Vroeger schreef men brieven. Tegenwoordig wordt er alleen nog maar gesmst! Goede vrienden Melle en Elon schrijven elkaar op hard//hoofd wekelijks brieven over zaken die anders alleen in het holst van de nacht op een godverlaten kruispunt in de stad ter sprake komen. Deze week: de toon wordt onvriendelijker tussen de twee kameraden." /> Vroeger schreef men brieven. Tegenwoordig wordt er alleen nog maar gesmst! Goede vrienden Melle en Elon schrijven elkaar op hard//hoofd wekelijks brieven over zaken die anders alleen in het holst van de nacht op een godverlaten kruispunt in de stad ter sprake komen. Deze week: de toon wordt onvriendelijker tussen de twee kameraden." />
Asset 14

Beste Elon III

Dit is de reactie op Elons brief van vorige week.

Amsterdam, 28 oktober 2009

Lieve Elon,

Ik schrijf dit op het nippertje. Vlak voordat het online moet. Kantje boord. En ik ben moe en een beetje grieperig. Vergeef me dus als het wat ongepolijst en minder doorwrocht is dan anders. Maar ik doe mijn best. Ik was verbaasd over sommige aspecten van je laatste brief en krijg de indruk dat je niet altijd helemaal begrijpt wat ik bedoel. Wellicht dat dat ook ligt aan mijn terughoudendheid, die maakt dat mijn eigenlijke woorden zich soms meer tussen de regels door bevinden dan in de zinnen zelf. Ik zal daarom proberen dat nu te vermijden.

Je meest in het oog springende verwijt was dat ik niet echt reageer op wat jij zegt of vindt, maar mijn toevlucht zoek in een theoretisch vraagstuk, omdat mij dat zou ontslaan van de noodzaak keuzes te maken. Ondertussen sla je mij om de oren met structuralisten, ‘agency’ en Bijbelcitaten, zonder daarbij op jouw beurt recht te doen aan mijn overpeinzingen, wat mij nogal inconsistent overkomt. Het feit dat de Bijbel begint met een schepping door middel van het woord en de katholieke kindertjes pas bij de doop hun naam krijgen, lijken mij bovendien niet per definitie doorslaggevende argumenten in een debat over de vraag of iets er pas is als het benoemd is. Maar laat mij niettemin aan je wens tegemoet komen en zeggen wat ik (er van) denk en vind.

Ja, ik denk tot op zekere hoogte dat je kritiek en twijfel slechts een te passeren station zijn. Maar, anderzijds, probeerde ik met mijn brief en enkele voorbeelden uit de literatuur ook aan te geven dat de huidige twijfel plaatsmaakt voor een volgende, omdat twijfel en kritiek integraal onderdeel zijn van een mensenleven. Daarbij denk ik dat je de bescheidenheid moet kennen om toe te geven dat je kijk op de wereld nu eenmaal is ingegeven door de positie waarin je verkeerd, de leeftijd die je hebt, het land waarin je woont etc. Wat dat betreft ben ik een relativist in hart en nieren. Bovendien betekent het niet dat die twijfel en die kritiek niet reëel of legitiem zijn. Er is in het leven niets behalve het hier en nu, en aangezien dat is waar we het mee moeten doen, zijn dingen die later wellicht onbelangrijk zijn, in het heden vaak uiterst relevant en alleszins belangrijk.

Maar ik zeg niet dat als je ‘er uit gegroeid bent,’ er niets veranderd zal zijn aan je leven; dat maak jij er van. Ook ik geloof wel degelijk in de mogelijkheid van het ombuigen van je eigen keuzes, het creëren van je eigen kansen en het scheppen van je eigen wereld, zonder noodzakelijkerwijs te conformeren aan alle bestaande structuren. Ik geloof alleen niet zo heel erg in wereldverbeteraars. Ik geloof in het kleine, het zachte, het subtiele. Ik vind dat harde woorden, cynisme en grootspraak zelden ergens toe leiden. Ik vind dat je moet oppassen met veroordelen. Waar ik mijn toevlucht zoek in theorie – een poging te verklaren, te begrijpen, te ontleden – zoek jij je toevlucht in woorden, in discussie, in feiten. Maar wat ik soms mis zijn oplossingen, openingen en toenaderingen. Je moet oppassen dat het gebrek daaraan niet leidt tot negativiteit.

Het is het credo van Hollywood en misschien zelfs de gehele Amerikaanse droom, waartoe ook de Disney-(of-wat-is-het)-film behoort die je aanhaalde, dat ieder mens in staat is zichzelf te veranderen, de natuur kan veranderen, zijn eigen natuur kan veranderen. Alles kan anders of beter worden, als je het maar wilt. Maar dat is soms gewoon niet zo. Het is nu precies waardoor al die mensen van onze generatie zich als blinde schapen laten leiden door ambities, beloftes en dromen, en daarom over lijken gaan om die waar te maken. Wat ik wilde zeggen met het aanhalen van Reis naar het Einde van de Nacht is dat het belangrijker is dat je in de grote stinkzooi die de wereld veelvuldig is, de kleine momenten van verstilling, van rust en simpele schoonheid blijft herkennen, omdat dat soms het enige is dat er is. Nu. Hier.

Melle

-Volgende week het antwoord van Elon-

Mail

Melle Kromhout

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Verf op je kleren #1 - Het Proces

Verf op je kleren #2 - Fictie en werkelijkheid

Waar ligt de grens tussen fictie en werkelijkheid, en hoe zet je die grens op spanning, zonder dat het saai of aanstellerig wordt? Lees meer

Column: Ik wens je alle goeds

Ik wens je alle goeds

Een afwijzing komt Eva koud op haar dak vallen. ‘Ik vond hem leuk, hij vond mij ook leuk, hij vond mij dus niet leuk, ik ben gewoon niet leuk genoeg.’ Lees meer

Kak! Een kritische kunstkoerier over De Kunstbode 1

Kak! Een kritische kunstkoerier over De Kunstbode

Als 'kritische kunstkoerier' neemt Marc Schoorl je mee door de kunstbijlage van zijn favoriete ochtendkrant. Lees meer

Nieuws in beeld: En hoe zit het met de achterstand in welzijn?

En hoe zit het met de achterstand in welzijn?

Na twee jaar af en aan wel en geen onderwijs op school te hebben gehad, ervaren leerlingen dat er 'hiaten in hun kennis' zijn ontstaan. Lees meer

Koop de roze bril

Koop de roze bril

Lang geloofde Shulamit Löwensteyn dat een ingebouwd stapelbed de oplossing zou zijn voor al haar moeilijkheden. Had ze daar gelijk in? Een tip over tulpen, taart en het kopen van troost. Lees meer

Automatische concepten 73

Engeland is gesloten

Maar liefst 28.000 vluchtelingen staken in 2021 het Engelse Kanaal over, met gevaar voor eigen leven. Lees meer

Nieuwe coronificatie

Nieuwe coronificatie

Marthe van Bronkhorst opent het nieuwe jaar op poëtische wijze. Lees meer

Column: Het enige woord dat het omschrijft

Het enige woord dat het omschrijft

Het voorlopig laatste uitstapje naar de bios met haar vader krijgt voor Eva een duistere lading. Lees meer

Verf op je kleren #1 - Het Proces

Verf op je kleren #1 - Het Proces

In Verf op je Kleren onderzoekt schrijver en documentairemaker Tiemen Hageman alle aspecten van het creatieve proces. Hij gaat in gesprek met allerlei creatieve makers, over hun proces en hoe je dat nou eigenlijk doet, werk maken. In deze eerste aflevering: schrijvers Martijn Brugman en Merlijn Huntjens. Lees meer

Stop met schrijven!

Stop met schrijven!

Jens Meijen vergelijkt het schrijfproces met auto-onderhoud en weet hoe je als schrijver goed zorgt voor je mentale gezondheid. Wat heeft schrijven te maken met het worden van een popster en waarom moet je volgens Jens eerst stoppen met schrijven? Lees meer

Ballen en Engelen

Ballen en Engelen

Na een klassiek ongemakkelijke kerstborrel op kantoor gaat Sascha mee naar huis met Ariane van hr. Maar dan neemt de avond een griezelige onverwachte wending... Een kerstverhaal van Loren Snel. Lees meer

Op elk potje past een probleempje

Op elk potje past een probleempje

Waarom moeten lesbische relaties in films altijd zo tragisch afgelopen? Esther Lamberigts pleit voor een positiever beeld van queer levens in hedendaagse media. Lees meer

Kon je maar aanbeden worden

Kon je maar aanbeden worden

Hologrammen, goud licht en een religieus lam laten Marthe van Bronkhorst zich klein voelen tijdens een kerkbezoek. Lees meer

Nieuws in beeld: Wat 'huist' er op de achterkant van de maan?

Wat 'huist' er op de achterkant van de maan?

Vond de Chinese maanlander een hutje, een kleine triomfboog, of toch maar gewoon een grote rots? Lees meer

Wees talentloos

Wees talentloos

Tijdens een date raakt Wolter de Boer verwikkeld in een socratisch vraaggesprek rond talent. Een tip over het afschaffen van aanleg. Lees meer

Nieuws in beeld: Weg met het kerstpakket!

Weg met het kerstpakket!

Er zit zelden iets in waar je op zit te wachten, laat staan iets van kwaliteit. Lees meer

Over geluk is het moeilijk praten 2

Over geluk is het moeilijk praten

Filmmaker Agnès Varda was een uitgesproken feminist. Julia de Dreu zag in haar een geestdriftige, politiek geëngageerde vrouw. Maar Varda's film 'Le bonheur' lijkt een ode aan het traditionele huwelijksgeluk. Wat wilde ze ons vertellen met dit onuitgesproken drama? Lees meer

Masterclass

Een vrouw die met zichzelf in de knoop zit besluit om een masterclass acteren te volgen. Een kort verhaal door Renske van den Broek over opnieuw leren lopen, majorettemeisjes en vrede sluiten met wie je bent. Lees meer

Stemmen op je zestiende voor een sterkere democratie

Het is goed voor Nederland als zestienjarigen mochten stemmen, zegt Jazz Komproe. Lees meer

Ik sla een praatje op het Godenpad

Shimanto Reza gaat tegen zijn achterhoofdstem in en ontdekt de waarde van taboes. Lees meer