Asset 14

Nummer 22 zal je in een monsterachtig ongedierte – Rentokil! – veranderen!

De literatuur zou er goed aan doen wat commerciëler te denken. Waarom zou een goedgekozen reclameboodschap misstaan in een roman?

Terwijl de kunstwereld qua geldgekte al lang niet meer te onderscheiden valt van de vastgoedmarkt, en je voor een romantische sukkel wordt versleten wanneer zo veel mogelijk geld verdienen door zo min mogelijk te doen niet je primaire doel is, blijft de literatuur op dit vlak achter. Uitgevers snijden in hun eigen redacteurenvlees, vallen om of hebben plots overduidelijk veel te weinig gratis drank op een boekpresentatie. Veel auteurs drinken minder cappuccino's dan ze zouden willen. Niemand lijkt als eerste de stap naar verstandig commercieel denken te durven zetten. De angst om door collega's en critici te worden afgeserveerd als een slaaf van het grootkapitaal – of nog erger: als 'phony' – regeert. Zou de literatuur iets kunnen leren van andere entertainmentsectoren? Neem bijvoorbeeld de wereld van de muziekvideoclips. Het schijnt steeds normaler te worden retroactief commerciële boodschappen toe te voegen aan dit soort video art. Wat als de wereld van de literatuur wat minder vies was van geld verdienen? Zou het een idee zijn om voorzichtig te beginnen, bijvoorbeeld met kleine aanpassingen in heruitgaven van boeken die hun literaire waarde al hebben bewezen? Dan zou daarna voor hedendaagse auteurs de weg vrij zijn om ook eens aan zichzelf te denken. Een reeks bescheiden suggesties.

1 "Mrs. Dalloway zei dat ze zelf de bloemen zou kopen. Onderweg, bij de Shell.”
2 "De portier is een invalide. Ikzelf zou in zo’n geval altijd even Apeldoorn bellen.”
3 "Behalve den man, die in de Sarphatistraat de mooiste fietsenwinkel van Europa had, heb ik nooit een wonderlijker kerel gekend dan den uitvreter. "
4 “Noem me Kapitein Iglo.”
5 “Het is een algemeen aanvaarde waarheid dat een alleenstaand man met een flink vermogen een vrouw nodig heeft. E-matching, durft u het aan?”
6 “Mijn vrouw is dood en al begraven. Yarden verzorgde de uitvaart. Een goed afscheid helpt je verder.”
7 “Vele jaren later, staande voor het vuurpeloton, moest kolonel Aureliano Buendía denken aan die lang vervlogen middag, toen zijn vader hem meenam om kennis te maken met Häagen-Dazs.”
8 “Alle gelukkige gezinnen lijken op elkaar; elk ongelukkig gezin is ongelukkig op zijn eigen wijze. Dr. Abu Mohammed kan u helpen.”
9 “Vandaag is moeder gestorven. Yarden verzorgde de uitvaart. Een goed afscheid helpt je verder.”
10 “Schepen van Maersk dragen ieders wens aan boord.”

Illustratie:Anna van Dooren

11 “Op de dag dat Inni Wintrop zelfmoord pleegde stonden de aandelen Philips 149.60.”
12 “Heel lang ben ik vroeg naar bed gegaan. Dat was voordat ik Pauw ontdekte.”
13 “Onze tijd is in zijn diepste wezen tragisch, daarom weigeren we haar tragisch op te vatten, daarom gaan we naar Plopsaland.”
14 “Er waart een spook door Europa. Who you gonna call? Ghostbusters!”
15 “Iemand moet Josef KLM belasterd hebben, want zonder dat hij iets kwaads gedaan had, werd hij op een ochtend gearresteerd.”
16 “iPhone 16, licht in mijn leven, vuur in mijn lendenen. Mijn zonde, mijn ziel. Ai-fown-zes-tien.”
17 “Het was een heldere koude dag in april en de klokken sloegen Steve Jobs.”
18 “In de Gorochowastraat, in een van die grote huizen, waarvan het aantal bewoners wel haast dat van een provinciestad evenaart, lag op een morgen Ilja Iljitsj Oblomov in een van de kamers van zijn appartement op zijn heerlijke Hästens-matras.”
19 “Ik ben een zieke man… Ik ben een boze man. Een onaantrekkelijke man. Toch gebruik ook ik L’Oréal, omdat ik het waard ben.”
20 “Iedereen zei altijd dat John predikant zou worden, net als zijn vader. Zo vaak was het gezegd dat John het zelf was gaan geloven. Maar toen hij op zijn veertiende verjaardag Monsterboard (de ideale carrièresite) ontdekte, was dat net op tijd.”
21 “De wieg schommelt boven een afgrond en het gezond verstand zegt dat ons bestaan niet meer is dan een vluchtige kiertje licht tussen twee eeuwigheden van duisternis. Voor velen van ons begint dat kiertje natuurlijk met een Olvarit fruithapje.”
22 “Toen Greetje op een morgen uit onrustige dromen ontwaakte, bedacht ze dat de Rentokil-man ieder moment voor de deur kon staan. Aan de telefoon had hij haar verzekerd dat de verdelging van het monsterachtige ongedierte in de kamer van haar broer Gregor een fluitje van een cent zou zijn.”
23 “Lieve Hello Kitty.”

-

Wie als eerste een volledige en correcte titellijst naar redactie@hardhoofd.com stuurt, of op onze Facebookpagina plaatst, wint. Met een prijs die wordt opgestuurd en zo.

Mail

Jan Postma Jan Postma (Delft, 1985) is politicoloog, fotograaf, journalist, parttime einzelgänger en meer. Maar, voordat u zich een beeld denkt te kunnen vormen, toch vooral dat laatste.

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Het weefsel van geheugen

Het weefsel van geheugen

Vanaf de jaren zestig strijdden avant-garde kunstenaars Ana Lupas en Magdalena Abakanowicz tegen het vooroordeel dat textiel alleen decoratief kan zijn. Sander Bortier laat zien dat hun verwantschap verder gaat dan het innovatieve gebruik van het materiaal dat mede door hen van betekenis verschoof, van traditioneel naar subversief. Vezels werden drager van een stille taal: een vertaling van menselijke kwetsbaarheid binnen een collectieve orde. Lees meer

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Tessy Ouwens kreeg op jonge leeftijd te maken met onrealistische schoonheidsidealen en dit leidde tot een strijd met haar eigen lichaam en zelfbeeld. Onverwachts was het de islam en het bedekken van haar lichaam, dat haar uit deze strijd hielp. ‘Met mijn hoofddoek op, voelde mijn lichaam voor het eerst weer als de mijne.’ Lees meer

 1

Zinkstukken

Dealen met fysieke ongemakken, de dood, en afgelegen, kale landschappen spelen vaak een centrale rol in de boeken van Jilt Jorritsma - zelfs zijn proefschrift ging over zinkende steden. Het is daarom niet verrassend dat Jilt Jorritsma gegrepen werd door de Biesbosch en haar spookachtige arbeidshistorie toen literair productiehuis Tilt en Cultuurfonds Noord-Brabant hem vroegen het achtste Brabants Boek Present te schrijven. De verhalen die hij ontdekte en opschreef zijn des te grilliger - vandaag lichten we alvast een tipje van de sluier. Lees meer

:De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

Hij wil de DSM weggooien, spreekt controversieel over euthanasie, drank, de ggz... wat niet? Wie ís de allerlaatste Zomergast? Psychiater Jim van Os, dus. ‘Wat je uiteindelijk nodig hebt, is een ander mens.’ Lees meer

Oh Sultan, pахмат, maar ik voel niet hetzelfde

Oh Sultan, pахмат, maar ik voel niet hetzelfde

Na een paardentocht in Kirgizië wordt voor Jip van Steenis duidelijk dat haar connectie met gids Sultan een andere wending nam dan ze had verwacht. Wat gaat er allemaal verloren in de interculturele vertaling wanneer je als toerist een band opbouwt met iemand in het buitenland? En hoe begeef je je in deze heteronormatieve dynamiek als biseksueel, in een land waar je niet queer mag of durft te zijn? Lees meer

Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Janine Abbring begint het gesprek met de woorden: “Je bent de afgelopen paar jaren veelvuldig bekeken door andermans ogen, maar vanavond kies jij de beelden.” Dat zet meteen de toon, maar roept ook de vraag op: zal doorgewinterde diplomaat Sigrid Kaag, met haar altijd politiek correcte antwoorden, het achterste van haar tong laten zien, of... Lees meer

Dingen die ik nooit gedaan heb

Dingen die ik nooit gedaan heb

Op een warme avond in een koele loods loopt een jonge vrouw een bekende professor tegen het lijf. Met de geur van opgedroogd zweet en de aanblik van een duur kapsel neemt Faye Schumacher ons mee in een ontmoeting tussen Vanessa en Meneer de Professor. Lees meer

:Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Tommy Wieringa verleidt je op fantastische wijze om samen met hem een doodlopende steeg in te lopen. Met een lach en een handig gebaar wijst hij de kijker op de fonkelende scherven onder ieders voeten. 'Er is nog heel veel te redden.' Lees meer

Zolang je me maar niet in pumps begraaft

Zolang je me maar niet in pumps begraaft

'Een uitvaart is toch meer voor de nabestaanden.' Steef probeert zichzelf een houding te geven wanneer ze hoort dat haar vervreemde zus is overleden. Nadine Ronde neemt je mee in de eerste stadia van het rouwproces dat begint met een ongemakkelijk potje airhockey, een Super Mario PEZ-dispenser en gesprekken over de prijsstijging van komijnekaas. Lees meer

Auto Draft 22

Merel Pauw/Elmer zoekt naar vorm in Zomergasten: ‘Mag ik hier eeuwig over twijfelen?’

Astrid Goossens ziet hoe Zomergast Merel Pauw (/Elmer) zich comfortabel voelt als buitenstaander, terwijl ze praat over haar idolen, ingewikkelde mannen, blinde vlekken, het loslaten van controle, nationalisme en de schoonheid van harige kostuums. Maar krijgen we ook de mens ‘Merel’ te zien, of genieten we vooral van een performance? Lees meer

Meisjes

Meisjes

Op een dag krijgt een jonge vrouw de vraag om voor een standbeeld te zorgen. Samen met haar botte schaar vertrekt ze naar het bos. In dit verhaal onderzoekt Mei-yun Boswinkel de spanning tussen het strakke keurslijf van de middelbare school en het verlangen naar een ongedwongen ruimte. Lees meer

Auto Draft 21

Zomergast Nasrah Habiballah houdt koppig de handrem erop: 'Het gaat niet om mij'

Lies Defever ziet hoe Nasrah Habiballah in het laatste seizoen van Zomergasten drie uur lang strategisch de handrem aangetrokken houdt. Via fragmenten van anderen zien we haar liefde voor de wereld om haar heen, maar zelf blijft ze vooral ongrijpbaar. Koppig lijkt ze vast te houden aan dat wat goede journalistiek in principe zo belangrijk maakt: jezelf telkens opnieuw proberen aan de kant te zetten. Lees meer

De uitgevers geven het stokje door

De uitgevers geven het stokje door

Lisanne Brouwer vertrekt naar theatergezelschap PS Vertelt en geeft na jaren toewijding het stokje als uitgever door aan Josje Kerkhoven: lees hier het gesprek waarin ze terugblikken op Lisannes tijd en vooruitkijken naar Josjes plannen. Lees meer

Vruchtvlees

Ontuig

Een ik verkent nieuwsgierig diens pulserende vleeslichaam, trekt zich terug in de kieren van hun zijn en vergroeit tot een thuis. Moni Zwitserloot onderzoekt met behulp van bodyhorror-ervaringen en relaties die buiten het menselijke liggen. Lees meer

:Meta x Kylie Jenner: hoe vrouwen het verdienmodel zijn van mannen ten koste van vrouwen

Meta x Kylie Jenner: hoe vrouwen het verdienmodel zijn van mannen ten koste van vrouwen

In haar column onderzoekt Loïs Blank hoe smart glasses, AI-assistenten en marketingcampagnes laten zien dat technologische vooruitgang vaak leunt op de lichamen, stemmen en veiligheid van vrouwen. Waarom blijven juist mannen het meeste verdienen aan een systeem dat zo afhankelijk is van vrouwen? Lees meer

:Archieven van West-Papua: Over narratieven, liederen en wat als kennis telt

Archieven van West-Papua: Over narratieven, liederen en wat als kennis telt

Wanneer haar opa na vijftig jaar terugkeert naar zijn geboorteland, realiseert Julia Jouwe zich pas hoezeer het ontbreken van West-Papua in het collectieve geheugen van Nederland invloed op haar heeft. Lees meer

CLICKBAIT

CLICKBAIT

Een vrouw filmt zichzelf 24/7 en laat haar acties bepalen door wat anonieme usernames vertellen. In de fysieke wereld heeft ze bijna niets, online heeft ze duizenden fans die haar aanbidden. Hoe kun je macht vinden in kwetsbaarheid? Ankie Klut onderzoekt de grens tussen het verlangen om gezien te worden en de behoefte om jezelf te verbergen achter een digitaal masker. Lees meer

Zien is beminnen 1

Een pluchen harnas

Aan de hand van een berenjas, het COC, een appelgroene broek, non-binair zijn en een rode cabrio neemt Tom Kniesmeijer je mee in de kronieken van zijn eigen genderbeleving. Lees meer

:Met stiekem ‘gay’-gedrag heeft de manosphere niets te maken

Met stiekem ‘gay’-gedrag heeft de manosphere niets te maken

'De manosphere zal niet worden ontmaskerd als we haar van een soort stiekeme homoseksualiteit betichten, maar wel door nauwkeurig te kijken hoe ze werkt en deze manieren van competitie en erkenning te ontmantelen.' Lars Meijer deelt zijn reactie op de column van Marthe Bronkhorst over de manosphere. Lees meer

Als ik Nederland in één woord kon opsommen, zou het dit zijn 1

Als ik Nederland in één woord kon opsommen, zou het dit zijn

Marthe van Bronkhorst sonjabakkert langs de geest van Nederland. 'De drie-eenheid bedrog, bedrijven, en een schijnheilige geest lijkt een patroon in de Nederlandse volksaard.' Lees meer