Niels reist verkleed als backpacker over de wereld om een boek te schrijven. Voor hard/hoofd houdt hij een wat wazig dagboek bij. Op dit moment is hij verdwaald op het betoverde eilandje Siquijor in de Filippijnen. Deel 1." />

Niels reist verkleed als backpacker over de wereld om een boek te schrijven. Voor hard/hoofd houdt hij een wat wazig dagboek bij. Op dit moment is hij verdwaald op het betoverde eilandje Siquijor in de Filippijnen. Deel 1." />
Asset 14

Siquijor

Als ik niet, toen ik vijftien was, het briljante plan had opgevat om te waterskiën tussen Denemarken en Zweden, en daardoor persona non grata in Zweden werd, dan was ik naar Zweden gegaan. In plaats daarvan zit ik nu in het vliegtuig van Macau naar Manila, na een paar frustrerende pogingen om de weg te vinden in Hong Kong en Macau. De helft van het vliegtuig is gevuld met studenten uit Xiamen en overwerkte travestieten, dus het is onmogelijk om naar de wc te gaan. Ik heb een klein kantoortje opgezet om de immigratiepapieren voor de studenten in te vullen, in ruil voor gratis Bloody Mary’s, maar ik val halverwege in slaap en droom over de perfecte moord op Joost Zwagerman. Van Manila vlieg ik naar Dumarguete, waar de boot naar Siquijor, gevuld met bier en mijn oude vriend Jøran op me wacht.

Siquijor is het verdoemde eiland van de Filipijnen. In de jaren zeventig speelde zich hier veel horrorfilms af, in dezelfde periode was het een belangrijke schakel in de drugssmokkel. Sommigen vermoeden hier een verband. Nog steeds komen de Filippinos liever niet op het eiland. In de tweede wereldoorlog zaten de Japanners op Siquijor. De rijkste familie van het eiland teert nog steeds op twee, in een Japans graf gevonden platina staven. De Japanners hebben een schat in de grote waterval een verstopt, maar de laatste Koreaan die zo gek was om ernaar te duiken verdronk, en bij het opvissen van het lijk werden nog zes lichamen gevonden. Voor de grotten moet je uitkijken. Als je er geen stenen naar gooit, dan zit je in principe oké, anders bezoekt de White Lady je ‘s nachts om te vragen wat je komt doen. Als je geen antwoord hebt, dan kan je goed ziek worden, en die kans is groot, want haar blik schijnt nogal te verlammen. De vuurvliegjes zijn hier zo groot als led-lampjes en met pasen nagelen ze nog gewoon iemand aan het kruis. In verkiezingstijd wemelt het op het eiland van militairen, om ervoor te zorgen dat er niet op de oppositie wordt gestemd. Op alle andere dagen is er één legerpostje, maar het eiland is te arm om geweren te kunnen betalen, dus de enige kunstenaar op het eiland heeft geweren uit hout gesneden en beschilderd.

Als we op Siquijor aankomen, zoekt Jøran zijn kussen in de pier. We dragen hem naar de vismarkt. Dit is niet heel erg goed voor Jøran. Hij besluit om een trouwjurk voor zijn vrouw te kopen om zich beter te voelen, maar trouwjurken zijn moeilijk te vinden op een vismarkt. In plaats daarvan, we zijn er toch, kopen we een paar snappers van een visvrouw. Ze plast op de vloer terwijl ze de vis in de Siquijor Mirror staat te verpakken. Dit is niet goed voor Jøran, het is ook nooit goed voor Jøran. Zo is Jøran. Maar we kopen een harpoen en dat helpt Jøran er weer een beetje bovenop. Hoewel hij een resort heeft waar ik de komende weken zal verblijven, gaan we eerst naar een ander resort gerund door Zweedse kakkerlakken om met de harpoen te spelen. We stoppen een paar sokken in de wasbak en zetten de kraan open. Jøran vindt het saai dus hij haalt een paar kippen en nu hebben we iets om op te schieten, maar nu hebben we bloedende kippen in de badkuip en bovendien zijn dode snappers geen uitdaging voor de harpoen van Jøran, want Jøran is uitstekend met de harpoen. We gaan naar de receptie. Jøran zegt: ‘we don’t like it here. I think you have a problem with the sink or something.’ Gijs is er ook bij, maar Gijs is geen integer figuur. Hij is het type dat iets te dik is met je ex. In Hong Kong liet hij zich pijpen en hij vroeg me of je dan aids kon krijgen en ik zei: ‘ja natuurlijk, hoezo, dat heb je toch niet gedaan?’ en toen belde Gijs naar zijn vrouw om te vertellen dat hij aids had en nu is hij gescheiden. Gijs wil terug naar de kamer omdat hij er zijn horloge heeft vergeten en het is niet eens een dure. Hij staat bij de receptie en hij klopt op de tafel om de aandacht te krijgen, maar op dit eiland betekent dit dat je ziedend bent, wat geen verstandige houding is als je een horloge wilt redden uit een ondergelopen bungalow met bloedende kippen en dode snappers, dus we gaan verder en laten de rotmongool rotten. Onderweg naar de kamer zien we hem lachend een amicale klap op de schouders van een medewerker geven, die verstijft, want hier betekent het dat je diegene vervloekt.

- wordt vervolgd -

Mail

Niels Gerson Lohman

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Berbers gebogen

Berbers gebogen

'Een vaderskant bijt nooit niet. Ze wensen in hun smeekbedes smakkend dat we slappe groentestukken blijven.’ Imane Karroumi El Bouchtati schrijft over ziek zijn, paternale familietafels en hoe verstrikte tongen geen geruchten kunnen tegenspreken. Lees meer

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Vintagejagers, opgelet! In haar nieuwste column werpt Loïs Blank een kritische blik op een ontwikkeling die misschien niet helemaal onverwacht komt: de tweedehandsmarkt wordt in een fastfashionjasje gestoken. Daarmee dreigt ook een markt die ooit draaide om avontuur en goede bedoelingen steeds verder te plastificeren. Lees meer

Meneer de dominee

Meneer de dominee

De vader van Martijn van Arkel werkt voor God. Als dominee zijn zijn dagen gevuld met de kerk, de gemeente, de Heilige Zoon, maar heeft daardoor minder tijd voor zijn andere twee zoons. In deze gedichten beschrijft Martijn het gemis, de verwijten, en vooral het verlangen naar een vader: geen dominee, geen herder, maar iemand die het licht uit doet en wiens fiets in de schuur staat. Lees meer

Batik Karas

Batik Karas

In dit verhaal van Ariane Waitz gaat de hoofdpersoon op een vervreemdende reis door Indonesië. Via de eeuwenoude Javaanse kunstvorm batik probeert zij zich te verbinden met het land van haar grootouders. Lees meer

Wat je niet zult zien op tv

Wat je niet zult zien op tv

Hoe links is linkse televisie? Marthe van Bronkhorst kwam achter de schermen en kon haar ogen eigenlijk niet geloven. Lees meer

Hoeveel romcoms tot ik het voel? 1

Hoeveel romcoms tot ik het voel?

De liefde is een onuitputtelijke bron van inspiratie. In films, boeken en muziek blijven mensen proberen haar te vangen, en al die creatieve expressie wordt gretig geconsumeerd – ook door Nouhaila el Khannoussi, die ondanks haar fascinatie voor fictieve liefdes zelf nog nooit verliefd is geweest. In dit persoonlijke essay vraagt ze zich af wat verliefdheid eigenlijk is. Lees meer

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer

Lucifers

Lucifers

‘Het begon met een gat, een gat in de zon.’ Terwijl de opa van Jung-hoo blind wordt, verdwijnt de zon langzaamaan uit de lucht. Met deze alternatieve geschiedenis duikt Siep Hendriks in de commercialisatie van het leven, de mens en diens karakter. Lees meer

Auto Draft 24

Een caleidoscoop van verlangen

‘De zoektocht naar een gemeenschap gaat door. Een gemeenschap die mijn caleidoscopische zijn kan accepteren, waarin ik niet hoef te kiezen tussen delen van mezelf, waarin ik niet exotisch, verdund of onverenigbaar ben.’ In dit essay beschrijft Rocher Koendjbiharie welke moeilijkheden hij ondervindt in zijn levenslange zoektocht naar een gemeenschap waarvan hij zich volwaardig onderdeel kan voelen. Lees meer

Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer

Bubbel

Bubbel

‘Ik probeer te begrijpen waarom ik de hele tijd overal onderdoor glip, ook onder de term lesbie, het is een woord waarvan ik de ingang niet vind.’ Tijdens een schrijfresidentie in Parijs verkent Leonore Spee de spanning tussen identiteit, verlangen en lichamelijkheid. Het wordt een zoektocht naar het overbruggen van afstand – tussen mensen en steden, liefdes en labels, gedachten en ervaringen, en hoofd en lijf. Lees meer

Vlindereffect

Vlindereffect

Een wapenfabriek is van nature een harde, troosteloze plek, maar zo kleurrijk als in dit verhaal, heb je het nog nooit gezien. Drie dystopische levens komen samen rondom een fabriek, waardoor de donkerte van de oorlogsindustrie feilloos bloot komt te liggen. Fester Vogels geeft ons drie perspectieven op een vlijmscherpe ontwikkeling, kritisch en tegelijkertijd zó beeldend dat het aan je scherm wil ontsnappen. Lees meer

De stilte (is niet het antwoord)

De stilte (is niet het antwoord)

Stilte. Sinds Marthe van Bronkhorst die zelf niet meer kan horen, luistert ze er heel anders naar. Echte stilte is zeldzaam in ons leven, of lijkt dat maar zo? In delen van mijn oor is het stil. Na een ongelukje deze zomer zijn de trilhaartjes beschadigd. Dat hoor ik niet, want het lichaam overcompenseert daarvoor... Lees meer

Meehuilen met ijskruid

Meehuilen met ijskruid

‘We zijn zo ver verwijderd van ons eigen eten dat we kunst nodig hebben om die verbinding zichtbaar te maken.’ Lisanne Brouwer laaft zich aan (theater)kunst met voedsel in de hoofdrol en neemt je mee in de manieren waarop kunstenaars ecologisch bewustzijn aan de eettafel creëren. Het blijkt een ontdekking van zowel verlangen als walging. Lees meer

De gisting

De gisting

Mara van Herpen vertelt het poëtische en surrealistische verhaal van Toni. Hen werkt in een broodfabriek en begint daardoor te gisten en te schimmelen en verandert in… Ja, in wat eigenlijk? Lees meer

We moeten vaker synchroon dansen

We moeten vaker synchroon dansen

‘Ik betrap mezelf erop dat het moeilijk is hoopvol te zijn in deze tijden, soms voelt het zelfs verkeerd.’ Toch vindt Loïs in haar column ruimte voor hoop. Niet door ons terug te trekken, maar door ons uit te spreken én elkaar te vinden. Minder polarisatie, meer synchronisatie. Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer