Asset 14

Hard//hoofd wringt

Hard//hoofd wringt 1

Kortgeleden schreef Hard//hoofd een vacature uit. We zochten hemelbestormende makers* die regelmatige bijdragen aan onze website willen leveren. ‘We bieden geen financiële vergoeding’ stond er, en daar schrokken sommige lezers van. ‘Wat fout dat @HardHoofd geen financiële vergoeding biedt’ klonk Twitter. ‘Er zullen vast mensen reageren, maar dit wringt echt enorm.’

We hadden even tijd nodig om te reageren – mede vanwege het grote aantal sollicitaties dat we kregen te verwerken, daar ook de organisatie het werk vrijwillig verricht – maar nu schrijven we terug: dit wringt inderdaad, maar wij vinden niet dat wat wij doen fout is. Nee, we betalen onze makers niet. Maar wij verdienen ook niet aan hun werk.

‘Gratis en voor niks. Alsof het produceren van dit alles geen vak is en dus ook maar geen geld mag kosten. #tegendebakker’ – een reactie op Facebook.

Onlangs waren wij bij de bakker, we kochten daar brood voor de lunch en betaalden met geld. Bij het afrekenen haalde de bakker een bakplaat met koeken tevoorschijn. ‘Ik heb iets nieuws geprobeerd,’ zei de bakker. ‘Willen jullie proeven of het lekker is?’

Hard//hoofd is dat koekje, jij bent onze klant. Schrijvers, journalisten en illustratoren krijgen de kans om hun liefste ideeën uit te werken, worden door onze scherpe eindredacteuren begeleid om dit idee zo goed mogelijk uit te voeren. Wij selecteren en bakken het tot de beste versie van zichzelf. Op de toonbank van Hard//hoofd mogen ze hun werk aan jou aanbieden.

Hard//hoofd-makers blijven eigenaar van het werk en het gebeurt niet zelden dat het werk van een goede Hard//hoofder alsnog zijn weg naar betaling vindt. Soms wordt een artikel aangekocht, de schrijver uitgenodigd voor een voordracht of debat, en er zijn zelfs al een aantal boeken van Hard//hoofders verschenen. Ook vallen er geregeld prijzen in de richting van onze makers, zoals in 2015 de Fiep Westendorp-prijs.

'De retorische kwinkslag #tegendebakker brengt een noodzakelijk perspectief: creatief werk wordt te vaak vanzelfsprekend onbezoldigd verondersteld.'

Wij onderstrepen #tegendebakker. De retorische kwinkslag brengt een noodzakelijk perspectief: creatief werk wordt te vaak vanzelfsprekend onbezoldigd verondersteld.

In een land waar zelfs de bomen en het water gedicteerd worden middels een bestemmingsplan, schijnt het dat een maker voor het toepassen van zijn vrije geestelijke vakmanschap dankbaar moet zijn dat iemand het wil zien. Wringt dit? Best wel. Maar wij vinden het opmerkelijk dat het verrast dat Hard//hoofd geen compensatie biedt: Hard//hoofd biedt het materiaal ook kosteloos aan.

‘Inderdaad: Voor niets gaat de zon op @#$^% eikels’ – een reactie op Facebook.

We bestaan nu bijna zeven jaar en pionierden in het online medialandschap toen Twitter nog met een vraagteken werd uitgesproken. We hebben door de jaren steun ontvangen van o.a. Het Letterenfonds, de Van Bijlenveldstichting, Dutch Culture en De Taalunie.
Nu de schreeuw voor de kunst verstomd is, de cultuursubsidiestromen door haarvaatjes vloeien en de gedachte dat kunst en media toch ook rendabel moeten zijn achterliggend is bij ieder nieuw project, is ook Hard//hoofd aan het zoeken naar haar eigen waarde in euro’s.

We kijken met interesse naar platformen die kiezen voor verdienmodellen op basis van pay per view of lidmaatschap, maar wij stellen het liefst al ons werk vrij voor iedereen beschikbaar: een grote Hard//hoofd-bibliotheek. Die een nietsvermoedende googleaar kan treffen, omdat het precies was wat diegene zocht en nodig had. Wij willen liever niet dat iemand zoekt naar Lessen uit de illegaliteit of Deel je verdriet, en op een betaalmuur stuit.

'Het is opmerkelijk dat het verrast dat Hard//hoofd geen compensatie biedt: Hard//hoofd biedt het materiaal ook kosteloos aan.'

Hard//hoofd kiest ook niet voor het schrijven van gesponsorde artikelen. Wel gaan wij partnerschappen aan met culturele organisaties, maar altijd onder de voorwaarde dat de maker volledig vrij is aan de invulling die hij of zij geeft aan het gemaakte. Omdat cultuur plus cultuur het mes slijpt. Maar onze onafhankelijkheid is niet te koop.

Dit is waarom het verwijt dat we met onze oproep zouden doen alsof het maken van dit alles geen vak is en geen geld mag kosten ons zo bijt. En het idee dat wij een ‘lekker makkelijke’ weg kiezen, ongerijmd. Hard//hoofd kiest voor de autonomie van haar makers, zowel op de inhoud als het copyright op het gemaakte. Onze makers waarderen dat. Lezers die dit ook waarderen hebben de mogelijkheid ons – vrijwillig – financiëel te steunen. Als je vindt dat het wringt dat onze makers geen geld verdienen, en ook vindt dat ons instituut moet blijven bestaan, doe dan vooral een bijdrage. Denk je te weten waar wij glimmende euro’s laten liggen, stuur ons dan vooral een bericht. Onvermoeibaar zullen wij je er veel moois voor teruggeven – en aan dit model bijkomstig: je bakker krijgt het ook.

Hartelijks,

Simone Peek (hoofdredacteur)
Lisanne van Aert en Suzanne Schönbeck (adjunct-hoofdredacteuren)

* makers zijn alle mensen die iets produceren op tekstueel, visueel en audiogebied.

Afbeelding via Pinterest

 

 

Mail

Redactie

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
Lees meer
test
het laatste
De stilte (is niet het antwoord)

De stilte (is niet het antwoord)

Stilte. Sinds Marthe van Bronkhorst die zelf niet meer kan horen, luistert ze er heel anders naar. Echte stilte is zeldzaam in ons leven, of lijkt dat maar zo? In delen van mijn oor is het stil. Na een ongelukje deze zomer zijn de trilhaartjes beschadigd. Dat hoor ik niet, want het lichaam overcompenseert daarvoor... Lees meer

Meehuilen met ijskruid

Meehuilen met ijskruid

‘We zijn zo ver verwijderd van ons eigen eten dat we kunst nodig hebben om die verbinding zichtbaar te maken.’ Lisanne Brouwer laaft zich aan (theater)kunst met voedsel in de hoofdrol en neemt je mee in de manieren waarop kunstenaars ecologisch bewustzijn aan de eettafel creëren. Het blijkt een ontdekking van zowel verlangen als walging. Lees meer

De gisting

De gisting

Mara van Herpen vertelt het poëtische en surrealistische verhaal van Toni. Hen werkt in een broodfabriek en begint daardoor te gisten en te schimmelen en verandert in… Ja, in wat eigenlijk? Lees meer

We moeten vaker synchroon dansen

We moeten vaker synchroon dansen

‘Ik betrap mezelf erop dat het moeilijk is hoopvol te zijn in deze tijden, soms voelt het zelfs verkeerd.’ Toch vindt Loïs in haar column ruimte voor hoop. Niet door ons terug te trekken, maar door ons uit te spreken én elkaar te vinden. Minder polarisatie, meer synchronisatie. Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

In de media wemelt het van oorlogstaal. Marthe van Bronkhorst laat zien hoe je de frames kan herkennen: 'Sterf je liever terwijl je je verdedigt of passief?' Lees meer

Denkbeeldige ruimte

Denkbeeldige ruimte

In dit essay onderzoekt Sytske Frederika van Koeveringe hoe schrijven een ruimte opent waarin kwetsbaarheid, verbinding en saamhorigheid zichtbaar worden. ‘Sinds ik ziek ben, voel ik bij vlagen een afgesneden gevoel van de medemens die geen kanker van binnenuit kent.’ Lees meer

Meneer Ouka en de streep

Meneer Ouka en de streep

'‘Het gaat over uw kabouter,’ zegt meneer Ouka.' En dat doet het: in dit verhaal verheft Makki Aimar een niet-lachende tuinkabouter tot het glinsterende middelpunt van zijn verhaal. Waar ieder ander een tuinkabouter niet eens zou zien staan, lijkt het voor de hoofdpersoon in dit verhaal een metafoor voor zingeving te worden. Met dit verhaal won Makki Aimar de schrijfwedstrijd 'Door de ogen van Palomar', georganiseerd door uitgeverij Cossee en Hard//hoofd. Lees meer

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

Brengt tijdelijke onthouding van kleding, koffie en verjaardagscadeaus ons dichter bij een koopwoning? Of is het enkel in onze dromen dat een financiële detox grote, blijvende veranderingen weet te bewerkstelligen? Loïs Blank vraagt zich af wat er buiten beeld raakt wanneer we ons verliezen in de survival van No Spend September. Lees meer

:Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen 2

Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen

Lam Ngo was vierentwintig toen hij vluchtte uit een ideologisch verscheurd Vietnam. In dit essay vertelt hij hoe hij weer leerde luisteren naar de pijnlijke en lang verzwegen herinneringen, hoe het was om in Nederland opnieuw te moeten beginnen en over de blijvende band met zijn geboortestad Saigon. ‘Want pas als we zien wat er verzwegen is, kunnen we echt luisteren.’ Lees meer

 1

pantser / piertotum locomotor

In deze twee gedichten van Roan Kasanmonadi kijken we naar een aflevering van Kamp Van Koningsbrugge, leren we onszelf op te rollen als pissebedden, en vliegen de zwaarden, harnassen en kikkers je om de oren. Lees meer

Het weefsel van geheugen

Het weefsel van geheugen

Vanaf de jaren zestig strijdden avant-garde kunstenaars Ana Lupas en Magdalena Abakanowicz tegen het vooroordeel dat textiel alleen decoratief kan zijn. Sander Bortier laat zien dat hun verwantschap verder gaat dan het innovatieve gebruik van het materiaal dat mede door hen van betekenis verschoof, van traditioneel naar subversief. Vezels werden drager van een stille taal: een vertaling van menselijke kwetsbaarheid binnen een collectieve orde. Lees meer

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Tessy Ouwens kreeg op jonge leeftijd te maken met onrealistische schoonheidsidealen en dit leidde tot een strijd met haar eigen lichaam en zelfbeeld. Onverwachts was het de islam en het bedekken van haar lichaam, dat haar uit deze strijd hielp. ‘Met mijn hoofddoek op, voelde mijn lichaam voor het eerst weer als de mijne.’ Lees meer

 1

Zinkstukken

Dealen met fysieke ongemakken, de dood, en afgelegen, kale landschappen spelen vaak een centrale rol in de boeken van Jilt Jorritsma - zelfs zijn proefschrift ging over zinkende steden. Het is daarom niet verrassend dat Jilt Jorritsma gegrepen werd door de Biesbosch en haar spookachtige arbeidshistorie toen literair productiehuis Tilt en Cultuurfonds Noord-Brabant hem vroegen het achtste Brabants Boek Present te schrijven. De verhalen die hij ontdekte en opschreef zijn des te grilliger - vandaag lichten we alvast een tipje van de sluier. Lees meer

:De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

Hij wil de DSM weggooien, spreekt controversieel over euthanasie, drank, de ggz... wat niet? Wie ís de allerlaatste Zomergast? Psychiater Jim van Os, dus. ‘Wat je uiteindelijk nodig hebt, is een ander mens.’ Lees meer

Oh Sultan, pахмат, maar ik voel niet hetzelfde

Oh Sultan, pахмат, maar ik voel niet hetzelfde

Na een paardentocht in Kirgizië wordt voor Jip van Steenis duidelijk dat haar connectie met gids Sultan een andere wending nam dan ze had verwacht. Wat gaat er allemaal verloren in de interculturele vertaling wanneer je als toerist een band opbouwt met iemand in het buitenland? En hoe begeef je je in deze heteronormatieve dynamiek als biseksueel, in een land waar je niet queer mag of durft te zijn? Lees meer

Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Janine Abbring begint het gesprek met de woorden: “Je bent de afgelopen paar jaren veelvuldig bekeken door andermans ogen, maar vanavond kies jij de beelden.” Dat zet meteen de toon, maar roept ook de vraag op: zal doorgewinterde diplomaat Sigrid Kaag, met haar altijd politiek correcte antwoorden, het achterste van haar tong laten zien, of... Lees meer

Dingen die ik nooit gedaan heb

Dingen die ik nooit gedaan heb

Op een warme avond in een koele loods loopt een jonge vrouw een bekende professor tegen het lijf. Met de geur van opgedroogd zweet en de aanblik van een duur kapsel neemt Faye Schumacher ons mee in een ontmoeting tussen Vanessa en Meneer de Professor. Lees meer