Asset 14

Vriendschapsparadox

Vriendschapsparadox

Het is een regenachtige zaterdagavond in oktober als F. en J. bij mij komen eten. Ze zijn laat, want F. had zich nog niet fatsoenlijk aangekleed en geen mascara opgedaan. J. vond dat ze een beetje moeite moest steken in haar uiterlijk voor dit dinertje bij een van haar beste vrienden, terwijl F. het eerder een blijk van waardering vond als ze in haar joggingpak voor mijn deur zou staan: voor mijn liefde hoeft ze immers niet haar best te doen.

Na champignons en pompoen uit de oven naar binnen te hebben geschoven komt mijn dertigste verjaardag ter sprake. Ik heb de pech die volgend weekend te vieren tijdens een gedeeltelijke lockdown. Aangezien Rutte de blokjesverjaardag (die me toch al veel te ongezellig en Hollands in de oren klonk) in het verdomhoekje heeft gestopt, weet ik niet goed hoe ik het nu moet aanpakken. Ik vraag F. en J.: wie zouden jullie in deze tijd uitnodigen? Iedereen is immers een keer jarig tijdens een pandemie die langer dan een jaar duurt, en los van verjaringen worden we sowieso met onze neus op de feiten gedrukt: wie blijven we zien, ook als dat nog maar heel weinig mensen mogen zijn?

Ze vertelt dat een collega laatst evolueerde tot een vriend, ze wist zelf eigenlijk ook niet goed waarom.

Al snel komen we tot de conclusie dat F. veel meer vrienden heeft dan J. en ik. Ze blijft maar namen opsommen terwijl ik steeds achterdochtiger en nerveuzer word. Ik ben bijzonder tevreden met mijn vijf heel goede vrienden (categorie ik kan je ’s nachts huilend opbellen en dat is dan niet vreemd), en mijn goede vrienden (die stuk voor stuk ook heel speciaal zijn) en dan nog vrienden die me wel heel dierbaar zijn maar die ik gewoon niet zo vaak spreek. F.’s vriendenkringen lijken me buitenproportioneel groot. Ze heeft het over haar ui, zo een met verschillende ringen met mensen erin. Sommige mensen noemt ze wel een vriend tegenover anderen, maar dat heeft ze dan nog niet uitgesproken tegenover hen. Ze vertelt dat een collega laatst evolueerde tot een vriend, ze wist zelf eigenlijk ook niet goed waarom.

J. wijst haar erop dat er naar zijn idee wel telkens vrienden bijkomen, maar geen vrienden uit haar ui verdwijnen. Ineens vraag ik me af: bestempelt ze mensen gewoon sneller tot vriend dan ik, of mag ik echt blij zijn dat ze nog tijd voor míj vrijmaakt? Hoe kan ze met al die mensen een emotionele band opbouwen? Is dat niet doodvermoeiend? Net voor ik in een diep dal van onderdanigheid en andere vreemde gevoelens terechtkom, herinner ik me de vriendschapsparadox: gemiddeld gezien hebben je vrienden altijd meer vrienden dan jijzelf, omdat je meer kans hebt om bevriend te zijn met mensen met veel vrienden. Een koude kansberekening die ons gezwijmel over uien en categorisch ingedeelde vrienden met vlijmscherpe logica onderuithaalt.

F. heeft de start van haar vierde decennium in de zomer al gevierd, dus liep ze niet tegen dezelfde dilemma’s aan als ik. Vier mensen bij elkaar, van hoeveel huishoudens? Uiteindelijk zitten we op de bank met geleende sloffen en joggingkleren aan te rekenen. De regen tikt op het dakraam, we slurpen thee en ik bedenk dat het van mij best al volgend weekend had mogen zijn.

Mail

Eva van den Boogaard is literatuurwetenschapper, docent en onderwijsinnovator bij St. Joost School of Art & Design en eindredacteur bij Hard//hoofd. Haar verborgen talent is slapen en haar minder verborgen talent twijfelen. Ze rent graag langs de Vecht, zingt met karaoke het liefst George Michael en droomt van een Heilige Birmaan als huisdier.

Femme ter Haar is illustrator en animator. Ze fietst rond door haar woonplaats Utrecht met een schetsboek vol krabbels en een hoofd vol ideeën. In haar werk zoekt ze naar manieren om juist datgene dat moeilijk onder woorden is te brengen te verbeelden, om zo de onbegrijpelijke wereld om haar heen iets beter te begrijpen.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Column: Keihard chillen 2

Keihard chillen

Eva zet haar vraagtekens bij het fenomeen chillen. 'Eerlijk gezegd denk ik dat een wereld als deze, waarin fascisme oprukt, waarin genocide nog steeds bestaat, waarin het onrecht en de pijn en het verdriet van mijn schermen afspat, weinig reden geeft tot chillen.' Lees meer

We zijn tenminste allemaal nog mensen

We zijn tenminste allemaal nog mensen

In een overvolle trein ontwaart Aisha de eerste tekenen van het nieuwe verhaal waar ze - of iedereen? - naar op zoek is. Lees meer

Column: Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Als een vriendin van Eva op date gaat met een man waarmee Eva zelf al eerder afsprak, is ze erg benieuwd naar haar bevindingen. Lees meer

Column: Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Twee jaar geleden vroeg Eva nog aan een collega waarom ze niet dronk. Inmiddels laat ook zij de alcohol links liggen en is ze zelf degene die wordt bevraagd. Lees meer

(Ont)hechting

(Ont)hechting

Als Aisha op proef intrekt bij haar geliefde en haar eigen gekoesterde plek achterlaat, is het net het alsof ze een onvaste vorm aanneemt. Lees meer

Hypnose

Op een dag breng ik alle wereldleiders onder hypnose

Een betere wereld begint bij een andere gedachte en daarom besluit Marthe van Bronkhorst hypnotiseur te worden. Lees meer

Column 1

Je opnemen in mijn testament

Een lugubere ontdekking tijdens een boswandeling doet Eva nadenken over wat we achterlaten voor onze nabestaanden als we overlijden. Lees meer

Automatische concepten 71

We hebben een probleem met de derde helft

Een voetbalwedstrijd stopt officieel misschien op het veld, maar Marthe van Bronkhorst merkt in de trein dat het slinkse spel doorgaat. Lees meer

Zeker weten dat hij een super goede vader wordt

Zeker weten dat hij een supergoede vader wordt

Eva wil blij zijn voor haar vriend, die na een halfjaar weer van zich liet horen, maar merkt dat het haar moeite kost. Lees meer

Ondraaglijk gewicht

Ondraaglijk gewicht

Een opmerking van een kennis activeert bij Aisha een stroom van onzekere gedachten. Waarom wordt ons zelfbeeld zo beïnvloed door externe standaarden? Lees meer

Wegwerpliefde

Wegwerpliefde

Liefde overwint niet alles, en zeker niet het kapitalisme, merkt Marthe van Bronkhorst. Lees meer

Zomercolumn: Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen 7

Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen

In een zinderende zomerhitte deelt Stefanie Gordin, in een reeks van vier columns, haar persoonlijke gedachten en ervaringen over liefde, identiteit en kwetsbaarheid. Dit is deel vier. Lees meer

Une Belle Histoire

Une Belle Histoire

Als Aisha haar moeder vertelt over haar vakantieplannen in Bretagne reageert ze nuchter. ‘Dan kun je gelijk wel tante Ans uitstrooien’. Lees meer

Zomercolumn: Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen 6

Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen

In een zinderende zomerhitte deelt Stefanie Gordin, in een reeks van vier columns, haar persoonlijke gedachten en ervaringen over liefde, identiteit en kwetsbaarheid. Dit is deel drie. Lees meer

Zomercolumn: Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen 3

Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen

In een zinderende zomerhitte deelt Stefanie Gordin, in een reeks van vier columns, haar persoonlijke gedachten en ervaringen over liefde, identiteit en kwetsbaarheid. Dit is deel twee. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer