Asset 14

Hoop dat je het niet erg vindt dat je nu niet meer bestaat

Mirthe vindt het niet erg dat ze niet meer bestaat.
‘Zo gaan die dingen nu eenmaal in de literatuur,’ zegt ze. ‘Het ene moment besta je en het volgende moment heb je nooit bestaan. Waar het om gaat is of je bijdraagt aan het grotere verhaal.’
‘En dat deed jij duidelijk niet,’ vul ik haar opgelucht aan. ‘Je vormde onnodig ballast.’
Uit de woonkamer klinkt het kabaal van haar zoon Jurriaan en mijn dochter Annika. Ze doen alsof ze indianen zijn, ook die bestaan bijna niet meer. De zon straalt op het marmeren aanrecht.
‘En echt een belangrijke rol speelde je toch al niet bepaald. Je viel vrij gemakkelijk te verwijderen.’
‘Nou, dan zal het vast ook niemand opvallen dat ik ooit bestond,’ stelt Mirthe vast terwijl ze de pasta afgiet.
‘De lezers die jou niet kenden sowieso niet. Maar vrienden zouden nu wel kunnen denken dat jij Zwaan bent.’
Mirthe draait zich om en lacht vol ongeloof.
‘Waarom dat? Ik lijk toch helemaal niet op Zwaan?’
‘Nee, niet bepaald. Maar zij is nu wel de moeder van jouw kind.’

Jurriaan is de naam die ik voor het zoontje van Mirthe en Joachim bedacht heb. Mijn eindredacteur vond dat ik hem in mijn boek een jaar jonger moest maken, omdat het anders ongeloofwaardig zou zijn dat hij zo gauw geboren was nadat Zwaan en Joachim voor het eerst een nacht met elkaar hadden doorgehaald. Zowel in het echt als in het boek, kenden deze twee vrienden van mij elkaar slechts oppervlakkig. Totdat ik ze met elkaar achterliet in de bruine kroeg. Hun nacht had ik puur vriendschappelijk bedoeld, maar de eindredacteur stelde dat de lezer dit zonder meer romantisch zou interpreteren. Aangezien er van romantiek niet gauw genoeg kan zijn in een boek, leek het mij wel prima dat zo te laten. En als ik dan toch al met de realiteit aan het stoeien was, kon ik die twee vrienden toch net zo goed samen een kind laten krijgen? Aan het reeds geschreven latere hoofdstuk over de relatiebreuk tussen Mirthe en Joachim hoefde niet veel veranderd te worden, behalve dan dat ik met control-f alle Mirthes verving door Zwanen.

Het leek me wel zo netjes om alle betrokkenen - voordat het boek uit zou komen - even op de hoogte te stellen van hun relationele dan wel existentiële veranderingen. Zwaan vond het komisch, ze had nooit bedacht zo weinig te hoeven doen voor het krijgen van een kind. Joachim leek er meer mee in zijn maag te zitten dat hij nu opeens postbode was.
‘Welke wijk doe jij eigenlijk?’ had de andere Joachim aan hem gevraagd toen ze elkaar tegenkwamen op een feest.
‘Wijk? Wat bedoel je met ‘wijk’?’ vroeg Joachim 1 aan Joachim 2.
Pas na een tijd - zo heb ik mij laten vertellen, want ik was zelf niet op dat feest - kwamen ze erachter dat ze dezelfde persoon waren. Ze waren door mij samengevoegd, om het aantal randpersonages miniem te houden.

‘Het doet er niet toe wie er bij de post werkt en wie niet,’ legde ik uit, toen ik ze een week na het feest bij elkaar geroepen had om verheldering te brengen.
‘Nou, ik zou nooit postbode worden hoor,’ grinnikte Joachim 1.
‘Waarom niet?’ vroeg Joachim 2. ‘Het is anders een zeer eerzaam beroep.’
‘Voor het verhaal maakt het niet uit,’ kwam ik tussenbeide. ‘Het boek gaat over mij en Annika. De rest, dat zijn maar details.’
‘Ach man, ik vind het niet bepaald een detail dat ik nu opeens een kind met Zwaan heb,’ zei Joachim 1.
‘Heb jij een kind met Zwaan?!’ riep Joachim 2 - de postbode - onthutst.
‘Dat heeft hij allemaal bedacht,’ zei Joachim 1 - de vader van Jurriaan - terwijl hij zijn schouders ophaalde.
‘En Mirthe dan?’ vroeg Joachim 2.
‘Die bestaat niet meer,’ mompelde ik verontschuldigend.

dag mirthe hh

‘Hoop dat je het niet erg vindt dat je nu niet meer bestaat,’ was wat ik Mirthe had gemaild. Ik ging ervan uit dat ze het wel zou begrijpen, aangezien zij ook literair actief was. Toch was ik gespannen voor haar reactie. Zou zij zich niet wat tekort gedaan voelen door uitgewist te zijn? Gelukkig schreef ze dat ze uit naam van mijn boek ‘met liefde verdween’ en nodigde ze Annika en mij meteen maar uit om te komen eten.

Hoe lang ik naar de lege plek achter het marmeren aanrecht heb staan staren weet ik niet, maar als het gepruttel tot mij doordringt besluit ik het vuur maar uit te zetten. Ik meng de saus door de pasta, zet de pan op tafel en roep naar de indianen dat we gaan eten. Ik schep ze op en vul dan mijn eigen bord.
‘Willen jullie iets te drinken erbij?’ vraag ik.
‘Water,’ zegt Jurriaan.
‘Ik ook,’ zegt Annika.
Nou, dat is makkelijk.
De deurbel gaat. Het is Zwaan.
‘Hé, ik dacht dat Jurriaan vandaag door Joachim opgehaald zou worden?’
‘Hij heeft een extra postwijk vandaag,’ zegt Zwaan. ‘En ik had het juist rustig, dus we hebben gewisseld.’
Zwaan eet ook een bordje mee. Dan kijk ik of er in de koelkast een toetje ligt. Ik vul bakjes met yoghurt en roer er pruimenjam doorheen. Niemand vindt het lekker.
‘We moeten echt weg,’ zegt Zwaan. ‘Anders valt Jurriaan achterop de fiets in slaap. Maar laten we snel weer afspreken.’
Nadat ik ze uitgelaten heb doe ik de afwas, terwijl Annika de verentooien opruimt. Daarna gaan ook wij naar huis.

Onderweg bekruipt mij het gevoel dat er iets veranderd is, dat er een spel is gespeeld met grote gevolgen. Daarna verdwijnt dat gevoel weer net zo abrupt. Alles is zoals het is, niks is zoals het zou moeten zijn. Het leven hangt van willekeur aan elkaar en ook al probeert een schrijver daar een zekere noodzakelijkheid in aan te brengen, zijn de keuzes om tot die noodzakelijkheid te komen op zichzelf weer vrij betrekkelijk.

‘Vond je het een leuke dag?’ vraag ik Annika als ik haar toestop.
‘Wat hebben we ook alweer gedaan?’
Mijn mond opent zich om iets te zeggen, maar ik zie dan dat ze al half in slaap is.
Ik loop naar de keukentafel, pak een fles wijn en open mijn laptop om voor een laatste keer de proefdruk na te lopen. Hopelijk klopt alles in mijn boek.

-

Benieuwd hoe Zwaan en de Joachims uiteindelijk in het boek terechtgekomen zijn? En toen kwam Annika is vanaf deze week te koop!

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Jesse Strikwerda is illustrator en één van de drie winnnaars van de Fiep Westendorp stimuleringsprijs 2015.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef literair
  • Foto van Gatool Katawazi
    Gatool KatawaziAdjunct-uitgever
Lees meer
het laatste
Automatische concepten 39

Vraag geen cadeaus (en krijg iets beters)

Jarig zijn én wereldproblematiek willen aanpakken, Jozien Wijkhuis leed eronder. Haar tip aan de (virtuele) verjaardagsbezoeker: geef cadeaus die geen geld kosten, of stort een bedrag dat de jarige zelf cadeau kan doen aan een medemens in nood. Lees meer

Tip: Ga naar je werk

Ga naar je werk

Ook als je kantoortuin of favoriete koffietentje met laptopaansluiting gesloten is, kun je naar werk. Nora van Arkel liet zich betoveren door het sprankje magie dat nodig is om onszelf van eindeloze pyjamadagen te bevrijden. Lees meer

Tip: Ga een potje schaken

Ga een potje schaken

Jihane Chaara heeft een hobby uit de oude doos nieuw leven ingeblazen: het schaken. Het spel blijkt een grote metafoor voor het echte leven. Een tip om niet te haasten, je verbeelding in te zetten en natuurlijk om een vermakelijk spel te spelen. Lees meer

Alles Vijf Sterrenbeelden: Een kosmische quarantaine 7

De kosmische kijk- en luisterhoroscoop

Onze mediums hebben een horoscoop gemaakt om je weer terug op aarde te brengen. Voor als je even uit je hoofd en in je scherm of je speakers wilt. Lees meer

 Kosmisch perspectief

Kosmisch perspectief

Tomas Mutsaers zoekt in zijn werk naar het wonderlijke van de wereld. Doelloos flanerend richt hij zijn lens met een kosmisch perspectief, zoals een telescoop door een wazige voorgrond van de atmosfeer kijkt, en scherpstelt op wat zich daarachter bevindt. Lees meer

Tip: Bouw een tedere takkenhut

Bouw een tedere takkenhut

Rijk Kistemaker troost zich tijdens de coronacrisis met de kosmische vraagstukken die Lars von Triers Melancholia opwerpt. Hoe rouwen we om het verlies van de aarde of - iets kleiner - een achteloze manier van leven? Lees meer

Alles vijf sterren: 24

Nuttig gebruik van weinig wilskracht

Deze week worden we blij van kleine dingen die je tijdens je zelfisolatie kan doen. Zonder dat we de druk voelen deze tijd te gebruiken om de groeven van onze badkamer te poetsen of een muur uit te breken. Lees meer

Tip: zoek de rebel in jezelf (die zonder applaus kan)

zoek de rebel in jezelf (die zonder applaus kan)

Sinds de boekenmaand vraagt Ruby Sanders zich af of echte rebellie nog wel bestaat, want als iedereen een rebel is, is niemand het. Een tip om je ijdele tegendraadsheid te laten varen nu in thuisisolatie niemand nog ziet waar je tegenaan schopt. Lees meer

Tip: Zet je angst voor vlogs opzij voor bestdressed

Zet je angst voor vlogs opzij voor bestdressed

Emma Stomp heeft in quarantaine iets nieuws ontdekt: ze houdt van vlogs. Niet alle vloggers komen door haar selectie heen, maar de New Yorkse Ashley heeft haar hart veroverd. Een tip om te gaan kijken naar Ashleys bestdressed: een vlog vol oneliners, hysterie en het hoognodige stijladvies. Lees meer

Tip: leer van de zombie-apocalyps 2

Leer van de zombie-apocalyps

Marthe van Bronkhorst liet zich verleiden tot het kijken van zombie-apocalyps films. Met het oog op de grimmige coronatoestand stak ze er wat van op. Een tip om te leren van rampen uit het (fictieve) verleden. Lees meer

Tip: Vind je eigen pantser

Vind je eigen pantser

Iris Blaak denkt terug aan de tijd dat ze nog vrij was de wereld over te reizen en kennismaakte met haar privéchauffeur Elliot in Oeganda. Om heel andere redenen schermde hij zich af van de buitenwereld, op zoek naar een pantser dat hem bescherming bood. Een tip om vrijheid en geborgenheid in één te vinden. Lees meer

Tip: Waarom ik geen arts ben

Waarom ik geen arts ben

Eva van den Boogaard ergerde zich tot voor kort aan de koelbloedige ‘artsenpraat’ van haar huisgenoot. Nu hij op de corona-afdeling over levens beslist, blijkt dat de mensheid niet zonder kan. Een tip om het rationele doktersbrein te koesteren. Lees meer

Alles vijf sterren: Buitengevoel en bingewatchcoma

Buitengevoel en bingewatchcoma

Deze week worden we blij van kleine dingen die je tijdens je zelfisolatie kan doen. Zonder dat we de druk voelen deze tijd te gebruiken om een sixpack te kweken of alles volgens een productiviteitsschema te doen. Lees meer

Tip: Vier je halve verjaardag

Vier je halve verjaardag

De geboortedag van Marit Schilling valt té ongelukkig voor een feestje. Er zit maar een ding op: de verjaardagstraditie chirurgisch bewerken. Marit deelt haar vondst graag met alle (corona)verjaardagsslachtoffers, want aan taart en knuffels heeft een mens nooit genoeg. Lees meer

Tip: Herlees een stoffige plankvrucht 1

Herlees een stoffige plankvrucht

Ook voor Rijk Kistemaker ligt quarantaine op de loer. Waar we je vorige week nog enthousiast naar de boekenwinkel stuurden, blijven we nu thuis om een stoffig boek van de plank te plukken. Want voor Rijk opent herlezen evengoed nieuwe werelden. Lees meer

Alles vijf sterren: Zullen we een hut bouwen?

Zullen we een hut bouwen?

Deze boekenweek worden we blij van lievelingsboeken: ze zijn melancholisch, sprookjesachtig en prachtig imperfect. Lees meer

Tip: Rebelleer in je lokale boekhandel

Rebelleer in je lokale boekhandel

Kiki Bolwijn werkt als boekverkoper en pleit deze boekenweek voor rebellie en verzet in je lokale boekwinkel. Koop er een boek, want een plek waar een veelheid aan verhalen mag bestaan, is in onze tijd nog veel waardevoller dan ooit. Lees meer

Alles vijf sterren: Hetzelfde als onverwacht een cadeautje krijgen

Hetzelfde als onverwacht een cadeautje krijgen

Deze week worden we blij van met liefde in elkaar getimmerde minibiebs, een film die onze ogen opent en de perfectie van oefenende ijsdansers. Lees meer

Tip: Maak slecht werk

Maak slecht werk

Imre van Son liep als kind over van vreugde en energie om dingen te maken. Nu hij 31 is, lijkt de onbevangen geest van zijn jongere ik ingeruild te zijn door een meedogenloos oordeel over alles wat hij maakt. Een tip om gewoon weer eens een keer iets slechts te maken. Lees meer

 Solastalgia, of: Heimwee naar hier

Solastalgia, of: Heimwee naar hier

Zindzi Zwietering werd gegrepen door solastalgia, of heimwee naar een plek die je nooit hebt verlaten, maar die door klimaatverandering voor altijd is veranderd. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan