Asset 14

Vast in het café

Vast in het café

Leon van de Reep woont al jaren op de Wallen, maar zoekt zijn vertier daar zo ver mogelijk vandaan. En dat terwijl toeristen van over de hele wereld juist naar het Red Light District toe trekken! Deze zomer treedt hij in hun voetsporen en zoekt antwoord op de vraag: wat zoeken die mensen hier?

‘Ze wil alles weg hebben hè’, zegt een oudere man wiens vale overhemd ruim om zijn lange lijf valt. ‘Ik was laatst bij zo’n bijeenkomst, over de Wallen, met Halsema.’ Hij laat een stilte vallen, glimlacht tevreden en kijkt vanaf zijn plekje bij het raam even naar buiten.

Het café zit op de hoek van een gracht en een steeg, waar een constante stroom mensen uitkomt. Ze maken selfies op de brug en eten stukken pizza, of patat. Er rijdt een portier van de Casa Rosso op een quad door de menigte, racehandschoentjes aan, het roze olifantje op de revers van zijn pak. Een jong stel probeert foto’s te maken van een enorme meeuw die onverstoorbaar langs de gracht stapt.

‘Volgens mij wil Halsema zelf hoer zijn’

Binnen zit een rijtje senioren tegen de bar geplakt. Vier mannen en een vogelachtig vrouwtje, dat af en toe wantrouwend rondkijkt. ‘Volgens mij wil Halsema zelf hoer zijn’, roept een van hen naar de man bij het raam. ‘Maar omdat niemand d’r wil, mag de rest ook niet.’ Ze grinniken. ‘Hoe ken zo iemand nou de burgemeester zijn?’, vraagt de omvangrijke vrouw die in een knalgroen bloemengewaad de bar bemant.

‘Daar ben ik weer’, zegt een kleine man die aan de bar één kruk tussen hem en de senioren vrijlaat. Zijn uitgedunde zwarte haar is met vet tot in de nek gekamd en hij trekt aan zijn stropdas alsof die te strak zit. De anderen staren hem ongeïnteresseerd aan. ‘Effe wezen neuken zeker?’, roept iemand achter aan de bar. De rest gniffelt. Hij steekt voorzichtig zijn hand op. ‘Nog maar een borreltje?’, vraagt de barvrouw.

Ze schuift hem een glaasje toe en pakt de afstandsbediening. Net nadat ze van Formule 1 naar de Wimbledonfinale is gezapt, schuifelt een groep Britse tieners naar binnen. Ze hebben bleke gezichten en dikke oogleden en lijken door het scherm verder het café ingezogen te worden. De senioren draaien zich om en staren ze na. ‘Joe ar koing toe order!’, roept de barvrouw als de jongens achterin voorzichtig met stoelen beginnen te schuiven. ‘Joe ken poet de tsjokolet on de teebel, no problum’, vervolgt ze, ‘but joe ar koing toe drink beer.’ De jongens knikken mechanisch en sjokken naar de bar.

‘Heineken or Amstel?’, schreeuwt de barvrouw alsof de jongens hun keuze eigenlijk gisteren al hadden moeten doorgeven

Ze wachten in een rijtje op hun beurt. De jongste lijkt niet veel ouder dan vijftien. Zijn benen zitten in een taps toelopende trainingsbroek en eindigen in enorme sneakers. Hij helt lichtjes naar voren en dan weer naar achteren. Zijn oogleden zijn roze en gezwollen en ze vallen steeds bijna dicht. ‘Heineken or Amstel?’, schreeuwt de barvrouw alsof de jongens hun keuze eigenlijk gisteren al hadden moeten doorgeven.

Als ze weer zijn gaan zitten, tuurt de barvrouw door de deur naar buiten. Een van de senioren probeert haar aandacht te trekken. ‘Hee! Krijg ik nog wat?’, roept hij. ‘Sorry schat’, zegt ze terwijl ze zijn kant op draait. ‘Stond effe te kijken of er niet nog meer komt wat we hier niet binnen willen.’



Mail

Leon van de Reep houdt van droge journalistiek. Hij is eigenlijk antropoloog maar observeert tegenwoordig dichter bij huis.

Jente Hoogeveen is student Liberal Arts & Sciences, de rest van de tijd maakt ze beeldend werk en schrijft korte verhalen.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
Levensweg

Levensweg

Als Aisha een trouwerij op een Limburgse boerderij bezoekt, mijmert ze ineens over haar eigen bruiloft. Ach, trouwen is niks voor haar. Toch? Lees meer

Marktplaatsgekkies

Marktplaatsgekkies

Marthe van Bronkhorst besluit de relatiemarkt opnieuw te betreden en vraagt zich af: ben ik een koopje, of een langetermijn-investering? Lees meer

:Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Marthe van Bronkhorst bekijkt Europa als een treinreis en stemmen voor de Europese Parlementsverkiezingen als het zijn van de conducteur op die rammelende trein. Lees meer

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

"Ofwel we noemen mij voortaan een tokkie, en ik zal de titel met trots dragen. Of we stoppen met het gebruik van het woord tokkie en laten het weer alleen een familienaam zijn." In deze gastcolumn geeft Anne Schepers een ijzersterk pleidooi tegen het negatieve gebruik van het woord 'tokkie'. Lees meer

Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Hard//hoofd zoekt vóór 28 juli 2.000 trouwe lezers!

Hard//hoofd verschijnt weer op papier! In ‘Lief kutland’ klinken de begintonen van waaruit vrije utopieën werkelijkheid worden, of waarmee we ongelimiteerd verdriet en woede botvieren op alles wat er misgaat. Fantaseer je met ons mee? Schrijf je vóór 28 juli in voor slechts €2,50 per maand en ontvang ‘Lief kutland’ in september in de brievenbus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer