Asset 14

Dame Blanche, Tompouce, Brownie en Tiramisu

Om de laatste decemberdagen van 2016 te eren, presenteren wij: drie vrouwen achter een laptop met ieder twee Mona-verwenpuddingen en het gesprek dat daarop volgt. We aten Mona's Dame Blanche, Tompouce, Brownie en Tiramisu. Fijne feestdagen van Hard//hoofd.

Simone: Het idee van een date waarbij je alleen samen toetjes eet vind ik alvast heel geslaagd.
Suzanne: Sowieso een date dat je allebei thuis op de bank eet en erbij chat. Daten in restaurants is hartstikke duur.
Simone: Eerst thuis noedelsoep, en dan samen naar het restaurant voor een toetje.
Lisanne: Dan klinkt je leven in ieder geval als een romantische komedie.
Suzanne: En als de chat tijdens de noedels tegenviel, kun je lekker thuisblijven.
Lisanne: Ik had net een frietjes-op-het-station-date, ook een aanrader. Even snel Smullers wegwerken op het station. Superromantisch.
Simone: Dat is ook een leuke date.
Lisanne: Het was erg leuk. Het was zelfs zo leuk dat ik in tijdnood kwam en snel-snel naar de Spar moest. En, hier een bekentenis: ik heb andere toetjes dan jullie.
Simone: Nee!
Lisanne: Het is in en in triest. Ik heb Tompouce en Tiramisu.
Simone: Goddomme.
Suzanne: Dat is wel zielig voor Simone want die wilde eigenlijk heel graag Tompouce.
Lisanne: Awh. Dan hoop ik dat ‘ie vies is. Ik heb wel een leuke soundtrack:

Simone: Hoe druipt de saus?
Lisanne: De saus druipt heerlijk.
Suzanne: Ik heb nu een hapje van de Dame Blanche in m'n mond en vraag me af; wat is eigenlijk de smaak van een dame blanche, en is dit hem?
Simone: Ik denk het wel. Ik mis iets te kauwen bij de Dame Blanche.
Lisanne: De Tiramisu heeft wel brokjes, die ook echt naar tiramisubodem smaken.
Simone: De Dame Blanche is echt hap na hap slagroom. Met wat choco erop.
Suzanne: Ja, en ook in verhouding een beetje te weinig choco.
Lisanne: Ik at die Dame Blanche altijd bij mijn peetoom en peettante. Ik likte toen altijd het bord af, zo lekker vond ik die dame blanche.
Simone: Je peetoom en peettante?
Lisanne: Daar aten we op dinsdagmiddag altijd pannenkoeken en op donderdagmiddag warm. Mona raadt me trouwens aan om de pudding op een gebakken bladerdeegbodem te storten.
Suzanne: Huh, dan moet je nu nog een bladerdeegbodem gaan bakken. Dat is niet heel considerate van Mona.
Lisanne: Wat is de serveertip bij Brownie?
Suzanne: De serveertip is: eten voor 25-12-16 en gekoeld bewaren.
Lisanne: Telkens als het kerstnummer is afgelopen is gaat het automatisch door naar dit nummer:

Simone: Gelukkig raadt YouTube ook aan dit nog een keer te luisteren:

Suzanne: Mijn lippen plakken nogal aan elkaar van die karamelsaus
Simone: Ik heb het al wel weer gehad met die toetjes.
Suzanne: Mijn vriend keek trouwens helemaal niet raar op toen ik zei dat ik twee puddingen ging eten. Hij vroeg niet eens waarom. Maar ik denk dat dat komt omdat ik zwanger ben.
Simone: Smaken dingen anders nu?
Suzanne: Nee, ik wil er alleen meer van. Ik heb dit jaar ook twee chocoladeletters opgegeten die eigenlijk cadeaus waren voor pakjesavond. Toen kregen twee mensen geen chocoladeletter.
Lisanne: Ik merk dat ik momenteel een beetje blanco ben. Op toetgebied.
Suzanne: Blanche bedoel je.
Simone: Het ziet er vooral leuk uit hè? Het vormpje is perfect en de saus druipt.
Lisanne: De pudding uit het bakje laten zakken is ook leuk.
Suzanne: Het bevredigt, maar niet voor lang. Ik had graag geconcludeerd, tegen de trend van huisvlijt en biologisch in, dat zo'n kant-en-klaartoetje het einde is. Maar dat zit er niet in.
Lisanne: Zullen we er een eind aan breien? En tegen onze lezers zeggen dat ze niet al hun levensgeluk aan toetjes moeten verbinden.
Suzanne: Dat lijkt me goed. Misschien waren we ook niet zo onder de indruk omdat het teveel was. Het zaligste toetje dat ik ooit at was maar één hapje.
Simone: Overdaad schaadt, in het geval van Mona. Wel pijnlijk aangezien 'Mona toetje' ook weleens mijn bijnaam is geweest.
Lisanne: Awh.
Simone: Goed, ik vind het wel welletjes zo.
Suzanne: Is goed Mona.

Om verwarring met andere redactieleden te voorkomen ter verduidelijking: je las een gesprek tussen Simone Peek, Suzanne Schönbeck en Lisanne van Aert.

Mail

Redactie

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
Lees meer
test
het laatste
Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer

Bubbel

Bubbel

‘Ik probeer te begrijpen waarom ik de hele tijd overal onderdoor glip, ook onder de term lesbie, het is een woord waarvan ik de ingang niet vind.’ Tijdens een schrijfresidentie in Parijs verkent Leonore Spee de spanning tussen identiteit, verlangen en lichamelijkheid. Het wordt een zoektocht naar het overbruggen van afstand – tussen mensen en steden, liefdes en labels, gedachten en ervaringen, en hoofd en lijf. Lees meer

Vlindereffect

Vlindereffect

Een wapenfabriek is van nature een harde, troosteloze plek, maar zo kleurrijk als in dit verhaal, heb je het nog nooit gezien. Drie dystopische levens komen samen rondom een fabriek, waardoor de donkerte van de oorlogsindustrie feilloos bloot komt te liggen. Fester Vogels geeft ons drie perspectieven op een vlijmscherpe ontwikkeling, kritisch en tegelijkertijd zó beeldend dat het aan je scherm wil ontsnappen. Lees meer

De stilte (is niet het antwoord)

De stilte (is niet het antwoord)

Stilte. Sinds Marthe van Bronkhorst die zelf niet meer kan horen, luistert ze er heel anders naar. Echte stilte is zeldzaam in ons leven, of lijkt dat maar zo? In delen van mijn oor is het stil. Na een ongelukje deze zomer zijn de trilhaartjes beschadigd. Dat hoor ik niet, want het lichaam overcompenseert daarvoor... Lees meer

Meehuilen met ijskruid

Meehuilen met ijskruid

‘We zijn zo ver verwijderd van ons eigen eten dat we kunst nodig hebben om die verbinding zichtbaar te maken.’ Lisanne Brouwer laaft zich aan (theater)kunst met voedsel in de hoofdrol en neemt je mee in de manieren waarop kunstenaars ecologisch bewustzijn aan de eettafel creëren. Het blijkt een ontdekking van zowel verlangen als walging. Lees meer

De gisting

De gisting

Mara van Herpen vertelt het poëtische en surrealistische verhaal van Toni. Hen werkt in een broodfabriek en begint daardoor te gisten en te schimmelen en verandert in… Ja, in wat eigenlijk? Lees meer

We moeten vaker synchroon dansen

We moeten vaker synchroon dansen

‘Ik betrap mezelf erop dat het moeilijk is hoopvol te zijn in deze tijden, soms voelt het zelfs verkeerd.’ Toch vindt Loïs in haar column ruimte voor hoop. Niet door ons terug te trekken, maar door ons uit te spreken én elkaar te vinden. Minder polarisatie, meer synchronisatie. Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

In de media wemelt het van oorlogstaal. Marthe van Bronkhorst laat zien hoe je de frames kan herkennen: 'Sterf je liever terwijl je je verdedigt of passief?' Lees meer

Denkbeeldige ruimte

Denkbeeldige ruimte

In dit essay onderzoekt Sytske Frederika van Koeveringe hoe schrijven een ruimte opent waarin kwetsbaarheid, verbinding en saamhorigheid zichtbaar worden. ‘Sinds ik ziek ben, voel ik bij vlagen een afgesneden gevoel van de medemens die geen kanker van binnenuit kent.’ Lees meer

Meneer Ouka en de streep

Meneer Ouka en de streep

'‘Het gaat over uw kabouter,’ zegt meneer Ouka.' En dat doet het: in dit verhaal verheft Makki Aimar een niet-lachende tuinkabouter tot het glinsterende middelpunt van zijn verhaal. Waar ieder ander een tuinkabouter niet eens zou zien staan, lijkt het voor de hoofdpersoon in dit verhaal een metafoor voor zingeving te worden. Met dit verhaal won Makki Aimar de schrijfwedstrijd 'Door de ogen van Palomar', georganiseerd door uitgeverij Cossee en Hard//hoofd. Lees meer

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

Brengt tijdelijke onthouding van kleding, koffie en verjaardagscadeaus ons dichter bij een koopwoning? Of is het enkel in onze dromen dat een financiële detox grote, blijvende veranderingen weet te bewerkstelligen? Loïs Blank vraagt zich af wat er buiten beeld raakt wanneer we ons verliezen in de survival van No Spend September. Lees meer

:Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen 2

Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen

Lam Ngo was vierentwintig toen hij vluchtte uit een ideologisch verscheurd Vietnam. In dit essay vertelt hij hoe hij weer leerde luisteren naar de pijnlijke en lang verzwegen herinneringen, hoe het was om in Nederland opnieuw te moeten beginnen en over de blijvende band met zijn geboortestad Saigon. ‘Want pas als we zien wat er verzwegen is, kunnen we echt luisteren.’ Lees meer

 1

pantser / piertotum locomotor

In deze twee gedichten van Roan Kasanmonadi kijken we naar een aflevering van Kamp Van Koningsbrugge, leren we onszelf op te rollen als pissebedden, en vliegen de zwaarden, harnassen en kikkers je om de oren. Lees meer

Het weefsel van geheugen

Het weefsel van geheugen

Vanaf de jaren zestig strijdden avant-garde kunstenaars Ana Lupas en Magdalena Abakanowicz tegen het vooroordeel dat textiel alleen decoratief kan zijn. Sander Bortier laat zien dat hun verwantschap verder gaat dan het innovatieve gebruik van het materiaal dat mede door hen van betekenis verschoof, van traditioneel naar subversief. Vezels werden drager van een stille taal: een vertaling van menselijke kwetsbaarheid binnen een collectieve orde. Lees meer

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Tessy Ouwens kreeg op jonge leeftijd te maken met onrealistische schoonheidsidealen en dit leidde tot een strijd met haar eigen lichaam en zelfbeeld. Onverwachts was het de islam en het bedekken van haar lichaam, dat haar uit deze strijd hielp. ‘Met mijn hoofddoek op, voelde mijn lichaam voor het eerst weer als de mijne.’ Lees meer

 1

Zinkstukken

Dealen met fysieke ongemakken, de dood, en afgelegen, kale landschappen spelen vaak een centrale rol in de boeken van Jilt Jorritsma - zelfs zijn proefschrift ging over zinkende steden. Het is daarom niet verrassend dat Jilt Jorritsma gegrepen werd door de Biesbosch en haar spookachtige arbeidshistorie toen literair productiehuis Tilt en Cultuurfonds Noord-Brabant hem vroegen het achtste Brabants Boek Present te schrijven. De verhalen die hij ontdekte en opschreef zijn des te grilliger - vandaag lichten we alvast een tipje van de sluier. Lees meer

:De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

Hij wil de DSM weggooien, spreekt controversieel over euthanasie, drank, de ggz... wat niet? Wie ís de allerlaatste Zomergast? Psychiater Jim van Os, dus. ‘Wat je uiteindelijk nodig hebt, is een ander mens.’ Lees meer