Mees is terug om al je levensvragen te beantwoorden." /> Mees is terug om al je levensvragen te beantwoorden." />
Asset 14

Hersenloze seksslaaf

Het leven blijkt is nog altijd zwaar en bij vlagen onbegrijpelijk. Elke dag weer worstelt de mensheid met het bestaan en aan het eind van de dag lijken er alleen nog maar meer vragen bij gekomen te zijn. Gelukkig is Mees terug om in haar tweewekelijkse vragenrubriek de dilemma's van de moderne mens op te lossen. Heb jij ook een prangende kwestie? Leg het Mees voor en wie weet krijg je volgende keer antwoord: mail naar mees@hardhoofd.com of vul onderaan het anonieme formulier in. Altijd al een tête-à-tête met onze eigen ervaringsdeskundige gewild? Doneer dan 150 euro aan onze crowdfunding-actie op Voordekunst en krijg een uur durende privésessie met Mees. Groepen zijn natuurlijk ook welkom!

----

Hallo Mees,
Mijn huidige liefde is aan de stille kant. De positivo in mij zegt dat hij wel zijn liefde van de daken zou willen schreeuwen, maar dat hij dat niet kan. Het zal wel zijn jeugd zijn geweest. En we kunnen niet allemaal impulsief zijn, toch? Do still waters run deep or are we talking about that river in Egypt?

Liefs, C

L.S.,
Het is al een tijdje geleden dat je me deze vraag mailde, en misschien heb je zelf al een antwoord hebben gekregen van hem. Het zou eigenlijk ook mijn advies zijn: wanneer iemand niet zo vocaal is in het uiten van zijn gevoelens, geef hem dan even de tijd. Je kan dan namelijk logischerwijs alleen aan de stille tekenen merken wat hij voor je voelt. Wat je ook doet, probeer het niet uit hem te wrikken. Ik heb wel eens geprobeerd het overtollige ijs uit mijn vriezer te hakken met een mes, en het enige wat ik bereikte was een kapotgestoken koelelement en een zeiknatte vloer. "Met beleid" is dus het motto. Let wel op. Als hij zijn liefde ook niet op andere wijze uit en je relatie enkel bestaat uit rechtopzittend dvd'tjes kijken en steggelen over wat jullie gaan eten terwijl jullie alle twee naar een laptopscherm staren, vraag je dan af wat je in godsnaam met deze stomme doet.

----

Mees,
Wat vind jij nou van Adele? Is ze de bom of toch enkel een zangvogeltje met lichtelijk pathetische teksten? Ik kom er maar niet uit!

Gr, D.

L.S.,
De eerste keer dat ik van Adele hoorde was toen een vreemdeling me zei dat ik op haar leek. Ik zocht Adele op en realiseerde me twee dingen.

1.) Mensen maken werkelijk geen onderscheid tussen íedereen met een vol figuur. Niet alle negers, chinezen, en vrouwen met maat 44 lijken op elkaar, people!

2.) Adele mag dan waanzinnig populair zijn, ik vind het ongeëvenaarde jankmuziek. En ik kan het weten, want in het café onder mijn huis (ook wel mijn tweede huiskamer) draaien ze het tot in den treuren. Die uithalen, doe even normaal. En ik hou van arrenbie, dus ik kan het weten. Ondanks mijn dédain voor haar muziek wil ik overigens wel applaudisseren dat een dame die zo jong is het zo ver schopt. Recognize!

----

Lieve Mees,
Ik ben een roker en ik heb het idee dat jij dat ook bent. Nu ben ik de laatste tijd een beetje gaan twijfelen aan dat roken. Ik vind het uiteraard nog steeds briljant lekker, super cool en meer van dat soort dingen maar het schijnt ook schadelijk te zijn voor je gezondheid. Nu zegt Herman Brusselmans vaak dat je talent moet hebben voor roken en dat je er dan niet aan dood gaat. Ik wil dat graag geloven maar weet het niet meer zo zeker. Wat denk jij Mees?

Liefs, een roker

L.S.,
Ik ben inderdaad een roker. En wel eentje die volledig in het idee van romantiek is getrapt, waar de adverteerders je al decennia lang in willen doen geloven. Vanaf mijn tienerjaren rook ik Galouises, want als je Franse sigaretten rookt, ben je pas echt vrij. Dat de Fransen deze sigaretten beschouwen als houtsnippers in een papiertje doet niet af aan het imago wat ze in mijn hoofd hebben gecreëerd. Op de één of andere vreemde manier dringt het niet tot me door dat zelfs mijn eigen opa is overleden aan een tabaksgerelateerde ziekte. Fatalistisch handelen, ondanks dat je weet dat je er dood aan kan gaan, lijkt de mens eigen, maar het zou geen excuus moeten zijn. Toch heb ik vooralsnog (behalve een korte periode vlak voor mijn eindexamen) geen behoefte gehad om te stoppen. Wel overweeg ik over te stappen op Tigra’s. Nog stoerder!

----

Lieve Mees,
Ik begin te denken dat een bepaalde kledingstijl (pet, sneakers hiphop-achtig-enigzins-hip) verband heeft met de mate van schofterigheid in de man. Keer op keer krijg ik, na eerst uitvoerig verleid te zijn, te maken met megalomane egotrippers die bindingsangst hebben en vinden dat ik (op zich best aantrekkelijke vrouw) heel trots en dankbaar mag zijn dat zij hun wonderschone oog op mij hebben laten vallen en tijd met mij willen doorbrengen. Kostbare tijd, die ze ook bier drinkend, rokend, (minderjarige) guiten jagend en elkaar verheerlijkend komt mij als door goddelijke interventie ten deel waarin ik de titanen mag bedienen, masseren en prijzen, hopend dat iets van hun briljantheid op mij afgeeft. Welke vrouw wil nou niet horen dat er horden bevallige deernes in de rij staan voor de desbetreffende kindman, en dat juist zij de uitverkorene is!! Je zou er toch bijna je eerstgeborene voor offeren! Is er ergens een leuke man te vinden die er leuk uitziet? Of moet ik een ander type zoeken? Of zijn alle mannen gewoon verschrikkelijk stom?

X C

L.S.,
Laat dit excuus voor een man, die nog steeds denkt dat hij ‘swagger’ (ik zou echt blij zijn als ik dat woord NOOIT meer uit iemands strot zou hoeven horen) heeft als de kleur van zijn gympen terugkomt in zijn T-shirt, in hemelsnaam, lekker zijn tijd slijten met een minderjarige guit (chapeau voor je woordkeuze). Op een dag word je wakker en ben je misschien nog single, maar gelukkig en in ieder geval geen hersenloze seksslavin. Tenzij dat je ding is, uiteraard.

----

Beste Mees,
Hoe is het mogelijk dat op openbare wc’s van mannen altijd schaamhaar te vinden is. Dik, zwart, en op de bril. Zijn mannen zo gretig om hun pietzel eruit te hangen dat ze met te veel kracht hun broek naar beneden trekken met als gevolg dat ze hele bossen uitrukken? Of verliezen mannen meer haar dan vrouwen down-there? Of beginnen ze te kammen en een coiffure te creëren, 's nachts op een plee van een kroeg? Mees, wat doen ze daar, die dikke zwarte haren?

Liefs, N

L.S.,
Ten eerste denk ik dat mannen simpelweg vaker schaamhaar hebben dan vrouwen. Hoewel, tot mijn grote ontsteltenis, ook mannen zich nu beginnen te ontdoen van elke beharing. (Je moet natuurlijk helemaal lekker zelf weten wat je met je lijf doet, maar je piemel wordt echt niet groter als je minder haar hebt.) Enfin, schaamhaar op de plee: ik wil niet chargeren, maar ga het bij deze toch doen. Mannen zijn goorlappen. Ze zeiken de hele vloer onder (met als bonus hun eigen schoenen), ze hebben geen flauw benul wat de functie is van die veredelde afwasborstel in de hoek van het toilet, en god weet of ze hun handen ooit wassen na het pissen. Dus dat je schaamhaar tegenkomt wat inderhaast uit de boxer is gerukt, is nog maar het minste van je problemen. Niet dat de dames altijd even netjes zijn. Vrouwen kunnen namelijk niet doortrekken. Ik weet dat er velen zijn die doorgaans een halve toiletrol gebruiken, dus dat krijg je vast niet in één keer door het watercloset gespoeld, maar come on. Doe een beetje moeite, we hoeven niet naar een drijvend eiland Page te kijken.

----

[contact-form 2 "L.S."]

Mail

Ava Mees List

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Berbers gebogen

Berbers gebogen

'Een vaderskant bijt nooit niet. Ze wensen in hun smeekbedes smakkend dat we slappe groentestukken blijven.’ Imane Karroumi El Bouchtati schrijft over ziek zijn, paternale familietafels en hoe verstrikte tongen geen geruchten kunnen tegenspreken. Lees meer

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Vintagejagers, opgelet! In haar nieuwste column werpt Loïs Blank een kritische blik op een ontwikkeling die misschien niet helemaal onverwacht komt: de tweedehandsmarkt wordt in een fastfashionjasje gestoken. Daarmee dreigt ook een markt die ooit draaide om avontuur en goede bedoelingen steeds verder te plastificeren. Lees meer

Meneer de dominee

Meneer de dominee

De vader van Martijn van Arkel werkt voor God. Als dominee zijn zijn dagen gevuld met de kerk, de gemeente, de Heilige Zoon, maar heeft daardoor minder tijd voor zijn andere twee zoons. In deze gedichten beschrijft Martijn het gemis, de verwijten, en vooral het verlangen naar een vader: geen dominee, geen herder, maar iemand die het licht uit doet en wiens fiets in de schuur staat. Lees meer

Batik Karas

Batik Karas

In dit verhaal van Ariane Waitz gaat de hoofdpersoon op een vervreemdende reis door Indonesië. Via de eeuwenoude Javaanse kunstvorm batik probeert zij zich te verbinden met het land van haar grootouders. Lees meer

Wat je niet zult zien op tv

Wat je niet zult zien op tv

Hoe links is linkse televisie? Marthe van Bronkhorst kwam achter de schermen en kon haar ogen eigenlijk niet geloven. Lees meer

Hoeveel romcoms tot ik het voel? 1

Hoeveel romcoms tot ik het voel?

De liefde is een onuitputtelijke bron van inspiratie. In films, boeken en muziek blijven mensen proberen haar te vangen, en al die creatieve expressie wordt gretig geconsumeerd – ook door Nouhaila el Khannoussi, die ondanks haar fascinatie voor fictieve liefdes zelf nog nooit verliefd is geweest. In dit persoonlijke essay vraagt ze zich af wat verliefdheid eigenlijk is. Lees meer

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer

Lucifers

Lucifers

‘Het begon met een gat, een gat in de zon.’ Terwijl de opa van Jung-hoo blind wordt, verdwijnt de zon langzaamaan uit de lucht. Met deze alternatieve geschiedenis duikt Siep Hendriks in de commercialisatie van het leven, de mens en diens karakter. Lees meer

Auto Draft 24

Een caleidoscoop van verlangen

‘De zoektocht naar een gemeenschap gaat door. Een gemeenschap die mijn caleidoscopische zijn kan accepteren, waarin ik niet hoef te kiezen tussen delen van mezelf, waarin ik niet exotisch, verdund of onverenigbaar ben.’ In dit essay beschrijft Rocher Koendjbiharie welke moeilijkheden hij ondervindt in zijn levenslange zoektocht naar een gemeenschap waarvan hij zich volwaardig onderdeel kan voelen. Lees meer

Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer

Bubbel

Bubbel

‘Ik probeer te begrijpen waarom ik de hele tijd overal onderdoor glip, ook onder de term lesbie, het is een woord waarvan ik de ingang niet vind.’ Tijdens een schrijfresidentie in Parijs verkent Leonore Spee de spanning tussen identiteit, verlangen en lichamelijkheid. Het wordt een zoektocht naar het overbruggen van afstand – tussen mensen en steden, liefdes en labels, gedachten en ervaringen, en hoofd en lijf. Lees meer

Vlindereffect

Vlindereffect

Een wapenfabriek is van nature een harde, troosteloze plek, maar zo kleurrijk als in dit verhaal, heb je het nog nooit gezien. Drie dystopische levens komen samen rondom een fabriek, waardoor de donkerte van de oorlogsindustrie feilloos bloot komt te liggen. Fester Vogels geeft ons drie perspectieven op een vlijmscherpe ontwikkeling, kritisch en tegelijkertijd zó beeldend dat het aan je scherm wil ontsnappen. Lees meer

De stilte (is niet het antwoord)

De stilte (is niet het antwoord)

Stilte. Sinds Marthe van Bronkhorst die zelf niet meer kan horen, luistert ze er heel anders naar. Echte stilte is zeldzaam in ons leven, of lijkt dat maar zo? In delen van mijn oor is het stil. Na een ongelukje deze zomer zijn de trilhaartjes beschadigd. Dat hoor ik niet, want het lichaam overcompenseert daarvoor... Lees meer

Meehuilen met ijskruid

Meehuilen met ijskruid

‘We zijn zo ver verwijderd van ons eigen eten dat we kunst nodig hebben om die verbinding zichtbaar te maken.’ Lisanne Brouwer laaft zich aan (theater)kunst met voedsel in de hoofdrol en neemt je mee in de manieren waarop kunstenaars ecologisch bewustzijn aan de eettafel creëren. Het blijkt een ontdekking van zowel verlangen als walging. Lees meer

De gisting

De gisting

Mara van Herpen vertelt het poëtische en surrealistische verhaal van Toni. Hen werkt in een broodfabriek en begint daardoor te gisten en te schimmelen en verandert in… Ja, in wat eigenlijk? Lees meer

We moeten vaker synchroon dansen

We moeten vaker synchroon dansen

‘Ik betrap mezelf erop dat het moeilijk is hoopvol te zijn in deze tijden, soms voelt het zelfs verkeerd.’ Toch vindt Loïs in haar column ruimte voor hoop. Niet door ons terug te trekken, maar door ons uit te spreken én elkaar te vinden. Minder polarisatie, meer synchronisatie. Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer