Asset 14

Hemellichamen

Hemellichamen

 

 

Een liefdesbrief aan een jonge man

Drie jaar geleden overleed je vader jullie namen geen afscheid je had schurft
Sloeg mijn hand van je zij medelijden zat niet in je behoeften vroeg naar mijn verhaal
Ik heb geen borsten jij geen woorden houdt me heel lang vast de muziek in de club verdwijnt

We zijn bloot in je kamer
Een washandje in je hand je knielt
Legt het natte washandje op mijn vulva
Iets roods zat op mijn lip misschien een paprikavelletje dat op jouw vinger zat
Het natte warme washandje op mijn groeiende bloemknop
Van de pasta die je had gemaakt met kikkererwten want ik eet veganistisch

                   Als je weer borsten wil zal ik je steunen
Zeg je grinnikend op de leren bank een rivier tussen ons in

Je bent ziek
Ik knip plaatjes uit magazines stop die in een glazen weckpot zoals die waar jij dadels in bewaart

Trappend in zweet op mijn ronde zachte billen op mama’s oude racefiets
Wind aait mijn donsbaard
Lucht loopt uit de band

De band is zacht je glimlacht naar mijn bange ogen kust mijn donsbaard
mijn donsbaard

Je moet en zal de racefiets maken
Je maakt mijn racefiets

Ik lees je soms alsof je een tekst bent
En je zegt

                    Ik heb de meisjes opgehangen op mijn prikbord
                    En de borsten gecensureerd met de zinnen die je mij hebt toegestuurd

Ik bekijk jouw prikbord, het zijn de plaatjes uit de weckpot

Plantbladeren
(De jouwe hangen er verschrompeld bij)

Anabole man
(Maar ik houd van je buikje onder je haardeken)

Bakje kibbeling met saus
(Je zei dat ik ontwapenend was bij de visboer)

Zwart-witte lippen

De vinger van een goddelijke jongen tegen de vinger van een goddelijke man
(Ben ik dan homo zei je)

Een roze middelvinger

Jij op mijn vloerkleed in je oranje coltrui

Op je hoofd de woorden: filosofie en geschiedenis

Kikkers onder water

Halfblote meisjes

Een blonde die spierwitte tanden bloot lacht tegen de neus van een paard

Op haar volronde borsten het woord:          Groninge

Een bruin gekrulde aan een sportapparaat
Op haar enorme puntige borsten de woorden:    openhearted en prejudice

Ik trek je af in het avonddonker
Kus bekijk je gezicht
Een walm van hitte overvalt me
Trekt vanuit mijn tenen door mijn lijf verzucht

Soms mis ik zo
Wat ik in je mis

Maar streel je gesloten ogen je lieve neus je snor zacht

 

 

Samenvallende scheuren

Op je bed houd ik je stevig vast druk mijn armen hard om je lijf tegen de mijne
Sluit mijn ogen luister naar het heelal aan verdriet in je stormende ademteugen

Je zegt
              Ik woon telkens in huizen die verdwijnen

Aai je voorhoofd je huid kus je nek je pijn
Een baby zonder aanraking sterft

Je zegt
              Dit huis zal ook in bakstenen verdwijnen

Aai je arm je dijbeen graaf me tussen je golvende schouderbladen

Je streelt me door mijn vochtige denim spijkerbroek
Ik leg je op je rug houd je benen omhoog
Beweeg mijn vulva                      mijn vulva bonkend tegen je billen
Penetreer je met de siliconen penis
Ga naast je liggen vibreer mijn gegroeide bloemknop
Kom voor het eerst bij jou klaar

Laat je binnen in mij legen

Ik huil, jij lacht
Je dacht dat ik lachte (denk ik)

Op jou ligt mijn huis op mijn rug jouw armen
Tussen toonhoogtes in zing ik zachtjes

Je raakt kwijt in je hoofd
Het is blauw het is wolk het is donker
Je raakt kwijt in tijd
In alcohol in cocaïne
Maar liefje ik heb je altijd lief

Je wilt weer alleen zijn zeg je
Ik laat vijftien euro pastaboodschappen waarvan ik wist dat je het heerlijk zou vinden achter
Het is voorbij achten ik heb je uren vastgehouden

Zweet trappend fiets ik naar thuis klappen de tranen op mijn vloerkleed

Sommige dagen kan ik je dragen

 

Hemellichamen

 

 

Druiven moet je kapot maken (voor de werking van alcohol)

         Hij is een god twee keer geboren

Zeg je

Terwijl je het naakt van mijn lijnen leest
          Bij de ene geboorte besloot zijn moeder hem op te voeden als een meisje

Ik luister in je oksel

Je staat op

         Bij de andere geboorte is zijn moeder uit elkaar gerukt

(Je weet niet of je mij aantrekkelijk zal blijven vinden)

         Zeus naaide hem aan zijn been waar hij verder groeide

(Mijn stem klinkt hoger tussen jouw muren)

        Hij liet planten op boten groeien
        Piraten springen, in het water werden zij werden dolfijnen

        Hij had geitenhoorns op zijn hoofd
        Ging naar de onderwereld om zijn moeder terug te halen

        De mensen dronken zich los van de dag
        Tot bezetenheid van Dionysus van de wijn
        God van vruchtbaarheid en lente
        Jong en oud
        Man en vrouw

(Je praat hierover enkel in goden tegen mij)

       Volgers lieten lichaamsdelen weghalen

       Bij stuk gaan krijg je mythische waarde

Mail

Anne Chris Van Doesburg wil prins ariël zijn, heeft adidas badpak ingeruild voor speedo zwembroekje, slaapt als uitgeput en wil zo jong mogelijk oud.  @anne.chris

Nanna de Jong is illustrator. Je in een kronkel lachen, een buiging voor de minderheden maken of gewoon een handstand voor de dagelijkse wisseling van perspectief. Ik geniet van bewegingen in alle soorten en maten en vier op deze manier de vormen die het leven aan kan nemen. In een kleurrijk en speels handschrift druk ik op de zere plekken van politieke of culturele thema’s. Ik wil bewust maken maar ook vermaken. Een klein vingertje in de lucht maar gevolgd door een koprol. Enjoy this playground I call work! www.nannabananna.com

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen 5

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen

Hoe schrijf je over iets wat niet meer tastbaar is? Miray van der Bend schreef een collagegedicht over vakanties van vroeger in Turkije. Over de geur van het vliegveld, de granaatappels in de tuin van haar oma, de rimpels op haar gezicht. Lees meer

Gebroken Kaars van Sanne Balen over yoga, liefde en leed

Gebroken Kaars

De hoofdpersoon schrikt ondersteboven wakker. Hoe geef je jezelf een houding als je wereld op zijn kop staat? De titel van dit kortverhaal van Sanne van Balen over yoga, liefde en leed is tevens de aanbevolen leeshouding. Leg je kamer eens langs je benen omhoog, en begin. Lees meer

Blik of een Lappendeken 3

Blik of een lappendeken

Een fragment uit het afstudeerwerk van Dino de Haas, een sciencefictionstrip over de alledaagse horror van productiviteit, over queer relaties en queer geluk. Lees meer

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

In de gedichten van Nora van Arkel spoelen herinneringen aan en wordt er lego in de sloot gegooid. 'Alsof een eindeloze hoeveelheid tijd zich voor me uitstrekte / loom achterover ging liggen totdat het hele /landschap tijd was geworden'. Lees meer

(Geen onderwerp)

(geen onderwerp)

Vijf huisgenoten proberen via e-mails in contact te blijven over hun huis dat steeds viezer wordt. Lees meer

Iets op sterk water

Iets op sterk water

‘Ben je niet moe van deze stad?’ vraag ik.
‘Nee, ik hou van deze stad.’
‘Dat vroeg ik niet,’ zeg ik.
Iets op sterk water is de afstudeerbundel van Lieke Tijink, een verzameling verhalen over mensen die queer zijn, die elkaar tegenkomen, van elkaar houden, bij elkaar weggaan. Lees meer

Scherpe randen

Scherpe randen

'Ik startte met het wegnemen van de scherpe randen. Als er geen lijnen waren hoefde ik er ook niet langer binnen te kleuren.' Wordt het leven makkelijker als je er letterlijk niet meer op hoeft te focussen? Celine Vervaet legt ons deze vraag voor in dit herkenbare korte verhaal.  Lees meer

Elke dag is lang en prachtig

Elke dag is lang en prachtig

In haar bundel Elke dag is lang en prachtig verkent Femke Zwiep de grenzen van een dag en de grenzen van het gedicht. Lees over 634 andere levens in het verleden, over een zeemansgraf en het wachten tot de Dame Blanche op tafel staat. Lees meer

Slaapkamerraam, wereld 2

Slaapkamerraam, wereld

Buiten is het nacht. Maar wat gebeurt er als je je ogen sluit? Dan kan het buiten net zo goed een zomerse dag in New York zijn. Of een sneeuwlandschap uit je jeugd. De mogelijkheden zijn eindeloos. Lees meer

Ons Eiland en wat we vonden op de kust 3

Ons Eiland en wat we vonden op de kust

In Ons eiland en wat we vonden op de kust (het afstudeerwerk van Liene Schipper) wordt je meegenomen naar een wereld die bijna lijkt op de onze, maar waar olifanthotels kunnen praten, eenzame koeien luid loeien en brandstichting soms de oplossing lijkt. Een zoektocht naar hoe we elkaar kunnen proberen te begrijpen, en wat je nou eigenlijk moet doen als je denkt dat je elkaar eindelijk begrepen hebt.  Lees meer

Stormvogel & Gelegenheidshaiku

Stormvogel & Gelegenheidshaiku

''Het is een dag waarop je stevig in je schoenen moet staan.''
Lees een fragment uit het afstudeerwerk Stormvogel & Gelegenheidshaiku van Suzanne Reedijk: een tweeledige novelle over de zee, het leven dat soms vastloopt, en een reuzenkind dat in een veld verschijnt, en dat ook weer verdwijnt. Lees meer

Tendresse / Nederzettingen

Tendresse / Nederzettingen

Met zijn 'overrompelende, rijke poëzie' won dichter Erwin Hurenkamp dit jaar Editio's Debutantenschrijfwedstrijd. De jury roemde zijn poëzie, die vertrouwde thema's wonderlijk uitwerkt. Lees meer

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Malika Soudani verzamelt de herinneringen die ze nog heeft aan alle plekken waar ze een slaapkamer heeft gehad, vanaf haar geboorte tot aan het moment waarop ze haar afstudeerbundel schrijft. Hier lees je een fragment uit 'Waar ik een slaapkamer heb gehad'. Over een zusje met kanker, twee culturen onder één dak, bruin zijn in een witte familie en een gebroken gezin.  Lees meer

Wat ik mezelf beloof

Wat ik mezelf beloof

Een poging om alles te vergeten, om je af te sluiten voor je herinneringen, is op voorhand gedoemd om te mislukken. Een kort verhaal over de (on)mogelijkheid om schoon schip te maken. Lees meer

Kat, boom

Kat, boom

Een meisje klimt in een boom tijdens verstoppertje en wordt door de andere kinderen vergeten. Lees meer

Soon After Midnight 1

Soon After Midnight

Wat zegt de taal die we al gelezen of gehoord hebben ons nog? David Meijers onderzoekt de verhalen achter citaten. Zijn tekst is te vinden in de publicatie van de schrijfworkshop van Stichting Perdu in Amsterdam. Lees meer

Vertrouwen op iets wat niet bestaat

Vertrouwen op iets wat niet bestaat

Else Boer is dol op praktisch advies over schrijven. Een scène schrijven, een verhaallijn uitwerken, overal is wel een stappenplan voor te vinden. Het belangrijkste is: volhouden en nooit maar dan ook nooit stoppen. Simpel toch? Makkelijker gezegd dan gedaan, zegt Else, die vertelt over hoe je soms wel en niet kan vertrouwen op je verhaal. Lees meer

Ruimtes

Een vertrouwd lichaam om in samen te zijn

Een jaar geleden moest Charlotte de Beus opnieuw leren praten, lezen en schrijven. In deze drie gedichten onderzoekt ze met poëtische scherpte haar herstel en het lichaam als “een onbetrouwbare woning voor dakloze gedachtes.” Lees meer

Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten

Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten

Een voorpublicatie uit de afstudeerbundel van Elianne van Elderen 'Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten'. Over opgroeien als buitenstaander in een dorp, een vluchtmisdrijf op een veulen, over drie vrienden en iemand die probeert om onvoorzichtig te worden. Lees meer

Hadden we dat altijd maar geweten

Hadden we dat altijd maar geweten

Emma Laura Schouten zit niet op de stoel van de schrijver, maar aan de andere kant van de tafel. Als manuscript-begeleider krijgt ze vaak de vraag of een tekst potentie heeft om Het Boek te worden. Maar heb je eigenlijk wel iets aan die vraag, en wat is het antwoord? Lees meer