Asset 14

Stemmen op je zestiende voor een sterkere democratie

Volgens Jazz Komproe wordt het tijd dat we niet alleen naar jongeren luisteren, maar jongeren ook echt een stem geven. Politieke ongelijkheid verkleinen, gebrekkige representatie aanpakken en politieke desinteresse doorbreken? Stemmen vanaf je zestiende helpt.

De klimaatcrisis, wooncrisis, groeiende ongelijkheid, toenemende studieschulden, tekorten in het onderwijs, grote problemen in de jeugdzorg. Elke dag debatteren volksvertegenwoordigers in Den Haag over onderwerpen die jongeren aangaan. Ondanks het feit dat er beleid wordt gemaakt dat voornamelijk gaat over onze toekomst, lijkt onze stem het minst belangrijk van allemaal. Dit heeft ook direct gevolgen op de politieke interesse van jongeren, onder 15 tot 18-jarigen ligt deze op een schamele 32%. Enorme hoeveelheden adviseurs, onderzoekers en vooral ook PR-managers komen met totaal impactloze oplossingen. Denk aan een kinderraad of een gesprek met een politicus begeleid door een youtuber. Met geen van deze oplossingen worden jongeren echt serieus genomen of krijgen ze echte invloed. Helaas blijft een van de meest effectieve manieren om jongeren bij de politiek te betrekken buiten beeld: het verlagen van de stemgerechtigde leeftijd.

Velen haken bij het horen van deze oplossing direct af. Zestienjarigen hebben niet bepaald de reputatie dat ze heel verantwoordelijk zijn en een enorme groep impulsieve pubers stemrecht geven lijkt op het eerste gezicht niet voordelig voor de samenleving.

Maar dat is het nou juist, door jongeren ook stemrecht te geven wordt onze democratie wel degelijk sterker. Een groter deel van onze bevolking krijgt de kans om te worden gerepresenteerd en jongeren staan klaar om die kans te pakken. Kijk naar Oostenrijk, het eerste land in Europa met een stemgerechtigde leeftijd van 16. Hier is de opkomst onder 16- en 17-jarigen hoger dan onder jongeren boven de 18. De hoge opkomst onder 16- en 17-jarigen is extra belangrijk aangezien jongeren die vanaf hun stemgerechtigde leeftijd stemmen ook later in hun leven vaker hun stem zullen uitbrengen.

Verder laten jongeren in Oostenrijk zien dat ze niet alleen op komen dagen, maar ook zelfstandig hun stem kunnen uitbrengen. Dit zou overigens geen verassing moeten zijn, jongeren mogen dan misschien geen interesse hebben in de politiek, maar ze hebben zeker weten een mening over maatschappelijke onderwerpen. Het zijn niet voor niets jongeren die staken voor het klimaat, de Black Lives Matter beweging op sociale media groter dan ooit hebben gemaakt en zich laten horen over hoe het coronabeleid hen raakt. Door jongeren toegang te geven tot de politiek kan hun activisme, maar ook hun persoonlijke zorgen worden omgezet in politieke interesse.

Deze politieke interesse kan nog verder worden vergroot via het onderwijs. Als zestienjarige zit je nog dagelijks in de klas en via lessen burgerschap of maatschappijleer ontwikkel je democratische normen en waarden. Je kunt je voorstellen dat leerlingen makkelijker voor dit soort lessen te motiveren zijn als ze stemgerechtigd zijn en stemmen niet voelt als een ver-van-mijn-show. Door de stemgerechtigde leeftijd te verlagen naar 16 en vanuit het onderwijs stemmen te stimuleren kan ook politieke ongelijkheid worden verkleind. Op dit moment stemmen jongeren met een praktische opleiding minder vaak dan jongeren met een theoretische opleiding. Dit gat moet gedicht worden en scholen kunnen daar een rol in spelen. Zo kunnen er stembureaus worden geopend op school en kan er in de aanloop naar verkiezingen veel aandacht worden besteed aan politiek in de les.

Het is duidelijk dat de stemgerechtigde leeftijd omlaag kan. Nee, dat moet zelfs. Als je wil voorkomen dat de toekomstige generaties de politiek de rug toekeren dan moet je niet alleen maar luisteren, je moet jongeren een echte stem geven. De democratie wordt er sterker van, de politieke ongelijkheid wordt er kleiner van, de representatie wordt er beter van en alle jonge activisten worden er een stuk blijer van.

Beeld: Manny Becerra via Unsplash

Mail

Jazz Komproe (2003) studeert Politicologie, filosofie en economie aan de VU in Amsterdam en is voorzitter van DWARS Amsterdam.

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Tessy Ouwens kreeg op jonge leeftijd te maken met onrealistische schoonheidsidealen en dit leidde tot een strijd met haar eigen lichaam en zelfbeeld. Onverwachts was het de islam en het bedekken van haar lichaam, dat haar uit deze strijd hielp. ‘Met mijn hoofddoek op, voelde mijn lichaam voor het eerst weer als de mijne.’ Lees meer

:De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

Hij wil de DSM weggooien, spreekt controversieel over euthanasie, drank, de ggz... wat niet? Wie ís de allerlaatste Zomergast? Psychiater Jim van Os, dus. ‘Wat je uiteindelijk nodig hebt, is een ander mens.’ Lees meer

Oh Sultan, pахмат, maar ik voel niet hetzelfde

Oh Sultan, pахмат, maar ik voel niet hetzelfde

Na een paardentocht in Kirgizië wordt voor Jip van Steenis duidelijk dat haar connectie met gids Sultan een andere wending nam dan ze had verwacht. Wat gaat er allemaal verloren in de interculturele vertaling wanneer je als toerist een band opbouwt met iemand in het buitenland? En hoe begeef je je in deze heteronormatieve dynamiek als biseksueel, in een land waar je niet queer mag of durft te zijn? Lees meer

Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Janine Abbring begint het gesprek met de woorden: “Je bent de afgelopen paar jaren veelvuldig bekeken door andermans ogen, maar vanavond kies jij de beelden.” Dat zet meteen de toon, maar roept ook de vraag op: zal doorgewinterde diplomaat Sigrid Kaag, met haar altijd politiek correcte antwoorden, het achterste van haar tong laten zien, of... Lees meer

:Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Tommy Wieringa verleidt je op fantastische wijze om samen met hem een doodlopende steeg in te lopen. Met een lach en een handig gebaar wijst hij de kijker op de fonkelende scherven onder ieders voeten. 'Er is nog heel veel te redden.' Lees meer

Auto Draft 22

Merel Pauw/Elmer zoekt naar vorm in Zomergasten: ‘Mag ik hier eeuwig over twijfelen?’

Astrid Goossens ziet hoe Zomergast Merel Pauw (/Elmer) zich comfortabel voelt als buitenstaander, terwijl ze praat over haar idolen, ingewikkelde mannen, blinde vlekken, het loslaten van controle, nationalisme en de schoonheid van harige kostuums. Maar krijgen we ook de mens ‘Merel’ te zien, of genieten we vooral van een performance? Lees meer

Auto Draft 21

Zomergast Nasrah Habiballah houdt koppig de handrem erop: 'Het gaat niet om mij'

Lies Defever ziet hoe Nasrah Habiballah in het laatste seizoen van Zomergasten drie uur lang strategisch de handrem aangetrokken houdt. Via fragmenten van anderen zien we haar liefde voor de wereld om haar heen, maar zelf blijft ze vooral ongrijpbaar. Koppig lijkt ze vast te houden aan dat wat goede journalistiek in principe zo belangrijk maakt: jezelf telkens opnieuw proberen aan de kant te zetten. Lees meer

:Archieven van West-Papua: Over narratieven, liederen en wat als kennis telt

Archieven van West-Papua: Over narratieven, liederen en wat als kennis telt

Wanneer haar opa na vijftig jaar terugkeert naar zijn geboorteland, realiseert Julia Jouwe zich pas hoezeer het ontbreken van West-Papua in het collectieve geheugen van Nederland invloed op haar heeft. Lees meer

Zien is beminnen 1

Een pluchen harnas

Aan de hand van een berenjas, het COC, een appelgroene broek, non-binair zijn en een rode cabrio neemt Tom Kniesmeijer je mee in de kronieken van zijn eigen genderbeleving. Lees meer

Zien is beminnen 2

Zien is beminnen

Olave Nduwanje besteedt uren met haar lichaam, kijkt beminnend, en deelt haar ‘poreuze plooien, tastbare rondingen, vochtige openingen, en ademsnakkende lediging’ met anderen. Dit lukt haar nu, na dertig jaar, door haar realiteit te analyseren, in de spiegel te kijken en door porno te maken. Lees meer

Over hoe je echtheid kan dragen

Over hoe je echtheid kan dragen

Leren riempjes die uitdagend uitsteken, of juist veilig verstopt tussen sokken in een mandje. In dit essay reflecteert Imme van Zuilekom op de strapon: die zowel zachtheid, hardheid en samenzijn bevat. Lees meer

Auto Draft 16

Weer thuis voelen in een wegwerpwereld

Onderzoeksprogramma Reparatie Remise vroeg schrijvers, kunstenaars en denkers te reflecteren op reparatie als culturele, sociale en politieke praktijk. In dit essay onderzoekt Lieke Knijnenburg wat het betekent om zorg te dragen voor spullen in een wereld die draait op snelheid, vervanging en voortdurende vernieuwing. Lees meer

Verwachtingen

Verwachtingen

In dit openhartige en genuanceerde essay deelt Sharon van Oost haar twijfels bij het grootbrengen van een jongen in deze vrouwonvriendelijke wereld. Hoeveel ruimte zal ze hem geven? Heeft ze zijn gender niet al te veel bepaald? Hoe kan ze hem helpen om zelf uit te vinden wat mannelijkheid voor hem betekent? Lees meer

:Metamorfosen in het Rijksmuseum: verkrachtingscultuur tentoongesteld, maar niet gecontextualiseerd

Metamorfosen in het Rijksmuseum: verkrachtingscultuur tentoongesteld, maar niet gecontextualiseerd

Tussen marmeren goden en mythologische meesterwerken in de tentoonstelling 'Metamorfosen' ziet Nina Läuger vooral een pijnlijk gebrek aan context. Ze vraagt zich af waarom het Rijksmuseum geweld, misogynie en verkrachting in klassieke kunst toont zonder die beelden echt vanuit het heden te bevragen. Lees meer

:Athene: Ergens tussen Grindr, Griekse oudheid en cruisegebieden

Athene: Ergens tussen Grindr, Griekse oudheid en cruisegebieden

Datingapps: een vloek en een zegen. Enerzijds laten ze je toe zonder grenzen gelijkgestemden te ontmoeten, anderzijds monetariseren ze je seks- en relatiebehoeftes. Bestaat er een best of both worlds? Onder de Griekse zon overdenkt Sharvin Ramjan de liefde in al haar vormen. Lees meer

Reuzenalken

De laatste reuzenalk en wat hij ons leert over de klimaatcrisis

In een Brusselse opslagkast staat een vogel die we nooit meer levend zullen zien. We weten al eeuwen hoe soorten verdwijnen en toch lijken we opnieuw weer toe te kijken. Wanneer wordt weten eindelijk handelen? Lees meer

:Kraamtranen: hoe de postpartum depressie de roze wolk van het moederschap doorprikt

Kraamtranen: hoe de postpartum depressie de roze wolk van het moederschap doorprikt

In ons collectieve geheugen lijkt er weinig plaats voor moeders* die na de bevalling lijden aan depressieve gevoelens: deze verhalen ondermijnen het klassieke beeld van het moederschap als een roze wolk. Gelukkig brengen steeds meer vertellingen nuance aan, waarbij de vraag rijst in hoeverre we als maatschappij verantwoordelijkheid dragen voor de eenzaamheid die kersverse moeders kan overvallen. Een essay door Anne Louïse van den Dool. Lees meer

:Over taboedoorbrekende literatuur en langharige auteurs: I Hate Henry

Over taboedoorbrekende literatuur en langharige auteurs: I Hate Henry

Is literatuur links of rechts? Sarah Neutkens duikt in twee klassiekers en gaat na of ze wel zo links zijn als vaak wordt beweerd. Lees meer

Winnaar Hooray for the Essay 2026 - Wat zo is

over samen niet weten

Anne Louïse van den Dool won met het essay 'Een middenwereld: over samen niet weten' de derde plaats van Hooray for the Essay 2026. Lees meer

Winnaar Hooray for the Essay 2026 - Wat zo is

Tweede plaats Hooray for the Essay 2026 - Dat is dan jouw waarheid

Saar Lermytte won de tweede plek van Hooray for the Essay 2026 met het essay Dat is dan jouw waarheid Lees meer