Begin februari kreeg ik, als abonnee op zijn nieuwsbrief, een email van artiest Tim Fite: “If you don't have any information regarding my missing iguana, perhaps I can provide you with information about an upcoming show. […] The show is ALL AGES, cheap cheap cheap. […] For those of you who are patiently waiting for me to hit the road and come visit, I promise that I am saving my allowance so I can do so. I get 85 cents a week, and tend to spend it all on posters for my iguana. BUT . . . anything left over goes into the tour fund. For real. All the best, Tim.”
Deze mail is Tim Fite in een notendop: melig, flauw, ongrijpbaar, maar fascinerend. Ondanks dat zijn albums uitkomen via het gerenommeerde Anti-label (o.a. Tom Waits en Nick Cave), beschouw ik hem als mijn eigen goedbewaarde geheim sinds ik in 2006 in een Berlijnse CD-zaak zijn eerste plaat Gone ain’t Gone aanschafte omdat de voorkant er zo leuk uitzag. Want Tim Fite is volgens mij zo goed als volkomen onbekend.
Voordat hij solo ging was Fite onder de naam “Little-T” lid van het alternatieve (en tamelijk melige) hiphop duo Little-T and One Track Mike. Zij brachten één plaat uit, waarna er weinig meer van het duo werd vernomen. Deze hiphop-roots zijn zeker op Fite’s soloplaten terug te horen, maar het aardige is dat hij op deze basis allerhande andere invloeden stapelt: rock, country, soul, singer-songwriter. Zijn albums staan vol met maffe, scheve samples, maar ook met warme, genuanceerde arrangementen. Het meest kenmerkend en idiosyncratisch zijn Fite’s permanente multitrack vocalen (je hoort altijd vier of vijf Tim Fite’s tegelijk zingen).
Dit kwam al aardig tot uiting op Gone ain’t Gone (2005), maar wat mij betreft is officiële opvolger Fair ain’t Fair (2008), die naar ik meen niet eens in Nederland te krijgen is, nog veel beter: een enorme rijkheid aan stijlen en invloeden worden daarop samengebracht tot een homogeen en subtiel geheel en Fite laat de soms wat irritante meligheid hier bijna helemaal links liggen.
Voor wie nieuwsgierig is geworden: op www.timfite.com zijn het album 2 Minute Blues (2006), het bij vlagen hilarische, maatschappijkritische hiphop album Over the Counter Culture (2007) en het intieme Change of Heart (2009) alsook Fite’s traditionele Halloween EP’s gratis te downloaden en zijn de twee eerdergenoemde ‘officiële’ albums streaming te beluisteren.
Overigens maakt Fite ook absurde tekeningen, verhaaltjes en filmpjes; allemaal te zien op bovengenoemde website. Zie hieronder de eerste aflevering van zijn serie ‘Gunshow’
