Illustratie: Gemma Pauwels

Rechtsstaat beschadigd? Op de voorpagina's staat het niet. Melle slaakt een wanhoopskreet. Verder een beunhaas, wat plakband, een amazone en een vuilcontainer." />

Illustratie: Gemma Pauwels

Rechtsstaat beschadigd? Op de voorpagina's staat het niet. Melle slaakt een wanhoopskreet. Verder een beunhaas, wat plakband, een amazone en een vuilcontainer." />
Asset 14

Plakband-analyse

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Hard//talk is de seismograaf die de trillingen van de tand des tijds registreert. Wat heeft ons afgelopen week bezig gehouden? Wat bespraken we bij de koffieautomaat en waar lagen we wakker van? Deze week vijf korte commentaren van onze redacteuren, in woord en beeld.

Machtige Media

Wanhoopskreet

Bij de ontruiming van het tentenkamp in Ter Apel is onze rechtsstaat op grove wijze beschadigd. Die alarmerende conclusie trekt journalist en jurist Folkert Jensma. In een kort, helder, feitelijk onderlegd, maar duidelijk verontwaardigd artikeltje zet hij uiteen waarom en op basis waarvan hij meent dat dit het geval is: "Een noodbevel en een noodverordening zouden vermoedelijk niet overeind blijven in de rechtszaal." Dus werd het kamp voor het kort geding ontruimd en werden de betogers gearresteerd. Enfin, je kunt het zelf lezen. Ergens achterin de krant, vermomd als een column, of weggemoffeld in een uithoek van nrc.nl.
Op Facebook ontlokte het mij de in kapitalen geschreven wanhoopskreet "waarom staat dit niet op alle voorpagina’s!?" Als meerdere vooraanstaande juristen concluderen dat de rechtstaat met voeten is getreden, is er serieus iets niet in de haak met de stabiliteit van de trias politica. Dat is een zaak van landsbelang die op de voorpagina behoort. Op alle voorpagina’s. Maar de realiteit is helaas anders. Aan illegalen en asielzoekers branden de Nederlandse media hun vingers liever niet, zoals al eerder bleek bij de schrijnende zaak van Kamiz Roustayi, die zich op de Dam in brand stak en onmiddellijk als "in de war" werd weggezet. Zij zijn echter de meest weerloze groep in onze samenleving en zoals al meermaals door Amnesty is aangekaart, worden grondrechten hen stelselmatig ontzegd.
Het is bij uitstek de taak van de journalistiek om dit soort misstanden aan de kaak te stellen. Om de beroemde luis in de spreekwoordelijke pels van politici te zijn. Het in de wind slaan van het recht op toegang tot de rechter, het recht om te demonstreren en het recht op vrijheid van meningsuiting is een erg gevaarlijke ontwikkeling. Een die ons bovendien allemaal aangaat. Als journalisten en de media waarvoor ze werken dat niet inzien, zijn ze geen knip voor de neus waard. Asielzoekers mogen dan in de marge van de samenleving verkeren, ver uit het zicht van de gemiddelde Nederlander, ergens in – ik noem maar wat – Ter Apel. Dat neemt niet weg dat juist de omgang met de meest weerlozen een indicator is van het beschavingspeil van een samenleving. En zo bezien is het droevig gesteld met Nederland.

Door Melle Kromhout

De Hofstad

Beunhaas in Brussel

Premier Rutte is “maar met één ding bezig: de Nederlandse verkiezingen in september,” so far so good. Verkiezingen zijn belangrijk. En, zo stel ik me voor, wanneer je eerste kabinet onder je vandaan is mislukt, wil je het vast nog een keer proberen. De eerste liberale premier sinds Cort van der Linden is inmiddels gewoon de eerste mislukte premier sinds Balkenende. Maar het citaat was onvolledig, de zin gaat verder: “omdat hij denkt die te kunnen winnen door Geert Wilders' anti-Europese retoriek over te nemen, zet hij in Brussel zijn hakken in het zand. Andere Europese leiders komen met ideeën, met oplossingen. Rutte komt met blokkades. De man is óveral tegen.” Aldus een anonieme Brusselse bron in de NRC afgelopen weekend. Een andere bron noemt de houding van Nederland “ziek”.
Dat komt hard aan. Je denkt: dat is onze premier, die zit in Brussel namens Nederland én Europa. De volgorde waarin maakt me niet eens zoveel uit. Maar hij zit er dus voor de VVD. Dat is heel fijn voor die partij, maar ook voor directe concurrenten PVV en SP. Want hoewel Rutte zich zo onverantwoordelijk gedraagt omdat hij hoopt hiermee juist die twee partijen de pas af te snijden: in wezen doet hij weinig meer dan hun posities legitimeren. En waarom zou de eurosceptische kiezer dan niet gewoon voor 'the real deal' gaan?
Nog een citaat: “Als dit klopt is de analyse van Van Haersma Buma dat Rutte 'in Europa mee wil hobbelen en er dan in Nederland een vies gezicht bij trekt' al achterhaald. Rutte is een station verder: hij haakt Nederland los van Europa. Of hij na 12 september weer aanhaakt, laat hij open. Eerst Wilders te lijf, dan de crisis.” De ironie wil dat Rutte zich heeft ontwikkeld tot de Wilders van Brussel. Als je je tegenstander te lijf gaat door zijn standpunten over te nemen, heb je toch al lang verloren?
Maandag lees ik een fragment uit de congresspeech van de VVD-leider: "Het beste voor Nederland is niet een Nederland met meer Europa, dat zich overgeeft aan een politieke unie. En nee, het beste voor Nederland is ook niet een Nederland dat zich terugtrekt achter de dijken. Het beste voor Nederland, dames en heren, is een Europa met meer Nederland. Met meer VVD." Diezelfde avond schreef Marjolijn Februari: "Wanneer hebben wij nou nog voor het laatst een volwassen man als minister-president gehad?" Ik kan het me al bijna niet meer herinneren. Rutte misbruikt zijn positie als demissionair premier, om ten koste van het Nederland en Europa, de stoere partijleider uit te hangen. Alsof het allemaal een spelletje is.

Door Jan Postma

Nieuws in Beeld

Erasmus hoogleraar past de 'plakband-analyse' toe.

Illustratie: Gemma Pauwels

Ver weg

Saudische amazones

Afgelopen maandag besloot Saudie-Arabië dat ook vrouwelijke atleten een gooi mogen doen naar Olympisch goud: 's lands enige sportster op het hoogste niveau, Dalma Rushdi Malhas, zou als afgevaardigde naar Londen worden gestuurd om zich daar te paard te meten met de Anky van Grunsvens van deze wereld.
Dezelfde dag nog blijkt dat de 20-jarige, blonde Saudische zich niet heeft weten te kwalificeren; Dalma's merrie, Caramell KS, is vanwege een blessure van deelname uitgesloten. Hiermee zit Saudie-Arabië in een interessant en evenzo ironisch parket.
Op de Saudische staatsscholen voor meisjes zijn sportlessen verboden. Er worden geen competities voor vrouwen georganiseerd en slechts een handvol clubs accepteert vrouwen als lid. Veel vrouwelijke topsporters lopen er zodoende ook niet rond. Toch zal er op de Spelen minimaal één het land moeten vertegenwoordigen, wil het mannenteam niet van deelname worden uitgesloten. Na de nodige druk wordt discriminatie door het Internationaal Olympisch Comité namelijk niet langer getolereerd. In welke vorm dan ook. Een keuze die zich uitbetaald nu Saudie-Arabië met de gevolgen van zijn vrouwonvriendelijke beleid om de oren wordt geslagen.
Inmiddels is gebleken dat Dalma's paard al enkele weken geblesseerd was. De officiële bevestiging van haar deelname afgelopen maandag was dus niet meer dan politiek toneel, die angst voor opstanden doet vermoeden. Het olympisch optreden van de glamoureuze – in Amerika geboren – Malhas moest talent, doorzettingsvermogen en (culturele) rijkdom tonen, in tegenstelling tot verregaande vrouwenonderdrukking waar het land om bekendstaat. Een eerdere poging om de aandacht hiervan af te leiden mislukte overigens ook al, toen koning Abdullah vrouwen stemrecht gaf, maar ze nog steeds verbood zonder man het huis te verlaten.
Ongeacht of één van hen zal meedingen naar Olympisch goud, hebben de Saudische vrouwen een overwinning binnen. Ze zullen zich gesterkt voelen in het doorzetten van hun kleine sportinitiatieven. Elke sportschool die de deuren ook voor vrouwen opent, is er één. En Dalma Rushdi Malhas? Die zien we natuurlijk terug in 2016. Met paard, zonder blessures en hopelijk niet alleen.

Door Esther Wertwijn

Rolmodel

De Gullit tapes

Het einde van een liefdesrelatie kan ontaarden in Shakespeariaans drama, met haat, jaloezie en soms zelfs moord en doodslag als hoofdingrediënten. Het einde van het huwelijk van Estelle en Ruud ‘De Zwarte Tulp’ Gullit resulteert daarentegen in pure slapstick. Eerst beschuldigde Estelle Ruud ervan al jaren diverse affaires te hebben gehad, vervolgens bleek zijzelf een relatie te zijn begonnen met de 27-jarige kickbokser Badr Hari. Maar ook: Ruud heeft volgens eigen zeggen afluisterapparatuur geplaatst (de GULLIT TAPES) om zijn vermoedens over zijn echtgenote te bevestigen. Melodramatisch verklaarde hij: "Ik werd bedrogen in mijn eigen huis!" Dit alles culmineerde in het fantastische verhaal dat Estelle, terugkomend van een clandestien tripje naar Marokko met haar minnaar, op Schiphol werd bespied door een incognito Ruud, die zich zou hebben verstopt achter een vuilcontainer. EEN VUILCONTAINER. (Dit verhaal schreeuwt om de door roddelbladen als Privé zo geliefde HOOFDLETTERS.)
Met dit soort saillante details is het geen wonder dat de capriolen van Ruud&Estelle de gemoederen al ruim een week bezighouden – zelfs de doorgaans als humorloos bekendstaande broertjes De Boer konden het niet laten een gefotoshopte Ruud in een vuilnisbak te twitteren, en de redactie van RTL Boulevard draait overuren om al het gegooi met modder te rapporteren. Estelle is sinds haar showbizzhuwelijk met Ruud een van de bekendste voetbalvrouwen van Nederland, die in tegenstelling tot de meer ambitieuze Sylvie van der Vaart voorheen volkomen content leek met shoppen in de PC en de föhntechnieken van Leco van Zadelhoff.
Maar Estelle wil nu meer. Met haar op handen zijnde scheiding, jongere minnaar en recente carrièremove als interviewster voor Beau Monde lijkt ze af te stevenen op een nieuw bestaan als mediapersoonlijkheid. Privé’s Evert Santegoeds noemde haar in Het Parool een "intrigerende schoonheid", en voorspelde Estelle een glanzende televisiecarrière. Ik zie haar eerder als een Hollandse Ivana Trump: deze hoogblonde ex-vrouw van de beroemdste zakenman van Amerika wist een vernederende scheiding om te buigen in een netwaarde van ruim honderd miljoen dollar. In een cameo in The First Wives Club sprak Trump de historische woorden: "Ladies, don’t get mad. Get EVERYTHING."
Arme Ruud.

Door Sanne Rispens

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnChef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Nieuws in beeld: Jeff Bezos zet het ons betaald

Jeff Bezos zet het ons betaald

Na zijn korte bezoekje aan de rand van de ruimte, eerder deze week, bedankte oud-Amazon-baas Jeff Bezos de werknemers en klanten van zijn bedrijf. 'Want jullie hebben hiervoor betaald'. Een perverse grap, vonden critici. Lees meer

Wat een week

Wat een week

Zie het nieuws maar eens in beeld te brengen in een week waarin drama zich op drama stapelde. Illustrator Rueben Millenaar liet zich niet uit het veld slaan: hij maakte maar liefst 6 illustraties. Een rampweek in beeld. Lees meer

Nieuws in beeld: En nu met z'n allen

En nu met z'n allen

Sinds vorige week zondag schrijven 155 democratisch verkozen volksvertegenwoordigers een nieuwe grondwet voor Chili. Ze hebben negen maanden de tijd om een grondwet te schrijven waarin iederéén wordt gerepresenteerd. Lees meer

Kunnen we de wandaden van een kunstenaar vergeten?

Kunnen we de wandaden van een kunstenaar vergeten?

Critici en liefhebbers zitten in hun maag met de wandaden van hun culturele helden. Moeten ze worden vergeven of ‘gecanceld’? Stefanie is vooral blij met de democratisering van de kunstwereld. Lees meer

Vergeet de lelijke kanten van dementie niet

Vivian Mac Gillavry begon op haar 19de haar vader te verliezen aan dementie. Ze schrikt van hoe mediamakers met dementie omgaan: het is goed om te laten zien hoe ermee valt te leven, maar wat als we zóveel focus leggen op de kwaliteit van leven, dat we vergeten te praten over hoe moeilijk dementie kan zijn? Lees meer

Ook automobilist moet aan de bak

Ook automobilist moet aan (of uit) de bak

Illustrator Veerle van der Veer brengt het nieuws in beeld. Dat de rechter Shell opdraagt zijn CO2-uitstoot drastisch terug te dringen, leverde vooral instemming en leedvermaak op, zagen opiniemakers in de Volkskrant. En de klánten van Shell dan, vroegen zij zich af. Lees meer

Speech: Waarom activisten de ‘zomer van trans woede’ uitroepen

Waarom activisten de ‘zomer van trans woede’ uitroepen

Honderden demonstranten protesteerden tegen de vernederende en dehumaniserende zorg voor transgender personen. Ze eisen hervorming van het zorgsysteem en riepen een ‘zomer van trans woede’ uit. Non-binaire trans vrouw Nilin gaf een openhartige toespraak. Lees meer

Filmtrialoog: Gunda

Gunda

Onze redacteuren Eva van den Boogaard, Nora van Arkel en Jozien Wijkhuijs bekeken de documentaire Gunda. Ze zijn onder de indruk van de unieke vorm van de film, maar er bleken ook wat dingen die iedereen anders interpreteerde. Lees meer

De ketenen zijn gebroken, maar de wonden zijn niet geheeld

De ketenen zijn gebroken, maar de wonden zijn niet geheeld

Op 1 juli 1863 schafte Nederland de slavernij af in Suriname en op Aruba, Bonaire, Curaçao, Sint Maarten, Sint Eustatius en Saba. Althans, zo staat het in de geschiedenisboeken. Lees meer

Essay: Verslag van een mislukking

Verslag van een mislukking

In de essayreeks Boys don't cry onderzoekt Jonathan van der Horst mannelijkheid aan de hand van kunstwerken die hem ontroerden. Vandaag deel 2 met werk van de slam poet IN-Q. Lees meer

Maling aan de paling

Maling aan de paling

Met 60 duizend stuwen, gemalen en sluizen is ons land voor trekkende palingen de grootste hindernisbaan van Europa. Lees meer

Ik bekritiseer Israël omdat ik om haar geef

Ik bekritiseer Israël omdat ik om haar geef

In gesprekken over Israël-Palestina bevindt Max Beijneveld zich afwisselend aan beide kanten. Voor hem is het bekritiseren van Israël juist een teken van hoop en vriendschap: hij uit kritiek omdat hij gelooft dat Israël kan verbeteren. Lees meer

Automatische concepten 56

Een Afrikaanse kritiek op het Antropoceen

In het Antropoceen zou 'de mens' een bepalende factor zijn in het verstoren van het klimaat en de biodiversiteit. Maar wie kan zich eigenlijk tot mens rekenen? En wie wordt als object behandeld? Grâce Ndjako verwerpt het Antropoceen als een eurocentrisch idee. Lees meer

Je partner slaan is nog geen doodvonnis voor je carrière

Je partner slaan is (nog) geen doodvonnis voor je carrière

Het onderscheid tussen de publieke en de privésfeer is soms vaag, maar geweld achter de voordeur zouden we nóóit door de vingers moeten zien, meent Jihane Chaara. Waarom komen zoveel publieke figuren ermee weg? Lees meer

Kunst is werk

Kunst is werk

Brood noemen we essentieel, theater niet. Maar wat als je in het theater je brood verdient? Lees meer

 Klop, klop, wie is waar?

Klop, klop, wie is waar?

De klopjacht op de voortvluchtige militair Jürgen Conings doet de in België woonachtige Amerikaanse illustrator Sebastian Eisenberg denken aan iets wat in zijn thuisland zou gebeuren; niet in Europa. Lees meer

Flaneur versus voyeur

Flaneur versus voyeur

Sarah Vergaerde onderzoekt het doelloos ronddwalen én het al dan niet onopgemerkt gluren naar de ander aan de hand van boeken, films, podcasts en documentaires, waaronder My Amsterdam van Ed van der Elsken. Lees meer

Filmtrialoog: Ruben Brandt: Collector

Ruben Brandt: Collector

Onze redacteuren Jorne Vriens en Oscar Spaans en illustrator Friso Blankevoort bekeken de animatiefilm Ruben Brandt: Collector en zagen een verhaal dat niet in een andere vorm had kunnen worden verteld. Lees meer

Nieuws in beeld: Is het kunst of geeft het winst?

Is het kunst of geeft het winst?

Illustrator Loes van Gils kijkt met afgrijzen naar de afwegingen die het kabinet maakt. Dierentuinen, sportscholen en binnenzwembaden werden geopend, culturele instellingen moesten de deuren gesloten houden. Lees meer

Lang leve de slush pile 1

Lang leve de slush pile

Hoe kan literair Nederland inclusiever worden als het steeds vaker weigert ongevraagde manuscripten aan te nemen? Een pleidooi voor een openboekbeleid. Lees meer