nieuwsbrief
Asset 14

Voorbij de ramen

Voorbij de ramen

Leon van de Reep woont al jaren op de Wallen, maar zoekt zijn vertier daar zo ver mogelijk vandaan. En dat terwijl toeristen van over de hele wereld juist naar het Red Light District toe trekken! Deze zomer treedt hij in hun voetsporen en zoekt antwoord op de vraag: wat zoeken die mensen hier?

Mail

‘Heb je een paraplu bij je?’, vraagt de gids van de gratis stadswandeling aan alle arriverende deelnemers op het Oudekerksplein. Het is zaterdagochtend elf uur en het miezert een beetje. Iedereen moet zich even kort in het Engels voorstellen. ‘Ik ben Leon’, zeg ik. ‘Ik woon hierachter en ben op zoek naar een nieuw perspectief op mijn wijk.’

Net als de meeste Amsterdammers vermijd ik normaal de Wallen, het gebied dat tegelijkertijd grote aantrekkingskracht uitoefent op de veelbesproken stromen toeristen. Die paradox fascineert me. Wat vinden ze hier, de toeristen? En waarom is dat niet interessant voor Amsterdammers?

We luisteren terwijl we dicht op elkaar staan rond een Babboe-bakfiets waar nog frietzakken en servetjes in drijven

De gids, een 31-jarige Duitser met een zwart T-shirt onder een doorzichtige regenjas, vertelt ons over de Oude Kerk. Hoe katholieken er vroeger met aflaten goed verdienden aan de zeelieden die na prostitueebezoek in onzekerheid verkeerden over hun zielenheil. Voor diezelfde kerk staat een oude man zichzelf met twee volle plastic tassen in evenwicht te houden. Een bonkige dertiger in een strak broekje en een strak shirtje probeert hem een rood hoedje op te zetten en rent dan naar zijn lachende groep vrienden.

Aan de overkant van de gracht, naast de FEBO, wijst de gids ons op een katholieke schuilkerk. Hij vertelt hoe de illegale diensten daar werden gedoogd. Dan haalt hij een geplastificeerde foto van het weelderige interieur uit zijn tas: ‘Het ziet er klein uit maar er pasten wel 200 mensen in.’ We luisteren terwijl we dicht op elkaar staan rond een Babboe-bakfiets waar nog frietzakken en servetjes in drijven.

Een groep mannen loopt ons over een brug tegemoet. Ze lijken bezig met een midgetgolfparcours. Ze dragen in felle kleuren beschilderde golfclubs, met aan het uiteinde een houten klompje. Ze kijken met vieze gezichten naar onze groep en mompelen in half verstaanbaar Nederlands afkeurend over toeristen. ‘Ja, dit krijg je hier’, zegt hun gids laconiek. Onze gids vertelt dat de Wallen recent ingrijpend zijn veranderd. ‘Geen pooiers meer, geen mensenhandel.’ Achter ons juichen de midgetgolfende mannen alsof ze net gescoord hebben.

Op de Kloveniersburgwal poseren we voor een groepsfoto. Daarna krijgt iedereen een stroopwafel

‘In de jaren tachtig had de politie haar handen vol aan de bestrijding van heroïne, en dus gedoogde ze marihuana’, begint de gids op de Zeedijk. ‘Ga daar maar staan’, zegt een tienerjongen tegen een bleke leeftijdsgenote. Met haar zwarte rugzak en hangende schouders ziet ze eruit als een verveelde scholier. De jongen begint foto’s van haar te maken. Ze staat bij de groep alsof ze er onderdeel van is en gaapt de gids met een neutrale blik aan. ‘Wat is dit?’, vraagt die. ‘Het is voor een kunstproject’, zegt de jongen. ‘Jullie hoeven niets te doen’, zegt de gids tegen de groep. ‘Het is voor een kunstproject.’

Op de Kloveniersburgwal poseren we voor een groepsfoto. Daarna krijgt iedereen een stroopwafel. De gids haalt een kaart van Nederlands koloniale imperium tevoorschijn. Hij vertelt hoe omvangrijk dat was en hoeveel peper er in die tijd in de Amsterdamse pakhuizen lag. ‘Maar er waren ook minder mooie kanten, zoals slavernij.’ Hij rommelt weer in zijn tas, trekt er een afbeelding van een geketende Afrikaanse vrouw uit en houdt hem omhoog. ‘Dat moet ook gezegd worden.’

We eindigen op de Dam. ‘Dat was fascinerend’, zegt een Amerikaan terwijl hij de gids geld toestopt. “En jij? Heb jij nog nieuwe dingen geleerd?’, vraagt een glimlachende deelneemster mij. ‘Een paar’, zeg ik. Het meeste wist ik eigenlijk al en toch had ik de Wallen nog niet eerder zo gezien.



Leon van de Reep houdt van droge journalistiek. Hij is eigenlijk antropoloog maar observeert tegenwoordig dichter bij huis.

Jente Hoogeveen is student Liberal Arts & Sciences, de rest van de tijd maakt ze beeldend werk en schrijft korte verhalen.

Lees verder Lees verder

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Waterlanders

Waterlanders

Annelies van Wijk beschrijft een tragische familiegeschiedenis in de vorm van een kort verhaal. Lees meer

Gedichten geïnspireerd op Long in the Tooth 3

Gedichten geïnspireerd op Long in the Tooth

Yentl van Stokkum schreef drie gedichten ter gelegenheid van de tentoonstelling Long in the Tooth van Josse Pyl. Joëlle de Ruiter maakte er illustraties bij. Lees meer

Tsunami

Tsunami

De vakantie in Frankrijk is anders dan andere zomers, want Katja's opa is overleden. Met haar zus en neef doodt ze de tijd aan de hete kust, tot het noodlot toeslaat. Lees meer

Een zomer op de Wallen (IIII): Voor de show

Voor de show

Leon van de Reep woont al jaren op de Wallen, maar zoekt zijn vertier daar zo ver mogelijk vandaan. En dat terwijl toeristen van over de hele wereld juist naar het Red Light District toe trekken! Deze zomer treedt hij in hun voetsporen en zoekt antwoord op de vraag: wat zoeken die mensen hier? In... Lees meer

Zomerzucht (V): Franse kaas

Franse kaas

De Franse kaas loopt de kamer binnen en kijkt me strak aan. Lees meer

Automatische concepten 24

Kus me, doop me

Gecontroleerd legt hij me in de badkuip, moeite om mijn jurkje uit te doen neemt hij niet. Lees meer

Een zomer op de Wallen (III): Boven het geklaag

Boven het geklaag

Leon van de Reep woont al jaren op de Wallen, maar zoekt zijn vertier daar zo ver mogelijk vandaan. En dat terwijl toeristen van over de hele wereld juist naar het Red Light District toe trekken! Deze zomer treedt hij in hun voetsporen en zoekt antwoord op de vraag: wat zoeken die mensen hier? ‘Het... Lees meer

Zomerzucht (III): 1

Goed dat je bent gekomen

'Druppels zweet komen onder mijn borsten vandaan en uit mijn knieholtes. Kaas glijdt door mijn mond.' Lees meer

Zomerzucht (II): 1

Brandend verlangen

Rose Doolan smelt haast door de hitte. De ijsman op zijn beurt door haar. Lees meer

Vast in het café

Vast in het café

Leon van de Reep woont al jaren op de Wallen, maar zoekt zijn vertier daar zo ver mogelijk vandaan. En dat terwijl toeristen van over de hele wereld juist naar het Red Light District toe trekken! Deze zomer treedt hij in hun voetsporen en zoekt antwoord op de vraag: wat zoeken die mensen hier? ‘Ze... Lees meer

Druipend lichaam

Druipend lichaam

Het is zomer en zo heet dat je van je strandstoel afglijdt. Lees meer

Ik heb nog nooit

Ik heb nog nooit

'Ik heb nog nooit iemand vermoord. Hoe zouden ze kijken als ik dat zeg?' Lees meer

Sea, Sex en Witlof

Sea, Sex en Witlof

Iedereen heeft er weleens last van: het gevoel vast te zitten in de dagelijkse sleur. Tijdens een bezoek aan de plaatselijke supermarkt besluit Hilde om de teugels van haar leven eens flink te laten vieren. Mijn leven is een appel, dacht Hilde Hartsuikers toen ze met haar boodschappen naar huis terugfietste, rond en saai, een... Lees meer

Instagrampoëzie

Instagrampoëzie

Is Instagrampoëzie slechts een zelfhulptekst in een literair jasje? Neerlandica Else Boer volgt verschillende dichtende Instagrammers. In dit essay onderzoekt ze hoe ze hun werk moet lezen. Op Instagram verschijnen er regelmatig gedichten in mijn feed. Of nou ja, gedichten – het lijken eerder zelfhulpteksten in een literair jasje. Op het toilet scroll ik dagelijks... Lees meer

Gedicht: Vuurwerk

Vuurwerk

Je zegt dat er geen vonk was / en het lukt weer eens niet om boos te zijn. Lees meer

Flitsverhaal: De geur van rookworst 1

De geur van rookworst

P. van Stingelande beschrijft in een flits een openbaring van een kind: ons brein is een winkel. Lees meer

Glow in the dark 1

Glow in the dark

Nooit alleen naar binnen gaan bij mensen die je een lidmaatschap probeert aan te smeren. Sofia weet het wel. Toch vindt ze zichzelf nu terug op de bank bij een man in een gekreukt overhemd. Maar ja, ze moet haar target halen. Lees meer

Kort verhaal: Streekbus 2

Streekbus

'Schuifelend over het grind werden zij gepasseerd door glimmende kinderlijven die elkaar, gewapend met kleurrijke supersoakers, op afstand probeerden te houden.' Lees meer

Kort verhaal: De lucht was nog lang niet opgeklaard 2

De lucht was nog lang niet opgeklaard

'Hij moest zijn benen en voeten nu vertellen dat hij nog steeds vooruit wilde. Zij probeerden hem op hun beurt te vertellen dat het beter was om te stoppen, maar hij luisterde niet.' Lees meer

Poëzie: Een visdraad die op spanning staat

Een visdraad die op spanning staat

Voor de non-stopweek schreef Simone Zwitserloot twee gedichten. Een over wat er gebeurt bij het minste of geringste stootje en een voor Mark Rutte. Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5