Asset 14

Twee huizen

Kasper van Royen schrijft elke twee weken een column voor Hard//hoofd, afgewisseld door Koen Alfons.

‘Papa, papa, Fletcher zegt dat-ie DRIE huizen heeft. Dat kan toch helemaal niet?’
Nooit eerder lijkt mijn dochter zo graag iets van mij te hebben willen horen.
‘Who the fuck is Fletcher?’ vraag ik afwezig.
‘Dat is een jongetje,’ zegt Annika. ‘Niemand gelooft hem hoor.’
Er wordt blijkbaar flink tegen elkaar opgeboden op het schoolplein. Er is dan ook weinig waar Annika de laatste tijd meer over praat dan dat ze straks een tweede huis zal hebben. Ze begint wel wat ongeduldig te worden. Ik probeer haar keer op keer uit te leggen dat het nu eenmaal niet makkelijk is met de huidige woningschaarste, maar ze lijkt niet gevoelig voor zulke argumenten.
‘Moet je maar harder zoeken,’ zegt ze dan streng.

Aanvankelijk wilden we haar pas op het moment dat ik een nieuwe plek gevonden had informeren over onze scheiding.
‘Ik zou daar niet mee wachten,’ had onze therapeute echter gezegd. ‘Zo’n kind voelt toch van alles aan. Die gaat de gekste dingen bedenken. En er is nu toch al iets concreets veranderd: haar vader slaapt op zolder.’
De therapeute had zich verheugd op relatietherapie, waarvoor we deze afspraak ook oorspronkelijk hadden gemaakt, maar ze had die afspraak zo vaak verzet dat het inmiddels te laat was. Daarom opperden we dat we de drie kwartier dan maar zouden gebruiken om te bespreken hoe we het nieuws aan onze oogappel konden overbrengen.
‘Jullie moeten het simpel houden, in kleuterlogica denken,’ zei de therapeute. ‘Zeg maar gewoon dat jullie geen vriendjes meer willen zijn.’
‘Maar we willen juist wel vriendjes blijven,’ zeiden mijn ex en ik in koor.
‘Die heb ik vaker gehoord,’ grinnikte de zielenknijper.

Twee huizen

Illustratie: Leila Merkofer.

Mijn ex en ik namen een paar dagen later ieder aan een kant plaats naast onze dochter op de bank. Onder Annika’s luid protest zetten wij haar tekenfilm op pauze.
‘Je mag zo weer verder kijken,’ zei ik.
‘We moeten het eerst over iets belangrijks hebben,’ vulde mijn ex aan.
‘Anna en Elsa zijn belangrijk!’ sputterde Annika.
We legden het fotoalbum van onze bruiloft op haar schoot.
‘Weet je dit nog?’ vroegen we haar terwijl we erin rond bladerden.
‘Ja, het trouwen. Wanneer gaan we dat weer doen?’
Ze had er vaker aan gerefereerd alsof het een terugkerend evenement zou zijn.
‘Wel, papa en mama willen niet meer getrouwd zijn,’ legde haar moeder uit.
‘Vooral mama niet,’ mompelde ik. Ik kreeg een vluchtige boze blik toegeworpen. Blijkbaar was dit niet het moment voor geplaag.
‘Zie je aan onze vingers dat we onze ringen niet meer dragen?’ probeerde ik het gesprek weer de juiste richting op te sturen. Ik viste de sieraden uit mijn borstzak, zoals we dat gerepeteerd hadden.
‘Wat stom zeg. Doe die ringen weer om. NU.’
Het klonk behoorlijk dreigend, dus met enige verlegenheid schoven we ze om onze vingers.
‘Zo,’ constateerde Annika tevreden, ‘Nu zijn jullie weer getrouwd. Mag ik verder kijken?’
‘Nog even wachten schat,’ zei ik.
‘We zijn wel nog steeds beste vriendjes hoor,’ zei haar moeder en ze pakte mijn hand vast.
‘Nee!’ riep Annika uit en ze trok onze handen uit elkaar. ‘Ik ben jullie beste vriend.’
‘Natuurlijk, natuurlijk,’ kalmeerden we gealarmeerd, 'jij bent onze allerbeste vriend.’
Vervolgens vertelden we haar dat papa ergens anders zou gaan wonen en dat ze dan twee huizen zou hebben. Eindelijk leken we haar volle aandacht te hebben. Maar voorlopig woonde ik nog op zolder.

‘Ze lijkt er wel goed mee om te gaan, toch?’ zeiden mijn ex en ik de weken erop regelmatig tegen elkaar. Er klonk soms iets verontrustends door in die vraag, alsof we twijfelden of het wel gezond was dat dit proces zo eenvoudig verliep. Annika bleef het alleen maar hebben over het nieuwe huis, gaf me knuffels en speelgoed om mee te verhuizen. Voor de rest leek er voor haar niks veranderd te zijn. Google wist ons enige geruststelling te brengen: wetenschappelijk onderzoek had uitgewezen dat je als ouders het beste uit elkaar kunt gaan wanneer je kind vier is. Jonger dan dat krijgt het hechtingsproblemen en op latere leeftijd wordt het zich te bewust van de situatie. Dat hadden we dus blijkbaar precies goed getimed.

Ik heb taartjes gekocht en cadeautjes verstopt. Vooral het Anna-en-Elsa-stickerboekje zal in de smaak vallen. Elk moment kan de bel gaan en dan staat mijn dochter op de stoep. Het eerste wat ze vermoedelijk zal doen is onder mijn luid protest alle versgeverfde muren bestickeren, om haar territorium af te bakenen. Nu heeft ze dan eindelijk twee huizen, twee plekken om thuis te zijn. En thuis zijn, dat is de baas kunnen spelen over je allerbeste vrienden.

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Leila Merkofer , afkomstig uit Zwitserland is een grafisch vormgeefster en illustratrice werkend en wonend in Amsterdam. Ze vertaalt thema’s zo groot als de Matterhorn naar heldere, scherp omlijnde illustraties. Door het handmatige karakter van haar illustraties creëert ze een gevoel van authenticiteit. Daarnaast houdt Leila van Nederlandse bijdehandheid, oude films, sneeuw en chocola.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Levensweg

Levensweg

Als Aisha een trouwerij op een Limburgse boerderij bezoekt, mijmert ze ineens over haar eigen bruiloft. Ach, trouwen is niks voor haar. Toch? Lees meer

Marktplaatsgekkies

Marktplaatsgekkies

Marthe van Bronkhorst besluit de relatiemarkt opnieuw te betreden en vraagt zich af: ben ik een koopje, of een langetermijn-investering? Lees meer

:Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Marthe van Bronkhorst bekijkt Europa als een treinreis en stemmen voor de Europese Parlementsverkiezingen als het zijn van de conducteur op die rammelende trein. Lees meer

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

"Ofwel we noemen mij voortaan een tokkie, en ik zal de titel met trots dragen. Of we stoppen met het gebruik van het woord tokkie en laten het weer alleen een familienaam zijn." In deze gastcolumn geeft Anne Schepers een ijzersterk pleidooi tegen het negatieve gebruik van het woord 'tokkie'. Lees meer

Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Hard//hoofd zoekt vóór 28 juli 2.000 trouwe lezers!

Hard//hoofd verschijnt weer op papier! In ‘Lief kutland’ klinken de begintonen van waaruit vrije utopieën werkelijkheid worden, of waarmee we ongelimiteerd verdriet en woede botvieren op alles wat er misgaat. Fantaseer je met ons mee? Schrijf je vóór 28 juli in voor slechts €2,50 per maand en ontvang ‘Lief kutland’ in september in de brievenbus, inclusief drie Lief kutland-stickers. Veel lees- en plakplezier!

Word trouwe lezer