen deze tijd te gebruiken om de groeven van onze badkamer te poetsen of een muur uit te breken. Lees meer

Tip: zoek de rebel in jezelf (die zonder applaus kan)

zoek de rebel in jezelf (die zonder applaus kan)

Sinds de boekenmaand vraagt Ruby Sanders zich af of echte rebellie nog wel bestaat, want als iedereen een rebel is, is niemand het. Een tip om je ijdele tegendraadsheid te laten varen nu in thuisisolatie niemand nog ziet waar je tegenaan schopt. Lees meer

Tip: Zet je angst voor vlogs opzij voor bestdressed

Zet je angst voor vlogs opzij voor bestdressed

Emma Stomp heeft in quarantaine iets nieuws ontdekt: ze houdt van vlogs. Niet alle vloggers komen door haar selectie heen, maar de New Yorkse Ashley heeft haar hart veroverd. Een tip om te gaan kijken naar Ashleys bestdressed: een vlog vol oneliners, hysterie en het hoognodige stijladvies. Lees meer

Tip: leer van de zombie-apocalyps 2

Leer van de zombie-apocalyps

Marthe van Bronkhorst liet zich verleiden tot het kijken van zombie-apocalyps films. Met het oog op de grimmige coronatoestand stak ze er wat van op. Een tip om te leren van rampen uit het (fictieve) verleden. Lees meer

Tip: Vind je eigen pantser

Vind je eigen pantser

Iris Blaak denkt terug aan de tijd dat ze nog vrij was de wereld over te reizen en kennismaakte met haar privéchauffeur Elliot in Oeganda. Om heel andere redenen schermde hij zich af van de buitenwereld, op zoek naar een pantser dat hem bescherming bood. Een tip om vrijheid en geborgenheid in één te vinden. Lees meer

Tip: Waarom ik geen arts ben

Waarom ik geen arts ben

Eva van den Boogaard ergerde zich tot voor kort aan de koelbloedige ‘artsenpraat’ van haar huisgenoot. Nu hij op de corona-afdeling over levens beslist, blijkt dat de mensheid niet zonder kan. Een tip om het rationele doktersbrein te koesteren. Lees meer

Alles vijf sterren: Buitengevoel en bingewatchcoma

Buitengevoel en bingewatchcoma

Deze week worden we blij van kleine dingen die je tijdens je zelfisolatie kan doen. Zonder dat we de druk voelen deze tijd te gebruiken om een sixpack te kweken of alles volgens een productiviteitsschema te doen. Lees meer

Tip: Vier je halve verjaardag

Vier je halve verjaardag

De geboortedag van Marit Schilling valt té ongelukkig voor een feestje. Er zit maar een ding op: de verjaardagstraditie chirurgisch bewerken. Marit deelt haar vondst graag met alle (corona)verjaardagsslachtoffers, want aan taart en knuffels heeft een mens nooit genoeg. Lees meer

Tip: Herlees een stoffige plankvrucht 1

Herlees een stoffige plankvrucht

Ook voor Rijk Kistemaker ligt quarantaine op de loer. Waar we je vorige week nog enthousiast naar de boekenwinkel stuurden, blijven we nu thuis om een stoffig boek van de plank te plukken. Want voor Rijk opent herlezen evengoed nieuwe werelden. Lees meer

Alles vijf sterren: Zullen we een hut bouwen?

Zullen we een hut bouwen?

Deze boekenweek worden we blij van lievelingsboeken: ze zijn melancholisch, sprookjesachtig en prachtig imperfect. Lees meer

Tip: Rebelleer in je lokale boekhandel

Rebelleer in je lokale boekhandel

Kiki Bolwijn werkt als boekverkoper en pleit deze boekenweek voor rebellie en verzet in je lokale boekwinkel. Koop er een boek, want een plek waar een veelheid aan verhalen mag bestaan, is in onze tijd nog veel waardevoller dan ooit. Lees meer

Alles vijf sterren: Hetzelfde als onverwacht een cadeautje krijgen

Hetzelfde als onverwacht een cadeautje krijgen

Deze week worden we blij van met liefde in elkaar getimmerde minibiebs, een film die onze ogen opent en de perfectie van oefenende ijsdansers. Lees meer

Tip: Maak slecht werk

Maak slecht werk

Imre van Son liep als kind over van vreugde en energie om dingen te maken. Nu hij 31 is, lijkt de onbevangen geest van zijn jongere ik ingeruild te zijn door een meedogenloos oordeel over alles wat hij maakt. Een tip om gewoon weer eens een keer iets slechts te maken. Lees meer

 Solastalgia, of: Heimwee naar hier

Solastalgia, of: Heimwee naar hier

Zindzi Zwietering werd gegrepen door solastalgia, of heimwee naar een plek die je nooit hebt verlaten, maar die door klimaatverandering voor altijd is veranderd. Lees meer

TIP: Tien verloren ballonnen

Tien verloren ballonnen

Het mooiste en tegelijk meest hartverscheurende wat Jan de afgelopen tijd zag. "Het is tien keer dezelfde levensles, die met een aan mishandeling grenzende regelmaat wordt herhaald: eerst wordt het allemaal alleen maar minder, en daarna komt aan alles ook nog eens een einde." Lees meer

Tip: Doe het op een driekwartsmaat

Doe het op een driekwartsmaat

Marte Hoogenboom leed onder haar luiheid. Tot ze haar gevoel voor ritme terugvond in de wals. Een tip om te leven in driekwartsmaat. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers zo goed mogelijk kunnen ondersteunen. Een niet-commerciële vrije ruimte als Hard//hoofd is in deze tijd bijzonder, en jouw steun hieraan is onmisbaar. Als je vóór 1 juni aanmeldt dan ontvang je als dank een kunstwerk van Raquel van Haver en mag je gratis naar ons jubileumevenement. Sluit je nu aan bij Hard//hoofd!

Meer info