Als ik één plaat zou moeten kiezen die de Nederlandse popmuziekgeschiedenis internationaal mag vertegenwoordigen, dan zou dat er niet één zijn van bijvoorbeeld onze derderangs-Rolling Stones The Golden Earring, niet van het sympathieke maar toch ook wat kneuterige Doe Maar en ook niet van de Drentse turfblues van Cuby & the Blizzards. Het zou een plaat zijn die tegelijk onvoorstelbaar Nederlands is en moeiteloos de competitie met elke internationale concurrentie aan kan: In The Dutch Mountains, het meesterwerk van The Nits uit 1987.
Toen ik de plaat, nog niet eens zo heel lang geleden, voor het eerst hoorde, was ik verbaasd dat hij nog niet eerder op mijn pad was gekomen. Maar ik heb dan ook het vermoeden dat veel muziekliefhebbers van mijn leeftijd of jonger zich niet bewust zijn van deze parel, die zich in de grijze oester van de Nederlandse popmuziekgeschiedenis verstopt. Het klinkt ook niet echt sexy: ‘The Nits,’ en als je zoekt op Google images, komen er vooral plaatjes van mannen met grijze koppen voorbij. Maar diezelfde grijze koppen waren minder grijs in 1987, en In The Dutch Mountains is een meesterwerk. Ik zeg het nog maar eens. Een understated, no-nonsense, onvervalst Hollands meesterwerk.
Een betere beschrijving van Nederland dan de magnifieke opener en titelsong is nauwelijks denkbaar:“I was born in the valley of bricks / Where the river runs high above the rooftops / I was waiting for the cars coming home late at night / From the Dutch mountains.” . Een dijk van een nummer. Muzikaal laat de band vanaf die eerste zet amper steken vallen: beide vervolgsingles "J.O.S. Days" en "The Panorama Man" staan als een huis en luister eens naar het prachtige “In a Play” of “The Skater”. De arrangementen zijn subtiel en doeltreffend, de productie zo natuurlijk dat hij haast afwezig is en als je weet dat de band het album live en op slechts 2 sporen opnam, wordt het alleen maar indrukwekkender.
Maar goed, na deze exorbitante lofzang kan het natuurlijk alleen maar tegenvallen. Laat je dus door mij niks wijsmaken, en luister zelf.
Ik zei het toch?
