Asset 14

Champagne, citeren en Carol Ann

Alles vijf sterren

Wat moet je echt doen, lezen, beluisteren of zien? Om je te helpen geven leden van de Hard//hoofd-redactie iedere week antwoord op één simpele vraag: 'Wat maakt je blij?'

Champagne op zondag: je moet het vieren
✩✩✩✩✩
Else Boer

'De afgelopen tijd gaat het uitstekend met me, maar gelukkig niet met mij alleen – ook met vrienden gaat het goed. Het is alsof we in een moeiteloze, collectieve Snapstreak zitten. We hebben leuke relaties, plezier in ons werk, verjaardagen waar we niet tegenop zien en de zomer is in zicht.

Zoiets kan natuurlijk nooit eeuwig duren en dat hoeft ook niet. Bij de dag hoort de nacht, bij de yin hoort de yang. Maar het is zonde om zo’n lekkere periode onopgemerkt voorbij te laten gaan. Daarom gaan mijn vijf sterren naar de fles champagne die een vriendin op een zondagavond openknalde. Gewoon, omdat het kon, en omdat het zo’n lekker voorjaar is geweest. Ik vroeg of ze dat niet zonde vond.
‘Als het kan, moet je het vieren,’ antwoordde ze. Het is levensadvies dat ik ter harte ga nemen. Maar champagne op zondagavond krijgt van mij sowieso vijf sterren.'

Rosanne Philippens: een origineel citaat
✩✩✩✩✩
Daan Steinebach

'Hoe interessant ben je als je alleen het werk van anderen uitvoert? Die vraag hangt altijd als het zwaard van Damocles boven de klassieke muziek, helemaal omdat het ook nog gaat om het zo precies, zo perfect mogelijk reproduceren van die muziek. En toch kun je met die muziek zoveel zeggen. Weet violiste Rosanne Philippens zoveel te zeggen. Haar laatste plaat Insight werd geboren uit de wens een boeiend programma te maken voor alleen viool, ze reisde heel Europa af, alleen, met een programma dat ze steeds aanpaste op haar eigen gedachten en, ongehoord, die van het publiek. Wat in feite een citaat van een uur is krijgt zo een geheel nieuwe betekenis, met korte improvisaties als puntige kanttekeningen. Ze speelt Bach, de partitas, de Rozenkransensonaten van Biber, de mysterieuze muziek van George Enescu en dan Eugène Ysaÿe – een variatie op diezelfde partitas van Bach. Zo trekt ze lijnen tussen al die stukken, geeft ze nieuwe betekenis, een eigen kleur. En dan haar spel zelf, de muziek spreekt. Nee, dit is niet iemand die simpelweg uitvoert. Al is het allemaal citaat, wat Rosanne Philippens te zeggen heeft is nieuw en origineel. En zo mooi.'

Carol Ann Duffy: ‘We begrijpen mekaar’
✩✩✩✩✩
Jozien Wijkhuijs

'Eigenlijk ben ik een echte prozalezer, maar het laatste jaar doe ik erg m'n best om meer poëzie te lezen. Een van de meest uitdagende, maar daardoor ook belonende bundels die ik in dat proces heb opgepakt, is Sincerity van Carol Ann Duffy. Deze bundel, die Duffy's tijd als Britse Dichter des Vaderlands afsluit, is zowel enorm persoonlijk als zich helemaal bewust van de tijd waarin we leven. In dit fantastische afscheidsartikel in The Guardian zegt ze hierover: 'With the evil twins of Trump and Brexit … I don’t remember ever having felt such a kind of lowering abstract stress coming from the political aura. There was no way of not writing about that, because it is just in the air.' De gedichten zijn warm, liefdevol, soms keihard, maar altijd met beide benen op aarde. Een enorme aanrader. Hier een strofe uit haar gedicht The Ex-Ministers:

Beyond our shores, they float on superyachts, Nostrovia!,
guests of the mortal gods; the vague moon a Bitcoin.
We are nothing to them now; lemmings
going over the white cliffs of Dover.

 

Beeld: rawpixel.com via Pexels.

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Column: Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Over de dood van haar grootouders dacht Eva van den Boogaard vroeger wel na, maar over die van een goede vriend? Lees meer

Achtbaantester 1

Achtbaantester

Marthe van Bronkhorst hangt op de kop in een looping en weet één ding zeker: achtbanen worden alleen spannend als ze een goed verhaal hebben. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer

Framer geframed

Framer geframed

Marthe van Bronkhorst ziet haar angst onder ogen en besluit haar ervaring als psycholoog te verrijken door zelf de patiënt te worden. De belangrijkste les? Ook therapeuten weten niet alles. Lees meer

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Column: More is more

More is more

Eva reflecteert op haar ambivalente relatie met matigheid. Lees meer

Neem je ouders mee naar het museum

Neem je ouders mee naar het museum

De idealen van ouders en hun kinderen komen niet altijd overeen. Schrijver Michael ter Maat legt zich daar niet bij neer en neemt zijn vader mee naar het Krölller Müller. Een tip om het niet bij 'ok, boomer' te laten.  Lees meer

Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

Stukje

Stukje

Marthe van Bronkhorst gelooft het niet: Al die schrijfadviezen van grote namen die beweren hun muze gevonden te hebben. Een oude Griekse visie op inspiratie was dat je zelf niet de inspiratie op moest zoeken, maar dat de muze jóú moest vinden. Ach, wat je maar vooruit brengt. En anders ga je gewoon net zolang boodschappen doen totdat je een ''stukje'' gevonden hebt? Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer