Asset 14

Hoe het voelt om nu te leven

 1

Wat moet je echt doen, lezen, beluisteren of zien? Om je te helpen geven leden van de Hard//hoofd-redactie iedere week antwoord op één simpele vraag: 'Wat maakt je blij?'

Kate Tempest: de worsteling en de hoop
✩✩✩✩✩
Rose Doolan

'Een maand geleden was ik naar een concert van Kate Tempest. Ze begon de show met oud werk; haar nieuwe album The Book of Traps and Lessons was toen nog niet uit. Zo ongeveer halverwege het concert vroeg ze de aandacht, ze excuseerde zich bijna, en liet ons weten dat er nieuw werk was dat ze graag met ons wilde delen, maar, het was anders dan we van haar gewend zijn, zei ze. Kate begon. Wat ze afleverde ramde zich bij mij en de mensen om mij heen naar binnen: ik heb een grote festivaltent nog nooit zo stil meegemaakt. Haar nieuwe werk heeft een langzamere tred dan we van haar gewend zijn, en is bijna helemaal (en soms geheel) gestript van beats en muziek, zodat haar woorden alle ruimte krijgen. Tempest’s relaas over de worsteling die het is om in 2019 te leven is zó wrang en zó herkenbaar dat je alleen maar kunt huilen bij het beluisteren van dit album. En net als je denk dat je rug zal breken onder de zwaarte van Tempest’s boodschap, deelt ze hoop en inspiratie: de liefde die niet makkelijk is maar ook een kracht kan zijn die twee mensen vooruit duwt, de vrede die altijd en overal terug te vinden is op de gezichten van voorbijgangers. Zet The Book of Traps and Lessons aan en doe niks anders. Luister. Laat je inspireren door de wanhoopskreet van Tempest: ‘ask your hands to know the things they hold’. Kies ervoor om niet de idioot te zijn die zich voor het kapitalistische karretje laat spannen. Kies ervoor om te kiezen.'

 

En we noemen hem: spannende zoektocht naar de waarheid
✩✩✩✩✩
Eva van den Boogaard

'Wat boeken betreft ben ik een beetje spuit elf: als iedereen al lang en breed op de hoogte is van een goed nieuw boek, kom ik er nog eens achteraan kakken en doe ik literaire vondsten die eigenlijk voor alle andere mensen al wel bekend zijn. Desalniettemin ben ik razend enthousiast over En we noemen hem van Marjolijn van Heemstra. Een verhaal over zwangerschap en nieuw leven biedt ruimte voor een raamvertelling over een oorlogsverleden. Familieraadsels worden ontrafeld, en tegelijk worden de alledaagse beslommeringen van een zwangere vrouw raak omschreven. Dit alles afgemaakt met filosofische hersenspinsels tussendoor en genuanceerde ethische beschouwingen tijdens een spannende zoektocht naar de waarheid: ik viel als een blok voor dit boek. Toen zelfs mijn zwangere en niet leesgrage zus het in vier dagen uitlas, wist ik het zeker: dit is vijf sterren waard.'

 

John K. Samson: Eerste hulp bij bruiloft
✩✩✩✩✩
Jozien Wijkhuijs

'Om mij heen gaan veel mensen trouwen. Op feestjes zeggen andere mensen dan weer "ja, dat krijg je in jouw levensfase". Ik zie het allemaal een beetje met lede ogen aan, want hoewel het heel leuk kan zijn, vind ik alle conventies en verwachtingen soms ook wat ingewikkeld (en duur, maar dat terzijde). Toen ik een speech moest schrijven voor een goede vriendin van mij, die ging trouwen met een goede vriend, kon ik wel wat inspiratie gebruiken. Dat vond ik in het boekje Lyrics and Poems van John K. Samson. Hij is de zanger van de band The Weakerthans, waar ik tot mijn verbazing nog niet over heb geschreven in deze rubriek. De vriendin en ik sturen elkaar zijn liedjes in iedere situatie. Bij presentaties die slecht gingen: Postdoc Blues (I believe in you and your powerpoint). Bij gestrande relaties: Sun in an empty room. Zo hebben we voor iedere situatie iets. Lyrics and Poems is een mooi voorgegeven bundeltje met al zijn werk, zowel solo als voor The Weakerthans. Afgedrukt als lopende tekst verliezen de teksten hun associaties met de liedjes en worden ze een kort moment van reflectie en troost. Hij vangt als geen ander het gevoel van deze fase en tijd: 'Oh wait for me, I fell behind three signs for services ago, and some sarcastic satellite says I'm not anywhere'. Het gaat me vast ook door alle andere bruiloften heen helpen.'

Beeld: still uit video Firesmoke van Kate Tempest

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnChef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Column: More is more

More is more

Eva reflecteert op haar ambivalente relatie met matigheid. Lees meer

Neem je ouders mee naar het museum

Neem je ouders mee naar het museum

De idealen van ouders en hun kinderen komen niet altijd overeen. Schrijver Michael ter Maat legt zich daar niet bij neer en neemt zijn vader mee naar het Krölller Müller. Een tip om het niet bij 'ok, boomer' te laten.  Lees meer

Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

Stukje

Stukje

Marthe van Bronkhorst gelooft het niet: Al die schrijfadviezen van grote namen die beweren hun muze gevonden te hebben. Een oude Griekse visie op inspiratie was dat je zelf niet de inspiratie op moest zoeken, maar dat de muze jóú moest vinden. Ach, wat je maar vooruit brengt. En anders ga je gewoon net zolang boodschappen doen totdat je een ''stukje'' gevonden hebt? Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer