Niet de laatste Youtube-hit, maar kunst, videokunst. Jonge curatoren introduceren in 'Viderevideo' het werk van videokunstenaars. De Brit David Shrigley tekent graag mensen met vreemde trekjes, ongemakkelijke situaties en pure verveling. Gecureerd door Tessa Verheul.
De ochtenden waren voor hem het zwaarst. Wachten tot de derde snooze-ronde voordat hij zijn bed uit mocht. Dan de douche in, eerst de koudwaterkraan open en alleen tijdens de even minuten het warme water erbij. Afdrogen met zijn lievelingshanddoek die daarna meteen in de was moet. Tijdens het aankleden altijd zijn broek eerst en de knoopjes van zijn overhemd van boven naar beneden. Als hij uit pure onoplettendheid per ongeluk met de onderste knoop begint, gooit hij resoluut het overhemd weg en pakt een nieuw exemplaar uit de kast. Opnieuw! Eerst het bed opmaken en daarna pas de gordijnen open. Geroutineerd loopt hij de trap af, waarbij hij alleen met zijn linkervoet de oneven treden mag raken. In de keuken telt hij met beleid vijftig cornflakejes en vult het bakje met melk. Dan exact vier minuten tandenpoetsen en zijn schoenen aan (linkervoet eerst!). Voor de derde keer controleert hij of zijn busabonnement nog steeds in zijn linkerjaszak zit en stapt dan naar buiten met zijn tas in zijn rechterhand. Nu alleen nog even het licht uitdoen.
Dit zou vooraf gegaan kunnen zijn aan 'Lightswitch'.
Mensen met vreemde trekjes, ongemakkelijke situaties, persoonlijke overpeinzingen en soms pure verveling staan centraal in de tekeningen en animaties van David Shrigley (1968). In kinderlijke stijl zet hij absurde situaties neer, vaak met een donkere en tragikomische ondertoon. De Britse cartoonist (die ook beeldhouwwerken maakt en fotografeert) draait al wat jaartjes mee in de kunstwereld. Hij maakte cartoons voor kranten en tijdschriften en kreeg carte blanche van Blur en Bonnie Prince Billy om een videoclip te ontwerpen. Met regelmaat proberen critici Shrigley een bepaalde stijl toe te schrijven en wordt zijn werk ook wel vergeleken met de ‘naïeve’ schilderijen van de negentiende-eeuwse Henri Rousseau. Maar zelf zegt Shrigley: "Ik ben niet geïnteresseerd in driedimensionaliteit, ik wil gewoon dat mensen snel zien wat ik bedoel".
Klik hier voor meer video's van David Shrigley.
