Wat moet je echt doen, lezen, beluisteren of zien? Om je te helpen geven leden van de Hard//hoofd-redactie iedere week antwoord op één simpele vraag: 'wat maakt je blij?'.
Netflix: Please Like Me
✩✩✩✩✩
Imre van Son
'Na het kijken van een serie op Netflix voel ik me vaak een beetje leeg. Mijn lachspieren zijn geprikkeld, ik heb meegeleefd met de helden, mijn dagelijkse shot escapisme is in de pocket. Maar al met al ben ik niet écht uitgedaagd of aan het denken gezet. Alsof het Netflix-algoritme me precies heeft voorgeschoteld wat in mijn kijkersprofiel past, zonder hierbij ook maar één artistiek risico te nemen. Met andere woorden: Netflix is vaak net niks. Gelukkig bestaan er ook uitzonderingen op deze regel. Het Australische Please Like Me bijvoorbeeld, over twintiger Josh, die al aanklooiend zijn weg probeert te vinden in de chaos van het leven. Please Like Me durft – anders dan de naam misschien doet vermoeden – wel degelijk te ontregelen. Met personages die de kijker (en elkaar) het bloed onder de nagels vandaan halen en verfrissend weinig ambitie hebben. En met een serieuze en eerlijke representatie van het thema depressie, die je niet zou verwachten bij een komedieserie. Dus je weet wat je te doen staat. Kijk deze serie, en ontsnap aan de risicoloze vlakheid van Netflix! Bonus: een leuke, lekker ongemakkelijke bijrol van Hannah Gadsby, bekend van de stand-upcomedyshow Nanette.'
Glühwein: troost, warm, feest
✩✩✩✩✩
Jozien Wijkhuijs
'Mijn hele volwassen leven lang heb ik kant-en-klare glühwein gedronken. Uit een pak. Van de Aldi. Totdat ik, op een erg koude avond op een camping in Calais, besloot het toch eens zelf te gaan maken. En het bleek dus helemaal niet moeilijk. Waarschijnlijk denk je nu ‘ja, dat had ik je ook wel kunnen vertellen’, maar voor mij was het een hele openbaring. Niets zo troostend, verwarmend en feestelijks als een beker warme glühwein. Ik heb meerdere varianten geprobeerd, en de laatste, met een scheut cointreau erin, bleek het beste. En de stacaravan ging er ook nog eens heel goed van ruiken.'
Podcast: Alles leeft
✩✩✩✩✩
Lotte Akkerman
'‘Hello, my name is Dennis. I'm a pillow.’ - toen ik dat hoorde, was ik gegrepen. In iedere aflevering van de podcast Everything is Alive wordt een object geïnterviewd. Samen met Ian Chillag duikt het object in kwestie - een stuk zeep, een metrozitje, een colablikje en dus een kussen - in zijn levensverhaal. De objecten zijn stuk voor stuk goudeerlijk. Zo vertelt Dennis over de dromen van degene die hem beslaapt, over de wrijvingen tussen de verschillende kussens in het bed waar hij ligt, over zijn inhoud (naast veren minstens dertig procent stof en huidschilfers) en over zijn droom om ooit te vliegen. De interviews maken me aan het lachen en openen een hele nieuwe wereld voor mij: wat als het zeepje op de wastafel inderdaad bang is om binnenkort weggegooid te worden?'
Beeld: YouTube; website Everything is Alive.
