Hard//hoofd is er vanaf nu ook voor de existentieel verwarde medemens! Vanaf deze week geeft redacteur Luuk Hijne tweewekelijks antwoord op al uw grote en kleine levensvragen.
Lieve Luuk,
Ik haat het om voor mezelf alleen te koken. Daarom eet ik bijna altijd take-out eten of crackers met kaas als diner. Ik wil geen verkering zoeken alleen maar om samen te kunnen eten, wat kan ik doen?
Groetjes, Simone
Lieve Simone,
Het is ook niet eerlijk: heel Nederland heeft verkering en wordt tijdens het aardappelschillen al passioneel van achteren genomen en jij zit daar in je eentje thuis, kijkend naar Astro-TV, terwijl je net ontdekt dat de cheddarkaas van je Big Mac in het donker licht kan geven.
De meeste mensen zouden inderdaad zeggen: zeur niet zo, genoeg geile personen die voor je in de rij staan om samen met je te koken. Neem gewoon verkering. Maar je hebt ook ambities te verwezenlijken. Die levensdoelen gooi je niet voor de eerste de beste kookpartner overboord. Straks krijg jij nog de schuld dat jullie kinderen hebben gekregen, en dan mag jij elke week de familie-stinksokken wassen. Zul je net zien.
Maar ja, wat dan? Uitgebreid koken voor jezelf lijkt op het eerste gezicht een optie, maar dat is het, zoals je zelf al zegt, absoluut niet. Daar zit je dan, met gedekte tafel, acht soorten tapas, rode loper geflankeerd door duizend brandende waxinelichtjes, zelf geborduurde menukaart, en privéconcert van Wibi Soerjadi, in volkomen eenzaamheid.
Misschien denk je nu dat je ofwel gedoemd bent tot een levenslang crackerdieet, ofwel tot de rol van trophy wife. Gelukkig is dit niet helemaal waar.
Als vrijgezel in een verder leeg huis dreigt een lege stoel tegenover je soms al snel uit te groeien tot iets onoplosbaars. Toch hoef je maar even naar buiten te kijken, zeker in Amsterdam-centrum, en je weet weer hoe bevoorrecht je bent. Ik bedoel – kijk naar al die verstoten mensen buiten op straat! Zonder vaste woning! Met maar vier tanden! Niet eens genoeg geld voor een dagelijks portie heroïne!
Je snapt waar ik naartoe wil. Je zou de D.A.T.E. (Daklozen Avond Traditie Eetclub) bijvoorbeeld wekelijks kunnen laten plaatsvinden. Of dagelijks, waarom niet? Daklozen zijn mensen met onverwachte achtergrond. Je zou zomaar een oud-bankdirecteur of voormalig tandheelkundig professor kunnen tegenkomen. Blijkt hij zijn eigen tanden op professionele wijze te hebben getrokken. Of blijkt het ineens heel fijn te zijn om iets voor anderen te kunnen betekenen. En wie weet, ontdek je achter een van die verweerde maskers spontaan die maatschappijkritische, geëmancipeerde, intelligente, ervaren man waar je al die tijd toch naar had gehunkerd, zonder dat je er doelbewust speciaal voor het koken naar op zoek hoefde te gaan.
Groetjes,
Luuk
Heb je ook advies van Luuk nodig? Stuur een mail naar redactie@hardhoofd.com o.v.v. 'Lieve Luuk'.
